Yeni neslin karakteri: Hazcılık ve anında tatmin

 Yeni nesil, ‘dijital yerliler’ olarak adlandırılıyor ve dünyayı parmaklarının ucundaki bir ekran aracılığıyla deneyimliyor. Bu durum, onların doyumsuz ve şımarık olarak algılanmasının temelini oluşturuyor.

Sonsuz seçenek ve doyumsuzluk ile hayatımıza giren internet, onlara sınırsız bir içerik ve seçenek evreni sunuyor. Bir video bittiğinde, binlercesi hazır bekliyor. Bir oyun sıkıcı geldiğinde, milyonlarcası indirilmeye hazır. Eski nesil çocuklar bir oyuncakla veya tek bir televizyon kanalıyla yetinmek zorundayken, yeni nesil için “yetinmek” kavramı, sürekli yenilenen bir menüde sadece bir seçenekten ibaret. Bu durum, beyindeki ödül-ceza sistemini bozarak bağımlılığa neden olabilen ve ödül yetmezliği sendromu olarak da bilinen bir duruma yol açabilmektedir. Sürekli uyarana maruz kalan beyin, sıradan zevklerden ve uzun vadeli hedeflerden haz almayı zorlaştırmaktadır.

Tablet uygulamaları ve oyunlar, genellikle hızlı ilerleme ve anlık ödüller üzerine kuruludur. Çocuk, çok az çabayla büyük başarılar elde edebildiğini görür. Bu, sabır gerektiren, uzun soluklu bir çaba sonucu elde edilen başarının değerini anlamasını engeller. Ailelerin çocuklarını susturmak veya kolay bir şekilde büyütebilmek için için kontrolsüzce bu cihazları kullanması da bu hastalıklı durumu pekiştirmektedir. Çocuk, istediği şeye hemen ve kolayca ulaşmayı “hak” olarak görmeye başlar.

 Eski ve yeni nesil: Uçurumun anatomisi

 Yeni neslin doyumsuzluğunun ve anlık haz arayışının derinliğini anlamak için, onları eski nesil çocuklarla karşılaştırmak gerekir:

Eski nesil, taştan, topraktan ve basit objelerden yaratıcılıkla yeni oyunlar türetirdi. Bu, yaratıcı düşünme ve problem çözme becerilerini doğrudan geliştirirdi. Yeni neslin oyunları ise tablet ekranlarında, önceden tasarlanmış, genellikle yüksek görsel uyaranlı ve pasif tüketim odaklıdır. Uzun süre ekrana maruz kalan çocuklarda yaratıcı düşünme ve problem çözme gibi üst düzey gelişim alanlarının olumsuz etkilenir.

Eski nesil, sosyalleşmeyi kapı önünde, sokakta, yani fiziksel ve gerçek bir etkileşim içinde öğrenirdi. Bu, empati ve duygu kontrolü gibi sosyal becerileri doğal yollarla geliştirirdi. Uzun süre ekranda kalan yeni nesil çocuklarda ise akranlarıyla iletişim kurmada zorluk, sosyal ortamlara girmek istememe, içe kapanma ve göz temasının azalması gibi farklılıklar göze çarpmaktadır.

İnternet ve tabletler, bu değişimi hızlandıran en güçlü araçlardır. Etkileri, sadece davranışsal değil, aynı zamanda fiziksel ve bilişsel düzeyde de kendini göstermektedir.

Kontrolsüz teknoloji kullanımı, çocukların fiziksel gelişiminide olumsuz etkilemektedir. Uzun süre eğik durmaktan kaynaklanan omurga eğriliği, kamburluk, boyun fıtığı gibi kas ve iskelet sistemi bozuklukları sıklıkla görülmektedir. Ayrıca uzun süre ekrana bakılması sonucu göz kırpmanın azalmasıyla göz kuruluğu, miyopluk ve mavi ışık hasarı gibi göz bozuklukları artmaktadır. Hareketsizliğe bağlı olarak obeziteoranları da artmakta, ilerleyen yaşlarda kalp ve tansiyon gibi kronik rahatsızlık riskleri yükselmektedir. Tüketim tüketimi doğurur, mavi ışığa karşı koruma amaçlı gözlüklerin piyasaya lanse edilmesi de sınırsız kullanılan tablet ve bilgisayarların başka bir sonucudur.

Dijital bağımlılık, çocuklarda kontrol kaybı ile kendini göstermektedir. Olumsuz sonuçlarına rağmen (göz bozukluğu, okul başarısızlığı, uykusuzluk vb.) ekrana dönme davranışı bağımlılığın temel belirtisidir. Bu durum, dikkat eksikliği, hafıza kaybı ve öğrenme bozukluklarına yol açabilmekte, içe kapanma ve öfkeyi kontrol edememe gibi duygusal sorunları beraberinde getirmektedir.

