Galatasaray ilk yarıda topu dolaştırdı, pas yüzdesi yüksek oynadı ama o pasların çoğu steril ve tehdit üretmeyen türdendi. Orta sahada topu tutup kenarlara açma planı vardı fakat ceza sahası çevresinde üretkenlik neredeyse sıfıra yakındı. Trabzonspor ise topu rakibine bırakıp geçişleri kovalamayı tercih etti ve özellikle kanat çıkışlarıyla Galatasaray savunmasını dengesiz yakaladı. Bu planın karşılığı da iki golle geldi. Kafa vuruşları ile gelen goller Galatasaray ‘ın defans dengesini soru işaretlendirdi.

Galatasaray’ın hücum problemine ayrı bir parantez açmak gerekiyor. Çünkü istatistiklerde şut sayısı yazıyor olabilir ama gerçek tablo şu: Singo harici kaleyi ciddi anlamda yoklayan kimse yoktu. Ceza sahası çevresinde dolaşan ama kaleciye “gerçek bir refleks yaptıran” bir organizasyon görmedik. Şut çekilmiş olabilir ama kaleyi tehdit eden bir plan yoktu. Bu yüzden Galatasaray’ın hücum aksiyonları kağıt üzerinde var, sahada ise etkisizdi.

Trabzonspor’un oyunu ise daha net ve daha dürüsttü. Rakibin merkezde pas yapmasına izin verip savunma bloklarını bozmadan beklediler. Kazandıkları topları hızlı kullanıp Galatasaray savunmasının arkasına koşular attılar. Özellikle ikinci bölgede kazandıkları toplar sonrası dikine çıkışlar Galatasaray’ın yerleşmesini engelledi. Bu da maçın kırılma anlarını yarattı.

Galatasaray adına asıl eleştirilmesi gereken konu tempo meselesi. Takım topa sahip ama tempo yok. Tempo olmayınca rakip savunma yerleşiyor, yerleşince de ceza sahası kalabalıklaşıyor. Bu durumda şut kalitesi düşüyor. Singo’nun birkaç bireysel zorlaması dışında kaleyi yoklayan bir aksiyon gelmemesi de bunun sonucu.

Trabzonspor ise daha az topa sahip olmasına rağmen daha doğru oynadı. Modern futbolda bazen “az ama etkili” oynayan kazanır; bu maç da onun örneklerinden biri oldu. Galatasaray pas yaptı ama tehdit üretmedi, Trabzonspor ise az geldi ama gol buldu.

Bu galibiyetin bir başka anlamı daha var. Trabzonspor sadece üç puan almadı, aynı zamanda “ben de bu yarışın içindeyim” dedi. Sezonun bu bölümünde böyle mesajlar önemlidir. Çünkü lig sadece puanla değil psikolojiyle de oynanır.

Şimdi gözler bu akşamki derbiye çevrildi. Bakalım derbi dengeleri değiştirecek mi, yoksa yarış daha da mı kızışacak… Futbol bazen bir maçla değil, o maçın yarattığı dalgayla şekillenir. Bu akşam göreceğiz.

The post Yarış Kızıştı: Trabzonspor “Ben de Varım” Dedi appeared first on Malta Haber.

Üç hafta önce ritmini yakalayan Fenerbahçe, bugün ivmesini ciddi şekilde kaybetmiş durumda. Oysa hep övdüğüm Domenico Tedesco mühendisliği, ritimle büyüyen bir yapıya sahipti. Tedesco diken üstünde yaşamayı sever, hatta bunu avantaja çevirir. Ama bu kez işler tersine dönüyor. Takım zirveyi görmüş gibi ve şimdi yavaş yavaş oradan aşağı doğru kayıyor. Pozisyon üretimi artması gerekirken azalıyor. Oyun akmıyor, oyuncular arasındaki bağlantılar gevşiyor. Bir tür başlangıç noktasına dönüş var Fenerbahçe’de. Bugünün oyunu, sezonun ilk günlerini hatırlatıyor.

Ve bir konu var ki görmezden gelmek mümkün değil: Kerem.

Galatasaray’da olduğu dönemde bir köşe yazısı okumuştum; “Angelino kötü, Köhn kötü, Dubois formsuz, Van Aanholt düşüşte… Peki ya hepsinin ortak noktası Kerem?” diye soruyordu. O zaman tartışmalı bir yorumdu belki ama bugün Fenerbahçe’de aynı soruyu yeniden sorduruyor. Kerem’in bitmek bilmeyen top kayıpları, geriye dönememesi, oyun disiplininden kopuk görüntüsü… Sezon başındaki Brown başka adamdı, bugünkü Brown başka. Ortak paydada Kerem var. Bu tesadüf değil. Açık söylemek gerekirse, gidişat “yılın bidonu” adaylığına doğru gidiyor.

Galatasaray ise oyun olarak kötü değil ama skor olarak zorlanıyor. Dalgalı performansına rağmen Sane son haftalarda eski patlayıcılığından kesitler göstermeye başladı. Osimhen içinse kelime israf etmeye gerek yok. Bazı oyuncular vardır, soyadı yetebilir; Osimhen de öyle bir oyuncu. Son dakikada attığı gol, klasın kitabıydı. Ama o klası gölgeleyen bir detay var: 90+6’da penaltı beklenen pozisyon.

