Gurbet bir nevi insanın ikinci bir şansı. Kendinizi temize çekmeniz, yeni bir sosyolojik kimlik inşa etmeniz için yeni bir şans, beyaz bir sayfa.

Maalesef gurbet ellerde tüm hemşehrilerin kalpleri bu sayfa kadar beyaz olmuyor. Bu sosyolojik kimlik inşasında bazı kimseler bu tanınmama, siciliyle bilinmeme hâlini acayip bir şekilde krediye tahvil edip kendilerine yeni kazanç kapıları aralayabiliyorlar.

Bugünlerde ev işleri, tamirat vb. konular olsun, yurtdışında eli iş tutan zevatla ziyadesiyle mesaim olduğu için yakinen müşahede etme fırsatı yakaladım.

İyileri, helal maişet derdinde olan zanaat sahibi esnaf hemşehrilerimizi tenzih ediyorum. Onların varlığı yurtdışındaki itibarımızın teminatı.

Başlıyoruz…

Gurbet ellerde hizmet veren hemşehrilerimizin kimi, kendilerine yaklaşırken kullandığınız hürmetkâr dile aynıyla mukabele ederek dostane hukuku derinleştirme yolunu tercih ederken; kimi de “yumuşak başlı isek, kim dedi uysal koyunuz” dedirtecek kadar Ali Cengiz oyunlarına tevessül edebilecek kimseler maalesef.

Yıllar önce bir filmin mottosu olarak görmüş idim: “Öleceklerini unutmuş olanlar için” yazıyordu. Bir gün yurtdışında yaşayan hemşehrilerim için bir ticari münasebet rehberi yazacak olsam dibacesine kesinlikle bu sözü koyardım… Anlayan olur mu idi, belki…

İnsanların bir Türkçe söz duyduğu anda başını çevirip dikkat kesildiği, memleketinden birini gördüğü bir akrabasını görmüş kadar hürmet gösterdiği yaban ellerde, kişinin ticaretinde kendi yurdundan birini tercih etmesini çok görmemek lazım. Yaban elleri hemşehrileri için yaman ellere çevirenlere sitemimiz. Yine söyleyelim, iyileri tenzih ediyoruz.

Bütün menfi tecrübelere, gönül mahzunluklarına rağmen Türklerin bulunduğu yerde bulunmam, Türklerle iş yapmam, benden uzak olsunlar demeyi zul; ülkemden biri bir derde düçar olduğunda haberdar olan ben isem, “yettim” diyebilmeyi canıma minnet sayarım.

Ama gene de yapacağım birkaç ikazı okurların nazar-ı dikkate almasını hususen rica edeceğim.

Bektaşilerin güzel bir sözü var: Hatır kalsın yol kalmasın, diye. Rehberiniz yola girmeden önce size yolun bütün usul ve erkânını anlatır. Hatta hatır hilafına yolun bazı gerçeklerini size açıklar; bu sebeple hatır kalsın yol kalmasın derler. Bittamam açıklar usul ve erkânı.

Yurtdışında hemşehrilerimizle bir iş yaparken mümkün mertebe sözleşmenizi yazılı yapın, ister bir parça kâğıt gibi bir peçeteye olsa bile yazın.

“Fiyat henüz belli değil”, “Ben sana/size dönüş yapacağım”, “Şu iş bitsin icabına bakarız” önemli sinyaller. Bu sinyalleri aldığınızda alarm olmasa bile şerit ihlallerinin başladığını anlayıp teyakkûza geçmenizi öneririm.

Gurbet insana kendini çaresiz hissettirir; dil bariyerinden, yol yordam bilmeyişinden, bürokrasiden, neyden derseniz ondan. Korkmayın. Nihayetinde cangılda değilsiniz. Hukuki yollarla hakkınızı aramaktan imtina etmeyin. Hukuk evet topaldır, ağır aksak gider, yavaş gider ama âmâ değildir. Siz ihtilafınızı hukuki forma taşıyınca karşı tarafta da, belki sizin mağduriyetinizi keyifle izleyen tarafta da kaşıntıları başlar, huzursuzlanmaya başlar. Bu yasal zorunluluk, hesap verecek olma gerçekliği onun tarafında da bazı konuları, özellikle zarar tazmini ve uzlaşıyı gündeme getirir. Yani bir nevi hukuk “Öyle yağma yok!” diyecek yegâne otorite olarak oradadır ve tokmağı masaya vurmak üzeredir.

Bunları damdan düşmüş biri; bu meselede başı yanmış, ağzının tadı kaçmış biri olarak söylüyorum.

Şöyle düşünüyor olabilirsiniz: Ben yanmasam, sen yanmasan, biz yanmasak nasıl bulacak bu zevat yolunu?

Efendim yolunu bulmak, maişetini kazanmak için daha erdemli yollar var; belki benim, sizin, bizlerin dikkati bu zevatı böyle müspet bir yola sevk eder; belki böyle bir hayra vesile oluruz.

Dikkat, hukuku işletmek, insanlığın en büyük bağışıklık mekanizmalarından biri olan bu nevi olumsuz davranış ve davranış sahiplerini toplum vicdanında mahkûm etmek, bu nevi hadisatın tekrarına mutlaka mâni olacak tedbirlerden olabilir.

Kendime geçmiş; size de hiç gelmeyecek olması dileğiyle.

The post Ziyahan Albeniz Yazdı: Yurtdışında Hemşehrilerle İş Yapma Rehberi appeared first on Malta Haber.

Charity Shoplar, aslında yabancısı değiliz, belirli gün ve haftalara; kimi zaman da istisnai durumlara hasrettiğimiz kermeslerin dükkana dönüştürülmüş hali diyebiliriz. İnsanlar kullanmadıkları eşyaları, kaybettikleri yakınlarına ait eşyaları Charity Shoplara bağışlıyor, bu dükkanlardaki satıştan elde edilen gelirler de farklı misyonlar, en çok da yoksul bölgelere yardım gibi amaçlar için kullanılıyor.

Benim daha çok kitap almak için müdavimi olduğum bu iyilik dükkanlarında yok yok. Elbiseden iğne ipliğe, kitaptan elektronik eşyalara kadar biraz sabırlı olduğunuz takdirde tüm ihtiyaçlarınızı tedarik edebileceğiniz türden yığma ürünler bu dükkanlarda! Şanslıysanız girdiğiniz Charity Shop’da eşyaların türlerine göre gruplandığını görebilirsiniz. En kötü ihtimalle de aradığınız şey için birkaç saati geçirmeye hazır olun. Şansınız yaver giderse aradığınızdan fazlasını da bulabilirsiniz.

Gönüllüler tarafından işletildiği için klasik bir işletmenin çalışma saatlerini bu dükkanda bulamayabilirsiniz. Pek çoğu öğlene kadar açık olan bu shoplara sabah erken saatte gitmek gerekiyor.

Bu iyilik dükkanları yoksulların giyim kuşam ihtiyaçlarını karşıladıkları bir yer olmanın yanı sıra, farklı saiklerle ikinci el eşya tercih eden kimselerin de uğrak yeri.

İyilik dükkanları formatını Türkiye’ye de uyarlamak mümkün mü? Özellikle de internetin yaygınlaşması ile birlikte pekala mümkün. Dükkan denilince aklınıza illa fiziksel bir dükkan gelmesin, pekâla aynı amaçla websiteleri de kurulup işletilebilir.

İkinci el eşyaların değişimi ile ilgili batıda dipten gelen bir dalga var. Geri dönüşüm (Recycle) gruplarında bilabedel pek çok eşya paylaşılıyor. Türkiye’de de muhtemelen internet üzerinden organize olmuş benzeri hareketler mevcuttur.  Çoğu zaman ihtiyaç fazlası ürünleri bilabedel paylaşmak, özellikle de ihtiyaç sahipleriyle, bizim kültürümüzün bir parçası. İhtiyaç fazlalarını mesela kullanmadığımız ya da yedek parça ihtiyacı için bir başkasının işini görebilecek elektronik cihazlarımızı, belki kitaplarımızı bu vesile ile paylaşıp geliri ihtiyaç sahiplerine ulaştırabiliriz. (Elektronik eşyaların el değiştirmesi, artık bu ürünlere ihtiyaç duymasak bile, verilerimizin güvenliği için özel bir temizleme adımına ihtiyaç duyuyor.)

Bunu bütünlüklü bir sistem olarak düşünüp, hatta blockchain teknolojisi ile hayata geçirmeyi hayal ettiğim projem rafta tozlanmaya başladı. Her ihtiyaç fazlası gibi paylaşılmayı hakediyor.

Belki yine bu köşede… Kimbilir?

The post İyilik dükkanları appeared first on Malta Haber.

“Sistine Şapeli’ni ilk ziyaretimdi. Daha önce, yine bir Paskalya Bayramı’nda, üstelik Ramazan ayına denk gelen bir Paskalya Bayramı’nda ziyaret etmiş; fakat içeriye giremeyip heybetini dışarıdan hayranlıkla izlemekle yetinmiştik.

Şimdi ise bir ziyaretçi olarak değil, bir ödül töreni için konuk ediliyordum. Ev Sahibesi isimli öyküm nedeniyle  “Dinler Arası Diyaloğa İnsani Perspektiften Katkı Sanat Ödülü”ne layık görülmüş ve ödülümü almak üzere bu heybetli mabeddeki torene davet edilmiştim. Davetiyede bizzat rahmetli Papa Hazretlerinin adı ve imzası vardı. O gün ne kadar çok heyecanlandığımı anlatamam.

Hem dinî olarak, hem de kültürel olarak böylesine değerli bir mimarinin kapısında birkaç saniye alelade durdum. Birkaç derin nefes beni kendime getirdi. Geç kalmıştım ama beni karşılayan görevlinin nazik ama ivedi selamlamasından gec kaldigimi, konuşmayı yapmak üzere kürsüye çıkmam gerektiğini anlamistim. Şu birkaç saniyelik nefes beni kendime getirmişti. Yavaş yavaş kürsüye doğru yürümeye başladım.