Yeni nesil çocukların şımarık ve doyumsuz olarak etiketlenmesi yerine, bu durumun kaynağındaki dijital çağ dinamiklerini anlamak gerekmektedir. İnternet ve tabletler, doğru kullanıldığında faydalı eğitim araçları olsa da, kontrolsüz ve bilinçsizce kullanımları derin toplumsal ve bireysel sorunlara yol açmaktadır.

Çözüm, tamamen yasaklamaktan ziyade, kontrolün yetişkinin elinde olduğu, içeriğin (şiddet ve istismar unsuru olmayan) ve sürenin denetlendiği bilinçli teknoloji kullanımını teşvik etmekten geçmektedir. Eski neslin erdemlerini (sabır, kanaatkârlık) yeni neslin becerileriyle (hızlı adapte olma, dijital okuryazarlık) birleştiren bir yaklaşım, doyumsuzluk paradoksunu kırarak, daha sağlıklı ve dengeli bireyler yetiştirmenin anahtarı olacaktır.

 Harcanan bir nesil olarak, o güzel çocuklar, şimdi hangi sessiz limanda?

 O güzel çocuklar, kalabalık oyun bahçelerinden, bitmek bilmeyen maceralardan ve yanaklarında güneşi taşıyan kahkahalardan sonra, şimdi hayatın dingin sularında kendi “Sessiz Liman”larını buldular. Kimisi, bir zamanlar en sevdikleri oyuncağın kırık parçalarını sakladığı, anılarla örülü çocukluğunu yaşadığı evde huzur buldu. Kimisi, yorgun bir geminin sığınabileceği sonsuz bir denizde, rüzgârınfısıltısında çocukluğunun eski şarkılarını duydu. Onların limanı, ne taş duvarlarla çevrili bir korunak ne de haritada işaretli bir yerdi. Aksine, zamanın onları olgunlaştırdığı, aceleci adımların yavaşladığı ve ruhlarının çocukluk safiyetini bilge bir sessizlikle harmanladığı, sadece onlara ait bir iç dünya fısıltısıydı.

Ve o fısıltıda, kaybolan hiçbir şeyin gerçektenkaybolmadığını, sadece daha derin bir huzura dönüştüğünü anladılar.

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI: TIKLA VE AL: YENİ NESLİN DOYUMSUZLUK PARADOKSU VE DİJİTAL DÜNYANIN ÇOCUKLUĞU appeared first on Malta Haber.

Araştırmada katılımcılara, bir gün önce stres, öfke, üzüntü veya kaygı hissedip hissetmedikleri soruldu. Elde edilen veriler, Türkiye’de bu duyguları yoğun yaşayan bireylerin oranının küresel ortalamanın oldukça üzerinde olduğunu ortaya koydu.

Uzmanlar, ekonomik belirsizlikler, hayat pahalılığı, iş güvencesi kaygısı ve toplumsal kutuplaşma gibi faktörlerin Türkiye’deki yüksek stres ve öfke seviyelerinde etkili olabileceğine dikkat çekiyor. Araştırma, yalnızca bireysel ruh hâllerini değil, toplumların genel psikolojik iklimini de yansıtması açısından önem taşıyor.

Gallup’un küresel raporu, stresin ve öfkenin yalnızca bireysel bir sorun olmadığını; sosyal, ekonomik ve politik koşullarla doğrudan ilişkili olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor.

The post Türkiye Dünyanın En Sinirli İkinci Ülkesi Seçildi appeared first on Malta Haber.

İnsan ruhu sabit bir varlık değil. Gün içinde bile defalarca değişen, şekil alan, bazen açan bazen kapanan bir gökyüzü gibi. Kimi zaman güneşli, kimi zaman puslu. Rüzgârın yönü bir değişti mi, iç dengesi de yerinden oynayabilir.

İnsanlar genellikle duygularını net tanımlara sığdırmaya çalışır: “İyiyim”, “kötüyüm”, “yorgunum”… Oysa çoğu zaman bu kelimeler, iç dünyadaki karmaşayı tarif etmeye yetmez. Çünkü ruh hâli, tıpkı hava gibi; bir anlık değişimle başka bir tona bürünebilir.

