Malta Haber Olarak Sanayi ve Teknoloji Bakanı Mehmet Fatih Kacır ile Hayalî Bir Söyleşi Gerçekleştirdik

Yazın ve basın dünyasının büyüleyici bir tarafı var. Hayalinizdeki söyleşiyi yapamayabilirsiniz ama hayalî bir söyleşi yapmamanız için hiçbir neden yok!

Sayın Kacır’a siyasetçi dersem ayıp etmiş olurum; genç ve yetenekli bir teknokrat olarak düzeltiyorum.

Bir kâğıt, bir kalem… Sonra sahne sizin.

Bugün, 28 Ekim’de bir fabrika açılışı için Malta’ya teşrif buyuran Sanayi ve Teknoloji Bakanımız Mehmet Fatih Kacır ile bir söyleşi gerçekleştirdik. Yerseniz, pardon, okumak isterseniz, buyrun:

Sabah 10.00’da fabrikanın Ħal Far’daki kompleksine yetişmek için alelacele evden çıktım. Normalde âdetim değildir ama bu defa taksi çağırdım. Mühim bir buluşma, geç kalırsam çok ayıp olurdu.

Taksiden indiğimde onlarca takım elbiseli beyefendi çoktan esas duruşa geçmiş, Başbakan Robert Abela, Ekonomi Bakanı Silvio Schembri ve büyükelçi beyefendiler laflıyorlardı. Hızlıca basının bulunduğu tarafa seğirtip muhabir arkadaşlarla selamlaştım.

Heyeti uzaktan göz ucuyla süzerken Sanayi Bakanımız ile birdenbire göz göze geldik. Bakan Efendi’nin davetkâr tebessümü üzerine yanına yaklaşma cesareti buldum.

“Merhaba Sayın Bakanım, ben Ziyahan. Sizinle telefonda görüşmüştük söyleşimiz için.”

“Ha evet.”

“Hoş geldiniz.”

“Hoş bulduk,” dedi gülümseyerek.

Oldum olası genç siyasetçilerle hep daha iyi diyalog kurabilmişimdir. Gerçi Sayın Kacır’a siyasetçi dersem ayıp etmiş olurum; genç ve yetenekli bir teknokrat olarak düzeltiyorum.

Birdenbire ikimizin gözü de açılış kurdelesinin hemen arkasındaki Malta 2027 bütçesini duyuran afişe takıldı.

Bakan sorgulayan gözlerle bakınca dayanamadım.

“Efendim, 2027 bütçesinin duyurusu. İki gün önce Maliye Bakanı duyurdu.”

“Ne yazıyor peki, ne diyor orada?”

“Malta Miegħek, efendim.”

“Aa, ne demekmiş?”

“Efendim, ne siz sorun ne ben söyleyeyim,” diyecektim, vazgeçtim. Şöyle söyledim:

“Malta Seninle demek efendim. Bütçenin sloganı.”

“Aa, çok güzel.”

“Slogan çok güzel evet, ama maalesef pek öyle hissettirmedi.”

Sanki daha fazlasını söylemem için Bakan gözlerini bana dikmişti.

“Efendim, maalesef Türk vatandaşlarının da içinde olduğu üçüncü ülke vatandaşları için zorlayıcı düzenlemeler var.”

Bakan gözlerini kısarak bir felaket haberini bekler ifadeye büründü.

“Hızlıca anlatayım,” dedim, bir yandan da bize doğru yaklaşan yaşlı Maltalı’yı gözlerimle takip ederken.

Maltalı görevli, içinde makasın olduğu bir tepsiyle bakanlara doğru yavaş yavaş yaklaşıyordu. Allah’tan yaşlı bir Maltalı idi. O, biraz da sanki sol ayağını sürüye sürüye yürürken ben de Bakan Bey’e malumat verebilirdim.

“Efendim, mesela 2022 yılından beri toplu taşıma ücretsizdi. O hakkı elimizden aldılar.”

“Elinizden mi? Sadece sizin mi?”

“Yani bizim de dâhil olduğumuz üçüncü ülke vatandaşlarının.”

“Maalesef dahası da var efendim,” dedim.

“Malta ehliyetiniz varsa her ay 83 avro ekstra para ödeyeceksiniz.”

“Aaa, niye o? Türk ehliyetlerinizi kullanamıyor musunuz?”

Gülümsedim.

“Evet, kullanabiliyoruz ama sadece 12 ay. Birçok kişi giriş çıkış yaparak bu sorunu çözüyordu ama buna da bir engel geldi.”

Bakan Bey şaşırmış gibiydi.

“E, Türk ehliyetini burada Malta ehliyeti ile değiştiremiyor muyuz?”

“Yok efendim. Teori ve pratik sınavına girip ehliyet almanız gerekiyor.”

“Sınavlarda Türkçe desteği var mı?”

“Tercümanla sınava girebiliyorsunuz.”

“E, bu kadar mı? Başka kötü haber yoktur inşallah.”

“Maalesef var efendim,” dedim. “Başvuru ücretleri, hatta her yıl ödenecek altyapı vergisi, ücretsiz kreş hakkının iptali…”

“Aman aman, dur! Kalbime inecek,” dedi çok kıymetli Bakanımız.

O sırada yaşlı Maltalı, elinde tepsi ve makas ile yanımıza varmıştı.

“Sayın Bakanım,” dedim bütün cesaretimi toplayarak.

“He, çabuk söyle, açılış başlıyor.”

“Efendim, bıçak kesmiyor falan deyip birkaç hakkı geri alsanız? Olmaz mı?”

Bakan Bey babacan bir kahkaha patlattı.

“Dur dur… Şu açılış bitsin, konuşalım bunları,” dedi.

Açılış bitince sonrasındaki curcunadan Bakan Bey’i tekrar yakalayamadım. Arabaya binerlerken yakalayacak gibi oldum ama birdenbire önüme geçip duvar gibi dikilen, bir de acayip acayip gülen koruma polisi sayesinde ulaşamadım.

Bakan Bey’i de kaçırmıştım. Aslında ne güzel sorular vardı sormak istediğim.

Bir dahaki sefere inşallah.