Bu izlediğimiz derbi, klasik anlamda iki devrelik bir maç değildi. Kağıt üstünde 45’er dakika oynandı ama sahadaki hikaye 13 dakikalık bir Fenerbahçe bölümü ve ardından 77 dakikalık Galatasaray hükümdarlığındaydı. Maçın özeti budur. İlk bölümde Fenerbahçe daha diri, daha sert, daha kararlı gözüktü. Hatta Sidiki Cherif ile yakaladığı geçiş hücumunda penaltıyı da buldu. Tam “kritik virajı döndü” denecekken Talisca çıktı ve topu auta gönderdi. Böyle maçlarda penaltı kaçırılmaz. Hele derbide hiç kaçırılmaz. Hele şampiyonluk yarışında asla kaçırılmaz. Kaçırırsan sadece gol değil, psikoloji de kaçırırsın. Fenerbahçe dün ikisini birden kaçırdı.

Penaltıya kadar dirençli duran sarı lacivertliler, sonrasında adeta fişi çekilmiş bir takım görüntüsü verdi. Çünkü orta saha diye bir şey yoktu. Top tutan yok, pas yapan yok, baskı kıran yok, ikinci top alan yok. Defanstan şişirilen toplarla hücum etmeye çalıştılar. Modern futbolda orta sahası çökmüş takımın ayakta kalma şansı yoktur. Fenerbahçe dün bunu acı şekilde yaşadı. Plansız, dağınık ve kırılgan bir yapı izledik.

Kerem Aktürkoğlu meselesine ayrıca değinmek lazım. Bazı oyuncular geçmiş performanslarının kredisiyle yaşar. Kerem de uzun süredir o krediyi tüketiyor. Galatasaray geçmişi, eski parlak günleri, zaman zaman yaptığı birkaç estetik hareket… Bunlar sonsuza kadar oyuncu taşımaz. Dün yine top kayıpları, yanlış tercihler, temposuzluk. Açık konuşalım: Eğer teklif varsa hemen değerlendirilmeli. Bu seviyede büyük takım oyuncusu istikrar verir, güven verir, kalite koyar. Kerem ise belirsizlik veriyor. Fenerbahçe rotasyonunda bile garanti yeri olmaz. Top kaybetme sihirbazlığı varsa o başka.

Galatasaray ise maça çok da iyi başlamadı. Hatta ilk bölümde tutuk, temposuz ve biraz da gergindi. Ama bir şeyi söylemeden geçemem: Bu takım duran top çalışıyor mu? Gol duran toptan gelmiş olabilir ama gole kadar kullanılan kornerler, serbest vuruşlar, organizasyon denemeleri son derece vasattı. Bu kadar kaliteli ayakların olduğu takımda bu kadar kötü duran top kullanımı kabul edilmez.

Ne olduysa kaçan penaltıdan sonra oldu. Galatasaray o andan itibaren oyunun iplerini eline aldı. İkinci yarıda ise artık tek taraflı bir derbi izledik. Sarı kırmızılılar sahaya karakter koydu, kalite koydu, fizik koydu, akıl koydu. Daha önemlisi teknik adam farkını koydu. Kimin daha iyi takım olduğu, kimin daha iyi çalıştırıldığı sahada net biçimde görüldü. Bir gol milimetrik ofsaytla iptal oldu, en az iki net pozisyon harcandı. Biraz daha beceri olsa skor tarihi farklara gidebilirdi.

Şimdi gerçekleri konuşalım. Galatasaray büyük ölçüde şampiyonluğu cebine koydu. Yarışı bu noktaya getiren sadece kendi performansı değil, rakibinin beceriksizliği de oldu. Eğer Trabzonspor da kazanırsa Fenerbahçe’nin üçüncülüğü konuşulacak. Bu da sezon başında kurulan pembe tabloların nasıl dağıldığını gösterir.

Sorumlular kim? Bir numarada Ali Koç var. Yıllardır kurulamayan yapı, bitmeyen yeniden yapılanmalar, her sezon başka hikâye… Sonuç ortada. İkinci sırada ise ara transfer döneminde forvetlerini gönderen yönetim aklı. Sezonun kırılma anında elindeki golcüleri azaltırsan, bugün ağlamakla kalırsın. Futbol bazen çok karmaşık görünür ama bazı gerçekler son derece basittir.

