Benim temel eleştirim hiçbir zaman büyük bonservis ödenmesine değildi. Sorun, kaynak dağılımındaydı. Bir bölgeye 25-30 milyon euro harcanırken diğer bölgeyi “idare eder” mantığıyla dolduruyorsanız buna kadro mühendisliği denmez. Orkun Kökçü gibi çok değerli bir oyuncuya büyük yatırım yapıp kalede Ersin’le sezona başlamak ya da savunmaya kaliteli bir stoper alırken bek rotasyonunu ikinci plana bırakmak futbol aklından çok günü kurtarma refleksidir. Bu yüzden Beşiktaş son yıllarda iyi oyunculara sahip olsa da iyi takım olamadı.

Bu yaz ise ilk kez farklı bir plan görüyorum. Çünkü transferden önce organizasyon değişti. Bana göre Türkiye’de sportif direktörlük ve futbol yapılanması denildiğinde ilk akla gelen isimlerden biri olan Önder Özen’in göreve gelmesi en kritik hamleydi. Futbol, doğru insanları doğru görevlere yerleştirme oyunudur. Saha kenarındaki teknik adam kadar masadaki futbol aklı da belirleyicidir. Beşiktaş uzun zaman sonra bu masayı güçlendirdi.

Teknik direktör tercihi de bu plana uyuyor. Bologna ve Fiorentina’da ortaya koyduğu hücum anlayışıyla dikkat çeken Vincenzo Italiano, ezber bozan ama aynı zamanda modern futbolun gerekliliklerini bilen bir teknik adam. Elbette Türkiye’de yabancı hocaların başarı garantisi yok. Bu lig birçok teknik direktörü öğüttü. Ancak en azından oyunu olan, ne yapmak istediği belli bir isim tercih edildi. Bu bile başlı başına olumlu.

Transferlere bakınca da ihtiyaç sıralaması göze çarpıyor. Sol bekte Outtara hamlesi, yıllardır kanayan bölgeye doğrudan müdahale anlamına geliyor. Kalede Alexander Nübel ve Doğan Alemdar gibi alternatiflerin konuşulması da doğru profil arandığını gösteriyor. Sağ bekte Murillo, stoperde Agbadou ve yanına gelecek bir stoperle savunma hattı önemli ölçüde tamamlanabilir.

Ben olsam hücum hattına da iki dokunuş daha yaparım. Kanatta Leandro Trossard ya da daha önce gurme haber olarak paylaştığım Koopmeiners tarzı, oyuna kalite katacak bir isim Beşiktaş’ın hücum çeşitliliğini artırır. Forvet konusunda ise Oh Hyeon-Gyu çalışkan, mücadeleci ve faydalı bir oyuncu olabilir. Ancak şampiyonluğu belirleyen santrfor profili başka bir şeydir. Vlahović isminin konuşulması bu yüzden heyecan verici. Gerçekleşmesi zor olsa da Beşiktaş’ın hedef büyüttüğünü gösteriyor.

Üç ya da dört doğru transfer daha yapılırsa Beşiktaş’ın iskeleti büyük ölçüde tamamlanır. Daha önemlisi, bu kez transferler birbirinden bağımsız değil, teknik adamın istediği oyuna hizmet edecek parçalar gibi duruyor. Başarıyı garanti eder mi? Hayır. Ama doğru planın başarı ihtimalini artırdığı da bir gerçek.

Galatasaray hâlâ ligin en güçlü kadrosuna sahip. Oyuncu kalitesi, oturmuş yapı ve son yıllardaki istikrar onları doğal favori yapıyor. Fenerbahçe ise saha içinden çok saha dışıyla gündeme geliyor. Böyle bir ortamda Beşiktaş’ın doğru yapılanması onu yarışın içine güçlü şekilde sokabilir.

Türkiye’de transfer sezonunda şampiyon ilan etmeyi severiz. O yüzden temmuz ayında kupaları dağıtmanın anlamı yok. Ama şunu söylemek mümkün: Beşiktaş önceki yıllardaki gibi kasım ayında yarışın dışında kalacak görüntü vermiyor. Uzun zaman sonra transferler isim üzerinden değil ihtiyaç üzerinden okunuyor. Eğer bu akıl sezon boyunca korunursa, Beşiktaş’ın bu yıl şampiyonluk yarışının en güçlü aktörlerinden biri olmasına kimse şaşırmamalı.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Bu Kez İsim Değil , Plan Var appeared first on Malta Haber.

