Bu takım kazanıyor olabilir ama henüz güven vermiyor. Avrupa’da en büyük problem de tam olarak budur.

Artık Asensio konusunda romantizmi bırakalım. İsmail Kartal bu oyuncuyu beğenmiyor. Bu kadar basit. Sürekli bunun aksini söylemenin anlamı yok. Asensio kaliteli mi? Evet. Kariyeri mi var? Var. Ama teknik direktörün kafasında yeri yoksa CV’nin sahaya bir faydası olmuyor. Bunun nedeni medyaya yansıyan bazı sözler midir, aralarında başka bir problem mi vardır, bilemeyiz. O kısmı dedikodu olur. Ama futbol bize bir şey söylüyor: Bu birliktelik yürümez. Elektrik tutmuyor.

Kerem meselesi de ilginç. Anadolu deplasmanında yıldız. Skora katkı verir, rakam üretir, manşet olur. Avrupa gecesinde ya da sezonun kırılma maçlarında ise sesi kısılıyor. Büyük oyuncu, büyük maçın oyuncusudur. Kerem’in hâlâ ispat etmesi gereken yer tam da burası.

İsmail Yüksek sahaya direnç koyuyor. Mücadele ediyor. Rakibi bozuyor. Eyvallah. Ama Fenerbahçe’nin sorunu mücadele eksikliği değil. Fenerbahçe’nin sorunu oyun üretimi. Belki Talisca’nın on numaraya geçmesi hücumun çehresini değiştirir. Belki forvete daha yakın oynayınca bağlantılar güçlenir. Ama “belki” üzerinden şampiyonluk ve Avrupa hesabı yapılmaz.

Şimdi yine transfer romantikleri çıkacak. Greenwood geldi. Elbette form tuttuğunda fark yaratabilecek bir oyuncu. Buna kimsenin itirazı olmaz. Ama oyun bozuksa dünyanın en pahalı oyuncularını alsan ne olur? Temel problem organizasyon. Kanatlar üretmiyor. Merkez üretmiyor. Rakip ceza sahasına yerleşemiyorsun. Greenwood tek başına bu tabloyu değiştiremez.

Bir de şu duran top meselesi var. İki maç, iki gol. İkisi de duran top. Bu alkışlanacak istatistik değil, düşünülmesi gereken istatistik. Açık oyunda bu kadar kısır kalıyorsan Avrupa’da işin zor demektir. Çünkü her maçta sana duran top hediye etmeyecekler.

Ben Skriniar konusunda aylardır aynı şeyi söylüyorum. Bu maç özelinde değil. Genel resimde söylüyorum. Bugün de gelecek adına çok iç açıcı sinyaller vermedi. Savunma zaman zaman gereğinden fazla kırılgan. Avrupa’nın seviyesi yükseldikçe bu kırılganlık cezaya dönüşür.

İrfan’la, Kerem’le, bireysel kaliteyle ligde birçok maçı çözersin. Türkiye Ligi bazen seni affeder. Avrupa affetmez. Orada oyun isterler. Plan isterler. Tempo isterler. Sadece isim değil, sistem isterler.

Sturm Graz karşısında kadro kalitesi olarak Fenerbahçe doğal favori. Buna kimsenin itirazı olmaz. Ama futbol kalite sıralamasıyla oynanmıyor. Hearts’ın Rangers’a da Celtic’e de kök söktürdüğü bir dönemde onları toplamda 6-0 ile geçen bir Sturm Graz . Kalite düşük belki ama bizim tabirler zımba gibi takım.

İlk resmi maçlardan kesin hüküm çıkarmak doğru değildir. Ama ilk maçlar karakter verir. Fenerbahçe turu geçti. Kağıt üstünde görev tamam. Sahaya baktığında ise insanın aklına tek cümle geliyor: Bu takım kazanıyor olabilir ama henüz güven vermiyor. Avrupa’da en büyük problem de tam olarak budur. Kazanırsın ama kimse sana inanmaz.

The post Fenerbahçe Tur Atladı, Soru İşaretleri Kaldı! appeared first on Malta Haber.

Futbol bu kadar romantik değil. Oyuncu değişirse sistem de değişir.

