Trajedi yapmayacağım. Ağlamayacağım. Hakem demeyeceğim. Şanssızlık demeyeceğim. Bir zahmet siz de artık bahane üretmeyin.

Formadan utanın.

Sabah sınavı olduğu halde maçı izlemek için erken kalkan öğrenciden utanın. Maç seyredenlere çay yetiştirmek için geceyi sabaha bağlayan çaycıdan utanın. İnsanlar ekran başında sıcak bir şey yesin diye sabahın köründe poğaça açan fırıncıdan utanın. Dünya kadar para harcayıp kilometrelerce yol giden taraftardan utanın.

Hatta dönüp bir de Özbekistan’a bakın. Kolombiya karşısında aslanlar gibi mücadele eden, son nefesine kadar savaşan çocuklara bakın. Sonra aynaya bakın.

Ama bir kere olsun utanın.

Taktik konuşmayacağım. Neyini konuşalım? Rakip 45 dakika boyunca 10 kişi oynuyor. Hakem neredeyse bizim adımıza düdük çalıyor. Buna rağmen sahada hâlâ 4-6-0 oynayan teknik adamın neyini analiz edeceğiz? Hangi dahiyane planı kaçırdık?

Arda mı konuşalım?
Kenan mı?
Barış mı?
Kerem mi?
Uğurcan mı?
Hangisi iyi oynadı da onu değerlendirelim?

Bana aylarca “Bu jenerasyon başka” dediler. “Tarih yazıyoruz” dediler. Kosova’yı zar zor geçince devrim ilan ettiler. Eleştirince futbol cahili olduk. Daha ileri gideni çıktı, vatan haini ilan etti.

Keşke ben cahil olsaydım.
Keşke ben anlamıyor olsaydım.
Keşke rezil olan ben olsaydım da bu takım kupaya devam etseydi.
Ama gerçekler inatçı şeylerdir.
Bu takım inanılmaz derecede şımarmış.

Daha hiçbir şey kazanmadan kazanmış gibi davranıyorlar. Daha zirveye çıkmadan zirvedeymiş gibi konuşuyorlar. Avrupa Şampiyonu olmuş edasıyla geziyorlar. Oysa ortada elle tutulur bir başarı yok.

Şimdi gelelim maç sonuna.

Elendik. Açtım açıklamaları dinledim. Şok oldum.
Bir öz eleştiri beklersin.
Bir mahcubiyet beklersin.
Bir “taraftardan özür diliyoruz” beklersin.
Yok.
Tam tersine bizi azarlıyorlar.
Montella çıkmış, neredeyse “Ben sizden daha Türküm” diye ders veriyor.
Hakan Çalhanoğlu çıkmış, “Biz sizi bu seviyelere getirdik” havasında konuşuyor.

Özür dileriz.
Bizim suçumuz.
Başarı istemek ne haddimize?
Milyonlarca insanın beklentisi olamaz değil mi?
Eleştirmek yasak.
Sorgulamak yasak.
Hesap sormak yasak.
Siz oynayın, biz alkışlayalım.
Kötü oynayın, yine alkışlayalım.
Elenin, yine alkışlayalım.
Çünkü modern futbolun yeni kuralı bu galiba.
Sahadaki performans değil, sosyal medyadaki algı önemli.
Kusura bakmayın.
Ben o oyuna gelmem.

Şimdi bir de son ABD maçı var.
Kazanırsak asıl curcunayı o zaman görün.
Bir anda her şey unutulacak.
Bir anda “İşte gerçek Türkiye” manşetleri atılacak.
“Bu çocukların kıymetini bilin” yazıları döşenecek.
Eleştirenler yine hain olacak.
Sorunları gösterenler yine düşman ilan edilecek.
Yaklaşık çeyrek asırdır futbol izliyorum.
Hep aynı hikâye.
Hep aynı dev aynası.
Hep aynı abartı.
Hep aynı hayal satıcılığı.
Sonra ilk ciddi virajda duvara toslama.
Görünen köy kılavuz istemiyor.
Bu takımın ciddi bir zihniyet problemi var.
Ve o problem çözülmeden ne jenerasyon kurtarır ne yetenek ne de şans.
Bu yüzden kimsenin alınmasına gerek yok.
Montella da eleştirilecek.
Hakan da eleştirilecek.
Merih de eleştirilecek.
Çünkü burası milli takım.
Kimsenin şahsi çiftliği değil.
Forma kutsalsa, hesabı da kutsaldır.
Ve o hesabı birileri vermek zorundadır.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Elenmedik , Rezil Olduk ! appeared first on Malta Haber.