Kürsüdeki görevli gülümseyerek konuşma için kürsüdeki yerimi almamı bekliyordu, ben de sıraların arasında yürürken, bir taraftan duvarlardaki fevkalade freskleri hafızama kaydediyor; bir taraftan ise gülümseyen yüzlere tebessüm ederek karşılık vermeye çalışıyordum. Nihayet kürsüye çıktığımda sessizliğin o kesif ağırlığını hissettim. Gözüm birdenbire Hz. İsa’nın Zeytin Dağı vaazını resmeden freske takıldı. İsa Peygamber’in “Ne mutlu ezilenlere, ne mutlu yoksullara” sözleriyle başlayan, kanonik incillerdeki en sevdiğim sahnenin resmedildiği freske…

Birdenbire irkilip artık konuşmaya başlamam gerektiğini anladım; Hz. İsa’nın Zeytin Dağı Vaazı’ndan cesaret alarak, sözlerime başladım..

“Kıymetli kardinaller, değerli misafirler, öncelikle Papa Hazretlerinin nazik daveti ve sizlerin buradaki güler yüzlü misafirperverliğiniz için çok teşekkür ederim.

Birkaç hafta önce kapı zilimizin çalıp taahhütlü bir posta teslimi ve imza için aşağıya inmem istendiğinde, Hz. İsa’nın ve havarilerinin tertemiz elbiseleri gibi bembeyaz bir zarf aldım. Zarfın üzerinde Vatikan Devlet pulunu görünce dayanamayıp zarfı açmaya koyulmuştum ki postacının gülümseyerek yaptığı  “Önce imza atmanız gerek” uyarısıyla kendime gelebildim. Zarfı açıp da merhum Papa Hazretlerinin imzasıyla bu etkinlik ve ödül töreni için gönderdiği davetiye ile karsilasinca heyecanım bırakınız yatışmayı, büsbütün arttı. Malta’da önce kendi Türkçe gazetemizde, sonrasında da arkadaşlarımın yardımıyla hem İngilizce hem de Maltaca dillerine çevrilerek yayımlanan Ev Sahibesi isimli hikâyem teveccühlerine mazhar olmuş, Dinlerarası Diyaloğa İnsani Katkı Ödülü’ne layık görülmüştüm.

Ne kadar sevindiğimi, ne kadar mutlu olduğumu anlatamam! Hem hikayemin Papa Hazretlerinin ilgisine mazhar olmus olması, hem de hikâyemin hayırhah bir mesaj taşıyarak insanların kalplerine dokunmuş olma ihtimalinden ötürü yüce Allah’a şükrettim, tarifsiz bir mutluluk duydum.

Aslında benim hikâyem hem gerçek anlamıyla, hem de yazıya geçip sizlerin kalplerine dokunduğu şekliyle gayetle basitti. Ama adeta Meryem Oğlu İsa basit topraktan kuş yapıp, üfleyerek hayat vermesi gibi, benim hikâyemin kâğıdından da bir kuş yapıp kendi nefesiyle hayat vermiş, ülkeden ülkeye, kalpten kalbe uçurmuştu sanki. Bunca teveccühün sebebi asla bendenizin taşıdığı kıymet değil, Hz. İsa’nın kendisinin, hikâyenin kalpleri buluşturan, birbirine ısıtan baş kahramanı olması.

Kıymetli misafirler, gözlerinizdeki ışığı görüyorum; bu ışık sadece kalplerinizdeki sevgiden değil, biliyorum ki hikâyenin sonuna dair duyduğunuz meraktan da kaynaklanıyor. Öyle ise anlatmaya başlayayım.

Allah nasip etti, Malta’daki hikâyemizde yedinci yıla yaklaşırken bir ev alabildik. Elbette ki banka kredisi ile. Şimdi artık 23 yıl daha ölmemek için bir sebebim var. Emr-i hak vaki bulursa, herhalde kredi sürecinin bir parçası olan hayat sigortası bu ağır yükü ailemin omuzlarından alacaktır.

Satın aldığımız evin, ahirete göç eden bir papaza ait olduğunu sonradan öğrendik. Süreç boyunca da merhum papazın varisleri ile muhatap olduk. İtiraf etmeliyim, evin bir din görevlisine ait olduğunu duyunca bunu da ilahi bir işaret olarak kabul etmiş ve sevinmiştim. Bunun elbette güzel bir işaretten fazla da anlamı olduğunu sonradan öğrenecektim. Evin ahirete göç eden sahibi bir din görevlisi olduğu ve artık muhatabımız İngiltere ve Malta topraklarında yaşayan varisler olduğu için noter ve satın alma işlemimiz normalden daha uzun sürecek ve maddi açıdan daha külfetli olacaktı. Bu süreçte en büyük kaygım, kiracı olarak yaşadığım ev sahibimi ne zaman haberdar edebileceğimin tam olarak bana söylenmemesi idi. Üzülüyordum çünkü aniden haber verip evden çıkma durumunda kalırsak ev sahibimizin hemen bir kiracı bulamama ve ekonomik anlamda sıkıntı yaşama ihtimali vardı. Aralıksız olarak süreç boyunca hem aracılık yapan emlakçıya hem de notere bu soruyu sordum. Sabırla beklememi tavsiye ettiler.

Hasılı, uzun bir bekleyiş sonucunda, bir kere de satış sözleşmesini zaruri olarak uzatarak nihayet 4 Şubat’ta satış anlaşmamızı imzalayabildik ve evimizin anahtarını aldık. İnanın evi aldığımız kadar, belki daha da fazla, artık ev sahibimizi haberdar edebilecek olmamıza sevinmiştim. O günün akşamı eşimle bir taşınma planı yaptık. Şubat kiramızı vermiştik. Evimize su, elektrik vb. ihtiyaçların temini sonrasında hızlıca taşınabilirdik. Mart sonunda taşınacağımız bilgisi ile birlikte ev sahibimizi 5 Şubat sabahı haberdar ettim. Sağ olsunlar tebrik ettiler, bizim gibi bir kiracıyı kaybedecek olmalarına üzüldüklerini belirttiler. Bu vedadan ötürü kimsenin kalbinin kırılmayıp mahzun olmayacağını görüp, neredeyse ev aldığıma sevindiğim kadar, belki daha fazla sevinmiştim.

Yeni evimize taşınmaya yakın tebrikler ve güzel sözler yerini daha ciddiyetli şeylerin konuşulmasına bıraktı. Bu konulardan biri de ev sahiplerimizdeki depozitomuzdu. Yasal olarak kira kontratınızı erken bir tarihte bitirseniz dahi di forma denilen bir kural gereği, minimum dairede kalma şartını taşıyorsanız depozitonuz yanmıyordu. Nitekim biz de bu şartı taşıyorduk, yani en son kontratımız 2 yıllıktı, kanuna göre 9 aylık ikamet şartını karşılamıştık.

Maalesef ev sahiplerimiz depozitoyu erken çıkış nedeniyle veremeyeceklerini ilettiler. Gerçekten çok üzülmüştüm. Kalbim çok kırılmıştı. İnanın maddi bir kayıptan ziyade, tüm hukuki gerçekliğe rağmen önümüze böyle bir şey konulmuş olması kalbimde büyük bir üzüntü yaratmıştı. Yinelememe müsaade edin, katiyen maddi boyutu ile değil, ev sahiplerimizin maddi kayıplarını aylarca dert edip üzülmeme rağmen onların finansal zorluk yaşadığımız, yeni ev aldığımız bir dönemde böyle bir itiraz yükseltmeleri kalbimi kırmıştı. Bizim kültürümüzde, büyüdüğüm ülke olan Türkiye’de biri ev almak istediği zaman onun yükü tahmin edildiği için insanlar adeta seferberlik ilan eder. Karınca kararınca herkes bir işin ucundan tutmaya çalışır.

Gerekli zamanda ev sahipleri bilgilendirilip, gerekli şartlar taşındığı halde rüzgâr maalesef hiç de benim umduğum taraftan esmiyordu. Hangi tarafı umuyordum? Elbette biraz anlayış, merhamet ve empati yönü elbette.

Bir hafta sonu, stres yaşadığım tüm zamanlarda olduğu gibi, yine derin karın ağrılarıyla mücadele ettim. Ev sahibem benim de ilgili kurumlara danışmam gerektiğini söylemişti. Ben sadece bir avukat arkadaşımdan yanıt alabildim. Avukat arkadaşım da benim haklı olduğumu belirten görüş belirtmişti.

Stresim giderek artıyordu. Buna dayanamayacağımı fark etigim anda bir sey oldu… O an kıymetli hazirun, inanın ilginç bir şey oldu. Sanki yüreğime serin bir el dokundu ve kulağıma şu sözleri fısıldadı:

“Bu dünyada üzülenler ahirette sevinecek. Bu dünyada küçük görülenler ahirette yükseltilecektir.”

Bu, Meryem Oğlu İsa Mesih’in Zeytin Dağı Vaazı’ndaki sözleriydi, bakın tam şurada, şu freskte resmedilen sahne. İlginçtir, bu kürsüye heyecanla çıktığım, nefes almakta zorlandığım ilk saniyelerde de o freskle göz göze geldim; konuşmamın bu noktasına kadar düşüp bayılmadıysam kesinlikle o freskten aldığım güç sayesindedir.

Mesih İsa’nın sözü kulaklarımda çınlıyor, kalbimde yankılanıyordu. Karın ağrım devam ediyor, ama bir taraftan da yüreğimde yavaş yavaş esenlik rüzgârları esmeye başlıyordu. Finansal olarak zor bir dönemde olmama rağmen, kendim için zor bir karar verdim.

Ev sahibeme karsi, sözleşmede lehime olan noktaları beyan ettikten sonra asla 7 yıla varan dostane bir hukuku, yasal platforma taşımayacaktım. Haklı olduğum noktaları beyan ettikten sonra, gerçek ödülü, mağduriyetime rağmen yüce yaratıcıdan ummak benim için kalbime en fazla sürur veren seçenek idi.

Nitekim hızlıca bir mektup hazırlayıp ev sahibime gönderdim.

