Maça hızlı başlayan taraf Real Madrid olurken, geceye damgasını vuran isim ise genç yıldız Arda Güler oldu. Henüz 1. dakikada attığı golle perdeyi açan Arda, 29. dakikada bir kez daha sahneye çıkarak takımını öne taşıdı. İspanyol ekibinin diğer golü ise Kylian Mbappé’den geldi. Bayern Münih’te ise Pavlović, Harry Kane, Luis Díaz ve uzatma dakikalarında Michael Olise’nin golleri galibiyeti getirdi.

Karşılaşmanın kırılma anlarından biri, Real Madrid’in 86. dakikada Eduardo Camavinga’nın gördüğü kırmızı kart sonrası 10 kişi kalması oldu. Bu gelişmenin ardından baskısını artıran Bayern, son dakikalarda bulduğu golle turu kopardı.

Arda Güler Gecenin Yıldızı Oldu

Genç milli futbolcu Arda Güler, performansıyla Şampiyonlar Ligi tarihine adını altın harflerle yazdırdı. Attığı gollerle yalnızca maçın değil, gecenin ve turun en çok konuşulan ismi oldu.

Bu gece kırdığı rekorlar ise şöyle:

Şampiyonlar Ligi’nde bu sezon atılan en erken gol.

Şampiyonlar Ligi tarihinde Real Madrid’in attığı en erken gol.

Şampiyonlar Ligi tarihinde Bayern Münih’in yediği en erken gol.

Şampiyonlar Ligi tarihinde Real Madrid formasıyla frikik golü atan en genç oyuncu.

Şampiyonlar Ligi’nde eleme turlarında bir maçta 2 gol atan ilk Türk futbolcu.

Arda’nın performansı, Avrupa futbol kamuoyunda büyük yankı uyandırırken, genç oyuncunun geleceği adına da önemli sinyaller verdi.

Bayern Münih Yarı Finalde: Rakip PSG

Bu sonuçla birlikte Bayern Münih, UEFA Şampiyonlar Ligi’nde yarı finale yükseldi. Alman temsilcisinin yarı finaldeki rakibi ise Fransız devi PSG olacak.

The post Arda Güler Damga Vurdu! Bayern Münih Yarı Finalde: Rakip PSG appeared first on Malta Haber.

Takkenin içinde ne var ? Osimhen golü atıyor, yüzünde ifade yok. Sevinmiyor. Tribüne bakmıyor. Takıma koşmuyor. Bu neyin mesajı? Juventus’la bir temas mı var? Gitmek mi istiyor? Mutsuz mu? Sahada sürekli bağıran, sinirli, herkesle didişen bir profil. Performans olarak savaşçı, evet. Ama ruh hali alarm veriyor. Büyük oyuncu sadece gol atmaz, enerji verir. Burada bir şey var ve kimse konuşmuyor.

1-0’dan sonraki panik nedir? Rakip 10 kişi. On kişi! Buna rağmen Galatasaray pozisyon yiyor, hem de dalga dalga. Bu hangi oyun planı? Bu hangi organizasyon? Juventus 11 kişi kalsa ne olurdu sorusunu kimse sormuyor mu? 5.06 gol beklentisi vermişsin. Sezon rekoru kırdırmışsın. Sanki Juventus 12 kişi, Galatasaray 9 kişi oynuyor. Bu tabloyu başarı diye paketleyemezsiniz.

Maça doğru 11’le başlandı, doğru. Strateji başlangıçta makuldü. Torreira’nın o amatör penaltısına kadar oyun dengedeydi. Lemina-Torreira hattında kopukluk vardı ama kontrol tamamen kaybolmamıştı. Juventus 10 kişi kalıyor ve işte o an dağılma başlıyor. Rakip eksik kalınca Galatasaray eksiliyor. Bu nasıl bir psikoloji? Bu bana AZ eşleşmesini hatırlattı. Geçen sezon kaçan goller, mucize kurtarışlar… Bu sefer mucizeye sığınamadın, Uğurcan olmasa skor başka yere gidiyor.

Uğurcan üç gol yedi ama ayakta kaldı. Barış Alper mücadelelerin çoğunu kaybetti ama oyunun içinde kaldı. Osimhen ruhsal olarak sorunlu görünse de performans olarak zirvede. Sara iyiydi ama iyi oynarken çıktı. İlkay girdi. İlkay futbolu İngiltere’de bırakmış. 30 yaş üstü Premier Lig çıkışlı oyuncu transferine mesafem boşuna değil. Tempo başka, gerçek başka.

Juventus isim olarak büyük olabilir ama kadro kalitesi tartışılır. Bu kadar zayıf bir takıma karşı, hem de 10 kişi kalmışken eziliyorsan, buna “büyük Avrupa gecesi” diyemezsin. Tur geçti diye her şey doğru olmaz. Bazen skor hakikati örtmez, sadece erteler.

