Şampiyonluk yarışının en kritik virajlarından biri olan Beşiktaş – Galatasaray derbisi tam anlamıyla skandal kararların gölgesinde oynandı. Galatasaray 10 kişi kaldıktan sonra maçın hikâyesi tamamen değişti. Beşiktaş yüklenmeye başladı ama bu noktada Galatasaray’ı ayakta tutan isim Uğurcan oldu. Kaleci bazen bir takımdır derler ya… Bu maç tam olarak öyleydi. Galatasaray’ın skoru tutmasında en büyük pay ondaydı.

Barış Alper Yılmaz fizik gücü ve hızıyla Beşiktaş’ın sağ koridorunu ciddi şekilde rahatsız etti. Ama yine klasik problem: son vuruş. O fizik, o patlayıcılık var ama bitiricilik olmayınca bütün aksiyonlar yarım kalıyor. Hep beğendiğim Sara ise bu maçta adeta yoktu. Orta sahada Ndidi’nin alan kapatması ve savunma dengesi Galatasaray’ın oyun kurmasını ciddi şekilde bozdu.

Lemina konusunu artık romantizmle açıklayamayız. Galatasaray’da ilk 11 seviyesinin altına düştüğünü bu maç net şekilde gösterdi. Sane’ye gelirsek… Asist yaptı ama Galatasaray’ın sezon başında hayal ettiği Sane bu değil. O patlayıcı, oyunu kıran kanat oyuncusu görüntüsünden çok uzak. Bu takımın bütün eksiklerini kapatan ise yine Osimhen oluyor. Galatasaray’ın hücumunun sigortası gibi.

Beşiktaş tarafında ise kaybedilen bir maç var ama kötü bir takım görüntüsü yok. Soldan Olaitan, ileride Oh ve Orkun sürekli zorladı. Ama karşılarında duvar gibi bir Uğurcan vardı. Bazen futbol böyle bir oyun. Cerny vasat kaldı, Cengiz o koridordan beklenen katkıyı veremedi. Ama yine de şunu söylemek lazım: Bu Beşiktaş, ligin ilk yarısındaki Beşiktaş’tan çok daha derli toplu. Birkaç doğru takviyeyle gelecek sezonun ciddi şampiyonluk adaylarından biri olacağını gösterdi.

Özetle klasik futbol cümlesi yine kazandı: Atanı ve tutanı iyi olan kazanır. Galatasaray’ın hem atanı vardı hem tutanı.

Hakem konusuna gelirsek… Açık söyleyeyim, bu maçı kim kaybetse hakeme isyan edecekti. Murillo’nun Barış’a yaptığı ve beklenen kırmızı kart… Sane’ye verilmeyen kırmızı… Orkun pozisyonu… Osimhen pozisyonu… Liste uzar gider. Türkiye’de artık maçtan sonra hakem konuşmamak imkânsız.

Fenerbahçe cephesine gelirsek… Son dakikada gelen 3-2’lik galibiyet var ama bana şampiyonluk yarışı hissi vermiyor. Geçen sezonun son haftalarında Mourinho’lu takım nasıl konsantrasyon kaybı yaşadıysa, Fenerbahçe yine o ruh haline yakın bir görüntü veriyor. Tedesco ise gün geçtikçe tribün desteğini kaybediyor.

Kante konusunda artık insanın aklına komplo teorileri geliyor. Sözleşmesinde “ilk 11 başlar” maddesi mi var diye düşünmeden edemiyorsunuz. Çünkü sahadaki performansla açıklamak zor.

Normalde bu tür maçlarda Fenerbahçe istatistik olarak rakibini ezerdi. Ama bu maçta o üstünlük de yoktu. İlginç şekilde Kerem ve Kante çıktıktan sonra Fenerbahçe oyunun iplerini eline aldı. Kerem’in sol kanattan içe yaptığı koşular Asensio’nun yaratıcılığını adeta boğuyordu. Kerem çıktıktan sonra Nene – Asensio bağlantısı çok daha akıcı hale geldi.

Bu maçta da hakem kararları tartışmalıydı. Guendouzi’nin kontrolsüz faulü ve atlanılan kırmızı kart… Osterwolde’nin pehlivan gibi rakibini yere indirdiği pozisyon… Fenerbahçe yedek kulübesi sürekli ayaktaydı, sürekli itiraz halindeydi.

Burada insanın aklına şu soru geliyor: Beşiktaş – Galatasaray maçındaki tartışmalardan sonra Fenerbahçe’nin kendi maçında her pozisyona toplu itiraz etmesi taktiksel bir baskı mıydı?

Bilemiyoruz.

Ama bildiğimiz bir şey var: Türkiye’de hakemler kötü oldukça, bu “denge kurma” çabası yani eyyam kültürü büyüyor. Hakemler kendilerince eşitlemeye çalıştıkça taraftarlar bunu rakibi kayırmak olarak görüyor.

Ve sonuçta futbol konuşmak yerine yine düdük konuşuyoruz. Gördüğüm : Türkiye’de futbol bir spor değil, bitmeyen bir tartışma programı.

