Trajedi yapmayacağım. Ağlamayacağım. Hakem demeyeceğim. Şanssızlık demeyeceğim. Bir zahmet siz de artık bahane üretmeyin.

Formadan utanın.

Sabah sınavı olduğu halde maçı izlemek için erken kalkan öğrenciden utanın. Maç seyredenlere çay yetiştirmek için geceyi sabaha bağlayan çaycıdan utanın. İnsanlar ekran başında sıcak bir şey yesin diye sabahın köründe poğaça açan fırıncıdan utanın. Dünya kadar para harcayıp kilometrelerce yol giden taraftardan utanın.

Hatta dönüp bir de Özbekistan’a bakın. Kolombiya karşısında aslanlar gibi mücadele eden, son nefesine kadar savaşan çocuklara bakın. Sonra aynaya bakın.

Ama bir kere olsun utanın.

Taktik konuşmayacağım. Neyini konuşalım? Rakip 45 dakika boyunca 10 kişi oynuyor. Hakem neredeyse bizim adımıza düdük çalıyor. Buna rağmen sahada hâlâ 4-6-0 oynayan teknik adamın neyini analiz edeceğiz? Hangi dahiyane planı kaçırdık?

Arda mı konuşalım?
Kenan mı?
Barış mı?
Kerem mi?
Uğurcan mı?
Hangisi iyi oynadı da onu değerlendirelim?

Bana aylarca “Bu jenerasyon başka” dediler. “Tarih yazıyoruz” dediler. Kosova’yı zar zor geçince devrim ilan ettiler. Eleştirince futbol cahili olduk. Daha ileri gideni çıktı, vatan haini ilan etti.

Keşke ben cahil olsaydım.
Keşke ben anlamıyor olsaydım.
Keşke rezil olan ben olsaydım da bu takım kupaya devam etseydi.
Ama gerçekler inatçı şeylerdir.
Bu takım inanılmaz derecede şımarmış.

Daha hiçbir şey kazanmadan kazanmış gibi davranıyorlar. Daha zirveye çıkmadan zirvedeymiş gibi konuşuyorlar. Avrupa Şampiyonu olmuş edasıyla geziyorlar. Oysa ortada elle tutulur bir başarı yok.

Şimdi gelelim maç sonuna.

Elendik. Açtım açıklamaları dinledim. Şok oldum.
Bir öz eleştiri beklersin.
Bir mahcubiyet beklersin.
Bir “taraftardan özür diliyoruz” beklersin.
Yok.
Tam tersine bizi azarlıyorlar.
Montella çıkmış, neredeyse “Ben sizden daha Türküm” diye ders veriyor.
Hakan Çalhanoğlu çıkmış, “Biz sizi bu seviyelere getirdik” havasında konuşuyor.

Özür dileriz.
Bizim suçumuz.
Başarı istemek ne haddimize?
Milyonlarca insanın beklentisi olamaz değil mi?
Eleştirmek yasak.
Sorgulamak yasak.
Hesap sormak yasak.
Siz oynayın, biz alkışlayalım.
Kötü oynayın, yine alkışlayalım.
Elenin, yine alkışlayalım.
Çünkü modern futbolun yeni kuralı bu galiba.
Sahadaki performans değil, sosyal medyadaki algı önemli.
Kusura bakmayın.
Ben o oyuna gelmem.

Şimdi bir de son ABD maçı var.
Kazanırsak asıl curcunayı o zaman görün.
Bir anda her şey unutulacak.
Bir anda “İşte gerçek Türkiye” manşetleri atılacak.
“Bu çocukların kıymetini bilin” yazıları döşenecek.
Eleştirenler yine hain olacak.
Sorunları gösterenler yine düşman ilan edilecek.
Yaklaşık çeyrek asırdır futbol izliyorum.
Hep aynı hikâye.
Hep aynı dev aynası.
Hep aynı abartı.
Hep aynı hayal satıcılığı.
Sonra ilk ciddi virajda duvara toslama.
Görünen köy kılavuz istemiyor.
Bu takımın ciddi bir zihniyet problemi var.
Ve o problem çözülmeden ne jenerasyon kurtarır ne yetenek ne de şans.
Bu yüzden kimsenin alınmasına gerek yok.
Montella da eleştirilecek.
Hakan da eleştirilecek.
Merih de eleştirilecek.
Çünkü burası milli takım.
Kimsenin şahsi çiftliği değil.
Forma kutsalsa, hesabı da kutsaldır.
Ve o hesabı birileri vermek zorundadır.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Elenmedik , Rezil Olduk ! appeared first on Malta Haber.

