İşte bu arayışta, asırlardır kalplere yol gösteren bir ses var: Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî… Onun Mesnevî-i Şerif’i, yüzyılları aşan bir çağrı; insana kendini, Rabbini ve yolunu hatırlatan bir hikmet rehberi olarak bugün de gönülleri aydınlatmaya devam ediyor.

Malta Haber, bu çağrıya kulak vermek isteyen gönül dostlarıyla birlikte bir Mesnevî-i Şerif Okuma Grubu başlatıyor. Her hafta Salı günleri saat 19.00’da çevrim içi olarak gerçekleştirilecek buluşmalarda, Mesnevî’nin hikmet dolu beyitleri birlikte okunacak ve tefekkür edilecek.

Bu manevi yolculukta katılımcılara, ilmi ve tasavvufî birikimiyle uzun yıllardır Mesnevî ve irfan geleneği üzerine dersler veren Mehmet Veysi Dörtbudak rehberlik edecek. Türk Dili ve Edebiyatı alanındaki akademik çalışmaları, Mevlânâ ve Mesnevî üzerine yaptığı araştırmalar, yıllardır sürdürdüğü tasavvuf sohbetleri ve yayınlarıyla tanınan Dörtbudak, bu yolculukta güvenilir bir kılavuz olarak bize eslik edecek.

Okuma grubunun ilk dersi 2 Şubat tarihinde başlayacak. Gurbette kalbin vatanına bir kapı aralamak, Mesnevî’nin ışığında kendini yeniden hatırlamak ve Mevlânâ’nın asırlardan süzülüp gelen sesine birlikte kulak vermek isteyen herkesi okuma grubumuza davet ediyoruz.

Katılmak isteyenler için kayıtlar Google Forms üzerinden alınacak.

Mehmet Veysi Dörtbudak Kimdir?

Mehmet Veysi Dörtbudak, 1962 yılında Şanlıurfa merkezde doğdu. Tasavvufî bir çevre içinde yetişmesi, hayatının fikrî ve manevî yönünün şekillenmesinde belirleyici oldu.

Hacettepe Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden lisans derecesini aldıktan sonra Başbakanlık Vakıflar Arşivi’nde uzman olarak görev yaptı. Akademik çalışmalarını Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde tamamlayarak yüksek lisansını bitirdi.

Uzun yıllar öğretmenlik yaptıktan sonra Prof. Dr. Abdülkadir Karahan Kütüphanesi’nin müdürlüğünü üstlendi. 2001 yılında üniversite bünyesine katılan Dörtbudak, 21 Mart 2018 tarihinde emekliye ayrıldı.

Akademik ve kültürel çalışmalarının yanı sıra çeşitli sivil toplum kuruluşlarının kuruluş ve yönetim süreçlerinde aktif görevler aldı; birçok sempozyum, konferans ve panele katıldı. Süreli yayın organlarında şiir ve makaleleri yayımlandı. Yayınlanmış ve yayına hazır birçok eseri bulunan Dörtbudak, özellikle tasavvuf, edebiyat ve Mevlevîlik alanlarında çalışmalarını sürdürmektedir.

2020 yılından bu yana internet üzerinden farklı mecralarda Mesnevî-i Şerif ve tasavvuf sohbetleri yaparak, klasik irfan geleneğini günümüz dinleyicileriyle buluşturmaktadır.

Başlıca eserleri arasında şunlar yer almaktadır:

Kıratoğlu Emin ve Divanı (İnceleme–Metin)

Osmanlı Taşrasında Kadın, Şair, Mevlevî Olmak: Tevhide Hanım ve Divanı (Gürol Pehlivan ve Bülent Bayram ile birlikte)

Uluslararası Mevlânâ, Mesnevî, Mevlevîhâneler Sempozyumu Bildirileri

The post Malta Haber’den Mesnevî-i Şerif Okuma Grubu: Gurbette Kalbin Vatanına Yolculuk Başlıyor appeared first on Malta Haber.

Barışa, dostluklara vesile olsun.
Berekete, bolluğa delil olsun.

Sarı Saltuk Bayramı ile NOEL BAYRAMI çoğu yerde aynı güne denk gelir. Bölgelere göre 21 -25 Aralık tarihleri arasında ancak aynı coğrafyalarda kutlanır. Farklı dinlerden insanlar, farklı söylemler ve tanımlamaları olmasına rağmen aynı içeriğe sahip bu BARIŞ ve DOSTLUK bayramını kutlarlar.