“Teknik direktör Aziz Yıldırım’a başarılar.”

Çünkü ortadaki tablo bana başka bir şey söylemiyor. Daha düne kadar “İsmail Kartal varken gidip Mourinho getirsene ” diyerek Ali Koç’u eleştiren Aziz Yıldırım, bugün dönüp yine İsmail Kartal’ı göreve getiriyor. Aynı anda Muriqi transferiyle de ilk hamleyi yapıyor. Yani teknik direktör açıklanıyor, transfer geliyor, oyun planı şekilleniyor. Her şey Aziz Yıldırım’ın futbol aklı üzerinden ilerliyor.

Benim asıl merak ettiğim konu şu; 

İsmail Kartal ne oynatacak?
Takımın temel prensibi ne olacak?
Geçen sezon kaybedilen maçlarda hangi hatalardan ders çıkarıldı?

Bu soruların hepsi teoride teknik direktöre sorulması gereken sorular. Ama pratikte cevabı verecek kişinin kim olduğu konusunda ciddi şüphelerim var.

Çünkü medyaya yansıyan haberlerde Samandıra’da Aziz Yıldırım için oda hazırlandığı konuşuluyor. Başkanın bu sezon şampiyonluğu takıntı haline getirdiği de herkesin malumu. Böyle bir karakterin sadece tribünden izleyici olacağını düşünen varsa ya Aziz Yıldırım’ı tanımıyordur ya da futbolun Türkiye gerçeklerinden habersizdir.

Benim kanaatim çok net.
Aziz Yıldırım antrenman düzeninde de olacak, takım planlamasında da olacak, transferde zaten olacak. Gerektiğinde taktiğe de müdahale edecek, kadro tercihine de müdahale edecek. Hatta gerektiğinde önüne kağıdı koyup “Bunlar oynayacak, bunlar yedek oturacak” diyecek. Bunu yüksek sesle söylemeyebiliriz ama futbolu takip eden herkes bunun ihtimal dahilinde olduğunu bilir.

İşte bu yüzden teknik direktör tercihinin neden İsmail Kartal olduğu sorusunun cevabı da burada yatıyor. Çünkü Aykut Kocaman ‘ı az buçuk bilen insanlar hocanın bunu kabul etmeyeceğini biliyor.

Türk futbolunda lisans sahibi bir teknik direktör bulmanız gerekiyor. Ama aynı zamanda hiyerarşik düzeni kabul edecek bir isim olması lazım. Kulübün gerçek futbol aklının başkan olduğu bir yapıda çalışabilecek bir isim olması lazım.

İsmail Kartal’ın kişiliğine, karakterine veya Fenerbahçeliliğine söz söylemek benim haddim değil. Ancak kariyerinin bu döneminde böyle bir fırsatı geri çevirmesini de kimse beklemesin. Fenerbahçe teknik direktörlüğü her teknik adam için büyük bir vitrin. Ama işin futbol tarafına baktığımızda gerçek değişmiyor. Bu sezon kenarda İsmail Kartal yazacak olabilir. Basın toplantılarına İsmail Kartal çıkacak olabilir. Resmi evraklarda teknik direktör olarak İsmail Kartal’ın adı geçecek olabilir.

Ama sahada izleyeceğimiz takımın adı bana göre çok net:
Aziz Yıldırım’ın Fenerbahçesi.

Bu yüzden sezon sonunda başarı da başarısızlık da doğrudan teknik direktöre değil, kulübün futbol aklına yazılacaktır. Çünkü bu hikâyede teknik direktörün kim olduğu değil, teknik direktörün ne kadar teknik direktör olduğu asıl tartışma konusudur.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Fenerbahçe’de Teknik Direktör Belli Oldu : Aziz Yıldırım appeared first on Malta Haber.