Trajedi yapmayacağım. Ağlamayacağım. Hakem demeyeceğim. Şanssızlık demeyeceğim. Bir zahmet siz de artık bahane üretmeyin.

Formadan utanın.

Sabah sınavı olduğu halde maçı izlemek için erken kalkan öğrenciden utanın. Maç seyredenlere çay yetiştirmek için geceyi sabaha bağlayan çaycıdan utanın. İnsanlar ekran başında sıcak bir şey yesin diye sabahın köründe poğaça açan fırıncıdan utanın. Dünya kadar para harcayıp kilometrelerce yol giden taraftardan utanın.

Hatta dönüp bir de Özbekistan’a bakın. Kolombiya karşısında aslanlar gibi mücadele eden, son nefesine kadar savaşan çocuklara bakın. Sonra aynaya bakın.

Ama bir kere olsun utanın.

Taktik konuşmayacağım. Neyini konuşalım? Rakip 45 dakika boyunca 10 kişi oynuyor. Hakem neredeyse bizim adımıza düdük çalıyor. Buna rağmen sahada hâlâ 4-6-0 oynayan teknik adamın neyini analiz edeceğiz? Hangi dahiyane planı kaçırdık?

Arda mı konuşalım?
Kenan mı?
Barış mı?
Kerem mi?
Uğurcan mı?
Hangisi iyi oynadı da onu değerlendirelim?

Bana aylarca “Bu jenerasyon başka” dediler. “Tarih yazıyoruz” dediler. Kosova’yı zar zor geçince devrim ilan ettiler. Eleştirince futbol cahili olduk. Daha ileri gideni çıktı, vatan haini ilan etti.

Keşke ben cahil olsaydım.
Keşke ben anlamıyor olsaydım.
Keşke rezil olan ben olsaydım da bu takım kupaya devam etseydi.
Ama gerçekler inatçı şeylerdir.
Bu takım inanılmaz derecede şımarmış.

Daha hiçbir şey kazanmadan kazanmış gibi davranıyorlar. Daha zirveye çıkmadan zirvedeymiş gibi konuşuyorlar. Avrupa Şampiyonu olmuş edasıyla geziyorlar. Oysa ortada elle tutulur bir başarı yok.

Şimdi gelelim maç sonuna.

Elendik. Açtım açıklamaları dinledim. Şok oldum.
Bir öz eleştiri beklersin.
Bir mahcubiyet beklersin.
Bir “taraftardan özür diliyoruz” beklersin.
Yok.
Tam tersine bizi azarlıyorlar.
Montella çıkmış, neredeyse “Ben sizden daha Türküm” diye ders veriyor.
Hakan Çalhanoğlu çıkmış, “Biz sizi bu seviyelere getirdik” havasında konuşuyor.

Özür dileriz.
Bizim suçumuz.
Başarı istemek ne haddimize?
Milyonlarca insanın beklentisi olamaz değil mi?
Eleştirmek yasak.
Sorgulamak yasak.
Hesap sormak yasak.
Siz oynayın, biz alkışlayalım.
Kötü oynayın, yine alkışlayalım.
Elenin, yine alkışlayalım.
Çünkü modern futbolun yeni kuralı bu galiba.
Sahadaki performans değil, sosyal medyadaki algı önemli.
Kusura bakmayın.
Ben o oyuna gelmem.

Şimdi bir de son ABD maçı var.
Kazanırsak asıl curcunayı o zaman görün.
Bir anda her şey unutulacak.
Bir anda “İşte gerçek Türkiye” manşetleri atılacak.
“Bu çocukların kıymetini bilin” yazıları döşenecek.
Eleştirenler yine hain olacak.
Sorunları gösterenler yine düşman ilan edilecek.
Yaklaşık çeyrek asırdır futbol izliyorum.
Hep aynı hikâye.
Hep aynı dev aynası.
Hep aynı abartı.
Hep aynı hayal satıcılığı.
Sonra ilk ciddi virajda duvara toslama.
Görünen köy kılavuz istemiyor.
Bu takımın ciddi bir zihniyet problemi var.
Ve o problem çözülmeden ne jenerasyon kurtarır ne yetenek ne de şans.
Bu yüzden kimsenin alınmasına gerek yok.
Montella da eleştirilecek.
Hakan da eleştirilecek.
Merih de eleştirilecek.
Çünkü burası milli takım.
Kimsenin şahsi çiftliği değil.
Forma kutsalsa, hesabı da kutsaldır.
Ve o hesabı birileri vermek zorundadır.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Elenmedik , Rezil Olduk ! appeared first on Malta Haber.