Oyuncu değişiklikleri ise hocanın daha doğrusu Aziz Yıldırım’ın maç içindeki en doğru işiydi. Oyuna dokundu, maçın ritmini değiştirdi. Talisca ise yine bildiğimiz Talisca… Kapalı savunmanın maymuncuğu. Her takımın elinde bir İngiliz anahtarı olur; sıkışan yeri açar. Fenerbahçe’nin elindeki anahtar da bu adam. Böyle oyuncular istatistikle anlatılmaz. Maçın düğümünü çözen adamlardır bunlar.

Ama gelelim can sıkan meseleye… Fenerbahçe yine santrforsuzluğun faturasını ödedi. Pozisyon var, baskı var, oyun üstünlüğü var ama ceza sahasında işi bitirecek adam yok. Avrupa’da bunun affı olmaz. Bugün 1-0 olur, yarın elenirsin.

Kerem Aktürkoğlu meselesi ise artık “destek olalım” sınırını geçti. Sürekli gol ve asist rakamlarının arkasına saklanıyor. Futbol yalnızca tabeladan ibaret değil. Maç boyunca kaç top kaybettiğine, kaç atağı öldürdüğüne de bakacaksın. Kerem yine aynı şeyi yaptı. Top ezdi, yanlış karar verdi, hücumun ritmini bozdu. Sonra biri çıkıp “ama geçen sezon şu kadar gol katkısı yaptı” diyor. Güzel kardeşim, ben muhasebe defteri okumuyorum. Düşmüş takıma 4 gol atarak istatistik kimse kasmasın.Ben sahaya bakıyorum.

İrfan Can ise en azından bir şeyler yapmaya çalıştı. Olmadı belki ama denedi. Kerem ise yine oyunun içinde kayboldu. Bu kadar krediyi hangi performansla alıyor, gerçekten merak ediyorum.

Fred’e de teşekkür etme vakti gelmiş. Büyük futbolcuydu. Bu ligin en iyi orta sahalarından biri oldu. Ama futbol vicdan işi değil. Bugün ne oynadığına bakarsın. İstek var ama bacaklar gitmiyor. Baskıya çıkıyor, dönemiyor. İkili mücadeleyi kazanıyor, ikinci hamlede yok. Eski Fred’den geriye sadece adı kalmış.

İsmail Kartal’ın bu Fred ısrarı bana Fatih Terim’in son dönem Selçuk İnan inadını hatırlatıyor. Teknik adam bazen oyuncunun bugününü değil, hafızasındaki fotoğrafını oynatıyor. En büyük hata da burada başlıyor.

Bir de şu “99 puan aldım” meselesi… Sayın hocam, o takımın önünde Dzeko vardı, Tadic vardı. Top saklayan, oyunu dinlendiren, etrafındaki oyuncuları büyüten iki lider vardı. Senin sistemini onlar taşıdı. Şimdi onlar yok. Hâlâ aynı oyunu Kerem’le, İrfan’la, Fred’le oynamaya çalışıyorsun. Futbol bu kadar romantik değil. Oyuncu değişirse sistem de değişir.

Bir başka garabet de şu… Uzun santrfor koyacaksan ters ayaklı kanatla oynama isteğinin mantığı nedir? Çizgiye inmeyen, orta kesmeyen kanatla uzun forveti nasıl besleyeceksin? Bu kadar temel bir futbol gerçeğini görmezden gelirsen, en iyi santrforu da getirsen verim alamazsın. Kerem bu oyunun içinde üretmiyor. Israr ettikçe takım da üretmiyor.

Son söz… Fenerbahçe kazandı. Avantajı aldı. Kimse galibiyeti küçümsemesin. Ama Avrupa’da bir üst turdan itibaren bu oyun eksikleri affedilmez. Aziz Yıldırım’ın neden aylardır kanat oyuncusu istediği bu maçta bir kez daha ortaya çıktı. Çünkü üst seviyede Greenwood oynar. Kerem ve İrfan ise ancak izler. Futbolun acı tarafı budur. Forma geçmişe göre verilirse, geleceği başkaları yazar.

The post İngiliz Anahtarı: Talisca appeared first on Malta Haber.