Bulgaristan, Gürcistan, Kosova, Romanya… Futbolun birinci değil ikinci hatta üçüncü spor olduğu ülkeleri bireysel kaliteyle 1-0, 2-0 geçiyoruz. Sonra da ortaya çıkan her vasat performansa “istikrar”, “oyun yapısı”, “sistem” diye methiyeler diziliyor. Kusura bakılmasın ama ortada övülecek bir yapı göremiyorum. Montella ile olacak olan da bu kadar.

Danimarka’da harika bir sezon geçiren Aral Şimşir’i görmezden geliyorsun. Kasımpaşa’da bile düzenli forma bulamayan oyuncular milli takımda yer buluyor. Almanya’da bir sezonda toplam 73 dakika süre almış oyuncu kurtarıcı gibi çağrılıyor. Sonra da buna planlama deniyor. Hocam, ne planlaması? Ne istikrarı? Futbol makine değil. Konsol oyunu hiç değil. Milli takımda isimler değil, form durumları oynar. Kim iyiyse o çağrılır. Bunun başka izahı yok.

Gelelim maça…

Ne izledik biz? Yüzde 72 topa sahip olma. Al topu eve götür. Kaç şut? 30. Sanki bu rakam tek başına başarı göstergesiymiş gibi anlatılıyor. Hayır değil. Otuz şut çekmek, pozisyon olgunlaştırmak yerine sürekli “vur da ne olursa olsun” anlayışına teslim olmak demektir. O şutların yarısında biraz daha doğru karar verilse çok daha tehlikeli ataklar çıkabilirdi. Topa sahip olmak ve şut sayısı istatistik kağıdında güzel görünür. Futbol sahasında ise hiçbir anlam ifade etmeyebilir.

Montella suçlu mu? Evet.

Peki oyuncular masum mu? Kesinlikle hayır.

Barış Alper’e artık alıştık. Galatasaray forması dışında aynı etkinliği gösteremiyor. Arda Güler kötüydü. Hakan kötüydü. Orkun kötüydü. Savunma kötüydü. Baştan sona takım kötüydü. Kimse çıkıp da “şu çok iyi oynadı” diyemez. Çünkü gerçekten iyi oynayan kimse yoktu. Youtube podcastleri ile reklamlarda oynamak ile bu iş olmaz hocam. Siz favori misiniz de haberimiz yok !

Ama yine dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz.

Balık baştan kokar.

Bu takımın oyun düzenini, sistemini, taktiğini, planını futbol bildiğini iddia eden biri bana anlatsın. Ben anlamadım. Hayatında futbol izlememiş birine sorsan bile Kerem Aktürkoğlu’nu sürekli 1.90’lık stoperlerin arasında santrfor gibi kullanmaz. Kerem’i çoğu zaman eleştiririm ama bu tabloda en masum isimlerden biri o. Oyuncunun güçlü olduğu bölgeyi elinden alıp onu başka yerde verimsiz hale getiriyorsun.

Sırf Orkun oynasın diye takımın bütün dengesi bozuluyor. Orkun’u sahaya koymak için Arda Güler kanada hapsediliyor. Arda oyundan düşüyor. Kerem kendi bölgesinden koparılıyor. Kerem etkisizleşiyor. İsmail gibi bir kesici, bir dinamizm kaynağı Hakan’la beraber etkisizleşiyor. Sonra da neden orta saha delinip duruyor diye şaşırıyoruz.

Milli takım oyuncu yerleştirme laboratuvarı değildir. Elindeki oyuncuların en verimli olduğu düzeni kurarsın. Bu kadar basit.

Bugün Türkiye’nin problemi yetenek değil. Kadro kalitesi değil. Hatta oyuncu havuzu hiç değil. Türkiye’nin problemi elindeki yeteneği doğru kullanamamak. Bu jenerasyon uzun yıllardan sonra gelen en özel jenerasyonlardan biri olabilir. Ama biz bu jenerasyonu Montella’nın elinde harcıyoruz.

Biraz ağır olacak ama gerçek şu:

Adana Demirspor’da birkaç ay iyi futbol oynatmakla büyük milli takım hocası olunmuyor.

