Kaydetme Eylemi: İnsanlığın Yeni Bağımlılığı

Ölümün artık biyolojik değil, dijital bir anlık kesinti olduğu çağımızda, bir insanın son kaydı, onun gerçek vasiyetidir. Ruhlarımızın, yün hırkalar gibi sökülüp rüzgâra karıştığı kış mevsimlerinde, biz, geride ne bıraktığımızı merak ederiz. Cevap, masaüstümüzdeki ‘Son Kaydedilenler’ klasöründedir.

‘Son Kaydedilenler’ klasörü, arkeolojik kazı alanı gibidir. Orada, ne hayata dair derin bir mana, ne de her şeye yeniden başlatacak bir teselli bulursunuz. Bulduğunuz şey, bir insanın en çıplak ve en acınası halidir: Sürekli unutulan şifreleri ancak bir yere yazarak girdiğimiz sitelerde akıp giden zaman kaybı freni patlamış kamyon gibi hayatımızı ezip geçmektedir. Belki de sadece bir sefer girip kayıt olduktan sonra bir daha yolumuzun düşmeyeceği sitelere koyduğumuz birbirinden ilginç şifrelere yaratıcılığımızı harcadık. Mesela;

Üye olunan sitelerin parolaları:

stoktanevarsa.com

parola: beklemeyapmayalim

iadeetmeduragı.com

parola: osonkadehiicmeyecektik

dortsenedegelir.com

parola: mezarlıktamoda

olutrendlercumhuriyeti.com

parola: bunlarigiyersekzekimurendebizigorurmu

Unutmaktan korktuğumuz, ama varlığını idrak etmeye bile gerek duymadığımız binlerce dijital kimliğimizin şifresi. Bu, bir insanın kendi varoluşsal anahtarlarını, hiç açmayacağı kapılar için saklama çabasıdır. Dosyada en çok girilen sitelerin şifrelerinden sonra yolculuk devam eder.

Pazar_Kahvesi_Foto_Kırpılmış.jpg: Sahte neşenin, estetik kaygıyla işlenmiş, son rötuşu. Mutluluğun orijinal halinin silindiği, sadece paylaşılabilir versiyonunun kaydedildiği o an. Kaydetmek, bir güven eylemi değildir; bir erteleme eylemidir. “Şimdi bitemez, daha düzenleyecek satırlarım var,” diyen beynin, mutlak hiçliğe karşı açtığı son ve trajikomik savaştır.

Gerçek kayıp, kaydettiklerimizde değil, kaydetmeye değersiz bulup rüzgâra bıraktıklarımızdadır.

Çok daha faydalı alanlara kanalize edebileceğimiz beynimizi gelip geçici şeylerle doldururuz. Hafıza, üzerinde çalışıldıkça bozulan bir dokudur. En son ne zaman bir şeyi, sadece “içinde yaşamak” için kaydettik? Her ânı bir fotoğraf, her düşünceyi bir tweet, her duyguyu bir not olarak kaydetme mecburiyeti, bizi hayatın o devasa “doygunluk anından” mahrum bıraktı. Yuttuğumuz her lokma, bir saatlik hayat ertelemesi değil, sadece anlamsız bir kalori yığınına dönüştü. Kaybımız, keki yerken duyulan o anlık hazdır; o anın tadını çıkarmak yerine, keki bitirdiğimizde elimizde kalacak olan suçluluk duygusunu kaydetmeye odaklanmamızdır.

Orijinal koku, kokusundan tanınır. Oysa biz, duygularımızı bile filtrelenmiş, estetik birer keder illüzyonuna dönüştürdük. Kaybımız, şişelenmemiş, reklamı yapılmamış, ham halimizdir. En son kaydettiğimiz taslaklar, aslında ruhumuzun çıplak halinin değil, yayınevi kriterlerine göre düzenlenmiş, opsiyonlu birer versiyonudur.

İronik olan şudur: Biz ‘Son Kaybettiklerimiz’ diye yas tutarken, bu kaybın en somut kanıtı olan ‘Son Kaydedilenler’ klasörümüz, bize bir hayatın değil, bir sistemin bittiğini fısıldar.

Gelinen çağda hayat, ne bir dram, ne bir komedi, ne de bir şiirdir.

Hayat, sadece bir dosyadır. Ve en büyük kayıp, bu dosyanın ne zaman ve hangi ânda ‘kaydet’ tuşuna bastığımızı unutan, o büyük kayıtsızlık ânıdır.

Bu da, modern insanın son trajedisidir: Kendi ateşini kendi kaburgasından yakmayı öğrenen kadın, bu ateşin üzerine en son, bir metin belgesini kaydeder. Ve bu eylem, tüm o ontolojik soğuğa rağmen, ne muazzam bir kayıtsızlık, ne muhteşem bir özgürlüktür.

Nihayetinde, en büyük ironi şudur: Kaybı, kayıtla engellediğimizi sanırız. Oysa, her ‘Kaydet’ tuşu, insanın kaotik, çelişkili ve bu yüzden de eşsiz olan hikâyesini, temiz, optimize edilmiş, kolayca ‘arama’ yapılabilir bir veri kümesine dönüştürür. Geriye kalan, bir ruhun bıraktığı izler değil, bir sunucunun titizlikle sakladığı bir dizi anlamsız dosyadır. Ve öldüğümüzde sorulacak tek soru, ‘Ne bıraktın?’ değil, ‘Depolama alanın doldu mu?’ olacaktır.

