Stuttgart galibiyetinden sonra Gaziantep karşısında da aynı tempoyu sürdürmek kolay iş değil. Fenerbahçe bu maçta istatistikleriyle, temposuyla, topu ne kadar hızlı geri kazandığıyla resmen rakibini ezdi. Bu da bize Tedesco’nun kondisyon ve antrenman metodlarının etkisini net biçimde gösteriyor.

Ben en başından beri söylüyorum: “Bu hocayı beğeniyorum, kadroyu beğenmiyorum.” Çünkü Tedesco geldiğinden beri adım adım inşa etti bu takımı. Önce kötü sonuçlar, düşük istatistikler… Sonra skoru almayı öğrendi. Şimdi hem oyunu hem sonucu birlikte götürüyor. Bu bir tesadüf değil, bir çalışma ürünüdür. Tedesco, Mourinho’dan kalan disiplinsiz, dağınık ve bireysel oynamaya alışmış bir takımı devraldı.

Bu kolay iş değil. Zamanla o enkazı süpürdü, takımın kimyasını yeniden kurdu. Ama ülkemizde sabır olmadığı için, kimse “zaman” kavramını anlamıyor. Taraftar da medya da “bir dokunuşla mucize” bekliyor. Öyle dünya yok.

Hoca denedi, yanıldı, yeniden denedi. Birini oynattı, diğerini kesti. Doğruyu aradı. Ve sonunda bulmaya başladı. Bu da zaten bir teknik direktörün işidir.

Bugün bakıyoruz: Mourinho döneminde disiplinsizliğiyle gündem olan Talisca, şimdi oyuna damga vuruyor. Asensio, İsmail, Semedo, Skriniar… Hepsi mevcut performanslarının da üstüne çıktı. Bu bir teknik adam dokunuşudur.

Ama Nene ve Kerem konusunda hocanın yapabileceği çok fazla bir şey yok. Kerem zaten kariyeri boyunca hep böyleydi: 1-2 maç parlar, sonra 3-4 maç kaybolur. Nene ise tamamen sistem dışı. Ne enerji koyuyor, ne katkı veriyor. O yüzden onun yavaş yavaş rotasyon dışında kalması da an meselesi.

Fenerbahçe uzun zamandır kendi hatalarıyla şampiyonluk yarışından kopuyordu. Şimdi o hataları minimuma indirdi. Bu saatten sonra Fenerbahçe artık hata oranı düşecektir ; tam tersine, Galatasaray’ın hatası için pusuda bekleyecek.

Tedesco’nun takımı artık sadece oynayan değil, düşünen bir takım. Ve bu dönüşümün mimarı da sadece hocadır. O yüzden bu galibiyet bir “övme yazısı” değil, bir “teslimiyet yazısı”dır:

Artık Tedesco’nun Fenerbahçe’si, gerçekten geliyor.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Bırakın Artık Adamı Çalışsın! appeared first on Malta Haber.

Fenerbahçe’den başlayalım. Bu takım gümbür gümbür oynamaz. Beklemeyin. Saldır saldır gelen bir Fenerbahçe hayali kuran varsa yanılır. Bu kadro yapısıyla öyle bir şey yok. Ama en azından bu maçta kontrollü, dikkatli ve sahada ayakta kalan bir takım vardı. Küçük küçük kıpırdanmalar gördük. İsmail’i çok beğendim; oyunu basit oynadı, doğru oynadı, temposunu ayarladı. Skriniar yine çok iyi; aynı disiplin, aynı sertlik. Asensio’da kıpırdanma başladı, fiziksel olarak toparlıyor. Ama Archie Brown… Kardeşim bu adam ne zaman kart görecek? Her maç kavga, her maç bir didişme. Topla da topsuz da rakiple uğraşıyor. Futbol oynamaktan çok gereksiz işlerle meşgul. Takıma katkı yerine kart sınırında geziyor. Kerem Aktürkoğlu hâlâ devreye giremedi. Onun dinamizmine ihtiyaç var. Nene ise toplu oyunda yavaş kalıyor; hızlı hücum gerektiğinde eksik kalıyor. Yani hücumda hâlâ ciddi problemler var. Ama tekrar edeyim: En azından oyun kontrol edildi, gol bulundu ve üstüne koyuldu. Küçük küçük bir kıpırdanma var.

Beşiktaş’a gelirsek… Orada iş daha net. Rafa Silva sazı eline aldı. Attı, oynattı, hissettirdi. “Ben buradayım” dedi. İşte yıldız oyuncu farkı budur. Rafa sahnedeyse Beşiktaş rakibini çözer. Yanına Cerny’nin dinamizmi, Jota Silva’nın katkısı eklenince hücum hattı ciddi tehdit saçıyor. Kocaelispor, Tayfur Bingöl’le bir ara “acaba” dedirtti ama kalite farkı ağır bastı. Beşiktaş hata yapmadı, işi bitirdi. Derbi öncesi güven tazeledi.

Sonuç olarak; Fenerbahçe kıpırdanıyor ama hâlâ eksik, Beşiktaş’ta ise Rafa tek başına fark yaratıyor. Bir tarafta “kardeşim bu Brown ne zaman kart görecek” sorusu, diğer tarafta sazı alıp maçı yöneten bir maestro var. Futbol bazen sistemle değil, bir adamın karakteriyle kazanılır. Beşiktaş’ta o adam şu anda Rafa Silva.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Fener Kıpırdandı, Beşiktaş’ta Rafa Yürüyor… appeared first on Malta Haber.

“99 puan hocanın başarısı” diyorlar.
Kusura bakmayın, 99 puanı kadro aldı.
İsmail Kartal değil.
Galatasaray’da Hamza Hamzaoğlu üç kupa aldı, bugün adı bile geçmiyor.
Demek ki bazı şeyleri hoca yapar, bazı şeyleri kadro yapar. Bunu anlamak bu kadar zor mu?

Gelelim Domenico Tedesco’ya…
%99 hocayı tanımıyor, biliyorum.
Ama bizim futbol kültürümüz bu işte: “İsim yoksa kim bu ya?”
Hoca genç, hoca enerjik. Kariyeri Real Madrid merdiveni değil ama her adımda yukarı çıkmış.
Hızlı kanat oyunlarını, akıcı futbolu seviyor. Devin Özek de zaten bu yüzden önerdi.Tedesco iyi, harika , başarılı olur demiyorum. Ben de bilmiyorum, ama Fenerbahçe’nin İsmail Kartal sarmalından çıkması gerekiyordu.

Kulislerde Unai Emery vardı, Spalletti ciddi adaydı. Onlar hayal, Tedesco gerçek oldu. Şimdi herkes soruyor: Tedesco ne oynatır?Hocanın elinde 5-3-2 de var, 4-2-3-1 de, 4-1-2-1-2 de… Ama çift forvetli düzen favorisi.
Fenerbahçe’ye uygun olan da 4-1-2-1-2.
Talisca’yı “10.5” gibi kullanırsa kimse şaşırmasın.

Ama şunu da söyleyeyim: Bizim ligde Lucescu ve Daum dışında gerçekten başarılı olmuş yabancı hoca yok.
O yüzden Tedesco’nun işi kolay değil.
Herkes merakla bekliyor ama ben size söyleyeyim…
İlk üç maçta işler ters giderse yine aynı nakarat başlayacak:
“İsmail Kartal geri gelsin!”

Çünkü Fenerbahçe’nin en büyük problemi hocası değil, taraftar algısı.
İsmail Kartal’dan medet uman camia, şampiyonluk göremez.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: “İsmail Kartal Fan Kulübü ve Domenico Tedesco ” appeared first on Malta Haber.