Biz de o dönemin etkisiyle Montella’yı olduğundan büyük görüyoruz.

Milliyetçilik yapmıyorum. Yerli-yabancı tartışmasına da girmiyorum. Ama bugün İlhan Palut’un oyun organizasyonunu, takım savunmasını, geçiş planını izleyen herkes şunu rahatlıkla söyleyebilir: İlhan Palut, mevcut haliyle Montella’dan daha bütünlüklü bir teknik adam görüntüsü veriyor.

Umarım Paraguay ve ABD maçlarını geçeriz.

Ama bunu Montella sayesinde değil, Montella’ya rağmen yaparsak kimse şaşırmasın.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; BALIK BAŞTAN KOKAR appeared first on Malta Haber.

Sane’ye gelirsek… Her hafta hayal kırıklığıydı ama işte yıldız farkı bu.
Bir an, bir pozisyon, bir gol.
Sara–İlkay–Sane pas zinciri, teknik kalite ve oyun aklının birleşimiydi.
Büyük futbolcu kötü oynasa bile maçı kazandırır.
Sane bunu yaptı.
Icardi’ye gelirsek… Fiziksel olarak düşmüş, mental olarak da tükenmiş durumda.
Ligde belki hâlâ iş yapar ama Avrupa’da temposuzluğu affettirme şansı yok.
Barış Alper hâlâ “patlama” bekleniyor ama o patlama bir türlü gelmiyor.
Yine de Galatasaray’ın kadro kalitesi öyle bir seviyede ki, tam kapasite oynamasa bile bu ligde zorlanmaz.

Fenerbahçe’ye geçelim.
Tamam kadro bence yetersiz , iyi değil. Ama Fenerbahçe neden bu kadar kötü oynuyor ? Karagümrük gibi ligin en zayıf takımlarından birine karşı bile zorlanmak alarm zillerini çaldırmalı.
Asensio dışında sahada kimse sorumluluk almıyor.
Kerem ve Talisca ne oynuyor anlamak güç.
Nene hâlâ beklenen katkıyı veremiyor.
Tedesco’yu beğeniyorum, oyun aklını seviyorum ama bu kadro ne hocaya uygun ne de sistemine.
Lig için yeterli olabilir ama büyük maçlarda sınıfta kalma riski yüksek.
Tekrar söylüyorum: Kerem bu takımda santrfor oynamalı.
Hocanın sisteminde en verimli olacağı yer orası.
Asensio ise bu takımın beyni olmalı.
Bunu oyun içinde sık sık gösteriyor.
Ama Karagümrük’e karşı bu kadar zorlanmak, takımın zihinsel olarak kırılgan olduğunu gösteriyor.
Yine de İsmail Yüksek’e hakkını verelim; orta alanda direnç kattı, mücadeleden kaçmadı.

Beşiktaş’a gelirsek…
Kasım’ı görmeden havlu attılar.
Sergen Yalçın geldi, evet biraz hareket getirdi ama bu iş sadece “isimle” yürümez.
Teknik direktörlük başka bir meziyet.
Bir sezonluk başarının hâlâ kredisiyle yaşanıyor ama bu sürdürülebilir değil.
Planlama yok, sistem yok, akıl yok.
Transfer politikası tam bir kaos.
Bir bölgeye para saç, diğerine “idare etsin” oyuncular al, sonra da şampiyonluk bekle.
Olmaz kardeşim!
Futbol mantık ister, plan ister.

Ve şu Orkun Kökçü meselesi…
İki ay önce kulübe gelen oyuncu kaptan yapılıyor.
Bu kadar kolay mı bu işler?
Kaptan dediğin aidiyet hissi olan adamdır. Bülent Korkmaz’dır, Volkan Demirel’dir, Şifo Mehmet’tir.
Orkun belki iyi futbolcu ama Beşiktaş kaptanı olacak kadar “Beşiktaşlı” değil henüz.
Bu karar bile yönetimsel karmaşanın özeti.

Sonuç ortada:
Galatasaray oynuyor, Fenerbahçe arıyor, Beşiktaş kaybolmuş durumda.
İlkay Gündoğan futbol oynuyor, diğerleri hâlâ hikâye anlatıyor.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: İlkay Oynuyor, Diğerleri Konuşuyor! appeared first on Malta Haber.