Kiymetli dinleyiciler, buraya gelirken hiçbir konuşma hazırlamadım. Hikâyemin kendisine halel getirmemek adına, yanımda sizlere buraya beni davet etmeniz dışındaki minnettarlığım dışında işte sadece şu küçük kâğıdı getirdim; ev sahibime yazdığım not. Kısa keseceğim, zira hukuki olarak avukat arkadaşımın verdiği görüşe yer verdiğim yerler dışında şöyle devam yazmıştım:

“Ben işin benim tarafımdaki duygusal tarafı ile ilgili birkaç şey eklemek istiyorum. Siz daireyi görmeye geldiğinizde yoğunluk ya da o anın temposuyla belki hem ifade edemem, hem de burada olduğu kadar kalbimden geçenleri billur bir şekilde göremem. Çocukluğumdan beri hep kendimi yazarak daha iyi ifade edebildiğimi düşünüyorum. Yedi yıla yaklaşan ev sahibi/kiracı ilişkimizde, sizin de zaman zaman yaptığınız ziyaretlerde görmenizi/hissetmenizi yürekten dilediğim bir başka şey de kendi evim olsa nasıl korumaya gayret edeceksem, aynı dikkatle, titizlikle size ait olanı korumaya çalıştığımızdı. Dilerim başarabilmişizdir. Bu depozito tartışmalarından sonra kendime bir söz verdim, sizinle de paylaşmak istiyorum. Ne olursa olsun, sizin bu konudaki tavrınız ne olursa olsun ben bu konuyu asla hukuki bir zemine taşımayacağım. Benim için yedi yıla varan insani bir münasebeti hoşlukla bitirmek, finansal zorluk yaşasam da, maddi kısmından çok daha değerli. Bu konuları kalbimin bir tarafıyla geçen haftadan beri düşünüyor, stres yapıyordum. Kendi hakkından vazgeçmek, bir yönüyle affetmek burada da iyileştirici olacak benim için. Sanki yüreğime şu sesin, sizin de bizim de peygamberimiz olan Hz. İsa’nın şu sözlerinin fısıldandığını hissediyorum: Bu dünyada üzülenler, cennette sevindirilecek; bu dünyada alçaltılanlar, ahirette yükseltilecektir. Bir tarafıyla hukuki olan bir tartışmada bunlar belki anlamsız geliyordur ama ben gerçekten biraz olsun kalan enerjimi bu sözler için sarf etmeye değer buldum. Tekrar teşekkür ediyorum.”

Ben kendi namıma sözümü tuttum. Hakkımız olduğunu düşündüğüm depozitoyu maalesef alamadım ama çok daha ilginç şeyler oldu… Aslında sanıyorum ki tam olarak bu fevkaladelikler nedeniyle bugün burada, karşınızdayım.

Yeni evimize nihayet taşınmıştık, birkaç ay geçmişti. Vatikan’dan gelen bembeyaz bir zarf değildi ama eski ev sahibimden bir mesaj almıştım.

“Ziyahan, dilerim yeni evinizde sağlık ve afiyettesinizdir.

Birkaç gün önce bir Pazar ayini için, uzun yıllar sonra tekrar kiliseye gittim.

O günkü vaazında peder, sanki gözlerimin içine bakarak komşularımızı sevmemizi, yabancılara hürmet göstermemizi, özellikle de onların hakları konusunda titiz davranmamızı öğütledi. İlginç olan vaaz değil, pederin bütün bu sözleri gözlerimin içine bakarak söylemesiydi. Bana mı öyle geldi bilmiyorum ama pederin bakışları adeta yüreğime işledi.

Konuşmasını, tıpkı senin mektubunda alıntıladığın sözlerle bitirdi:

‘Bu dünyada üzülenler cennette sevindirilecek, bu dünyada hakir görülenler cennette yükseltilecektir.’

O zaman belki birbirimizi anlayamadık. Ama bugün şayet kabul edersen senin depozitonu geri vermek istiyorum. Kalbimin derinlerinde bir yerde bir huzursuzluk hissediyorum.”

Bu mesajı aldığıma çok sevinmiştim. Tabii ki depozitomun geri verileceğinden ötürü değil. Zira o artık benim gözden çıkarttığım bir meblağ idi. Ev sahibime, kalpleri birbirine ısındırıp merhamet yerleştirdiği için yaraticiya şükürle başlayan bir teşekkür mesajı gönderdim. Eğer kabul ederse bana vermek istediği depozitoyu da bu kıymetli vaazı dinlediği kiliseye bağışlamasını rica ettim.

Ev sahibem Lary birkaç gün sonra bağışı benim adıma yaptığını ileten kısa bir mesaj gönderdi.

Evet, benim bugün burada olmamın sebebi işte bu kısa, ama hem benim hem de sanırım ev sahibem Lary’nin kalbine dokunan bu hikâye. Dilerim yazıldıktan, çevrildikten sonra daha nice kalplere dokunur.

Meryem Oğlu İsa’nın mübarek adı, benim gibi hakir bir adamın kâğıttan yaptığı kuşu nefesiyle canlandırdı, bir sürü gönüle konmasına yardım etti.

Doğduğu gün, öldüğü gün ve tekrar dirileceği gün selam olsun o kutlu elçiye!

Paskalya Bayramınızı içtenlikle kutlarım.

The post Ev Sahibesi appeared first on Malta Haber.

Malta’da yaşayan göçmenler olarak çocuklarımız; okullarında, parklarında farklı milletten, inançtan ve kültürden insanlarla bir araya geliyor.
Ben, naçizane, bunu büyük bir zenginlik telakki edenlerdenim.

Çocuklarımızın kovanlarında, rengârenk çiçeklerden toplanmış ballar olacak.
Bu balın tadına doyulur mu?
Elbette doyulmaz.

Keratalar, ne büyük bir nimetin içinde olduklarını büyüdüklerinde inşallah anlayacaklar.

Bu tabloya baktığımda kendi adıma kıvanç duyduğum bir husus daha var:
Zannediyorum ki göçmen toplulukları içerisinde kendi dilinde düzenli yayını olan tek topluluk, Türkçe konuşan bizleriz.

Bizleri bu işe hizmetkâr kıldığı için yüce yaratıcıya şükrediyorum.

Malta Haber’in ilk yıllarında, yıl dönümlerinde bir yazı yazmaya özen gösterirdim.
Son bir iki yıldır savsakladım demeyeyim de…
Belki de gazetemiz kendini, haber çizgisiyle benim anlatacağımdan daha iyi anlattığı için buna ihtiyaç duymadım.

Bugün Malta’daki Türkçe konuşan nüfus 10 binleri aştı.
Sadece Avrupa’nın değil, artık Malta’nın da en kalabalık topluluklarından biriyiz.

Gazetemiz Malta Haber de bizleri şaşırtan yeni rekorlarını kırmaya devam ediyor.

Demek ki 6. yılında, yeni başlayanlar ve yeni tanışanlar için Malta Haber’in hikâyesine yeniden değinmek hoş olacak.

Öyleyse başlayalım efendim.

Malta Haber’i, ekseriyeti kadınlardan oluşan gönüllü bir topluluk yönetiyor.
Baş editörümüz ve yardımcı editörlerimizin tamamı kadın.

Bendeniz de kendilerinin bir hizmetkârı olarak, daha çok otomasyon ve teknoloji alanlarında mütevazı katkılar sunmaya gayret ediyorum.

Kısacası: Malta Haber, kadınların yönettiği bir gazete.

2020 yılının Mart ayında, tüm dünyayı kasıp kavurmaya hazırlanan pandeminin gölgesi Malta’ya henüz düşmüşken kuruldu.
Amacı, burada yaşayan topluluğumuzu Türkçe bilgilendirmek ve dil bariyerini ortadan kaldırmaktı.

Başlangıçta sadece bir Facebook sayfasıydı.
Bugün ise neredeyse tüm sosyal medya mecralarında düzenli yayın yapan bir platform.

Gönüllü arkadaşlarımız, bu işi tamamen karşılıksız ve topluluk faydası için yürütüyor.
Ailelerinden, özel hayatlarından zaman ayırıyorlar.

Bu yüzden akışta gördüğünüz her haberin arkasında;
uykusuz geceler, yorgun gözler ve giderek materyalistleşen dünyaya inat, başkası için bir şeyler yapma arzusu var.

Tohumlar tuttu.
Ekinler yeşerdi.

Ve baharın müjdesini veren sonuçlar almaya başladık.

Geçtiğimiz ay 750 bin görüntülenme aldık.
550 bin nüfuslu bir ülkede Türkçe yayın yapan mütevazı bir gazete için bu, gerçekten büyük bir eşik.

Bugün Malta Haber’e bu başarılarından sonra bir şiirle hitap etmek isteseydim…
Heybem boş!
Gidip yine koca çınar Nazım Hikmet’in kapısını çalardım:

“Biz bir inatçı bahçıvanız,
siz, bizim yedi yılda bir açan gülümüzsünüz.”

Malta Haber’in kapıları;
Türkçe düşünen, Türkçe üreten ve bu topluluğa katkı sunmak isteyen herkese ardına kadar açık.

The post Yeni Başlayanlar İçin 6’ıncı Yılında Malta Haber appeared first on Malta Haber.

Birinci Dünya Savaşı bitti, Osmanlı İmparatorluğu’nun üzerine kara bir örtü serildi. Ama İngilizler işi sadece harita değiştirmekle bırakmadı; “En zeki, en çalışkan, en hareketli kim varsa – hop! – Malta’ya” dediler. Böylece, Osmanlı’nın paşaları, nazırları, gazetecileri ve fikir insanları, Akdeniz’in ortasındaki bu küçücük adada “misafirliğe” gönderildi. Elbette, giriş var; çıkış yok!

İngilizler Malta’yı öyle bir kale sanıyorlardı ki, sanki ada değil, dev bir kasatura! Adadaki gözetim İngiliz disipliniyle; tutuklular ise Türk sabrıyla sınanıyordu.

Malta’ya gönderilenler arasında kimler yok ki? Ziya Gökalp, Ali İhsan Paşa, Sait Halim Paşa, Şükrü Kaya, Arif Fevzi… Adeta dönemin “VIP konuk listesi.” İlk başta kamp koşulları fena değil; bir nevi İngiliz usulü disiplinli yatılı okul. Fakat firar söylentileri artınca, bu “okul” kısa sürede tel örgülerle çevrili, mektuplara bile sansür gelen gerçek bir hapishaneye dönüştü.