İşte bu, tarihin en iyi düzenlenmiş ve en boş vasiyetidir: Milyonlarca dosya ve içinde hiç kimse.

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI: SON KAYDEDİLENLER İLK KAYBEDİLENLER appeared first on Malta Haber.

Gerekli bürokratik işlemlerin tamamlanmasının ardından yazar Hasan Çakmak’ın kitapları kütüphanede gerçek ve sanal ortamda görünür kılınacak.Başkent Valletta’da Cumhuriyet Meydanı’nda bulunan ve referans kütüphanesi olarak kabul gören kütüphane,  ŞövalyeLouis Guérin Tencin’in koleksiyonlarından BüyükÜstat Emmanuel de Rohan-Polduc tarafından 1776 yılında kuruldu . 1925’ten buyana yasal bir emanet kütüphanesidir.

Yazar Hasan Çakmak’ın kitapları Malta Ulusal Kütüphanesi öncesinde dünyanın en prestijli kütüphanelerinin başında gelen American Kongre Kütüphanesi ve British Library London’da kabul edilmişti.

Yazar Hasan Çakmak Malta/Valetta öncesinde Türkiye’de İstanbul’da düzenlenen Direklerarası Seyirci ödülleri törenine katılmış ve ödüle layık görülmüştü.

Yazar Hasan Çakmak Malta sonrası Türkiye’ninAdana şehrinde yapılacak olan ödül törenine katılacak.

YDÜ BANK’A TEŞEKKÜR

Yazar Hasan Çakmak Malta’nın başkenti Valetta’ya yaptığı kültür sanat yolculuğu sırasında uçak bileri ile ilgili katkılarından dolayı Yakın Doğu Bankası yetkililerine teşekkür etti.

Bu tür desteklerin devlet ve hükümet yetkililerine de örnek teşkil etmesi gerektiğini ifade eden Hasan Çakmak, yapılan katkılar ülkemize yeni ödüller getirmemizin yolunu açacaktır şeklinde konuştu.

The post Hasan Çakmak’ın Kitapları Malta Ulusal Kütüphanesi’nde appeared first on Malta Haber.

Kıbrıs Türk basınında muhabirlikten foto muhabirliğine, sayfa sekreterliğinden editörlüğe kadar birçok görevde bulunan Hasan Çakmak; “Gözlerinden Kalbime Süzülen Damlacıklar”, “Sıla 4 Efsanesi”, “Kıbrıs Türk Müzik Tarihinden Kesitler”, “Önce İnsan”, “Yol”, “İnsanın Hayalleri Olmalı” başta olmak üzere çok sayıda esere imza attı. Edebiyat ve kültür alanındaki çalışmaları, yalnızca Kıbrıs’ta değil, dünya çapında yankı buldu.

Dubai Emirates Writer Union tarafından Abu Dhabi’de düzenlenen törende kültür-sanat alanında dünya genelinde yaptığı katkılar nedeniyle ödüle layık görülen Çakmak, Paris’te “Scambi Letterari” davetlisi olarak kitaplarını imzaladı. Paris’in simge noktası Champs Elysees’de yer alan Public Bookstore’da eserleri dünya kitaplığına kaydedildi.

TÜYAP Kitap Fuarı’nda “Damlacıklar” kitabının 7. baskısı okuyucuyla buluşurken, “İnsanın Hayalleri Olmalı” adlı seyahatname türündeki eseri yalnızca iki ayda ikinci baskıya ulaştı. Kitap; Ankara, İstanbul, Londra ve Varşova’da düzenlenen imza günleriyle uluslararası tanıtım başarısı yakaladı.

Dünyanın en büyük kütüphanelerinden biri olarak kabul edilen Amerikan Library of Congress ile Oxford Üniversitesi Kütüphanesi, Hasan Çakmak’ın eserlerini koleksiyonlarına dahil etti. 2020 yılında İngiliz Lordlar Kamarası’nda edebiyat ve kültür üzerine konuşma yapan Çakmak, Azerbaycan’da Filoloji dalında Profesörlük unvanı aldı. MyART Sanat Merkezi tarafından ise “Yılın Yazarı” seçildi.

Bugün Avrupa Gazeteciler Derneği Kıbrıs Temsilciliği görevini yürüten, aynı zamanda Türkiye Tiyatro Gazetesi’nin Kıbrıs Temsilcisi olan Hasan Çakmak, Sanat Kıbrıs gazetesini Malta okurlarıyla da buluşturmak için çalışmalarını sürdürüyor.

Çakmak, dijitalleşmenin hızla arttığı günümüzde gazete kültürünün yok olmaması gerektiğine vurgu yaparak, Sanat Kıbrıs’ın hem Türkçe hem İngilizce yayımlanan, aylık ve sadece 1 Euro’ya temin edilebilen bir kültür-sanat gazetesi olduğunu belirtti. Yeni neslin kültür ve sanatla bağını koparmaması için basılı yayınların yaşatılmasının şart olduğunu ifade eden Çakmak, Malta’daki okurları Sanat Kıbrıs gazetesini okumaya ve desteklemeye davet etti.

Sanat, kültür ve edebiyatın sesi olan Sanat Kıbrıs; yalnızca bir gazete değil, bir kültür mirasıdır.

The post Gazete Kokusu, Sanatın Sesi: Hasan Çakmak Malta’da Sanat Kıbrıs’ı Anlattı appeared first on Malta Haber.