Bulgaristan, Gürcistan, Kosova, Romanya… Futbolun birinci değil ikinci hatta üçüncü spor olduğu ülkeleri bireysel kaliteyle 1-0, 2-0 geçiyoruz. Sonra da ortaya çıkan her vasat performansa “istikrar”, “oyun yapısı”, “sistem” diye methiyeler diziliyor. Kusura bakılmasın ama ortada övülecek bir yapı göremiyorum. Montella ile olacak olan da bu kadar.

Danimarka’da harika bir sezon geçiren Aral Şimşir’i görmezden geliyorsun. Kasımpaşa’da bile düzenli forma bulamayan oyuncular milli takımda yer buluyor. Almanya’da bir sezonda toplam 73 dakika süre almış oyuncu kurtarıcı gibi çağrılıyor. Sonra da buna planlama deniyor. Hocam, ne planlaması? Ne istikrarı? Futbol makine değil. Konsol oyunu hiç değil. Milli takımda isimler değil, form durumları oynar. Kim iyiyse o çağrılır. Bunun başka izahı yok.

Gelelim maça…

Ne izledik biz? Yüzde 72 topa sahip olma. Al topu eve götür. Kaç şut? 30. Sanki bu rakam tek başına başarı göstergesiymiş gibi anlatılıyor. Hayır değil. Otuz şut çekmek, pozisyon olgunlaştırmak yerine sürekli “vur da ne olursa olsun” anlayışına teslim olmak demektir. O şutların yarısında biraz daha doğru karar verilse çok daha tehlikeli ataklar çıkabilirdi. Topa sahip olmak ve şut sayısı istatistik kağıdında güzel görünür. Futbol sahasında ise hiçbir anlam ifade etmeyebilir.

Montella suçlu mu? Evet.

Peki oyuncular masum mu? Kesinlikle hayır.

Barış Alper’e artık alıştık. Galatasaray forması dışında aynı etkinliği gösteremiyor. Arda Güler kötüydü. Hakan kötüydü. Orkun kötüydü. Savunma kötüydü. Baştan sona takım kötüydü. Kimse çıkıp da “şu çok iyi oynadı” diyemez. Çünkü gerçekten iyi oynayan kimse yoktu. Youtube podcastleri ile reklamlarda oynamak ile bu iş olmaz hocam. Siz favori misiniz de haberimiz yok !

Ama yine dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz.

Balık baştan kokar.

Bu takımın oyun düzenini, sistemini, taktiğini, planını futbol bildiğini iddia eden biri bana anlatsın. Ben anlamadım. Hayatında futbol izlememiş birine sorsan bile Kerem Aktürkoğlu’nu sürekli 1.90’lık stoperlerin arasında santrfor gibi kullanmaz. Kerem’i çoğu zaman eleştiririm ama bu tabloda en masum isimlerden biri o. Oyuncunun güçlü olduğu bölgeyi elinden alıp onu başka yerde verimsiz hale getiriyorsun.

Sırf Orkun oynasın diye takımın bütün dengesi bozuluyor. Orkun’u sahaya koymak için Arda Güler kanada hapsediliyor. Arda oyundan düşüyor. Kerem kendi bölgesinden koparılıyor. Kerem etkisizleşiyor. İsmail gibi bir kesici, bir dinamizm kaynağı Hakan’la beraber etkisizleşiyor. Sonra da neden orta saha delinip duruyor diye şaşırıyoruz.