Bu arada, Mustafa Kemal Paşa’nın Samsun’a çıkmadan bir gün önce (18 Mayıs 1919) Bekirağa Bölüğü’ndeki dostlarını ziyaret etmesi de ayrı bir detay; tarih bazen en kritik mesajlarını kısa ziyaretlerde verir.

Firarın Kıvılcımları

Malta’da günler geçtikçe “kaçış” sohbetleri hızlanıyor. Gazeteci, Vatan gazetesinin sahibi Ahmet Emin Yalman, günlüklerinde eski Van Valisi Tahir Cevdet Bey’in kaçmak için sabırsızlandığını yazar. Kimi “ben burada daha fazla duramam” derken, kimi “ya gazetede bir şey olursa?” endişesinde.

Ve nihayet, Aralık 1920’de ilk firar gerçekleşiyor: Tahir Cevdet Bey ve Trabzonlu Kırzade Mustafa Bey, İngilizlerin gözünden kaçıp Malta’dan ayrılıyor. İngiliz valisi hemen Londra’ya telgraf çekiyor, tabii cevabın tonu “Bunu da mı kaçırdık?” şeklinde.

Ama asıl heyecan, 1921 yazında başlıyor.

Eylül 1921’de, Sakarya’dan zafer haberleri Malta’ya ulaşıyor; umut yeniden filizleniyor. O sırada İstanbul’da, eski İttihatçı çevreler hummalı bir çalışma içinde. Kara Kemal ve ekibi kaçış planını incelikle hazırlıyor, Basri Bey ise “lojistik sorumlusu” olarak sürecin başında. Finans? Onu da İttihatçılar organize ediyor.

Ve o gece… 5 Eylül 1921, Malta açıklarına Tricotti adında bir İtalyan kaçakçı teknesi yanaşıyor. Güvenliğin gevşediği bir anı kollayan 16 kişi, bir anda nöbetçilerin gözünden sıyrılıp sahile iniyor ve tekneye biniyorlar. O gece ne alarm çalıyor, ne kovalamaca yaşanıyor. Firarı sadece, rahmetli Atilla İlhan’ın tabiriyle,  “kör bir kayıkçı gördüyor.” Tricotti, İngiliz devriyelerini atlatıp adadan çıkıyor ve 7 Eylül sabahı İtalya kıyılarına varıyor.

Kaçış haberi İngilizlere ulaşınca adada küçük çaplı bir deprem yaşanıyor. Bütün kamp düzeni değişiyor, kalan tutuklular tel örgülerle çevrili Polverista Kampı’na taşınıyor. Mektuplar, ziyaretler yasaklanıyor. İngilizler, “Malta’dan kaçılmaz” iddiasının test edildiğini acı şekilde anlıyor.

Kaçaklar önce Roma’da Cami Bey’e ulaşıyor, ardından sahte kimlikler ve tren biletleriyle Almanya’ya geçiyor. Ali İhsan Paşa, Avrupa’da oyalanmadan Anadolu’ya gidiyor. Diğerleri ise Milli Mücadele’nin galip geleceği günleri bekleyerek Avrupa’da düşük profilde kalıyor.

Kaçanların çoğu Cumhuriyet’in inşasında kritik roller üstleniyor. Şükrü Kaya uzun yıllar bakanlık yapıyor, Arif Fevzi Bey Meclis’te ve Lozan’da görev alıyor, Macit Bey Ankara’ya katılıyor. Yani Malta firarileri, “firari” sıfatından “devlet adamlığı”na adeta yeniden  terfi ediyor.

Malta’dan Büyük Firar, sadece bir kaçış öyküsü değil; çaresizliğin ortasında umudun,  “imkânsız” denilen şeyin bir gecede nasıl mümkün olduğunu gösteren tarihi bir ders.

Ve evet… İngilizler Malta’dan kaçılmaz diyordu. Ama şu çılgın Türkler, tarih kitaplarına sessiz bir not düştüler:

Aslında bu kaçışın hikâyesi Milli Mücadele sonrası bir gazetede tefrika halinde de yayımlandı. Maalesef arşivlerde alelacele yaptığım taramada o yazı dizisine ulaşamadım; ama okurlara sözüm olsun, bulur bulmaz Malta Haber’imizin arşivine bu güzide hatıratı da ekleyeceğiz.

The post Ziyahan Albeniz Yazdı: Malta’dan Büyük Firar appeared first on Malta Haber.

Hacc Bayramı denince aklıma, hep Yunus Emre’nin şu dizeleri gelir:

Yunus Emre der hoca,

Gerekse var bin hacca

Hepsinden de iyice

Bir gönüle girmektir.

Şükre sayandır ki Malta’da bu son bayramda pek çok kamu kurumunun tebrik mesajları birbiri ardına sosyal medyada paylaşıldı. Transport Malta bunun bir adım daha ötesine giderek bayram namazı saatlerinde olası trafik sıkışıklığını engellemek adına bir de servis hizmeti başlattı.

Malta’da Müslüman nüfusun hızla artması bir vakıa. Bundan sekiz yıl önce Paola Camii imamı El Sadi Beyefendi Malta’da 30 bin Müslüman olduğunu beyan etmişti. Resmi rakamlar elbette ki bunun altında. Resmi rakamlara bakıldığında bu rakamın yüzde 1-2 civarında olduğu söylenebilir. Elbette mühim olanın nicelik değil, nitelik olduğuna bir kez daha vurgu yaparak.

Hepimizin hatıralarında, dimağlarında görkemli sahneleri ile yeri olan 1976 yapımı Çağrı filmi Malta’ya nispeten yakın coğrafyalarda Libya ve Fas’ta çekilmişti.

Çağrı filmi denilince benim aklıma ilk gelen sahnelerden biri, Ezan-ı Muhammediye’ye karar verilen o sahnedir. Mescid-i Nebevi inşa edilmiş, bizzat Resulullah tuğla taşıyarak, duvar örerek mescidin inşaatında çalışmıştır. Her şey bittiği, peygamberimiz ve kıymetli arkadaşları soluklandığı esnada ibadete nasıl çağrılacağı konusu gündeme gelir; davul, can sesi öneriler arasındadır. Davul sesi “kan koktuğu”, can sesi ise “hristiyanlara ait olduğu” için, insan sesinde karar kılınır. Tüm gözler artık güzel sesli, Habeşli Bilal’dedir.

Çağrı filminin ilk sahnelerinde İslam’ı kabul ettiği için “efendilerinin” işkencelerine maruz kalan “siyahi köle Bilal”; İslam’ın bayrağı olmuştur. İslam öncesinde hakir görülen, aşağılanan “siyahi bir köle” İslam’ın en önemli fonksiyonlarından birini üstlenecek ve yeşermekte olan İslam cemaatini her gün, günde beş kez olmak üzere namaza çağıracaktır. İşte, tam da bu sebeple tıpkı Ali Şeriati’nin dediği gibi “Zenci Bilal’in kalbinin fethi tüm Endülüs kıyılarının fethinden çok daha önemlidir”

Peki neden Hz. Bilal? Doğrusunu Allah bilir ancak sesinin güzelliğinin bu seçimde belirleyici olduğu neredeyse tüm kaynaklarda yer alıyor. Hatta öyle ki Habeşliler Şın harfini kullanmadıklarından Hz. Bilal’in ezan okurken Eşhedu yerine eshedu dediği, bunu şikayet eden ashaba karşı Rasulullah (s.a.v.)in, Bilal’in sın’ı, Allah katında şın’dan hayırlıdır dediği rivayet edilir.

Bayram ile ilgili aldığımız güzel haberlerin hemen ardından, bir arkadaşım Facebook’taki bir kent sakinleri grubunda denk geldiği şikayeti paylaştığında bütün bunları düşünmeye başladım. San Gwann Residents isimli grupta bir sakin, sabah 5.30 sularında mikrofonla birinin şarkı söylediğini ve çok rahatsız olduklarını belirtmiş. Tabii ki şikayette bulunan kişi bu günün kurban bayramı olduğunu, okunanın da, muhtemelen, ya Ezan ya da namazın bir parçası olarak Kur’an-ı Kerim’den bir ayet olduğunu bilmiyor. Her gönderide olduğu gibi haklı bulanlar, karşı çıkanlar ve iki arada bir derede kalanların mesajları ile mesaj zinciri epey ilgi görmüş. Sağduyulu olanlar çeşitlilik namına bir günlük müsamaha gösterilebileceğini belirtirken, en şeditleri “mikrofon ve ses sistemlerinizi de alın gidin” modundaydılar.

Elbette çeşitlilikten, farklılıklardan yana olanlar olduğu gibi; farklı olanın mevcudiyetine dahi tahammül edemeyenler de olacaktır. Benim bu yazı ile naçizane vurgulamak istediğim yabancı bir memlekette, özgürce ibadet imkanı sunulan, hatta kolluğu ile, resmi kurumları ile lojistiğinden, tebrikleşmesine kadar husnu kabul gösterilen günlerde bizim de üzerimize düşen hususların altını çizmek. Sabah çok erken saatte başlayan ibadetimizde mümkün mertebe mikrofon kullanmamak, kullanmak zorunda isek de en düşük desibel ile kifayet etmek, “sevdirip nefret ettirmemek”.

Benzer duygulara Paola Camii’nde kılınan Cuma namazı çıkışlarında da kapılıyorum. Zira namaz çıkışı neredeyse tüm cemaat yaya geçişlerini düzenleyen trafik ışıklarına aldırış etmeksizin, trafiği engelleyecek şekilde yola çıkıyorlar. Elbette bu nevi davranışlar birlikte yaşama kültürünü, müsamaha iklimini temelinden dinamitliyor.

Batıda fevkalade bir ilgiye mazhar olan Mevlana Celaleddin Rumi Hazretleri’nin Mesnevi isimli eserindeki bir hikaye ile  yazıyı sonlandirmak isterim. Dilerim bu hikaye tüm okurlarımızı konu üzerinde düşünmeye zevk eder, sorumluluğumuzu bizlere bir kere daha hatırlatır:

“Çirkin sesli müezzinin gayri muslim diyarınca ezan okuması ve bir gayrimüslimin ona hediye vermesi”

Pek çirkin sesli bir müezzin vardı. Gayrimüslim memleketinde ezan okurdu. Ona, her ne kadar “Bu çirkin sesle ezan mi okunur” dedilerse de aldırış etmedi. İnat etti, ezan okumaya devam etti.