Bulgaristan, Gürcistan, Kosova, Romanya… Futbolun birinci değil ikinci hatta üçüncü spor olduğu ülkeleri bireysel kaliteyle 1-0, 2-0 geçiyoruz. Sonra da ortaya çıkan her vasat performansa “istikrar”, “oyun yapısı”, “sistem” diye methiyeler diziliyor. Kusura bakılmasın ama ortada övülecek bir yapı göremiyorum. Montella ile olacak olan da bu kadar.

Danimarka’da harika bir sezon geçiren Aral Şimşir’i görmezden geliyorsun. Kasımpaşa’da bile düzenli forma bulamayan oyuncular milli takımda yer buluyor. Almanya’da bir sezonda toplam 73 dakika süre almış oyuncu kurtarıcı gibi çağrılıyor. Sonra da buna planlama deniyor. Hocam, ne planlaması? Ne istikrarı? Futbol makine değil. Konsol oyunu hiç değil. Milli takımda isimler değil, form durumları oynar. Kim iyiyse o çağrılır. Bunun başka izahı yok.

Gelelim maça…

Ne izledik biz? Yüzde 72 topa sahip olma. Al topu eve götür. Kaç şut? 30. Sanki bu rakam tek başına başarı göstergesiymiş gibi anlatılıyor. Hayır değil. Otuz şut çekmek, pozisyon olgunlaştırmak yerine sürekli “vur da ne olursa olsun” anlayışına teslim olmak demektir. O şutların yarısında biraz daha doğru karar verilse çok daha tehlikeli ataklar çıkabilirdi. Topa sahip olmak ve şut sayısı istatistik kağıdında güzel görünür. Futbol sahasında ise hiçbir anlam ifade etmeyebilir.

Montella suçlu mu? Evet.

Peki oyuncular masum mu? Kesinlikle hayır.

Barış Alper’e artık alıştık. Galatasaray forması dışında aynı etkinliği gösteremiyor. Arda Güler kötüydü. Hakan kötüydü. Orkun kötüydü. Savunma kötüydü. Baştan sona takım kötüydü. Kimse çıkıp da “şu çok iyi oynadı” diyemez. Çünkü gerçekten iyi oynayan kimse yoktu. Youtube podcastleri ile reklamlarda oynamak ile bu iş olmaz hocam. Siz favori misiniz de haberimiz yok !

Ama yine dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz.

Balık baştan kokar.

Bu takımın oyun düzenini, sistemini, taktiğini, planını futbol bildiğini iddia eden biri bana anlatsın. Ben anlamadım. Hayatında futbol izlememiş birine sorsan bile Kerem Aktürkoğlu’nu sürekli 1.90’lık stoperlerin arasında santrfor gibi kullanmaz. Kerem’i çoğu zaman eleştiririm ama bu tabloda en masum isimlerden biri o. Oyuncunun güçlü olduğu bölgeyi elinden alıp onu başka yerde verimsiz hale getiriyorsun.

Sırf Orkun oynasın diye takımın bütün dengesi bozuluyor. Orkun’u sahaya koymak için Arda Güler kanada hapsediliyor. Arda oyundan düşüyor. Kerem kendi bölgesinden koparılıyor. Kerem etkisizleşiyor. İsmail gibi bir kesici, bir dinamizm kaynağı Hakan’la beraber etkisizleşiyor. Sonra da neden orta saha delinip duruyor diye şaşırıyoruz.

Milli takım oyuncu yerleştirme laboratuvarı değildir. Elindeki oyuncuların en verimli olduğu düzeni kurarsın. Bu kadar basit.