Sarı Saltuk Bayramında insanlar birbirlerine küçük armağanlar ikram eder, sofrasını paylaşır, muhabbet ederler.

Hristiyanlar NOEL Bayramında ne hissederlerse, Bektaşi /Aleviler de aynı duyguyu hissederler.
Hristiyanlar NOEL Bayramında akrabaları ile kaynaşırken ne söylerlerse, Bektaşi /Aleviler de aynı söyleri söylerler.
Hristiyanlar NOEL BAYRAMINDA komşuları ile hangi davranış biçimi sergilerler ise, Bektaşi /Aleviler de aynı biçimi sergilerler.
Hristiyanların NOEL Bayramı neler hissettiriyorsa, Bektaşi /Aleviler de aynı duyguyu hissetmişlerdir.

Ne yazık ki Sarı Saltık Bayramı başta Türkiye olmak üzere çoğu yerde artık kutlanmıyor (veya çok cılız kutlanıyor).

Balkanlarda Bektaşilerin etkisinin azalması bu güzel bayramın tek yanlı kutlanması gibi bir duruma getirdi.

Bugün bu coğrafyalarda artık sadece NOEL Bayramı kutlanıyor.

Sarı Saltık hiç kuşkusuz en az 10 ülkede çok derin izler bırakan ve o ülkelerde sevilen, sayılan, Barış ve Bolluk simgesi bir şahsiyettir.

Sarı Saltık hiç kuşkusuz en az 10 ülkede dostluğa, kaynaşmaya, sevgiye araç olması ile bilinen ve bundan dolayı da çok sevilen bir şahsiyettir.

Türkiye’de Hacı Bektaş Veli ne ise, SARI SALTUK da Balkanlarda Hacı Bektaş Veli’den sonra en çok sevilen ve yaygın coğrafyada tanınan bir şahsiyettir.

Türkiye’de Hacı Bektaş Veli ne anlam ifade ediyor ise, SARI SALTUK da Balkanlarda Hacı Bektaş Veli’den sonra en çok o anlamı ifade eden bir değerdir.

Sarı Saltık bu coğrafyada sevgi elçisidir. İrşad edicidir. Bereket sağlayıcıdır. Barış ve Güven getiricidir.

Sarı Saltık bu coğrafyada Hristiyanlarla Müslümanların bir arada barış içinde yaşaması sağlayan Tasavvuf ekolünün temel sigortalarından biridir.

Elbette bu misyon sadece Sarı Saltuk’a ait değil, bir amelin, bir düşüncenin, bir  felsefenin dışa yansımasıdır. Bu sevgiyi taşıyan Gül Babalar, Demir Babalar, Seyit Ali Sultanlar, Barak Babalar hep aynı söylemin, aynı görüşün temsilcileridirler.

Onlar Ehli Beyt şahsında, 12 İmamlar şahsında İslamın Barış ve sevgi damarını yaşatan, Tasavvufu sevdiren ve yayan elçilerdir.

Onlar İslam‘ın Horasan ekolünü getiren, Şah Ahmet Yesevi felsefesini genişleten büyük insanlardır.

Bunlar sayesinde bu coğrafyalarda yüzlerce yıl ne DİN savaşları, ne de MEZHEP savaşları yaşanmadı. Bu tür yanlış davranışların sigortası bu insanlar olmuştur.

Tüm dostlarımın Sarı Saltuk Bayramını içtenlikle kutlar, bu barış ve sevgi damarının sönmeyen ÇERAĞ olarak coğrafyalarımızı aydınlatmasını candan dilerim.

Sarı Saltuk Hazretlerinin ruhu revanı Şadu Handan ola.

Muhabbetlerimle

The post Bektaşi Babası Kazım Balaban yazdı:21 -25 ARALIK SARI SALTIK BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN ! appeared first on Malta Haber.

Hacc Bayramı denince aklıma, hep Yunus Emre’nin şu dizeleri gelir:

Yunus Emre der hoca,

Gerekse var bin hacca

Hepsinden de iyice

Bir gönüle girmektir.