Halk umumi bir kargaşalıktan, fitne çıkmasından korkarken eline bir kat elbise ile gayrimüslim cikageldi. Eski bir dost gibi gayrimüslim, müezzine elbise ile beraber mum ve helva da hediye getirmişti. Müezzini soruyordu “Nerede o müezzin? Onun ezanı ve sesi insanın huzurunu arttırıyor”

Bu kişiye ahali “kendine gel!” dedi. “O çirkin sesten insana huzur mu gelir?”

Hediye getiren gayri müslim, başladı anlatmaya:

“Benim pek güzel, pek meziyetli bir kızım var. Çoktan beri müslüman olmak istiyordu. Bunda din kardeşi ona öğüt verdi, fakat müslüman olma sevdası başından gitmedi. Gönlüne iman sevgisi öyle bir yerleşmiş, öyle bir artmıştı. Kizimdan sanki buhurdan tutuyor, ben de tuten bu buhurdan da od ağacı misali yanmakta idim.” Kızım zaman zaman müslüman olmak için gayret sarf ettikçe ben dert ve azap içinde kalıyor, işkence çekiyordum. Ne yapacağımı ne edeceğimi bilemiyordum. Elimde hiç çare yoktu. Nihayet bu müezzin ezan okumaya başladı; onun sesi duyulunca kızım:

“Bu çirkin ses nedir?” diye sordu. “Ne de kötü ses! Kulağıma geldi beni mahvetti! Ömrümde bu kadar çirkin bir ses hiç duymadım!”

Kız kardeşi “Bu ezan sesidir. Bu müslüman adetidir; bu sesle müslümanlar ibadete çağrılır”

Kızım, hemşiresinin söylediklerine inanmadı. Bir başkasına sordu. O da “Evet, öyledir” deyince kızım inandı. İnandı, içindeki iman sarsıldı, üzüldü, beti benzi sarardı. Böylece o müslümanlıktan soğudu. O müslümanlıktan kurtuldu; ben de işkenceden ve azaptan kurtuldum. Müezzinin çirkin sesinden huzura ve rahata kavuşmamın sebebi bu. Hediye getirdim, teşekkür etmek isterim. O müezzin nerede?”

Müezzini görünce “Lütfen şu hediyeyi kabul et. Beni dertten, elemden, üzüntüden kurtardın, benim elimi tuttun. Bana öyle bir ihsanda, öyle bir lütufta bulundun ki ölünceye kadar beni kendine kul köle ettin. Mal, mülk sahibi olsaydım, çok zengin servet sahibi olsaydım ezan sesi çıkan ağzını altınla doldururdum”.

The post Ziyahan Albeniz Yazdı: Bir Gönüle Girmek appeared first on Malta Haber.

Yeni bildirilen ve yürürlüğe giren “Dijital Göçebeler için Oturum İzni” programı ile alakalı olarak kafanızda oluşabilecek tüm soruları gidereceğini düşündüğümüz, detayları içeren bir yazı hazırladık. Yazımızın içeriğinde kimlerin faydalanabileceğinden, başvuru adımlarına kadar bir çok bilgiyi bulacaksınız.

Aşağıdaki haber de dikkatinizi çekebilir: İlk Dijital Göçebe: Levent Çoban – Söyleşi

Malta Adası, oyun şirketleri için bir merkez haline geldiğinden bu yana, yıllardır genç dijital gurbetçilerin ilgisini çekiyor. Geleneksel işyerleri bile eğlence ve oyunları içeren yeni bir kurumsal kültürü benimserken, çalışma merkezleri ve masaların bulunduğu ortak çalışma alanları serbest çalışanların ağ oluşturma, toplantılar ve topluluk yaşamı için başvurduğu yerler haline geldi.

Güneş, deniz, kum ve açık hava yaşamı – ülkemiz, ideal bir uzaktan çalışma üssü olmak için gereken tüm malzemelere sahiptir.

Sağlam internet altyapısı, Akdeniz’in ortasındaki konumu, çoklu kültürü ile dünyanın her yerinden büyük bir göçmen topluluğuna ev sahipliği yapıyor.

Göçebeler, yeni başlayanlar ve girişimciler için mükemmel bir destek sistemi var ve bir dizi Devlet kurumu danışmanlık ve destek hizmetleri sunuyor.

Göçebe Oturma İzni

Göçebe Oturma İzni, sahiplerinin Malta’da yasal olarak ikamet ederken başka bir ülkede mevcut istihdamlarını sürdürmelerini sağlar.

İzin, telekomünikasyon iyon teknolojilerini kullanarak uzaktan ve konumdan bağımsız olarak çalışabilen kişilere açıktır.

Oturma Malta’nın Göçebe Oturma İzni, normalde (ancak zorunlu olmamakla birlikte) Malta’ya seyahat etmek için Vize gerektirebilecek üçüncü ülkelerden gelen kişilere açıktır.

Göçebe Oturma İzni bir yıl için verilir ve başvuru üzerine Malta’da Oturma İzni’nin takdirine bağlı olarak, başvuru sahibi belirlenen uygunluk kriterlerini karşılamaya devam ettiği sürece yenilenebilir. Bir yıldan az kalmak isteyen adaylara, kaldıkları süre boyunca Ulusal Vize verilecektir.

Göçebe İkamet İzni Başvuru Sahiplerinin Aile Bireylerine İlişkin Politika

Söz konusu poliçe aşağıdaki özellikleri içermektedir:

1) Aile üyelerinin tanımı

2) Asıl başvuru sahibinin uygunluğu

3) Başvuru prosedürü

4) Talep üzerine kararlar

5) İstihdama erişim

6) İzinlerin Yenilenmesi

Her başvuran için ayrı ayrı 300 Euro ödenmesi gereken programla ilgili politika başvuran ve aile bireyleri ile ilgili olarak şöyle:

1) Aile Üyelerinin Tanımı

Bu politikanın amaçları doğrultusunda, aile üyeleri şu şekilde tanımlanır:

(i) asıl başvuru sahibinin “eşi”;

(ii) ana başvuru sahibinin veya başvuru sırasında on sekiz (18) yaşından küçük olan eşinin evlat edinilmiş çocuğu da dahil olmak üzere çocuğu;

(iii) Evlat edinilmiş çocuk da dahil olmak üzere asıl başvuru sahibinin veya eşinin başvuru sırasında on sekiz (18) yaşından büyük, evli olmayan ve bunu Ajansı tatmin edecek şekilde kanıtlayan çocuğu, başvuru sırasında esas olarak asıl başvuru sahibine bağımlıdır;

2) Asıl Başvuru Sahibinin Uygunluğu

Asıl Başvuru Sahipleri, telekomünikasyon teknolojilerini kullanarak lokasyondan bağımsız olarak çalışabilen üçüncü ülke vatandaşı olduğunu kanıtlamalıdır.

Ayrıca, başvuru sahipleri aşağıdaki üç kategoriden herhangi birine uyduğunu kanıtlamalıdır:

(i) yabancı bir ülkede kayıtlı bir işveren için çalışmak ve bu işverenle bir iş sözleşmeniz varsa;

(ii) yabancı bir ülkede kayıtlı ve ortağı/hissedarı olduğunuz bir şirket için ticari faaliyette bulunmak;

veya

(iii) ağırlıklı olarak işyeri yabancı bir ülkede bulunan ve sözleşmeli olduğunuz müşterilere serbest veya danışmanlık hizmetleri sunmak.

Hak kazanmak için, belirtilen koşullara ek olarak, başvuru sahiplerinin aylık 2.700 Euro brüt vergi geliri eşiğine ulaşmaları gerekir. Buna ek olarak, her aile üyesi için (uygulanabildiğinde), başvuru sahibi ayrıca Ulusal İstatistik Ofisi tarafından belirlenen ortalama maaşın aylık gelirine ek olarak yüzde 20’sini de dikkate almalıdır.

Bununla birlikte, politika aşağıdakiler için geçerli değildir:

(i) AB’de serbest dolaşımı olan üçüncü ülke vatandaşları da dahil olmak üzere Avrupa Birliği vatandaşları ve aile üyeleri;

(ii) Mülteciler, ikincil koruma verilen kişiler veya Malta’daki veya Avrupa Birliği/AEA/İsviçre Konfederasyonu’nun diğer herhangi bir ülkesindeki uluslararası yükümlülükler tarafından sağlanan diğer herhangi bir koruma veya statü.

Başvuru sahipleri ayrıca:

a- geçerli bir seyahat belgesine sahip olmalı;

b- Malta’da tüm riskleri kapsayan sağlık sigortasına sahip olmalı;

c- geçerli bir mülk kiralama veya satın alma sözleşmesine sahip olmalı; ve

d- geçmiş doğrulama kontrolünden geçmiş olmalı.

Uygunluk kanıtına ek olarak vize ve benzeri izinlerin alınması için standart kurallar ve prosedürler geçerlidir.

3) Başvuru Prosedürü

Başvuru sahipleri, başvuruları ile birlikte veya halihazırda bir Göçebe Oturma İzni veya Vizesi sahibi olsalar dahi aile fert(ler)i için başvuruda bulunabilirler.

Kontrol listesinde belirtilen başvuru formları ve destekleyici belgeler, nomad.residencymalta@gov.mt adresinden e-posta ile gönderilebilir.

Aile üyelerine verilen izinlerin/vizelerin süresi Asıl Başvuru Sahibinin süresine bağlıdır.

4) Talep Kararları

İkamet Malta Ajansı, Başvurunun sunulmasından itibaren 30 gün içinde Ana Başvuru Sahibi tarafından sunulan talep hakkındaki kararı iletecektir.

Söz konusu süre içinde doğrulamaların sonuçlandırılmasının imkansız olduğu durumlarda Asıl Başvuru Sahibine yazılı olarak bilgi verilir. 12 yaşından büyük adayların yaptığı başvurular, Polis Göçmen Bürosu tarafından incelenir.