Hakeme gelirsek… Büyük skandal kararlar yoktu. Ufak tefek hatalar her maçta olur. Genel olarak temiz geçti diyebiliriz. Ancak Ederson konusu ayrı. Oyuncu resmen “beni at” diye dolaştı sahada. Yaptığı hareketler, tavırlar, kontrolsüzlük… Ederson bana göre futbol tabirine göre takımına ihanet etmiştir!

Sezon sonunda Fenerbahçe radikal kararlar almak zorunda. Bu kadronun yüzde 90’ı değişmeli. Bazı isimlerle yola devam etmek artık tercih değil, intihar olur. Ederson gibi, Kerem gibi, aidiyeti düşük, performansı yetersiz, zihni kırılgan oyuncularla yeni sezon planlanmaz. Aksi halde seneye de bugün yazılanların aynısı yazılır. Sadece tarih değişir.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: 26. Kez Şampiyon Galatasaray appeared first on Malta Haber.

Bir hafta düşünün; rakibiniz size 3 kere “al kardeşim, buyur” diyor. Siz üçünde de “yok sağ ol” diyorsunuz. Bu artık futbol falan değil. Bu psikoloji. Bu stres değil sadece, bu panik hali. Şampiyonluk kovalanmaz, taşınır. Fenerbahçe taşıyamıyor. Bu kadar basit.

Hakem konuşmaya gerek yok. Kaçak güreşmeye de gerek yok. Talisca kart mı görmeliydi, penaltı mıydı, kaleciye faul mü vardı… Bunlar hikâye. Sen 90+8’de rakip ceza sahasında faul yapıp, dönen topta gol yiyorsan mesele düdük değil, akıldır. Konsantrasyondur. Disiplindir. Büyük takım refleksidir. Yok.

Bir de kolay hedefler var tabii. Suçu sağa sola atmak çok kolay. Yok Saran, yok Tedesco… Bunlara bağlamak ucuzculuk. Sahada olan sahada kalır. Bu golü ne yönetim yedi ne teknik direktör. Oyuncu yedi. Hem de amatörce yedi.

Gelelim sahaya… Çağlar, Sidiki, Cherif… Kusura bakmayın ama bu seviyenin oyuncuları değil. Büyük hedefin varsa büyük oyuncuların olacak. Ederson meselesine de ayrı parantez açalım: Kalecilik refleks işi. İngiltere’de bırakmış belli ki. Kritik anlarda sahneye çıkamayan kaleciyle şampiyonluk gelmez.

Galatasaray tarafı mı? Onlar da güllük gülistanlık değil. İptal edilen üçüncü gol trajikomik ama oyun olarak son 4 yılın en kötüsü. Net. Fakat bir fark var: Hata yapıyorlar ama rakipleri daha büyüğünü yapıyor. Bu da onları ayakta tutuyor. Şampiyonluk bazen iyi oynayanın değil, daha az hata yapanın olur. Galatasaray şu an onu yapıyor.

Artık ligin bu döneminde futbol konuşulmaz. Kim daha iyi değil, kim daha az hata yapacak o konuşulur. Estetik biter, hayatta kalma başlar. Fenerbahçe bunu beceremiyor. Galatasaray ise tökezleyerek de olsa ilerliyor.

Son 4 hafta. Fark 4 puan. Kağıt üstünde iki maç. Ama psikolojik olarak daha fazlası. Derbi kırılma noktası. Fenerbahçe kazanırsa “acaba”lar geri gelir. Galatasaray kaybetmezse bu iş biter. Bu kadar net.

Şimdi soru şu değil: Kim daha iyi? Soru şu: Kim daha az hata yapacak? Çünkü bu ligde artık kazananı kalite değil, hata belirleyecek.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Son Dakika Değil, Sonun Ta Kendisi appeared first on Malta Haber.

Trabzonspor Alanya’da puan aldı diye kimse kendini kandırmasın. Bu maç kazanılmıyorsa problem var. Çünkü büyük takım dediğin, böyle maçları “oynamadan” kazanır. Onuachu gibi yıldız yok ama bu bahane değil.Trabzonspor hâlâ rakibin temposuna göre şekil alan bir takım. Kendi oyununu dayatan değil, oyuna uyum sağlayan bir yapı. Bu seni yarışta tutar ama şampiyon yapmaz.