VAR’ın neden var olduğunu artık kimse bilmiyor. Bir pozisyonda “görmek” ile “görmemek” arasındaki farkın koca bir sezonu nasıl etkileyebileceğini her hafta yeniden yaşıyoruz. Pozisyon gri. Yani penaltı olduğunu düşünmüyorum. 1 metreden kısa mesafe ve top ele gidiyor . El açık ama mesafe kısa. Ama verilse neden verildi diyemem. Bunu sadece ben değil Urs Meier de diyor. Fakat olay bu değil.Geçen hafta Galatasaray, bu hafta Fenerbahçe, haftaya başka biri… Bu böyle devam eder. Sorun “renkli gözlükler” değil; sorun hakemliğin A’dan Z’ye çürümüş olması. Kimse güvenmiyor, kimse tatmin değil, kimse ikna değil.

Bu ligde futbolcular, teknik adamlar, taraftarlar değişiyor ama hakemlik kurumu aynı berbat yapısıyla duruyor. İşin kötüsü artık sadece maçları değil, sezonun kaderini etkiliyor. Ve herkes susuyor.

Sahadaki futbolu konuşmak isterdik ama hakemler buna bile izin vermiyor. Türkiye’nin gerçeği bu: futbol var ama yönetenler yok. Bu yüzden de iyi oynayanın değil, hatayı görmeyenin kazandığı bir lig izliyoruz.

The post FATİH SULTAN TEKKE TAHT’A ADAY… appeared first on Malta Haber.

USG Maçı ve EleştirilerAçıkçası en azından Galatasaray yenilmez, bir puan alır diye bekliyordum. Fakat Okan Buruk’un maçı sadece tek bir değişiklikle bitirmesi ve buna rağmen sürekli önde basma ısrarı, USG’nin işine geldi. Bir gol atıp kapanmayı bekleyen takımın ekmeğine adeta bal kaymak sürdü.

Okan Hocam, sürekli baskı yapmak zorunda değilsin. Bazen bir puana oynamak
gerekir. Ayrıca madem golü yedin ve Icardi, Sara, Sané katkı veremiyor; o zaman
gençleri al oyuna. Ben olsam gençleri sahaya sürer, Icardi’nin tek başına boğuştuğu
savunmayı 3-4 oyuncuyla zorlamayı denerdim. Zaten rakibin fizik gücü seni aşmış
durumda.

Osimhen oynamazsa ve “in ceza sahasına, yap ortayı” taktiğiyle oynamaya devam
edersen, Fenerbahçe karşısında işin zor…

Uzun Maraton ve Yol Ayrımı

Defalarca üzerinde durduğum gibi; hem Avrupa hem lig, çok uzun maratonlar. Pahalı
ve marka oyuncularınız olsa da, dar kadrolarla ancak bir yere kadar gidebilirsiniz.
Son üç senedir karşılaştığımız yol ayrımına yeniden gelmiş bulunuyoruz:
Avrupa için mi zorlayalım, yoksa Süper Lig’de üst üste dördüncü şampiyonluk hedefi
mi öne çıksın?

Yanlış anlaşılmasın, her iki kulvarda da başarı garanti değildir. Ancak bana göre bu
yol ayrımı, Okan Hoca’nın kafasını yeniden meşgul etmeye başladı. Monaco
maçında yön büyük ölçüde belli olur.

Bir Puan Kötü mü?

Bir önceki yazımda USG, Fenerbahçe, Samsun ve Monaco maçlarını işaret etmiştim.
Üstelik o zaman sakatlıkların çoğu yoktu, Eren’in cezası da kesinleşmemişti. Bu şartlarda, “Her maçtan birer puan alınacak” denseydi açıkçası kabul ederdim. Fakatdaha ilk maçtan yenilgi geldi. O yüzden bazen bir puan gerçekten iyidir.

Derbi Motivasyonu

Derbilerin motivasyonu her zaman farklıdır. “Favori şu” demek doğru olmaz. Tedesco
ve Okan Buruk, Avrupa’daki başarısız sonuçların ardından kendilerini affettirme arayışında olacaklardır. Bu nedenle iki tarafın da “topa sahip olayım, baskı kurayım”psikolojisiyle oynaması muhtemeldir.

Ben olsam topu rakibe verip savunmayı ve orta sahayı sıkı tutarak kontraatak
oynardım. Yani gol atmaktan önce gol yememek ilk taktiğim olurdu. Çünkü maçı, ilk
golü kimin attığı şekillendirebilir.

Fenerbahçe’nin kendi evinde oynaması, avantajdan çok, eğer ilk golü kendi
kalesinde görürse ekstra bir stres kaynağına dönüşebilir. Liderliği kaybetme ve
geriye düşme stresi de Galatasaray’ı dağıtabilir.

Maç Sonrası mı?

Sonrası tufan… Bakalım kış ilk ,kimin kapısını çalacak?

Herkese iyi seyirler.

The post Bu kış nasıl geçer? appeared first on Malta Haber.