İkinci yarıdaki Fenerbahçe ise oyunu domine eden bir yapıya büründü. Rizespor sadece bir şut çekebildi. Bu istatistik Fenerbahçe’nin ne kadar güçlü bir baskı uyguladığını ve oyunu ne kadar kontrol ettiğini gösteriyor. Ancak hücum parlıyor diye savunma zafiyetlerini unutmak kadar tehlikeli bir şey yok. Defans hattı ve kaleci vasat bir maç çıkardı. Birkaç pozisyonda Rize’nin az ama etkili hamleleri savunmanın kırılganlığını yeniden ortaya çıkardı. Kerem ve Mert Müldür ise yine çok kötüydü. Artık “kötü gün” değil, “kötü seviyeleri” konuşuyoruz.

Levent Mercan’ın durumu ise başka bir hikâye. Sezon başında rotasyon denilebilecek bir oyuncuyken bugün ilk 11’i zorlayan, dinamizmi ve pozisyon zekâsıyla fark yaratan bir profile dönüştü. Bu takımın önemli bir parçası olduğunu her maç biraz daha ispatlıyor. Orta sahadaki güç artarken Fenerbahçe’nin saha içindeki beyni ise tartışmasız Asensio oldu. Her organize atağın merkezinde o var. Takım ona göre kuruluyor, kurulacak da. Talisca’nın gelişi bu yapıya akıllı bir alternatif ekler. Buna karşın En-Nesyri takımı geri itmeye devam ediyor. Mücadele ediyor ama temposu oyunu geriye çekiyor. Artık herkes bunun farkında.

Ali Sowe’un etkisi ise çoğu kişinin gözünden kaçmış olabilir ama maçın kritik kırılma anlarında o etkiyi hissettiriyor. Son haftalarda hücumun parıltısı yüzünden unutulan savunma zafiyetleri, Sowe’un her hamlesinde yeniden ortaya çıktı. Bu savunmanın Osimhen’e böyle özgür alanlar vermesi hâlinde bambaşka bir senaryo konuşuruz. Laci’nin kırmızı kartı da bunun işaret fişeğiydi. Tüm maç “ne zaman atılacak?” dedirten bir gerginlikle oynadı ve geç de olsa atıldı. Rize’nin çözülmesi sadece Fenerbahçe baskısından değil, bu kırılmadan da kaynaklandı.

Sonuç? Fenerbahçe bugün kazanıyorsa bu, Mourinho döneminin bıraktığı dağınıklığın doğru ellerde toparlanmasıdır. Tedesco gösteri değil iş yapıyor. Sistemi adım adım inşa ediyor. Nene ise rolünü buldukça bu sistemin verimlilik dozunu artırıyor. Hücum göz kamaştırıyor, savunma hâlâ soru işareti ama artık net bir gerçek var: Fenerbahçe’nin başında maçı asla bırakmayan bir mühendis var ve bu takımın kimliği o mühendislikle şekilleniyor.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Gösteri Değil Mühendislik appeared first on Malta Haber.

Liverpool maçında plan doğruydu.
Lemina – Torreira – İlkay üçlüsüyle orta sahayı bir savunma duvarına çevirdi, topu rakibe bıraktı, alanı kapattı, sabırla bekledi. O maçta Avrupa disipliniyle oynadı, karşılığını da aldı. Helal olsun, ders gibi maçtı. Ama aynı planı Beşiktaş’a karşı sahaya sürmek? İşte orada büyük strateji hatası başlıyor.

Beşiktaş, Liverpool değil kardeşim. Sana baskı yapmaz, topu da o kadar iyi kullanmaz. Senin o topu almak, oyunu yönlendirmek zorundasın. Ama sen hâlâ üç defansif orta sahayla çıkıyorsan, kim üretecek? Kim kilidi açacak?

Sara kulübede otururken, Galatasaray sahada kilitlendi. Tempo yok, topsuz koşu yok, yaratıcılık sıfır. Ve ironik olan şu: Goller, Sara – Icardi – Sané oyuna girmeden önce geldi. Yani hücum zenginliği değil, defans hataları belirledi skoru. Davinson’un gereksiz kırmızısı, Uduokhai’nin İlkay’a hediye pası… Bu hatalar olmasa, maçın tabelesi bile değişmezdi.

Hakem kısmına gelirsek…
Topsuz alandaki bariz kırmızı kartı vermeyen biriyle karşı karşıyayız. Oyuncu değişikliği prosedürünü bile bilmiyor.  VAR mı var, yok mu belli değil. Kurallar hatırlatılmalı, futbolun kendisine değil, adalete ihtiyacı var.

Cerny’ye gelince…
Beklenen katkı hâlâ ortada yok. Ama belki de Cerny kötü değil, ona alan açmayan sistem kötü.