Şükre sayandır ki Malta’da bu son bayramda pek çok kamu kurumunun tebrik mesajları birbiri ardına sosyal medyada paylaşıldı. Transport Malta bunun bir adım daha ötesine giderek bayram namazı saatlerinde olası trafik sıkışıklığını engellemek adına bir de servis hizmeti başlattı.

Malta’da Müslüman nüfusun hızla artması bir vakıa. Bundan sekiz yıl önce Paola Camii imamı El Sadi Beyefendi Malta’da 30 bin Müslüman olduğunu beyan etmişti. Resmi rakamlar elbette ki bunun altında. Resmi rakamlara bakıldığında bu rakamın yüzde 1-2 civarında olduğu söylenebilir. Elbette mühim olanın nicelik değil, nitelik olduğuna bir kez daha vurgu yaparak.

Hepimizin hatıralarında, dimağlarında görkemli sahneleri ile yeri olan 1976 yapımı Çağrı filmi Malta’ya nispeten yakın coğrafyalarda Libya ve Fas’ta çekilmişti.

Çağrı filmi denilince benim aklıma ilk gelen sahnelerden biri, Ezan-ı Muhammediye’ye karar verilen o sahnedir. Mescid-i Nebevi inşa edilmiş, bizzat Resulullah tuğla taşıyarak, duvar örerek mescidin inşaatında çalışmıştır. Her şey bittiği, peygamberimiz ve kıymetli arkadaşları soluklandığı esnada ibadete nasıl çağrılacağı konusu gündeme gelir; davul, can sesi öneriler arasındadır. Davul sesi “kan koktuğu”, can sesi ise “hristiyanlara ait olduğu” için, insan sesinde karar kılınır. Tüm gözler artık güzel sesli, Habeşli Bilal’dedir.

Çağrı filminin ilk sahnelerinde İslam’ı kabul ettiği için “efendilerinin” işkencelerine maruz kalan “siyahi köle Bilal”; İslam’ın bayrağı olmuştur. İslam öncesinde hakir görülen, aşağılanan “siyahi bir köle” İslam’ın en önemli fonksiyonlarından birini üstlenecek ve yeşermekte olan İslam cemaatini her gün, günde beş kez olmak üzere namaza çağıracaktır. İşte, tam da bu sebeple tıpkı Ali Şeriati’nin dediği gibi “Zenci Bilal’in kalbinin fethi tüm Endülüs kıyılarının fethinden çok daha önemlidir”

Peki neden Hz. Bilal? Doğrusunu Allah bilir ancak sesinin güzelliğinin bu seçimde belirleyici olduğu neredeyse tüm kaynaklarda yer alıyor. Hatta öyle ki Habeşliler Şın harfini kullanmadıklarından Hz. Bilal’in ezan okurken Eşhedu yerine eshedu dediği, bunu şikayet eden ashaba karşı Rasulullah (s.a.v.)in, Bilal’in sın’ı, Allah katında şın’dan hayırlıdır dediği rivayet edilir.

Bayram ile ilgili aldığımız güzel haberlerin hemen ardından, bir arkadaşım Facebook’taki bir kent sakinleri grubunda denk geldiği şikayeti paylaştığında bütün bunları düşünmeye başladım. San Gwann Residents isimli grupta bir sakin, sabah 5.30 sularında mikrofonla birinin şarkı söylediğini ve çok rahatsız olduklarını belirtmiş. Tabii ki şikayette bulunan kişi bu günün kurban bayramı olduğunu, okunanın da, muhtemelen, ya Ezan ya da namazın bir parçası olarak Kur’an-ı Kerim’den bir ayet olduğunu bilmiyor. Her gönderide olduğu gibi haklı bulanlar, karşı çıkanlar ve iki arada bir derede kalanların mesajları ile mesaj zinciri epey ilgi görmüş. Sağduyulu olanlar çeşitlilik namına bir günlük müsamaha gösterilebileceğini belirtirken, en şeditleri “mikrofon ve ses sistemlerinizi de alın gidin” modundaydılar.

Elbette çeşitlilikten, farklılıklardan yana olanlar olduğu gibi; farklı olanın mevcudiyetine dahi tahammül edemeyenler de olacaktır. Benim bu yazı ile naçizane vurgulamak istediğim yabancı bir memlekette, özgürce ibadet imkanı sunulan, hatta kolluğu ile, resmi kurumları ile lojistiğinden, tebrikleşmesine kadar husnu kabul gösterilen günlerde bizim de üzerimize düşen hususların altını çizmek. Sabah çok erken saatte başlayan ibadetimizde mümkün mertebe mikrofon kullanmamak, kullanmak zorunda isek de en düşük desibel ile kifayet etmek, “sevdirip nefret ettirmemek”.

