Fenerbahçe yine yaptı yapacağını. Nisan ayı gelince bu takımın ayarlarıyla oynanıyor sanki. Kadıköy’de maç bitmeden bitmez ama Fenerbahçe için… Rakip için biter. 90 artılarda yenen gol artık tesadüf değil, alışkanlık. Hatta daha ileri gidelim: karakter problemi.
Bir hafta düşünün; rakibiniz size 3 kere “al kardeşim, buyur” diyor. Siz üçünde de “yok sağ ol” diyorsunuz. Bu artık futbol falan değil. Bu psikoloji. Bu stres değil sadece, bu panik hali. Şampiyonluk kovalanmaz, taşınır. Fenerbahçe taşıyamıyor. Bu kadar basit.
Hakem konuşmaya gerek yok. Kaçak güreşmeye de gerek yok. Talisca kart mı görmeliydi, penaltı mıydı, kaleciye faul mü vardı… Bunlar hikâye. Sen 90+8’de rakip ceza sahasında faul yapıp, dönen topta gol yiyorsan mesele düdük değil, akıldır. Konsantrasyondur. Disiplindir. Büyük takım refleksidir. Yok.
Bir de kolay hedefler var tabii. Suçu sağa sola atmak çok kolay. Yok Saran, yok Tedesco… Bunlara bağlamak ucuzculuk. Sahada olan sahada kalır. Bu golü ne yönetim yedi ne teknik direktör. Oyuncu yedi. Hem de amatörce yedi.
Gelelim sahaya… Çağlar, Sidiki, Cherif… Kusura bakmayın ama bu seviyenin oyuncuları değil. Büyük hedefin varsa büyük oyuncuların olacak. Ederson meselesine de ayrı parantez açalım: Kalecilik refleks işi. İngiltere’de bırakmış belli ki. Kritik anlarda sahneye çıkamayan kaleciyle şampiyonluk gelmez.
Galatasaray tarafı mı? Onlar da güllük gülistanlık değil. İptal edilen üçüncü gol trajikomik ama oyun olarak son 4 yılın en kötüsü. Net. Fakat bir fark var: Hata yapıyorlar ama rakipleri daha büyüğünü yapıyor. Bu da onları ayakta tutuyor. Şampiyonluk bazen iyi oynayanın değil, daha az hata yapanın olur. Galatasaray şu an onu yapıyor.
Artık ligin bu döneminde futbol konuşulmaz. Kim daha iyi değil, kim daha az hata yapacak o konuşulur. Estetik biter, hayatta kalma başlar. Fenerbahçe bunu beceremiyor. Galatasaray ise tökezleyerek de olsa ilerliyor.
Son 4 hafta. Fark 4 puan. Kağıt üstünde iki maç. Ama psikolojik olarak daha fazlası. Derbi kırılma noktası. Fenerbahçe kazanırsa “acaba”lar geri gelir. Galatasaray kaybetmezse bu iş biter. Bu kadar net.
Şimdi soru şu değil: Kim daha iyi? Soru şu: Kim daha az hata yapacak? Çünkü bu ligde artık kazananı kalite değil, hata belirleyecek.