Fenerbahçe’ye bakalım… 4-0. Güzel skor. Temiz galibiyet. Ama rakip kim? Kayserispor. Ligin en zayıf, en kırılgan takımlarından biri. Bu galibiyeti büyütmek isteyenler var ama gerçek şu: bu bir test değildi. Fenerbahçe testi geçmedi, teste bile girmedi. Hata yapmadılar, doğru. Ama zorlanmadılar da. Asıl mesele şu: zorlandıklarında ne olacak?

Evet, bir düzen tekrar yapılandırılmaya çalışılıyor. Kante ölü toprağını attı ritmini buluyor. Evet, bir disiplin hala tok. Ama bu takımın hâlâ “büyük maç kimliği” tartışmalı. Çünkü sezonun kaderi Kayseri deplasmanında değil, kilit derbide yazılacak.

Galatasaray cephesi daha da ilginç. Kocaelispor beraberliği… Bu sadece puan kaybı değil, ciddi bir alarm. Çünkü mesele skor değil, çaresizlik. Orta saha kilitlenince plan B yok. Kanatlar işlemiyor, merkez tıkanıyor, oyun ağırlaşıyor. Galatasaray maç 1-1 olunca isyan eden değil kabullenen oyun oynadı. Skordan ziyade en şaşırdığım nokta buydu. Galatasaray 1 puanı kabullenmişti. Kocaelispor puanı sonuna kadar haketti.

Osimhen yoksa Galatasaray’ın hücumu eksik değil, eksik ötesi. Tek boyutlu. Tahmin edilebilir. Kırılgan.

Ve işin en tehlikeli tarafı: özgüvenle kibir arasındaki o ince çizgi çoktan aşılmış gibi. Okan Buruk’un maç önü söylemleri… Rakibi küçümseyen her cümle sahada tokat gibi geri döner. Döndü de. Kocaelispor senden daha fazla istedi, daha fazla savaştı ve seni durdurdu.

Şimdi herkes birbirine bakıyor:
“Kim şampiyon olacak?”
Cevap basit:
Hiçbiri hazır değil.

Fenerbahçe net değil.
Galatasaray güven vermiyor.
Trabzonspor zaten denklemde bile değil gibi.

Bu sezonu lig değil, bir maç belirleyecek. O büyük derbi. Kim daha az hata yaparsa değil, kim daha az korkarsa o kazanacak. Çünkü üç takımın da ortak sorunu aynı:
Hiçbiri gerçekten büyük gibi oynamıyor.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Fenerbahçe 7 Puan Kazandı! appeared first on Malta Haber.

Kadıköy’de oynanan Fenerbahçe–Beşiktaş derbisi uzun süre dengede giden bir mücadeleydi. Fenerbahçe topa daha fazla sahip olan, oyunu rakip yarı sahaya yıkan taraftı. Beşiktaş ise disiplinini bozmadan, savunma bloğunu koruyarak sabırlı bir oyun oynadı. 

Ancak derbinin kaderi futbolla değil, düdükle değişti. Aslında Fenerbahçe önceki haftalar aksine gayet de baskılıydı ama forvetsizlik kısırlığı da doğuruyor.

90+9’da gelen penaltı kararı, doğal olarak tartışmaları beraberinde getirdi. Çünkü Türkiye’de artık insanlar pozisyona bakmaktan çok “Bu karar başka maçta verilir miydi?” sorusunu soruyor. Bu da ligin en büyük problemi. Bir pozisyonun doğru olup olmamasından önce tutarlılık sorgulanıyor. Ve işte o noktada güven duvarı çatlıyor.

Böyle derbilerde verilen kararlar yalnızca üç puanı yazmaz. Ligin psikolojisini de değiştirir. Kazanan taraf moral kazanır, kaybeden taraf sadece puan değil, güven de kaybeder. Bu yüzden Türkiye’de hakem kararları sadece maç sonucu değil, haftalarca sürecek tartışmalar üretir.

Haftanın diğer büyük kırılması ise Trabzon’da yaşandı. Trabzonspor sahasında Galatasaray’ı 2-1 yenerek şampiyonluk yarışına adeta kibrit attı. Maçın kahramanı ise Paul Onuachu oldu. 