Bugün Türkiye’nin problemi yetenek değil. Kadro kalitesi değil. Hatta oyuncu havuzu hiç değil. Türkiye’nin problemi elindeki yeteneği doğru kullanamamak. Bu jenerasyon uzun yıllardan sonra gelen en özel jenerasyonlardan biri olabilir. Ama biz bu jenerasyonu Montella’nın elinde harcıyoruz.

Biraz ağır olacak ama gerçek şu:

Adana Demirspor’da birkaç ay iyi futbol oynatmakla büyük milli takım hocası olunmuyor.

Biz de o dönemin etkisiyle Montella’yı olduğundan büyük görüyoruz.

Milliyetçilik yapmıyorum. Yerli-yabancı tartışmasına da girmiyorum. Ama bugün İlhan Palut’un oyun organizasyonunu, takım savunmasını, geçiş planını izleyen herkes şunu rahatlıkla söyleyebilir: İlhan Palut, mevcut haliyle Montella’dan daha bütünlüklü bir teknik adam görüntüsü veriyor.

Umarım Paraguay ve ABD maçlarını geçeriz.

Ama bunu Montella sayesinde değil, Montella’ya rağmen yaparsak kimse şaşırmasın.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; BALIK BAŞTAN KOKAR appeared first on Malta Haber.

Ben umutlu tarafta değilim.

Çünkü biz Dünya Kupası’na Montella ile değil, Montella’ya rağmen katıldık görüşündeyim. Saplantılı oyuncu tercihleri, “istikrar” adı altında yapılan hatalar, “tam destek hep destek” sloganları ve sonunda ortaya çıkan absürt kadro tercihleri… Her milli takım açıklamasında aynı tartışma: Bu neden var, bu neden yok? Ben bu soruları bir yıl önce bırakmıştım. Seçmiyor kardeşim. Adamın tercihi bu. Beğenirsin, beğenmezsin ama durum bu.

Bir de sürekli başarı hikayesi anlatılıyor. Kusura bakılmasın ama ilk sporu futbol olmayan ülkeleri eleyince ortaya çıkan tabloyu ben destan diye okumuyorum. Bu Dünya Kupası biletini alan esas unsur bizim çocukların sahadaki karakteridir. Teknik adamın katkısını sıfırlamıyorum ama paylaştıracaksak aslan payı oyuncuların.

Haksızlık var mı?
Dibine kadar var.

Yazmaya kalksak Maltahaber’in üç sütun ayırması gerekir. Ama oralara girmeyeceğim çünkü ben de sıkıldım. Artık eldeki kadroyla konuşmak lazım.

Avustralya, Paraguay, ABD…

Açık konuşayım; bu gruptan çıkmak başarı değil, görevdir. Teknik direktör ben olsam da bu grubun lideri olmamız gerekir. İlk maç Avustralya ile. Pazar sabahı 06.00’da oynanacak. Futbolla yakından ilgilenmeme rağmen rakibin kadrosunda 2-3 isim dışında çoğu oyuncuyu tanımıyorum. Bu da iki takım arasındaki kalite farkını anlatmaya yeter.

Montella’nın aşırı emniyetli futbol anlayışıyla bile burada galibiyet ihtimali yüksek.

Ama benim asıl problemim oyun içindeki tercihleri.

Arda Güler gibi bir yıldızı sırf bazı tartışmaları susturmak adına çizgiye hapsetmeye tahammülüm yok. Arda’nın yeri kanat değil. Arda’nın yeri forvet arkası. Hakan-İsmail ikilisinin önünde oynadığında Milli Takım daha yaratıcı, daha üretken ve daha akıcı görünüyor.

Kanatlarda Barış, Yunus ya da Kerem tercihleri yapılabilir. Hepsinin gol katkısı var. Ama benim tercihim Kerem’in ileri uçta değerlendirilmesi olur. Çünkü Kenan Yıldız tek başına kaldığında etkisi azalıyor. Kenan da ilginç bir dosya. Ateşten gömlek gibi. Onunla da olmuyor, onsuz da olmuyor. Potansiyeli çok büyük ama ondan maksimum verimi alacak düzen henüz kurulabilmiş değil.