Sezon başında ne dedik? Allah’ın hakkı üçtür. Okan Buruk Avrupa’da iki sezon kötü performans verdi. Lig şampiyonlukları üçüncü krediyi açtı. Kağıt üstünde bu kredi şimdilik kurtarıldı. Ama oyun alarm veriyor. Avrupa’da tabela değil, oyun büyütür seni. Bu performans çok su kaldırır. Tur geldi ama soru işaretleri büyüdü.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: “Buruk” Sevinç appeared first on Malta Haber.

Juventus forması giyen ve mücadeleye ilk 11’de başlayan 20 yaşındaki yıldız, kariyerinde ilk kez bir Türk takımına karşı sahaya çıktı. Maç sonrası stadyumdan ayrılırken görüntülenen Yıldız’ın telefon duvar kağıdı sosyal medyada dikkat çekti.

Görüntülerde, genç futbolcunun telefon ekranında Kabe fotoğrafının yer aldığı görülürken, arka planda Kur’an-ı Kerim’in Bakara Suresi’nden “Siz beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, bana nankörlük etmeyin” ayetinin bulunduğu fark edildi.

Kısa sürede sosyal medyada yayılan görüntüler, futbolseverler arasında geniş yankı uyandırdı ve binlerce yorum aldı.

Kenan Yıldız daha önce de elinde seccade ile camiye giderken görüntülenmiş, o anlar sosyal medyada büyük ilgi görmüştü. Genç futbolcunun hem saha performansı hem de özel hayatına dair paylaşımlar, taraftarların yakın takibinde olmaya devam ediyor.

Kaynak: Ensonhaber

The post Kenan Yıldız’ın Telefon Duvar Kağıdı Gündem Oldu appeared first on Malta Haber.

Şampiyonlar Ligi’nin 6. haftasında Galatasaray’ın deplasmanda Monaco’ya 1-0 mağlup olduğu karşılaşmanın ardından, Monako’da dikkat çeken bir adli olay yaşandı. Fransızca yayın yapan Nice-Matin gazetesinin haberine göre, Paris’te yaşayan Galatasaray taraftarı Selman B. ve babası Hasan B., maç gecesi Monako Prensesi Stéphanie Marie Elisabeth Grimaldi’nin 33 yaşındaki oğlu Louis Ducruet ile iki arkadaşına saldırdı.

Haberde yer alan bilgilere göre olay, karşılaşmanın ardından II. Louis Stadyumu’nun VIP tribünü bölümünde meydana geldi. Monako Ceza Mahkemesi Başkanı Florestan Bellinzona, Ducruet ve arkadaşlarının tuvalete gittikleri sırada baba ve oğulun saldırısına uğradığını açıkladı. Olay anına ilişkin herhangi bir kamera kaydının bulunmadığı da belirtildi.

Grimaldi Ailesi’ne mensup bir ismin karıştığı olay, Avrupa’nın en küçük ülkelerinden biri olan Monako’da kısa sürede geniş yankı uyandırdı. Polis tarafından gözaltına alınan Selman B. ve Hasan B., bir gece nezarette kaldıktan sonra mahkemeye sevk edilerek tutuklandı.

Monako Mahkemesi, iki Türk vatandaşı hakkında 2 ay süreyle ertelenmiş hapis cezası verdi. Ayrıca Selman B. ve Hasan B.’nin 3 yıl boyunca Monako’ya girişlerinin yasaklanmasına karar verildi. Mahkeme, mağdur üç kişiye ayrı ayrı 1.000’er euro tazminat ödenmesini de hükme bağladı.

Kararın açıklanmasının ardından serbest bırakılan baba ve oğul, ikamet ettikleri Fransa’ya geri döndü.

The post Türk baba-oğul Maç Çıkışı Monako’da Prensesin Oğlunu Dövdü appeared first on Malta Haber.

Icardi’nin etkisiz kalması tesadüf falan değildi. Çünkü onun profiline uygun bir plan sunulmadı. Top ona ulaşmadı, ulaşınca da etrafında destek bulamadı. Bağlantı oyunu yoktu, ceza sahası içi tehdit yoktu, servis yapan oyuncular zaten sahada görünmüyordu. Bu maç özelinde Icardi var mıydı yok muydu tartışılır hâle geldi.

USG’nin orta saha lideri Zorgane, İlkay’ı öyle bir kilitledi ki Galatasaray’ın oyun aklı tamamen sıfırlandı. İlkay oyuna giremeyince Galatasaray’ın bütün yaratıcılığı çöktü. Sara ile Sané bireysel denemeler yaptı, topu taşıdı, adam geçti ama bunların hiçbiri fark yaratmaya yetmedi. Oyun akmıyordu, tempo yoktu, tehdit oluşturacak düzen hiç kurulamadı. Ama yine de bu maçta üç oyuncu seçeceksem Sané , Sara ve Sallai ‘dir

Bu maçın hakkı beraberlikti. Galatasaray’ın “kesin kazanırdı” diyebileceğimiz bir üstünlüğü yoktu. Böyle kısır maçlar bazen bir şans golüyle çözülür; o şans topunu da USG buldu. Üstelik gol öncesinde Promise David’in görmesi gereken bir ikinci sarı kart vardı. Hakem bunu atladı. O kart çıksa oyun bambaşka yere evrilirdi, bunu söylemek yanlış olmaz.