Kimi sabahlar içte sessiz bir yağmurla uyanılır. Sebebi belli olmayan bir ağırlık sarar insanı. Ne tam mutsuzluk, ne de tam bir huzur. Sanki gökyüzü griye dönmüştür ama yağmur hâlâ içtedir. Bu hâldeyken dışarıdan gelen “neşelen” telkinleri, tıpkı rüzgârlı bir günde şemsiye açmak gibidir — faydadan çok zarar getirir.

Başka günler olur; insan kendi içinde adeta bir bahar yaşar. Yeni başlangıçlara, yeni fikirlere, yeni sevgilere açıktır. Gözler daha parlak, adımlar daha hafiftir. O hâl, havadaki ilkbahar gibi, içe de ferahlık verir.

Ve bazen de öyle bir rüzgâr eser ki içten, geçmişi de geleceği de önüne katar götürür. Ruhu savurur. Yorgunlukla birlikte bir arınma da gelir ardından. Rüzgâr, sadece dağıtmaz; temizler de.

İnsanın ruhsal mevsimi, takvimle uyumlu değildir. Yaz ortasında iç kışta olabilir. Kışın ortasında içi çiçek açabilir. Bu yüzden kişinin kendine en çok sorması gereken sorulardan biri şudur:

“Bugün içimde hangi hava hâkim?”

Bu sorunun cevabı, sadece bir farkındalık değil, bir rehberdir. Çünkü kişi kendi iç havasını tanıdıkça, hangi gün neye ihtiyacı olduğunu da daha iyi bilir. Kimi gün sessizliğe, kimi gün bir sohbete, kimi günse sadece zamana…

Her ruhun bir havası vardır. Ve bazen en büyük iyilik, o havayı olduğu gibi kabul etmektir.

The post Ayşegül Morkoyun Yazdı; Her Ruhun Bir Havası Var appeared first on Malta Haber.

Malta halkının yaşam kalitesini ölçen araştırma her dört işçiden birinin ruh sağlığı sorunları yaşadığını ve yardıma ihtiyaç duyduğunu ortaya koydu.

Malta’da 4 binden fazla çalışanın katılımıyla yapılan araştırmada, salgın sırasında çalışanların işyerinde mutlu olmalarına rağmen yüzde 33’ünün ruh sağlığı sorunlarından şikayetçi olduğu ortaya çıktı.

Malta halkının yaşam kalitesini ölçen araştırmaya göre her dört işçiden biri ruh sağlığı sorunları yaşadığını ve yardıma ihtiyaç duyduğunu söylüyor.

Çalışanlar en çok kaygı ve stres sorunu yaşadıklarını belirtirken her üç çalışandan biri klinik yardım gerektiren semptomlar gösteriyor.

Araştırmaya göre, Maltalıların yüzde 42’si işlerinde çok mutlu, yüzde 21’i memnun değil, yüzde 73’ü yaşadığı hayattan memnunken yüzde 27’si ise mutlu olmadığını söyledi.

İşyerinde mutlu olmalarına rağmen çalışanların dörtte birinin ruh sağlığı sorunu yaşaması dikkat çekici bir sonuç olarak hükümetin yetkili organlarında ele alınıp değerlendirilmesi bekleniyor.

Tvm

The post Her dört çalışandan biri ruh sağlığı sorunu yaşıyor appeared first on Malta Haber.

Bu çocuk incinmeye çok açıktır.

Farkında olsak da olmasak da incindiğimiz zaman genelde başkalarını incitmek isteriz. Eleştirildiysek ve bundan incindiysek başkalarını da aynı şekilde eleştirip incitmenin yollarını ararız. Sanki onların canını yakarak kendi sızımızı hafifletecekmişiz gibi düşünürüz. Kabul edemediğin incinme senin hem kurban olmana hem de daha çok intikam alma arzuna kapılmana sebep olur. Bu yüzden incitmek istediğin anlarda dur. İncindiğini hissettiğinde içinde bir boşluk duygusu hissedeceksin.  Bunu hemen o kişiyle bağlantıya geçerek sözcüklerle doldurmaya çalış. Bu kişiye ulaşamadığın anlarda yazmayı da deneyebilirsin. Yazmak da içindeki boşluk duygusunun dolduğunu hissettirecek sözcüklerin konuştuğu güçlü bir yoldur. 

Susmamız gereken yerde hararetle konuşmamız, konuşmamız gereken yerde sinsice susmamızdı belki de bizi bitiren. Şimdi anlıyorum ki konuşmadıklarımız bizi konuştuklarımızdan daha çok anlatıyormuş.