Sonuç 1-1.
Galatasaray, istatistiklerde “ben sizden üstünüm kardeşim” mesajını verdi, ama sahada üstünlük kuramadı. Liverpool maçında doğru olan plan, Beşiktaş’a karşı yanlıştı. Her kilidin anahtarı farklıdır. Sara o anahtardı, kullanılmadı.

Son olarak Okan Buruk için ; Papaz hergün pilav yemez.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; OKAN’IN EZBERİ CİMBOMUN ZİNCİRİ … appeared first on Malta Haber.

Birincisi, Fenerbahçe’nin Johnson’ın attığı frikik golüyle kazandığı maç. Diğeri ise Şampiyonlar Ligi’nde Chelsea’nin gelip 5 atıp gittiği maç. Bu iki maçın çocukluk hafızamda bıraktığı izlenimler şunlardı: Fazla havaya girersen böyle yaparlar. (Rıdvan Dilmen’e selam olsun.) Bu da nazar boncuğu olsun, ne diyelim.

Dün Galatasaray yendi, ne alaka diyebilirsiniz. Doğru, bu anılar dünkü maçla alakalı değil. Aslında hafta sonu oynanan Beşiktaş maçıyla alakalı. Galatasaray bir süredir bir şekilde işi götürüyoruz havasındaydı. Fakat dersine çalışan taraf Beşiktaş’tı. Haklı bir galibiyet aldı. Tebrikler.

Açıkçası aynı hırsı ve çalışmayı dün akşam Fenerbahçe’den de beklerdim. Hatta Fenerbahçeli çalışma arkadaşlarımdan birine, “Merak etmeyin, büyük ihtimalle yenersiniz, çok da üstüne düşmeye gerek yok.” dedim. Çünkü Fenerbahçe’nin son zamanlardaki oyunu daha iyiydi ve kadro derinliği Galatasaray’dan daha iyi. Yani yedekten gelen oyuncuların katkısı daha yüksek. Ama kazın ayağı öyle olmadı ve Galatasaray haklı bir galibiyet aldı.

Bu galibiyetten çıkardığım, daha önce de yazılarımda belirttiğim bazı noktalara tekrar değinmek istiyorum:

1. Bir yazımda “Galatasaray, Cimbom’a karşı” diye bir başlık atmıştım. Türkiye Ligi çerçevesinde gerçekten de öyle oldu. Kaybettiği veya berabere kaldığı maçların tek nedeni yine takımın kendisi.

2. İşini ciddiye alır ve profesyonel olursan, genellikle kazanırsın. Bunu gerçek hayata da yansıtarak kendimize bir ders çıkarabiliriz: Yaptığımız işi ciddiye almamız gerekir.

3. Okan Buruk’u iki hatasından dolayı çok eleştirdim. Birincisi, gereksiz rotasyonlar yapması. İkincisi, belli bir takım dizilişi oluşturamaması. Bu ikisinden birini yaptığı zaman, takımın ne kadar kötü oynadığını gördük. Ne zaman ki takımı düzene oturttu, işte o zaman güzel oyunlar izlemeye başladık.

4. Efe Akman ve Berkan Kutlu gibi oyuncularla bu işin yürümeyeceğini herkes biliyordu ve öyle de oldu. Hoca biletlerini kesti. (Tabii bunda yeni gelen transferlerin de katkısı var.)

5. Bu kadroyla Avrupa Ligi’nde havlu atacağını yazmıştım. Hatta arkadaş çevremde dile getirdiğimde, “Yok be abi, finaldeyiz.” diyen arkadaşlarıma, “Çok fazla ümitlenmeyin.” dedim. Çünkü bana göre Okan Buruk pragmatist biri. Bence o da bu takımın üç kulvarda aynı anda ilerleyemeyeceğini ve Avrupa’da rakiplerin dişli olduğunu biliyordu. 3 kez üst üste şampiyon olup 5. yıldızı takmak hedefi daha ağır basmış olabilir.

6. Her şeyi doğru analiz edemeyiz, tabii ki yanlış yorumlarım da vardır. Mesela, şampiyonluk yarışının Beşiktaş ile Galatasaray arasında geçeceğini tahmin etmiştim ama Beşiktaş beni yanılttı. Tabii Beşiktaş içinde dönen olayları kimse bilemezdi. Üç teknik direktör ve iki başkan değişikliğine rağmen bence yine de iyi ayakta kalmayı başardılar.

Futbol ilginç bir oyun. Her an rüzgâr tersine dönebiliyor. İşte bu da onu en cazip spor dallarından biri yapıyor. Rüzgâr şimdilik Galatasaray’ın arkasında. Ama bu, kesin şampiyon olacakları anlamına gelmiyor. Bir yenilgi, bir beraberlik her şeyi değiştirebilir.

Fenerbahçe – Trabzonspor maçı kritik. İzleyip göreceğiz. Şimdiden herkese iyi seyirler!

The post Dostcan Sevim Yazdı; NAZAR BONCUĞU appeared first on Malta Haber.