Bu gruptan bir sürpriz beklemiyorum.

Asıl mesele gruplardan çıktıktan sonra başlayacak.

İşte orada teknik direktör farkı ortaya çıkar. Rakibin seni analiz ettiği, eşleşmelerin sertleştiği, detayların sonucu belirlediği yerde Montella’nın elinde yaratıcı bir plan olduğuna inanmıyorum. Beni endişelendiren de bu.

Yine de bu takımın oyuncu kalitesine güveniyorum. Arda’sına, Hakan’ına, Kenan’ına, Barış’ına güveniyorum. Çünkü son yıllarda Türk futbolunun ürettiği en yetenekli jenerasyonlardan birine sahibiz.

Benim umudum kenardaki tahtada değil.
Benim umudum sahadaki çocuklarda.
Dualarımız da, dileklerimiz de Milli Takım ile.

Çünkü bütün eleştirilere rağmen, bütün kuşkulara rağmen, iş dönüp dolaşıp aynı yere geliyor:

Yürekten inanıyoruz.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Sahneye Türkiye Çıkıyor ! Haydi Çocuklar  appeared first on Malta Haber.

Şampiyonluk yarışının en kritik virajlarından biri olan Beşiktaş – Galatasaray derbisi tam anlamıyla skandal kararların gölgesinde oynandı. Galatasaray 10 kişi kaldıktan sonra maçın hikâyesi tamamen değişti. Beşiktaş yüklenmeye başladı ama bu noktada Galatasaray’ı ayakta tutan isim Uğurcan oldu. Kaleci bazen bir takımdır derler ya… Bu maç tam olarak öyleydi. Galatasaray’ın skoru tutmasında en büyük pay ondaydı.

Barış Alper Yılmaz fizik gücü ve hızıyla Beşiktaş’ın sağ koridorunu ciddi şekilde rahatsız etti. Ama yine klasik problem: son vuruş. O fizik, o patlayıcılık var ama bitiricilik olmayınca bütün aksiyonlar yarım kalıyor. Hep beğendiğim Sara ise bu maçta adeta yoktu. Orta sahada Ndidi’nin alan kapatması ve savunma dengesi Galatasaray’ın oyun kurmasını ciddi şekilde bozdu.

Lemina konusunu artık romantizmle açıklayamayız. Galatasaray’da ilk 11 seviyesinin altına düştüğünü bu maç net şekilde gösterdi. Sane’ye gelirsek… Asist yaptı ama Galatasaray’ın sezon başında hayal ettiği Sane bu değil. O patlayıcı, oyunu kıran kanat oyuncusu görüntüsünden çok uzak. Bu takımın bütün eksiklerini kapatan ise yine Osimhen oluyor. Galatasaray’ın hücumunun sigortası gibi.

Beşiktaş tarafında ise kaybedilen bir maç var ama kötü bir takım görüntüsü yok. Soldan Olaitan, ileride Oh ve Orkun sürekli zorladı. Ama karşılarında duvar gibi bir Uğurcan vardı. Bazen futbol böyle bir oyun. Cerny vasat kaldı, Cengiz o koridordan beklenen katkıyı veremedi. Ama yine de şunu söylemek lazım: Bu Beşiktaş, ligin ilk yarısındaki Beşiktaş’tan çok daha derli toplu. Birkaç doğru takviyeyle gelecek sezonun ciddi şampiyonluk adaylarından biri olacağını gösterdi.

Özetle klasik futbol cümlesi yine kazandı: Atanı ve tutanı iyi olan kazanır. Galatasaray’ın hem atanı vardı hem tutanı.

Hakem konusuna gelirsek… Açık söyleyeyim, bu maçı kim kaybetse hakeme isyan edecekti. Murillo’nun Barış’a yaptığı ve beklenen kırmızı kart… Sane’ye verilmeyen kırmızı… Orkun pozisyonu… Osimhen pozisyonu… Liste uzar gider. Türkiye’de artık maçtan sonra hakem konuşmamak imkânsız.