Aile üyesinin kamu güvenliğine veya kamu düzenine tehdit oluşturduğunun tespiti halinde başvuru reddedilecektir.

5) İstihdama erişim

Bu yönergeler kapsamında aile üyelerine verilen oturma izinleri, onlara Malta’da otomatik olarak çalışma hakkı vermez. Malta’da çalışmak isteyen söz konusu üçüncü ülke vatandaşları, Jobsplus’a çalışma izni başvurusunda bulunmalıdır.

6) İznin Yenilenmesi

Bu kılavuza göre aile üyelerine verilen izinler ancak koşulların devam etmesi halinde yenilenir.

Göçebe İkamet İzni bir yıl süreyle verilir ve süre sonunda belirlenen uygunluk kriterlerini başvuru sahibi hala karşılıyorsa, Residency Malta Agency’nin takdirine kalmış bir şekilde yenilenebilmektedir.

Bir yıldan az kalmak isteyen adaylara, kalış sürelerinin amacına bağlı olarak 91 gün – 180 gün geçerli Ulusal Vize verilecektir.

Residency Malta’nın websitesinde yazmayan kısımları da soru olarak Parlamento Sekreteri Sn. Alex Muscat’a sorduk ve kendisinin yönlendirmesiyle Residency Malta CEO’su Sn. Charles Mizzi sorularımızı yanıtladı.

• Başvuru sahiplerinin banka hesaplarında bir miktar para olması gerekiyor mu?

Sunulan banka ekstresinde asgari bakiye tutulması şartı aranmaz, ancak maaş geliri dahil en az 3 ay boyunca finansal hareketler göstermesi gerekir.

• Başvuru sahipleri sözleşmelerinde maaş detaylarını göstermek zorunda mı?

Kazanılan maaş iş sözleşmesinde açıkça belirtilmelidir.

• Hangi kurumdan başvurulacak? Konsolosluklardan mı veya Idendity Malta’dan mı?

Göçebe Oturma İzni için başvurular, Malta’da Oturma İzni Ajansına (Residency Malta Agency) çevrimiçi olarak yapılacaktır. Onay durumunda, bir Türk Vatandaşından hızlı bir hizmet için Premium Hizmeti kullanarak Ulusal Vize almak için Identity Malta’daki Merkezi Vize Birimi (Central Visa Unit) ile iletişime geçmesi istenecektir.

• Halihazırda Malta’da yaşayan kişiler, uzaktan çalışmayı kabul eden başka bir yurt dışı şirketi bularak bu programa başvurabilecekler mi? Onlara uzun dönem oturma izni verecek misiniz? Halihazırda Malta’dalar, şu anda Malta şirketi ile çalışıyorlar, başka bir ülkede bulunan uzak merkezli şirketle daha iyi bir çalışma seçeneği bulurlarsa, onlara oturma izni vermeye devam edecek misiniz?

Başvuru sahipleri, Malta’da yasal olarak kalırken bile Göçebe Oturma İzni için başvurabilirler. Göçebe Oturma İznine sahip bir Göçebe İşçinin beklentileri, Uzun Süreli Oturma İzni almak değil, yurtdışında kayıtlı bir şirkette bir süre çalışırken Malta’da ikamet edebilmektir. Başvuru sahibinin talebi üzerine iznin yenilenmesi Kurumun inisiyatifindedir.

• Başvurular ne zaman başlayacak? Değerlendirmek ve sonuçlandırmak ne kadar sürer?

Başvurular halihazırda Residency Malta Agency tarafından kabul edilmektedir. Başvuru süreci 30 iş gününü geçmeyecektir.

The post Dijital Göçebeler için oturum izni programı ayrıntıları belli oldu appeared first on Malta Haber.

Bu programdan yararlanan ilk Türk veri bilimcilerinden biri olan Levent Çoban ile bir araya geldik. Kıdemli Veri Bilimcisi ve Danışman olarak görev yapan Çoban, Malta’daki deneyimlerini ve dijital göçebe yaşam tarzının avantajlarını bizlerle paylaşacak.

1. Öncelikle sizi, Levent Çoban’ı, kısaca tanıyabilir miyiz?

Tabii ki, memnuniyetle. Ben Levent, Türkiye’de doğdum ve büyüdüm. İTÜ’de Matematik Mühendisliği eğitimimi tamamladıktan sonra veri biliminde uzmanlaştım. Kariyerime Türkiye’de başladım ve uzun yıllar boyunca özellikle finans, teknoloji ve sigortacılık sektörlerinde veri bilimi projelerinde görev aldım. Şu anda kıdemli bir veri bilimci ve danışman olarak uzaktan çalışıyorum. Veri analitiği, makine öğrenimi ve yapay zeka çözümleriyle şirketlerin veriye dayalı stratejiler geliştirmelerine yardımcı oluyorum. Geçen yıl, uzaktan çalışma olanaklarını genişletmek ve yeni bir kültürde yaşamak amacıyla Malta’ya taşındım. Bu sayede dijital göçebe yaşam tarzına adım atmış oldum.

2. Malta’nın Dijital Göçebe Vizesi programını nasıl duydunuz ve başvuru süreciniz nasıl ilerledi?

Tüm dünyada etkisini gösteren pandemiyle birlikte uzaktan çalışmanın daha yaygın hale geldiği bu dönemde, özellikle Avrupa’da dijital göçebe yaşam tarzına uygun fırsatlar arıyordum. Malta’nın Dijital Göçebe Vizesi programını ilk olarak meslektaşlarım ve uluslararası iş ağlarım sayesinde duydum ve bu program dikkatimi çekti.

Başvuru sürecim oldukça düzenliydi. İhtiyaç duyulan tüm bilgiler ve başvuru adımları programın resmi internet sayfasında mevcuttu. Öncelikle vize için gerekli belgeleri topladım: niyet mektubu, geçerli bir pasaport, uzaktan çalıştığımı kanıtlayan belgeler, finansal yeterlilik, kapsamlı bir sağlık sigortası ve Malta’da geçerli bir konaklama yeri. Başvuruyu online olarak tamamladım ve süreç genel olarak hızlı ve şeffaf ilerledi. Başvurunun ön onaylanması birkaç hafta sürdü ve Malta’ya taşınmam oldukça sorunsuz gerçekleşti. Malta’ya giriş vizesi, kalıcı konaklama yerinin bulunması ve kişiye özel sağlık sigortasının yaptırılması gibi süreçler göz önünde bulundurulduğunda, toplamda 2-3 aylık bir süreçten bahsedebiliriz. Ek belge talepleri ve bunların onaylanması süreci tahmin edilenden daha uzun bir hale dönüştürebilir. Bu noktada biraz sabırlı olmak ve motivasyonunuzu kaybetmemek önemli. Residency Malta Agency’nin sağladığı destek ve bilgi kaynakları, bu süreçte büyük bir yardım sağladı.

3. Malta’yı tercih etmenizin ana sebepleri nelerdi? Diğer Avrupa ülkelerindeki benzer programlarla karşılaştırdığınızda Malta’nın hangi yönleri öne çıkıyor?

Malta’yı tercih etmemin birkaç temel sebebi var. İlk olarak, Akdeniz iklimi ve adanın sunduğu doğal güzellikler benim için oldukça çekiciydi. Deniz kenarında, ılıman bir iklimde yaşamak, hem ruhsal hem de fiziksel olarak bana iyi gelecekti. Bunun yanı sıra, Malta’nın tarihi ve kültürel zenginliği, çeşitli toplulukları bir araya getiren kozmopolit yapısı ve İngilizcenin yaygın olarak konuşulması büyük avantajlar sağlıyordu.

Diğer Avrupa ülkelerindeki benzer programlarla kıyasladığımda, Malta’nın öne çıkan özelliklerinden biri başvuru sürecinin tamamen online ve şeffaf bir şekilde ilerlemesiydi. Ayrıca, yaşam maliyetleri birçok Batı Avrupa ülkesine göre daha uygunken, vergi sistemi de göçebeler için cazip bir yapıya sahip. Dijital göçebelere yönelik topluluk ve etkinliklerin gelişmiş olması ve Malta’nın Türkiye’ye mesafe olarak yakın olması ve bu programın aile üyelerini de kapsıyor olması önemli bir faktördü. Tüm bu unsurlar, Malta’yı benim için ideal bir seçenek haline getirdi.

4. Malta’da bir veri bilimcisi olarak çalışmanın avantajları ve zorlukları nelerdir?

Malta’da bir veri bilimcisi olarak çalışmanın birkaç önemli avantajı ve zorluğu var. Avantajlar açısından, Malta, dijital göçebe toplulukları ve uluslararası çalışan profesyoneller için oldukça destekleyici bir ortam sunuyor. İnternet altyapısı iyi ve uzaktan çalışmaya uygun birçok modern kafe ve ortak çalışma alanı mevcut. Akdeniz’in sıcak iklimi ve dinlendirici yaşam tarzı, iş-yaşam dengesini korumayı kolaylaştırıyor. Ayrıca, Avrupa’nın finans ve teknoloji alanındaki bazı büyük firmalarının burada operasyonları bulunuyor, bu da uluslararası işbirliği ve projelere katılma fırsatı sunuyor.

Öte yandan, zorluklardan bahsetmek gerekirse, Malta’nın küçük bir ülke olması nedeniyle yerel iş fırsatları ve sektör çeşitliliği bazı büyük Avrupa ülkelerine göre sınırlı kalabilir. Veri bilimi alanında, özellikle ileri düzey yapay zeka projeleri için uzmanlık toplulukları ya da konferanslar daha nadir olabilir. Ancak, uzaktan çalışma olanakları bu açığı büyük ölçüde kapatıyor. Genel olarak, bu zorlukları uluslararası bağlantılar kurarak ve çevrim içi kaynakları kullanarak aşmak mümkün.