Benzer duygulara Paola Camii’nde kılınan Cuma namazı çıkışlarında da kapılıyorum. Zira namaz çıkışı neredeyse tüm cemaat yaya geçişlerini düzenleyen trafik ışıklarına aldırış etmeksizin, trafiği engelleyecek şekilde yola çıkıyorlar. Elbette bu nevi davranışlar birlikte yaşama kültürünü, müsamaha iklimini temelinden dinamitliyor.

Batıda fevkalade bir ilgiye mazhar olan Mevlana Celaleddin Rumi Hazretleri’nin Mesnevi isimli eserindeki bir hikaye ile  yazıyı sonlandirmak isterim. Dilerim bu hikaye tüm okurlarımızı konu üzerinde düşünmeye zevk eder, sorumluluğumuzu bizlere bir kere daha hatırlatır:

“Çirkin sesli müezzinin gayri muslim diyarınca ezan okuması ve bir gayrimüslimin ona hediye vermesi”

Pek çirkin sesli bir müezzin vardı. Gayrimüslim memleketinde ezan okurdu. Ona, her ne kadar “Bu çirkin sesle ezan mi okunur” dedilerse de aldırış etmedi. İnat etti, ezan okumaya devam etti.

Halk umumi bir kargaşalıktan, fitne çıkmasından korkarken eline bir kat elbise ile gayrimüslim cikageldi. Eski bir dost gibi gayrimüslim, müezzine elbise ile beraber mum ve helva da hediye getirmişti. Müezzini soruyordu “Nerede o müezzin? Onun ezanı ve sesi insanın huzurunu arttırıyor”

Bu kişiye ahali “kendine gel!” dedi. “O çirkin sesten insana huzur mu gelir?”

Hediye getiren gayri müslim, başladı anlatmaya:

“Benim pek güzel, pek meziyetli bir kızım var. Çoktan beri müslüman olmak istiyordu. Bunda din kardeşi ona öğüt verdi, fakat müslüman olma sevdası başından gitmedi. Gönlüne iman sevgisi öyle bir yerleşmiş, öyle bir artmıştı. Kizimdan sanki buhurdan tutuyor, ben de tuten bu buhurdan da od ağacı misali yanmakta idim.” Kızım zaman zaman müslüman olmak için gayret sarf ettikçe ben dert ve azap içinde kalıyor, işkence çekiyordum. Ne yapacağımı ne edeceğimi bilemiyordum. Elimde hiç çare yoktu. Nihayet bu müezzin ezan okumaya başladı; onun sesi duyulunca kızım:

“Bu çirkin ses nedir?” diye sordu. “Ne de kötü ses! Kulağıma geldi beni mahvetti! Ömrümde bu kadar çirkin bir ses hiç duymadım!”

Kız kardeşi “Bu ezan sesidir. Bu müslüman adetidir; bu sesle müslümanlar ibadete çağrılır”

Kızım, hemşiresinin söylediklerine inanmadı. Bir başkasına sordu. O da “Evet, öyledir” deyince kızım inandı. İnandı, içindeki iman sarsıldı, üzüldü, beti benzi sarardı. Böylece o müslümanlıktan soğudu. O müslümanlıktan kurtuldu; ben de işkenceden ve azaptan kurtuldum. Müezzinin çirkin sesinden huzura ve rahata kavuşmamın sebebi bu. Hediye getirdim, teşekkür etmek isterim. O müezzin nerede?”

Müezzini görünce “Lütfen şu hediyeyi kabul et. Beni dertten, elemden, üzüntüden kurtardın, benim elimi tuttun. Bana öyle bir ihsanda, öyle bir lütufta bulundun ki ölünceye kadar beni kendine kul köle ettin. Mal, mülk sahibi olsaydım, çok zengin servet sahibi olsaydım ezan sesi çıkan ağzını altınla doldururdum”.

The post Ziyahan Albeniz Yazdı: Bir Gönüle Girmek appeared first on Malta Haber.