Fenerbahçe cephesine gelirsek… Son dakikada gelen 3-2’lik galibiyet var ama bana şampiyonluk yarışı hissi vermiyor. Geçen sezonun son haftalarında Mourinho’lu takım nasıl konsantrasyon kaybı yaşadıysa, Fenerbahçe yine o ruh haline yakın bir görüntü veriyor. Tedesco ise gün geçtikçe tribün desteğini kaybediyor.

Kante konusunda artık insanın aklına komplo teorileri geliyor. Sözleşmesinde “ilk 11 başlar” maddesi mi var diye düşünmeden edemiyorsunuz. Çünkü sahadaki performansla açıklamak zor.

Normalde bu tür maçlarda Fenerbahçe istatistik olarak rakibini ezerdi. Ama bu maçta o üstünlük de yoktu. İlginç şekilde Kerem ve Kante çıktıktan sonra Fenerbahçe oyunun iplerini eline aldı. Kerem’in sol kanattan içe yaptığı koşular Asensio’nun yaratıcılığını adeta boğuyordu. Kerem çıktıktan sonra Nene – Asensio bağlantısı çok daha akıcı hale geldi.

Bu maçta da hakem kararları tartışmalıydı. Guendouzi’nin kontrolsüz faulü ve atlanılan kırmızı kart… Osterwolde’nin pehlivan gibi rakibini yere indirdiği pozisyon… Fenerbahçe yedek kulübesi sürekli ayaktaydı, sürekli itiraz halindeydi.

Burada insanın aklına şu soru geliyor: Beşiktaş – Galatasaray maçındaki tartışmalardan sonra Fenerbahçe’nin kendi maçında her pozisyona toplu itiraz etmesi taktiksel bir baskı mıydı?

Bilemiyoruz.

Ama bildiğimiz bir şey var: Türkiye’de hakemler kötü oldukça, bu “denge kurma” çabası yani eyyam kültürü büyüyor. Hakemler kendilerince eşitlemeye çalıştıkça taraftarlar bunu rakibi kayırmak olarak görüyor.

Ve sonuçta futbol konuşmak yerine yine düdük konuşuyoruz. Gördüğüm : Türkiye’de futbol bir spor değil, bitmeyen bir tartışma programı.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Bu Ligde Kimse Temiz Kazanmıyor! appeared first on Malta Haber.

Haftalardır “kanat yok” diye bağırıyoruz. Buyurun, Cerny geldi ve Beşiktaş kanat taktı. Skora bakmayın; Başakşehir sıradan takım değildir. Ama Beşiktaş öyle bir ezdi geçti ki, bir umut ışığı yandı. Hele hele “Cengiz’i bana bırakın” diyen hocanın sinyali? İşte Beşiktaşlıya ümit veren budur.

Cerny’ye ayrı bir parantez açalım. Kanatları şahlandırdı. Ama gel gör ki bu Jurasek’le olmaz. Toure ise solda “ben varım” dedi, golünü de yazdı. Fakat işin doğrusu şu: Cengiz-Cerny kanatları form tutarsa Beşiktaş bambaşka olur. Sadece bir stoper, bir de kaleci… Tamamdır.

Gelelim Galatasaray’a…

İlk yarı rezalet. İkinci yarı ise kötünün iyisi. Aslında Yunus sazı eline aldı da Galatasaray öyle kıpırdadı. Barış Alper girince kanatlar da toparladı. Ama nokta: Sane ile bu iş olmayacak. Ben sezon başında da söylemiştim, adam kaliteli ama performans sınıfta kalıyor. Dün yok gibiydi. İlkay ise bazı anlarda tıkandı ama paslarıyla yine kaliteyi gösterdi.

Icardi? Fazla kilolar var, doğru. Ama adamın bitiriciliği hâlâ ölümcül. 5’te 5 yaptı Galatasaray ama oynanan futbol tatmin etmiyor. Neden? Çünkü Sane takımın temposunu düşürüyor. Üstüne bir de İlkay’ın oynaması için Sara’nın 6,5-8 arasına sıkışması yaratıcılığı öldürüyor. Ama kardeşim bu takımda da biri çıkıyor yıldız oluyor. Ahmed Kutucu asistiyle eski takımına darbe vurdu.