5. Malta’daki yaşam maliyetleri ve iş-yaşam dengesi hakkında neler söyleyebilirsiniz?

Malta’daki yaşam maliyetleri, Avrupa’nın diğer büyük şehirleriyle karşılaştırıldığında genellikle daha makul, ancak bu durum yaşam tarzınıza ve konumunuza göre değişebilir. Özellikle başkent Valletta ve Sliema gibi popüler bölgelerde kira ve genel yaşam maliyetleri daha yüksek olabiliyor. Bununla birlikte, daha kırsal ve turistik olmayan bölgelerde daha uygun maliyetlerle yaşamak mümkün. Market alışverişi ve restoran fiyatları, diğer Avrupa ülkelerine kıyasla orta düzeyde, ancak ithal ürünlerin ve bazı hizmetlerin maliyeti biraz daha yüksek olabilir.

İş-yaşam dengesi konusunda ise Malta gerçekten öne çıkıyor. Adanın rahat yaşam tarzı, işten sonra denize gitmek, sahil boyunca yürüyüş yapmak veya tarihi bölgeleri keşfetmek gibi aktiviteleri günlük rutinin bir parçası haline getirmeyi kolaylaştırıyor. Hafta sonları ve tatillerde keşfedilecek pek çok ada içi ve ada dışı etkinlik mevcut. Ayrıca, insanların genellikle sıcak ve misafirperver olması sosyal hayata katılımı artırıyor. Bu denge, genel refahımı artırdı ve stres seviyemi düşürdü, bu da verimliliğime olumlu yansıdı.

6. Malta’nın teknoloji altyapısı ve internet bağlantısı uzaktan çalışma için yeterli mi?

Evet, Malta’nın teknoloji altyapısı ve internet bağlantısı uzaktan çalışma için genellikle yeterli ve tatmin edici. Ülke, Avrupa’da telekomünikasyon altyapısını modernize etmeye ve güncel tutmaya önem veren bir yapıya sahip. Hızlı ve stabil internet bağlantıları, hem mobil veri hem de sabit hatlar üzerinden sağlanıyor. Çoğu bölgede fiber optik internet hizmetleri mevcut ve internet hızı, birçok Avrupa ülkesinin standartlarını karşılıyor. Genel olarak, adadaki teknoloji altyapısı benim gibi uzaktan çalışan bir veri bilimcisi için yeterince iyi ve profesyonel ihtiyaçları karşılayacak seviyede.

7. Malta’daki dijital göçebe topluluğu hakkında bilgi verebilir misiniz? Networking imkanları nasıl?

Malta’daki dijital göçebe topluluğu oldukça canlı ve çeşitli. Adanın stratejik konumu, farklı ülkelerden gelen uzaktan çalışanları, girişimcileri ve yaratıcı profesyonelleri kendine çekiyor. Bu da güçlü ve destekleyici bir dijital göçebe ekosistemi oluşmasını sağlıyor. Malta’da düzenlenen networking etkinlikleri, ortak çalışma alanlarındaki tanışma günleri ve teknoloji odaklı buluşmalar gibi aktiviteler, topluluğa katılmayı ve profesyonel ağınızı genişletmeyi kolaylaştırıyor.

Adadaki ortak çalışma alanları ve kafe kültürü, benzer fikirde insanlarla tanışmak için harika fırsatlar sunuyor. Malta’da yaşayan dijital göçebeler genellikle sosyal ve paylaşımcı; bu da işbirlikleri ve ortak projeler için zemin hazırlıyor. Sosyal medya grupları ve online platformlar da etkinlikleri ve haberleri takip etmek için etkili araçlar. Topluluğun bir parçası olmak, hem profesyonel olarak ilham verici bağlantılar kurmayı hem de yeni dostluklar edinmeyi mümkün kılıyor. Özetle, Malta’daki dijital göçebe ağı, uzaktan çalışanlar için güçlü bir destek sistemini ve iş fırsatlarını beraberinde getiriyor.

8. Türkiye’den Malta’ya taşınma sürecinde karşılaştığınız en büyük zorluklar nelerdi?

Türkiye’den Malta’ya taşınma sürecinde karşılaştığım en büyük zorluklardan biri, taşınma sürecinin lojistik ve bürokratik yönleriydi. Yeni bir ülkeye yerleşmek, özellikle oturma izni ve vize başvuru süreçleri gibi konular için hazırlıklı olmayı gerektiriyor. Belgelerin hazırlanması, noter tasdikleri ve gerekli tüm evrakları toplamak biraz zaman aldı, ancak Malta’nın Dijital Göçebe Vizesi süreci oldukça açık ve net adımlar içeriyordu, bu da süreci kolaylaştırdı.

Bir diğer zorluk, Malta’daki konut piyasasıyla ilgiliydi. Özellikle popüler bölgelerde konut bulmak ve kiraların uygun fiyatlı seçeneklerini değerlendirmek zor olabiliyor. Bu nedenle taşınmadan önce araştırma yapmak ve potansiyel kiralama opsiyonlarını önceden belirlemek önemliydi. Ayrıca, taşınma sonrası adaptasyon sürecinde yeni bir kültüre alışmak ve yerel topluma entegre olmak zaman aldı. Ancak, İngilizce’nin yaygın olarak konuşulması ve yerel halkın genel misafirperverliği, bu süreci büyük ölçüde kolaylaştırdı.

9. Malta’da yaşarken Schengen bölgesinde seyahat etme imkanlarından nasıl faydalanıyorsunuz?

Malta, AB ve Schengen Bölgesi’nde yer aldığı için vize süresi boyunca Schengen ülkelerinde serbestçe seyahat etmek mümkün. Avrupa’daki ülkeler arasındaki mesafelerin yakın olması ve uygun uçuş seçeneklerinin bulunması, seyahat planlarını daha kolay ve erişilebilir hale getiriyor. Bu durum, kısa hafta sonu gezileri veya iş seyahatleri için büyük bir avantaj sağlıyor.

Bu süreçte ailecek 12 farklı Avrupa ülkesini görme ve keşfetme fırsatı yakaladık. Hem seyahat etmek hem de profesyonel çalışma hayatıma ara vermeden bunu gerçekleştirmek harika bir duygu ve deneyim oldu. Mesleki olarak birçok farklı etkinliğe katılmak ve organizasyonlarda yer almak için vizesiz seyahat fırsatından yararlandım.

10. Malta’nın kültürü ve yaşam tarzına adapte olmakta zorlandınız mı?

Malta’nın kültürü ve yaşam tarzına adapte olmakta başlangıçta bazı zorluklar yaşadım; ancak genel olarak bu süreç benim için olumlu ve öğretici oldu. Malta, tarihi ve kültürel zenginlikleriyle dolu bir yer ve çok çeşitli etnik kökenlere sahip bir toplum. Bu çeşitlilik, zamanla alıştığım ve keyif aldığım bir sosyal ortam yaratıyor. Ancak, başlangıçta yerel geleneklere ve alışkanlıklara alışmak zaman aldı. Örneğin, Malta’da sosyal yaşam genellikle daha rahat ve samimi bir ortamda geçiyor; bu, bazen Türkiye’deki sosyal normlardan farklılık gösterebiliyor.

Malta’nın yaşam tarzı, yavaş ve huzurlu bir tempoda ilerliyor; bu da Türkiye’deki hızlı yaşam tarzından uzaklaşmak anlamına geliyordu. İlk başta bu yavaşlık beni biraz endişelendirmişti, ama zamanla bunu bir avantaj olarak görmeye başladım. Stres seviyemi düşürdü ve hayatın tadını çıkarmayı öğrendim.

Dil açısından herhangi bir zorluk yaşamadım; Malta’lılar İngilizce’yi kendi ana dilleri gibi konuşuyor. Yerel halkın misafirperverliği ve yardımseverliği, bu adapte olma sürecinde önemli bir rol oynadı. Genel olarak, Malta’nın kültürü ve yaşam tarzı benim için yeni bir deneyim oldu ve bu süreç, kişisel gelişimime de katkıda bulundu.

11. Dijital göçebe olmayı düşünen diğer Türk profesyonellere tavsiyeleriniz nelerdir?

Öncelikle, araştırma yapmak çok önemli. Gidilecek ülke ve kültür hakkında detaylı bilgi edinmek, yaşamak istediğiniz yerin iklimi, yaşam maliyetleri, yerel yasalar ve iş olanakları gibi konuları kapsar. Bu, daha bilinçli bir karar vermenizi sağlar.

Ayrıca, finansal planlama da dikkate alınması gereken bir diğer faktördür. Uzun vadeli bir taşınma planınız varsa, finansal durumunuzu gözden geçirip bütçe oluşturmak iyi bir fikir. Kira, günlük yaşam giderleri ve beklenmedik masraflar için önceden hazırlıklı olmak önemlidir.

Bir diğer önemli nokta ise, esneklik ve açıklık. Yeni bir kültüre ve yaşam tarzına alışmak zaman alabilir. Esnek olmak ve yeni deneyimlere açık olmak, bu süreci daha kolay hale getirir. Farklı bakış açıları ve deneyimler, hem kişisel hem de profesyonel gelişiminize katkıda bulunacaktır.

Son olarak, dijital becerilerinizi geliştirmek oldukça önemlidir. Uzaktan çalışma dünyası hızla değişiyor; bu nedenle dijital becerilerinizi sürekli güncel tutmak ve yeni teknolojileri öğrenmek, rekabet avantajı sağlar. Bu adımları göz önünde bulundurarak, yeni bir ülkede yaşama deneyiminizi daha verimli hale getirebilirsiniz.

12. Malta’daki vergi avantajları hakkında neler söyleyebilirsiniz?

Malta’daki vergi avantajları, özellikle dijital göçebeler ve uluslararası profesyoneller için oldukça cazip. Öncelikle, Malta’nın vergi sistemi, yabancı gelirler üzerinden düşük vergi oranları sunmasıyla dikkat çekiyor. Dijital göçebeler olarak gelirinizi Malta dışından elde ettiğiniz için bu gelir üzerinden vergi ödemiyorsunuz. Bu durum, uzaktan çalışan profesyoneller için önemli bir avantaj sağlıyor.

Ayrıca, Malta’nın şirket kurma süreci de oldukça kolay ve hızlı. Şirket sahipleri, belirli bir gelire kadar düşük oranlarda vergi ödemekle birlikte, vergi iadesi sisteminden de yararlanabiliyor. Yani, Malta’da kurulu bir şirket aracılığıyla çalışıyorsanız, vergi yükümlülüklerinizi azaltma imkânına sahip olabilirsiniz.