Milli takım oyuncu yerleştirme laboratuvarı değildir. Elindeki oyuncuların en verimli olduğu düzeni kurarsın. Bu kadar basit.

Bugün Türkiye’nin problemi yetenek değil. Kadro kalitesi değil. Hatta oyuncu havuzu hiç değil. Türkiye’nin problemi elindeki yeteneği doğru kullanamamak. Bu jenerasyon uzun yıllardan sonra gelen en özel jenerasyonlardan biri olabilir. Ama biz bu jenerasyonu Montella’nın elinde harcıyoruz.

Biraz ağır olacak ama gerçek şu:

Adana Demirspor’da birkaç ay iyi futbol oynatmakla büyük milli takım hocası olunmuyor.

Biz de o dönemin etkisiyle Montella’yı olduğundan büyük görüyoruz.

Milliyetçilik yapmıyorum. Yerli-yabancı tartışmasına da girmiyorum. Ama bugün İlhan Palut’un oyun organizasyonunu, takım savunmasını, geçiş planını izleyen herkes şunu rahatlıkla söyleyebilir: İlhan Palut, mevcut haliyle Montella’dan daha bütünlüklü bir teknik adam görüntüsü veriyor.

Umarım Paraguay ve ABD maçlarını geçeriz.

Ama bunu Montella sayesinde değil, Montella’ya rağmen yaparsak kimse şaşırmasın.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; BALIK BAŞTAN KOKAR appeared first on Malta Haber.

Ben umutlu tarafta değilim.

Çünkü biz Dünya Kupası’na Montella ile değil, Montella’ya rağmen katıldık görüşündeyim. Saplantılı oyuncu tercihleri, “istikrar” adı altında yapılan hatalar, “tam destek hep destek” sloganları ve sonunda ortaya çıkan absürt kadro tercihleri… Her milli takım açıklamasında aynı tartışma: Bu neden var, bu neden yok? Ben bu soruları bir yıl önce bırakmıştım. Seçmiyor kardeşim. Adamın tercihi bu. Beğenirsin, beğenmezsin ama durum bu.

Bir de sürekli başarı hikayesi anlatılıyor. Kusura bakılmasın ama ilk sporu futbol olmayan ülkeleri eleyince ortaya çıkan tabloyu ben destan diye okumuyorum. Bu Dünya Kupası biletini alan esas unsur bizim çocukların sahadaki karakteridir. Teknik adamın katkısını sıfırlamıyorum ama paylaştıracaksak aslan payı oyuncuların.

Haksızlık var mı?
Dibine kadar var.

Yazmaya kalksak Maltahaber’in üç sütun ayırması gerekir. Ama oralara girmeyeceğim çünkü ben de sıkıldım. Artık eldeki kadroyla konuşmak lazım.

Avustralya, Paraguay, ABD…

Açık konuşayım; bu gruptan çıkmak başarı değil, görevdir. Teknik direktör ben olsam da bu grubun lideri olmamız gerekir. İlk maç Avustralya ile. Pazar sabahı 06.00’da oynanacak. Futbolla yakından ilgilenmeme rağmen rakibin kadrosunda 2-3 isim dışında çoğu oyuncuyu tanımıyorum. Bu da iki takım arasındaki kalite farkını anlatmaya yeter.

Montella’nın aşırı emniyetli futbol anlayışıyla bile burada galibiyet ihtimali yüksek.

Ama benim asıl problemim oyun içindeki tercihleri.

Arda Güler gibi bir yıldızı sırf bazı tartışmaları susturmak adına çizgiye hapsetmeye tahammülüm yok. Arda’nın yeri kanat değil. Arda’nın yeri forvet arkası. Hakan-İsmail ikilisinin önünde oynadığında Milli Takım daha yaratıcı, daha üretken ve daha akıcı görünüyor.