Lig için bu oyun yeter, ikinci viteste de şampiyon olunur. Ama Avrupa’da? İşte orada bu oyun acıtır. Çünkü Avrupa’da kimse Sane’nin eski CV’sine bakmaz; sahadaki haline bakar.

Sözün özü:

Beşiktaş ümit verdi, Galatasaray idare etti. Ama futbolda ümit edenle idare edenin sonu farklı olur.

The post Onur Gökmen Metin Yazdı; Aidiyetin Adı : Sevgi appeared first on Malta Haber.

Barış Alper Yılmaz Cezalı

Galler mücadelesinde sarı kart görerek cezalı duruma düşen Barış Alper Yılmaz, İzlanda karşısında forma giyemeyecek. Teknik direktör Vincenzo Montella, İzlanda karşısında hücum hattında kimin görev alacağı konusunda önemli bir karar vermek zorunda kalacak.

Türkiye – İzlanda Maçı Ne Zaman, Saat Kaçta?

A Milli Takım, İzlanda ile 9 Eylül Pazartesi günü Gürsel Aksel Stadyumu’nda karşı karşıya gelecek. Maç, saat 21.45(Malta saati: 20:45)’te başlayacak ve TV8 ekranlarından canlı olarak yayınlanacak. Montella yönetimindeki milliler, İzlanda karşılaşmasında galip gelerek grup liderliği yolunda kritik bir adım atmayı hedefliyor.

Millilerin Uluslar Ligi Maç Programı

İzlanda maçıyla birlikte 5 maçlık grup serüvenine devam edecek olan Türkiye’nin, Uluslar Ligi’ndeki maç programı şöyle:

– 11 Ekim / 21:45(Malta saati: 20:45)- Türkiye – Karadağ

– 14 Ekim / 21:45(Malta saati: 20:45)- İzlanda – Türkiye

– 16 Kasım / 20:00(Malta saati: 19:00)- Türkiye – Galler

– 19 Kasım / 22.45(Malta saati: 21:45)- Karadağ – Türkiye

A Milli Futbol Takımı, Uluslar Ligi’nde başarılı bir performans sergileyerek puan sıralamasında ilk sırayı hedefliyor. Montella ve öğrencileri, kalan maçlardan maksimum puan alarak hedeflerine ulaşmak istiyor.

Kaynak: NTVSpor

The post Türkiye, Uluslar Ligi’nde İlk Galibiyetini Arıyor appeared first on Malta Haber.

İkinci Yarıda Baskı Kurdu, Ancak Sonuç Alamadı

İlk yarıda golü bulan Polonya karşısında net pozisyonlar bulmakta zorlanan A Milli Takım, ikinci yarıda Arda Güler, Kenan Yıldız ve Barış Alper Yılmaz’ın oyuna dahil olmasıyla rakibi üzerinde baskı kurdu. Peş peşe yakaladığı pozisyonları gole çeviremeyen Milliler, 74. dakikada Barış Alper Yılmaz’ın golüyle beraberliği yakaladı. Ancak maçın son dakikasında gelen golle Türkiye, EURO 2024 öncesi son hazırlık maçından mağlubiyetle ayrıldı.

Hazırlık Maçlarında Üç Yenilgi, Bir Beraberlik

EURO 2024 finallerine katılmayı garantiledikten sonra oynadığı dört hazırlık maçında üç yenilgi ve bir beraberlik alan A Milli Takım, istediği sonuçları alamadı. Mart ayında Çekya’ya 1-0, Avusturya’ya 6-1 yenilen Türkiye, Haziran ayında ise İtalya ile 0-0 berabere kalırken, Polonya’ya 2-1 mağlup oldu.

Türkiye, EURO 2024’teki ilk maçında 18 Haziran Salı günü Gürcistan ile karşı karşıya gelecek.

The post A Milliler, Polonya’ya Son Dakika Golüyle Mağlup Oldu appeared first on Malta Haber.