Özetle, Malta’daki vergi avantajları, hem kişisel hem de kurumsal düzeyde önemli tasarruf fırsatları sunuyor. Ancak, bu avantajlardan faydalanmak için doğru danışmanlık almak ve yasal gereklilikleri göz önünde bulundurmak kritik. Bu nedenle, bu alanda uzman bir danışmanla çalışmak, vergi planlaması açısından oldukça faydalı olabilir.

13. Gelecekte Malta’da kalıcı olarak yerleşmeyi düşünüyor musunuz yoksa başka ülkelere gitmeyi planlıyor musunuz?

Malta’da kalıcı olarak yerleşmeyi düşünme konusunda oldukça kararsızım. Adanın sunduğu doğal güzellikler, sosyal yaşam ve dijital göçebe topluluğu, burada kalmayı çekici kılıyor. Ancak, uzun vadede farklı ülkeleri de keşfetmek istiyorum. Özellikle Avrupa’nın diğer ülkelerini ve farklı kültürlerini deneyimlemek benim için ilginç. Ancak, Malta’daki yaşamı ve avantajları göz önünde bulundurursam, burada kalmak da bir seçenek olarak aklımda. Uzaktan çalışmanın sağladığı esneklik, yeni yerler keşfetmeme olanak tanıyor.

Sonuç olarak, şu anda Malta’da kalmayı düşünüyorum, ancak bu süreç içinde yeni fırsatlar ve deneyimler ortaya çıkarsa, başka ülkelere de yönelmeyi değerlendirebilirim. Hayatımın bu döneminde ne olacağını göreceğiz, ama Malta, kesinlikle kalbimde özel bir yer edindi.

The post İlk Dijital Göçebe: Levent Çoban – Söyleşi appeared first on Malta Haber.

101 kere maaşallah, Cumhuriyet’imizin nice yılları olsun.

Büyükelçilik sosyal medya hesabından paylaşılan fotoğraflara baktığımızda 72 milletten insanın katıldığı bu etkinliğe, basının da davet edildiği görülüyor. Tabii bir istisna var, Malta’da 2020 yılından bu yana Türkçe yayın yapan ilk ve tek gazete Malta Haber.

Malta Haber, Malta Başkabakanlığı’na bağlı Enformasyon biriminin 2020 yılından bu yana akredite ettiği, Türkçe yayın yapan bir gazete. Bunu büyükelçi de, elçilik çalışanları da gayetle iyi biliyor. Bundan daha da önemlisi Malta Haber, buradaki vatandaşlarımızın takip ettiği, teveccüh gösterdiği bir gazete.

Fakat söz konusu kişisel garezimizse, gerisi teferruattır diyerek ellerindeki bütün imkanlarla Türkçe bir sesi Malta’da boğma telaşına düşmüşler.

Üstelik bunu Malta gibi milli mücadele açısından çok önemli bir yer tutan ülkede yapmakta beis görmüyorlar. Milli mücadele anadolu topraklarında kanla, terle kazanılmaya çalışılırken, Malta sürgünündeki Türk aydın ve siyasetçileri de milli mücadele ve sonrasındaki tartışmaların önemli gündemlerinden, aktörlerindendi.

Milli mücadele sonrası başbakan olacak Fethi Okyar, gazeteci Süleyman Nazif, Türkçülük fikriyatının ve Türkçe’nin en önemli fikir adamlarından Ziya Gökalp ve daha nicesi.

Ziya Gökalp Malta sürgünü günlerinde dahi konferanslarına Malta’da devam etmiş, Türkçe ve Türkiyat sevdasından vazgeçmemişti. Süleyman Nazif en güzel Türkçe şiirleriyle hem Malta sürgününde yaralarına merhem olmuş, ülkeye dönüşünde de yazmaya, üretmeye devam etmişti.

Ayrıntıları sayın büyükelçi kendisine okuması için verdiğim Malta Sürgünleri isimli kitapta bulabilir. Benim kendisine verdiğim kitaba da itimat etmiyorsa eski bir hariciyeci olan Bilal Şimşir’in aynı isimli kitabından da okuyabilir, tercih kendisinin.

Heyhat ki bugünün atanmışları şahsi garezleri sebebiyle gözlerini karartıp Türkçe bir gazeteyi, Cumhuriyet bayramı gibi birleştirici olması bir günde görmezden gelip, ihmal edebiliyor. Üstelik Türkiye’de toplumsal barış, diyalog konuşulurken.

Dürüst olmak gerekirse ben sayın büyükelçinin bu tavrını çok görmüyorum. Herkesin kendine yakışanı yapacağı aşikar.

Bu yazıyı okuyorsa kendisine bütün bunlardan daha önemli bir şey arzedeyim. Zira geçen haftalarda yayınladığımız yazıyı önce beğenip, sonra beğenisini geri çektiğinden hareketle gözucuyla da olsa okuyacağını tahmin ediyorum.

Hiçbir zulüm ilelebet payidar olmaz, gah hukuk karşısında, gah bir gün nasip olursa vicdanınızla başbaşa kaldığınızda bugün müracaat ettiğiniz bu sakil yollar en çok sizi utandıracaktır.

Bütün bunları yazmaktan başka elimizden ne gelir?..

Sayın büyükelçiye çocuklarına ve torunların anlatacağı bir anı olarak, herkesin davet edildiği bir günde Türkçe yayın yapan bir gazeteyi şahsi tavrı nedeniyle davet etmemesinin hicabı ile başbaşa bırakıyoruz. Hem de Cumhuriyet’in kutlandığı bir günde.

Sanırım bu yazının hasılası olarak bu yeter.

The post Maskeli Cumhuriyet Balosu appeared first on Malta Haber.

Marsa’daki Türk şehitliğimiz işte o günlerden yadigar. Malta kuşatması sırasında Malta topraklarında şehit düşen askerlerimizin ebedi istirahatgahı.

Bu kıymetli yapının planları arasında, 1970’lere kadar mescid olarak kullanılan bir de oda var. Hemen yanındaki diğer oda ise gasilhane. Bu iki odanın arasındaki duvarda Tekvir Suresi’nden bazı ayetler yer alıyor.

Büyükelçi Erdeniz Şen bu mescidin tekrar ihya edilmesi konusunu gündeme getirip, bunun da Malta’daki bir sivil toplum örgütü eliyle yapılabileceğini belirttiğinde bendeniz ve bu işe gönül veren birkaç arkadaş derhal bir dilekçe yazıp Valetta Büyükelçiliği’ne sunduk.

Dilekçede talep edilen iki önceliğimiz vardı, Malta’ya, burada yaşayan vatandaşlarımızın dini ihtiyaçları için bir görevli tayin edilmesi; görevli ihtiyacının da hem İngilizce bilen hem de insan ilişkileri iyi olan bir kadro tarafından karşılanması.

Nitekim o yılın ramazan ayında Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından görevlendirilen Edip Akyol görevli olarak Malta’da misafirimiz oldu. Malta’daki bir başka vatandaşımızın garajında ramazan ayı boyunca teravih namazları eda edildi.

Bundan birkaç ay önce, yaz aylarının başlangıcında nihayet Din İşleri Koordinatörü sıfatıyla bir görevlinin tayin edildiğini duyduk. Dilekçemize resmi bir dönüş yapılmadı maalesef, imzacılar dışındaki başka kaynaklardan, sohbetler ortasında hepimizi şaşırtan ayrıntılar olarak işittik bu haberleri.

İki talebimizi arz etmiştik demiştim ya, öyle uygun görülmüş olacak ki tayin edilen kadroda ne İngilizce şartı, ne de insan ilişkileri dikkate alınmıştı. Din İşleri Koordinatörü olarak tayin edilen görevliden geldiği ilk günkü ziyareti, Malta yolculuğundan bir gün önceki telefonu dışında hiçbir haber alamadık.

İlk günkü ziyaretlerinde Malta Haber’de kendileri hakkında bir haber, hatta söyleşi yapıp, okurlarımıza duyurma teklifimize de din görevlisi beyefendi sükut ile karşıladı. Takip eden günlerde de aynı şekilde mukabele etti. Öyle ya, insan ilişkileri iyi olan birini talep etmiştik.

Malta’ya yapılan her ziyareti fotoğraflarla duyuran büyükelçilik dahi iki satır olsun bir bilgi notu yayınlanmamıştı. Bu gelişmenin kârlı işletmelerin patron ziyaretleri kadar önemli olmadığı düşünülmüş olsa gerek.

Yine bendeniz dahil dilekçe imzacılarının olduğu hiç kimsenin bilgilendirilmediği bu gelişmeyi büyükelçilik, birkaç gün öncesinden yaptığı Cuma namazı duyurusu ile taçlandırdı. Bunun dışında ne büyükelçilik, ne de ramazan aylarında kurulan WhatsApp gruplarına dahil edilen din görevlisinin kendisi hiçbir duyuru, “hoşbulduk” mesajı yayınlamaya maalesef tenezzül etmediler.

Tıpkı ülkemizde olduğu gibi, yurtdışında da, öyle zannediyorum ki gönülleri mamur etmeden eser mamur etmek geçer akçe sayılıyor. Yıl sonunda büyük bir kıvanç ile hazırlayacakları faaliyet raporları için bu kadarı kâfi olur elbet; gökkubede, gönüllerde hoş bir sada bırakmak kimin umurunda?

Geçtiğimiz kurban bayramında vatandaşların bir araya geldikleri bayram namazı için bütün vatandaşların ortak haklarının olduğu halıların verilmemesi zaten bu işteki samimiyetin ilk işaret fişeği idi.

Elbette devletlileri, emir komuta zincirindeki astları vatandaşlarla bu nevi iletişimi bir tarz-ı siyaset olarak benimseyebilirler.

Kaleminden başka dayanacak hiçbir şeyi olmayan bizler iletişimde şeffaflık ilkesine, kamu kaynaklarının tasarrufu konusunda eşitlik ilkesine halel getiren bu uygulamaları yazmaktan imtina etmeyeceğiz.

The post Gönülleri mamur etmeden, eserleri mamur etmek appeared first on Malta Haber.