Kanatlarda Barış, Yunus ya da Kerem tercihleri yapılabilir. Hepsinin gol katkısı var. Ama benim tercihim Kerem’in ileri uçta değerlendirilmesi olur. Çünkü Kenan Yıldız tek başına kaldığında etkisi azalıyor. Kenan da ilginç bir dosya. Ateşten gömlek gibi. Onunla da olmuyor, onsuz da olmuyor. Potansiyeli çok büyük ama ondan maksimum verimi alacak düzen henüz kurulabilmiş değil.

Bu gruptan bir sürpriz beklemiyorum.

Asıl mesele gruplardan çıktıktan sonra başlayacak.

İşte orada teknik direktör farkı ortaya çıkar. Rakibin seni analiz ettiği, eşleşmelerin sertleştiği, detayların sonucu belirlediği yerde Montella’nın elinde yaratıcı bir plan olduğuna inanmıyorum. Beni endişelendiren de bu.

Yine de bu takımın oyuncu kalitesine güveniyorum. Arda’sına, Hakan’ına, Kenan’ına, Barış’ına güveniyorum. Çünkü son yıllarda Türk futbolunun ürettiği en yetenekli jenerasyonlardan birine sahibiz.

Benim umudum kenardaki tahtada değil.
Benim umudum sahadaki çocuklarda.
Dualarımız da, dileklerimiz de Milli Takım ile.

Çünkü bütün eleştirilere rağmen, bütün kuşkulara rağmen, iş dönüp dolaşıp aynı yere geliyor:

Yürekten inanıyoruz.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Sahneye Türkiye Çıkıyor ! Haydi Çocuklar  appeared first on Malta Haber.

İlk Yarıda Gol Yağmuru

Karşılaşmaya baskılı başlayan Ay-Yıldızlılar, 14. dakikada Kenan Yıldız’ın golüyle öne geçti. 22. dakikada Merih Demiral skoru 2-0’a taşırken, 35. dakikada Yunus Akgün farkı üçe çıkardı. Türkiye ilk yarıyı 3-0’lık üstünlükle tamamladı.

Demiral Duble Yaptı

İkinci yarıya da etkili başlayan milliler, 52. dakikada bir kez daha Merih Demiral’ın golüyle farkı dörde çıkardı. Gürcistan’ın tek sayısı ise 64. dakikada Giorgi Kochorashvili’den geldi.

Türkiye Grupta Avantajı Elinde Tutuyor

Bu galibiyetle birlikte A Milli Takımımız puanını 9’a yükselterek grupta ikinci sırayı garantileme yolunda önemli bir avantaj yakaladı. Gürcistan ise 3 puanda kaldı.

Sıradaki Maç: Bulgaristan

Milliler, E Grubu’ndaki beşinci maçında 15 Kasım’da Timsah Arena’da Bulgaristan ile karşılaşacak. Gürcistan ise aynı tarihte Boris Paiçadze Arena’da lider İspanya’yı konuk edecek.

E Grubu Puan Durumu

1️⃣ İspanya – 12 puan

2️⃣ Türkiye – 9 puan

3️⃣ Gürcistan – 3 puan

4️⃣ Bulgaristan – 0 puan

Kaynak: Fotomaç

The post Ay-Yıldızlı Fırtına Kocaeli’de Esti! Türkiye Gürcistan’ı 4-1’le Geçti appeared first on Malta Haber.

“Hocam iki kişi aynı eşeğe biner mi?”
Hoca demiş:
“Biner ama yol kısaysa…”

Şimdi biz soralım:
Icardi ile Osimhen aynı forvete biner mi?

Cevap: Hayır.
Çünkü yol uzun.
Ve bu yol, Anadolu deplasmanlarıyla, Avrupa gruplarıyla, sakatlıklarla, menajer oyunlarıyla dolu.
Kaldı ki bu eşek artık taşımaz.
Kamburu çıkmış futbol ikliminde, ego taşımaz bu eşek.

Galatasaray büyük oynuyor.
Öyle “genç, potansiyelli” değil.
Avrupa’nın elitlerinden adam çekiyor.
Victor Osimhen geliyor deniyor.
Geçen sezon kiralık oynadı, 37 gol attı.
Yıktı geçti.
Sahaya her çıktığında oyun hızı bir anda 3 kat arttı.
Napoli bonservis için 75 milyon euro istiyor.
Bu rakam, sadece Türk futbolunun değil; Türk aklının da sınırıdır.