Onuachu klasik bir santrfor değil; o adeta bir kule. Adamın sayılmayan golü bile o cüsse ile o hareketleri nasıl yapabilir diye düşündürüyor.Ceza sahasına atılan her topu tehdit haline getiren bir oyuncu. Galatasaray savunması da bunu fazlasıyla hissetti. Hava toplarında kurduğu üstünlük ve fizik gücüyle maçın kaderini belirleyen isim oldu.

Bu sonuçlar şunu gösteriyor: Bu ligde sadece iyi futbol yetmez. Sinirler sağlam olacak, kriz anlarında ayakta kalacaksın, tartışmaların ortasında oyununu kaybetmeyeceksin. Çünkü Türkiye’de şampiyonluk yarışı sadece saha içinde oynanmıyor.

Kulübede oynanıyor.
Basın odasında oynanıyor.
Hakem odasında konuşuluyor.
Televizyon stüdyolarında büyüyor.
Ve sonunda sahaya geri dönüyor.
Bu yüzden şampiyonluk yarışında artık mesele taktik tahtası değil. Mesele sinir sistemi.

Önümüzdeki haftalarda tek bir hata büyük sonuçlar doğurabilir. Bir kırmızı kart, bir penaltı kararı…  Hakemin 50 metre geriden karar verip VAR a gitmemesi büyük soru işareti ve eleştiri kaynağı oldu.Türkiye’de bazen sezonun kaderi 10 saniyelik bir pozisyona sığar.

Ama bir gerçek var: 

Bu sezonun şampiyonu yalnızca en iyi oynayan değil, en sağlam kalan takım olacak.

Ve görünen o ki bu ligde son düdük çalmadan hiçbir şey bitmeyecek.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Kadıköy’de Son Sözü Hakem Söyledi !  appeared first on Malta Haber.

Ekonomi? Sponsorluklar? Mali disiplin? Hikâye. Futbol yoksa hiçbir kıymeti yok. Futbol bu kulübün lokomotifidir. “Biz spor kulübüyüz” masallarını geçin. Basketbol, voleybol, havuz… Üç beş kişi bakar. Milyonların umrunda olan tek şey futbol. O yoksa gerisi lafügüzaf.

Ali Koç’un 7 yılda yaptığı tek şey: bahane. Hakem, federasyon, şans, kader… Hep başkasını suçladı. Stadın adını Atatürk yapacağım dedi. Sonra Yunan yoğurdu Chobani çıktı ortaya. Rakibi siyasetle yakın diye eleştirdi. Ülkü Ocaklarından destek geldi. Hakemler yapı elemanı dedi . MHK’ya güveniyoruz dedi. Taraftar ve kongre üyeleri şaşkın. Akıl sahada değil, sosyal medyada kaldı. Yeter artık. Ali Koç kendi sonunu hazırladı.

Sahaya bakalım… Kasımpaşa maçında Fenerbahçe sınıfta kaldı. 6. haftada 3. beraberlik. Makas açılmış ligde kayıplar intihar. Kasımpaşa neredeyse bir devreyi 10 kişi oynadı. Sen iki isabetli şut atabiliyorsun. Gol beklentin 0.80. Vasat bile değil. Rezil. Tedesco’ya artık kredi yok. Başkan değişti, camia resetlendi, ama sahadaki futbol hâlâ çöp. Dinamo Zagreb ve Antalyaspor maçları hocanın ipini çeker.

Skriniar takımın en iyisiydi. Fred silkelenmeli, takıma yük oluyor. İsmail Yüksek tutuktu. Aklı sahada değil, seçimdeydi.

Kerem Aktürkoğlu’nun 20 top kaybı gündem oldu. Ne şaşırıyorsunuz? Bu adamın kariyerinin başından beri en büyük problemi bu. Yeteneği var, driplingi var, ama top kaybı da var. Bunu görmeyen ya futbol izlemiyor ya da görmek istemiyor.

Son söz: Ali Koç dönemi bitti. Fenerbahçe yeni sayfa açtı. Taraftarın defteri doldu, sabrı tükendi. Bahane dönemi kapandı. Futbol yoksa hiçbir şey yok. Saran’a tavsiyem net: tek ölçü var: şampiyonluk. Getirmezsen senin de sonun Ali Koç gibi olur.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Geriye Sadece Muhtaçlar Kaldı appeared first on Malta Haber.