Haftalardır “kanat yok” diye bağırıyoruz. Buyurun, Cerny geldi ve Beşiktaş kanat taktı. Skora bakmayın; Başakşehir sıradan takım değildir. Ama Beşiktaş öyle bir ezdi geçti ki, bir umut ışığı yandı. Hele hele “Cengiz’i bana bırakın” diyen hocanın sinyali? İşte Beşiktaşlıya ümit veren budur.

Cerny’ye ayrı bir parantez açalım. Kanatları şahlandırdı. Ama gel gör ki bu Jurasek’le olmaz. Toure ise solda “ben varım” dedi, golünü de yazdı. Fakat işin doğrusu şu: Cengiz-Cerny kanatları form tutarsa Beşiktaş bambaşka olur. Sadece bir stoper, bir de kaleci… Tamamdır.

Gelelim Galatasaray’a…

İlk yarı rezalet. İkinci yarı ise kötünün iyisi. Aslında Yunus sazı eline aldı da Galatasaray öyle kıpırdadı. Barış Alper girince kanatlar da toparladı. Ama nokta: Sane ile bu iş olmayacak. Ben sezon başında da söylemiştim, adam kaliteli ama performans sınıfta kalıyor. Dün yok gibiydi. İlkay ise bazı anlarda tıkandı ama paslarıyla yine kaliteyi gösterdi.

Icardi? Fazla kilolar var, doğru. Ama adamın bitiriciliği hâlâ ölümcül. 5’te 5 yaptı Galatasaray ama oynanan futbol tatmin etmiyor. Neden? Çünkü Sane takımın temposunu düşürüyor. Üstüne bir de İlkay’ın oynaması için Sara’nın 6,5-8 arasına sıkışması yaratıcılığı öldürüyor. Ama kardeşim bu takımda da biri çıkıyor yıldız oluyor. Ahmed Kutucu asistiyle eski takımına darbe vurdu.

Lig için bu oyun yeter, ikinci viteste de şampiyon olunur. Ama Avrupa’da? İşte orada bu oyun acıtır. Çünkü Avrupa’da kimse Sane’nin eski CV’sine bakmaz; sahadaki haline bakar.

Sözün özü:

Beşiktaş ümit verdi, Galatasaray idare etti. Ama futbolda ümit edenle idare edenin sonu farklı olur.

Barış Alper Yılmaz Cezalı

Galler mücadelesinde sarı kart görerek cezalı duruma düşen Barış Alper Yılmaz, İzlanda karşısında forma giyemeyecek. Teknik direktör Vincenzo Montella, İzlanda karşısında hücum hattında kimin görev alacağı konusunda önemli bir karar vermek zorunda kalacak.

Türkiye – İzlanda Maçı Ne Zaman, Saat Kaçta?

A Milli Takım, İzlanda ile 9 Eylül Pazartesi günü Gürsel Aksel Stadyumu’nda karşı karşıya gelecek. Maç, saat 21.45(Malta saati: 20:45)’te başlayacak ve TV8 ekranlarından canlı olarak yayınlanacak. Montella yönetimindeki milliler, İzlanda karşılaşmasında galip gelerek grup liderliği yolunda kritik bir adım atmayı hedefliyor.

Millilerin Uluslar Ligi Maç Programı

İzlanda maçıyla birlikte 5 maçlık grup serüvenine devam edecek olan Türkiye’nin, Uluslar Ligi’ndeki maç programı şöyle:

– 11 Ekim / 21:45(Malta saati: 20:45)- Türkiye – Karadağ

– 14 Ekim / 21:45(Malta saati: 20:45)- İzlanda – Türkiye

– 16 Kasım / 20:00(Malta saati: 19:00)- Türkiye – Galler

– 19 Kasım / 22.45(Malta saati: 21:45)- Karadağ – Türkiye

A Milli Futbol Takımı, Uluslar Ligi’nde başarılı bir performans sergileyerek puan sıralamasında ilk sırayı hedefliyor. Montella ve öğrencileri, kalan maçlardan maksimum puan alarak hedeflerine ulaşmak istiyor.

Kaynak: NTVSpor

İkinci Yarıda Baskı Kurdu, Ancak Sonuç Alamadı

İlk yarıda golü bulan Polonya karşısında net pozisyonlar bulmakta zorlanan A Milli Takım, ikinci yarıda Arda Güler, Kenan Yıldız ve Barış Alper Yılmaz’ın oyuna dahil olmasıyla rakibi üzerinde baskı kurdu. Peş peşe yakaladığı pozisyonları gole çeviremeyen Milliler, 74. dakikada Barış Alper Yılmaz’ın golüyle beraberliği yakaladı. Ancak maçın son dakikasında gelen golle Türkiye, EURO 2024 öncesi son hazırlık maçından mağlubiyetle ayrıldı.

Hazırlık Maçlarında Üç Yenilgi, Bir Beraberlik

EURO 2024 finallerine katılmayı garantiledikten sonra oynadığı dört hazırlık maçında üç yenilgi ve bir beraberlik alan A Milli Takım, istediği sonuçları alamadı. Mart ayında Çekya’ya 1-0, Avusturya’ya 6-1 yenilen Türkiye, Haziran ayında ise İtalya ile 0-0 berabere kalırken, Polonya’ya 2-1 mağlup oldu.

Türkiye, EURO 2024’teki ilk maçında 18 Haziran Salı günü Gürcistan ile karşı karşıya gelecek.