Peki diğer tarafta kim var?
Mauro Icardi.
Sezon boyunca sahada yoktu.
Sakat mıydı, moralsiz miydi, bilinmez.
Ama forma yok, skor eh işte, liderlik sıfır.
Peki neden hâlâ gündemde?
Çünkü Galatasaray’ın “mağaza ürünü” oldu.
Store’da en çok onun forması satıyor.
İmajı, performansını çoktan solladı.

Burada mesele şudur:
Performans mı, prestij mi?
Galatasaray’ın kararı budur.
Osimhen gelirse Icardi gidecek.
Yoksa biri diğerini ezecek.
İkisini birden taşıyamazsın.
Saha da taşımaz, soyunma odası da taşımaz.

Bu ikiliyi birlikte oynatma fantezisini bırakın.
Bu FM değil.
Bu gerçek hayat.
Burada kimse 4-4-2’ye dönüp iki forvetle sahaya çıkmaz.
Çıkan da Avrupa’dan tokat yer, döner.
Birisi kenara oturacak.
Ve Icardi kulübeye oturmaz.
Osimhen zaten 75 milyonluk yedek olmaz.

O yüzden ya biri gider, ya takım içi barış.
Ortası yok.

Bu arada karşı kıyıya geçelim:
Fenerbahçe, “çocukluk aşkım Galatasaray” diyen Hakan Çalhanoğlu ile el sıkışmak üzere.
Bravo!
Prestij transferi böyle olur.
Ama ihtiyaç mı?
Hayır.
Szymanski varken, Hakan lüks olur.
Üstelik maaşı 10 milyon euro.
Güzel reklam olur, iyi PR olur.
Ama oyun?
İşte orası tartışılır.

Bu transfer savaşı artık kadro kurma değil, gövde gösterisi yarışıdır.
Taktik değil, ego rekabetidir.
Galatasaray mı daha zengin, Fenerbahçe mi daha prestijli yarışıdır.
Ve bu yarışta kimse orta saha ya da pivot santfor aramıyor.
Herkes “kim daha büyük yıldız” derdinde.

Ama şunu unutmayın:
Takım yıldızlarla kurulmaz.
Dengeyle kurulur.
Kadroya değil, kimyaya yatırım yapılır.
Galatasaray bunu unutursa, Osimhen gelse bile duvara çarpar.
Fenerbahçe de Hakan’la prestij kazanır ama sahada uyum kaybederse sezonu yine izler.

Ve son söz…
Nasreddin Hoca’yı hatırlayalım:
“İki kişi biner ama yol kısaysa…”
Bu yol uzun beyler.
Ve bu eşek?
Bu eşek artık ego taşımaz.

The post Icardi’nin Gölgesi Varken Osimhen Güneş Olamaz appeared first on Malta Haber.

A Millî Takımımızın kaptanı Hakan Çalhanoğlu’nun takımı Inter, UEFA Şampiyonlar Ligi final maçı bugün İstanbul’da Manchester City’e karşı oynanacak.

Maç saat 22.00’de başlayacak ve TV8 ve EXXEN kanallarından canlı olarak yayınlanacak.

Manchester City ve İnter arasındaki mücadele, Atatürk Olimpiyat Stadı’nda gerçekleşecek. Karşılaşmayı Polonyalı hakem Szymon Marciniak yönetecek.

Manchester City, ilk kez Şampiyonlar Ligi finaline çıkarken, İnter ise 4. kez kupayı kazanma peşinde.

Müsabakanın muhtemel 11’leri ve tribün düzenlemeleriyle birlikte yaklaşık 72 bin taraftarın maçı takip etmesi beklenyor.

The post Manchester City-İnter Şampiyonlar Ligi final maçı, bugün İstanbul’da oynanacak appeared first on Malta Haber.