İçindeki çocuğa ebeveynlik yapmayı öğrendiğin anda, başına ne gelirse gelsin çözebileceğini, çözemediklerinle de baş edebileceğini unutma. Yapman gereken şey içindeki çocuğun sağlıklı bir ebeveyne ihtiyacı olduğunun farkına varmak. Ona başkalarının yol göstermesini, annelik babalık yapmasını bekleme. Sevsinler, okşasınlar, değer versinler diye bekleme; sen o duyguları vermeden o asla tatmin olmayacak. Çünkü senin onu görmeni istiyor, tüm çabası bunun için.

Hadi tam zamanı; sevdiğin cosy bir cafeye rezervasyon yaptır ve kendin ve içindeki küçük çocukla bir randevuya çık, iki kişinin benzerliklerine inanamayacaksın. İnsanın en güzel sohbeti kendi ile yaptığı, haydi tutun içinizdeki çocuğun elinden, o sabırsızlıkla sizi bekliyor!

The post En derin yerindeki sen appeared first on Malta Haber.

14 Mart 2021 / Malta

İsyan etmenin faydası yok, kaderin böyle. Yol belli, eğ başını usul usul yürü şimdi.
(Kader 2006)

Modern Türk sinemasının başarılı yönetmenlerinden Zeki Demirkubuz’un 2006 yılında çektiği Kader filmi, özellikle psikolojik çözümlemeli aşk filmlerini sevenler için izlenmesi gerekenler listesinde yer alması gereken bir yapıdadır. Karşılıksız aşkın, insanı nasıl yavaş yavaş ölüme sürüklediğini psikolojik çözümlemeler üzerinden anlatan Kader filminin başrollerinde Vildan Atasever (Uğur) ve Ufuk Bayraktar (Bekir) oynamaktadır. Mahallenin en güzel kızı Uğur ile mahallenin sıradan bir yaşam süren esnaf çocuğu Bekir’in karşılaşması, Bekir’in hayatı için dönüm noktası olur. Uğur’u gördükten sonra hayat onun için sadece Uğur’u gördüğü, onun sesini duyduğu ânlardan ibaret başlar. Uğur ise mahallenin serserisi Zagor lakaplı Orhan’a aşıktır. Bekir, ilerleyen zamanlarda platonik aşkı uğruna deli gibi kıskandığı Orhan için de hiç ummadığı fedakârlıklar yapacaktır.

Uğur’un hayatını karanlık bir labirente sokan ilk neden ailesidir. Uğur’un ailesi birbirlerini sevmeyen insanların bir aradalığıdır. Zagor, aslında Uğur için kaçış noktasıdır. Normal bir hayat kuramayacağını anlayan Uğur için Zagor köprüden önceki son çıkıştır.

Kahvehanede yaşanan cinayet sonrası Uğur köprüden önceki son çıkışı kaçırmanın ötesinde köprüyü de kaybeder. Uğur’un kardeşi yüzünden çıkan kavgada Zagor, Uğur’un annesinin sevgilisini öldürür. Bu cinayet üçü için de sonun başlangıcı olur. Uğur Zagor’un peşinden sürüklenirken Bekir de Uğur’un peşinden sürüklenmeye başlar. Uğur Zagorsuz yaşayamaz, Bekir de Uğur olmadan nefes alamaz. Bekir, çocuğunu bile göremeyecek kadar âşıktır. Aşkın en ölümcül hali olan platonik aşkın Bekir’i ne hale getirdiğini izleyici bazen üzülerek, bazen kızarak ama en çok çaresizliğini anlayarak izler. Bekir’in Uğur’a olan aşkı yaşanabilecek bir aşkken, bu aşkı imkansızlaştıran Uğur’un Zagor’a olan bağımlılığıdır. Uğur, Zagor’un peşinden sürüklenirken sadece kendi hayatını mahveder ama Bekir’in Uğur’a olan aşkı, karısını ve çocuğunun hayatını da karanlığa sürükler. Bekir, platonik olarak âşık olduğu Uğur’un arkasından ülkenin birçok yerindeki pavyonları gezerken filmin ilk sahnesindeki Bekir’den farklı bir insana dönüşür. Artık Zagor kadar olmasa da gece hayatında pişen bir birey olmuştur.

Filmde ana mekân artık günümüzde pek varolmayan mahalle kavramıdır. Aşk, kavgalar, aile içi travmalar gibi toplumu yansıtan birçok duygunun çıkış noktası varoş olarak da adlandırılabilecek bir mahallede yaşanmaktadır. Mahalle, mahalledeki insanlar ve yaşanan olaylar hayatın içindendir. Aşk böyle bir ortamda bütün sahiciliğiyle ortalığı yıkarak yaşanır ve etkileri de aynı ölçüde büyük olur. Mahallenin birçok olayı şekillendiren mekânı olan kahvehanede yaşanan bir kavga, Uğur’un, Bekir’in ve Zagor’un hayatını geri dönüşü olmayacak bir yola sokar. Bekir hasta oan çocuğuna ilaç almak için eczaneye gider ve eve dönerken dayanamaz meyhaneye girer. Sonrasında ise Kars’ta karlı bir sabaha uyanır. Otobüse bindiğinin ve Kars’a geldiğinin farkında değildir.

Aşk zaten biz farketmeden içimize işleyen bir duygu değil midir?

Bir kez daha ve muhtemelen son kez Uğur’a kavuşur. Bekir yaptığı hataları farketse de Uğur’a olan aşkı üstün gelir ve kendi vicdanını rahatlatmak için yaşadıklarını kader olarak nitelendirir. Bekir’in bu düşünceleri filmden bir replikle izleyiciye aktarılır.

“Otobüsten indim, yürümeye başladım. Dedim, Allah’ım nerdeyim ben? Burası neresi? Sonra güç bela burayı buldum. Kapının önünde durup düşündüm. Dedim Bekir, bu kapı ahiret kapısı. Burası sırat köprüsü. Bu sefer de geçersen bir daha geri dönemezsin. İyi düşün, dedim. Düşündüm, düşündüm… Ama olmadı, dönemedim. Sonra, bak oğlum dedim kendi kendime. Yolu yok çekeceksin. İsyan etmenin faydası yok, kaderin böyle. Yol belli, eğ başını usul usul yürü şimdi.”

Aşk için ölünür mü, sorusunun izleğinde ilerleyen Kader filmini izledikten sonra uğrunda ölümün göze alınmadığı bir duygunun aşk olmadığını iliklerinize kadar hissedeceksiniz.

The post Platonik aşkın dayanılmaz ölümcüllüğü appeared first on Malta Haber.

3 EKİM 2020 / Malta

Richmond Vakfı’nın ağustos ayında yaptığı anket çarpıcı sonuçlar ortaya koydu.

Yapılan ankete göre, hükümetin pandemi sürecini kontrol edebileceğine yönelik inanç ağustos ayında büyük bir düşüş yaşadı. Her 4 kişiden 3’ü “normale” dönüşün 3 ay veya daha fazla sürede gerçekleşeceğini düşünüyor.

Ankete göre ağustos ayında, mevcut önlemlerin yeterliliğine inanmayanların oranı yüzde 64,4. Bu oran vakfın nisan ayında yaptığı ankette aynı soruya yeterli olarak cevap veren yüzde 71,6 orana oldukça yakın.

Sağlıklarından endişe duyan insanların oranı temmuzda yüzde 42,4 iken ağustosta bu oran yüzde 63,7’ye yükseldi. Ankete katılan insanların yüzde 61,4’ü ise artık insanların öksürük ve hapşırmalarının daha çok dikkatlerini çektiğini söyledi. Ailesi ve yakınlarının sağlık durumları hakkında endişelenenlerin oranı ise tüm katılımcıların yüzde 70,3’ünü oluşturuyor.

Pandemi sürecinin psikolojiye etkileri endişe verici

COVID-19 sebebiyle yaşanılan anksiyete oranında artış görülürken, insanların yüzde 76’sı virüsü kapmaktan endişeleniyor.

16-24 yaş arasındaki katılımcılarda 5 ila 7 gün boyunca depresyonda hissetme oranı Nisan ayında yüzde 4,1 iken ağustos ayında bu oran yüzde 19,4’e yükseldi. 65 yaş üstü katılımcılarda ise nisan ayındaki benzer bir oran çıktı.

65 yaş üstü insanlarda ağustosta yalnızlık hissedenlerin oranı yüzde 14,3 ile en yüksek düzeyde. 16-24 yaş arası katılımcılarda da bu oran yükselmiş durumda. Daha önce yalnızlık hisseden 16-24 yaş arası insanların oranı yüzde 6,8 iken ağustos ayında bu oran yüzde 11,1’e yükseldi.

55-64 yaş arası katılımcılarda kendine zarar vermeyi düşünenlerin oranı temmuz ayında yüzde 1,2 iken ağustos ayında yüzde 4,7′ ye yükseldi.

İntihar etmeyi düşünen 65 yaş üstü insaların oranı ise ağustosta yüzde 4,4 olarak belirlendi. Temmuzda bu oran yüzde 2,2 olarak belirlenmişti.

Kaynak : Times of Malta

The post Ankette çıkan sonuçlar endişe verici: Kendine zarar vermek isteyenlerin oranı yükseliyor appeared first on Malta Haber.