Hakem performansı da vasattı. Galatasaray’ı tamamen ezdi diyemem ama takdir haklarının çoğunu USG’den yana kullandı. Avrupa seviyesinde bir yönetim değildi. Çifte standart barındıran pozisyon kararları oyunun dengesini bozdu. Bu tür maçlarda hakemin net ve tutarlı olması gerekirken tam tersi bir görüntü izledik.

Evet, Galatasaray eksikti. Eksikler oyuna da skora da etki etti. “Eksikler bahane olamaz” romantizmi burada geçmez. Ama tüm eksiklere rağmen bu maç en azından tutulabilirdi. Bir puan çok değerli olurdu. Galatasaray bunu da yapamadı çünkü planı yoktu, reaksiyonu yoktu, oyunu yönlendirecek lideri yoktu.

Ancak genel tabloya bakınca Şampiyonlar Ligi açısından karamsarlığa gerek yok. 5 maç 9 puan hâlâ çok kritik bir avantaj. Gruptaki gerçek final Monaco maçında oynanacak. Dananın kuyruğu o maçta kopacak. Bu mağlubiyet moral bozar fakat sezonun yönünü belirleyecek olan o karşılaşma.

Eğer Osimhen döner, ona uygun düzen kurulursa ve İlkay serbest kalabilirse Galatasaray bambaşka bir takım görüntüsüne geri döner. Çünkü bu takımın gerçek seviyesi USG maçının çok üzerinde. Asıl mesele o seviyeyi Monaco maçında hatırlamak.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Neredesin ey Osimhen? appeared first on Malta Haber.

Bunun sebebi şu: Galatasaray taraftarı çok talepkar. Sürekli daha fazlası olsun derdindeler; olmayınca da birilerini cendereye sokuyolar. Ama unutmamalı ki; bizim şu anki namağlup şampiyon olma, Şampiyonlar Ligi’nde ilk 8’e kalma ve sezon sonunda yeniden şampiyon olma hayallerimizi ve bu algıyı oluşturan onlar. Daha önceki yazımı okuyanlar bilir; çok fazla eleştirdiğim nokta vardır ama bugün, özellikle Okan Buruk açısından hiçbir eleştiride bulunmayacağım. Tam tersine, Okan Hoca’yı övmek istiyorum.

Okan Buruk ve Mission Impossible

Böyle büyük kulüpleri yönetmek, bir spor kulübü yönetmekten ziyade adeta uluslararası bir şirketi, hatta küçük çapta bir devleti yönetmek gibidir. Sosyal medyanın bu kadar etkili kullanıldığı, bir yandan da reklam ve algı çalışmalarının tüm dünyada yürütüldüğü bu organizasyonları, böylesine bir stres altında yönetmek hiç kolay değil.

“E ama o kadar para alıyorlar, bir zahmet yönetsinler.” diyerek kestirip atılacak bir durum değil bu. Taraftar baskısı var; yönetim içindeki koltuk savaşları var; siyasetle belli ölçülerde ilişkiler var; medya ile ilişkiler var. Bir de düşünün, sabahtan akşama kadar milyonlarca kişi sizi konuşuyor, belki de hakaret ediyor. Günün sonunda bunun farkındalar ve onlar da insan. Yaptıkları işin yarısı sporla ilgiliyse, diğer yarısı stres ve ilişki yönetimiyle ilgili.

Okan Buruk’un bu açıdan yönetimi kesinlikle saygıyı hak ediyor. Eleştirilerimizin çoğu teknik açıdan ve genellikle “bile bile lades” denilen konular üzerinedir.

Icardi ve Barış Alper

Icardi’nin sakatlıktan sonraki formsuzluğunu anlatmaya gerek yok, gözler önünde. Yine de Cimbom için çok şey ifade eden bir isim. Onun da ayrı bir şekilde yönetilmesi gerekiyor. Kocaeli maçında oynamasını ben biraz buna yoruyorum. Bu tür maçlarda bir nevi “gönül alma” veya “bak, hâlâ bizimlesin” mesajı vardır.

“Kötü oynanan bir maçta neden çıkmadı?” derseniz, ben de olsam çıkarmazdım. Zaten gerideyim ve oyunu açamıyorum.Bir dokunuşla bile katkı verebilir diye düşünmüştür Okan Hoca.

Barış Alper ise çok ayrı bir vaka olma yolunda. Barış, sanki “Ben bu şirketin her derdiyim.” gibi bir tavır içinde duruyor, Okan Hoca’nın bu kadar abartılı desteğine rağmen. Bu noktada Okan Hoca’ya bir artı puan daha yazmak lazım.İçimde, ikinci bir Kerem Aktürkoğlu vakası yaşanacak gibi bir his var. Suudi Arabistan’dan gelen teklif zirvedeyken yazdığım yazıda “Bırakın gitsin.” demiştim. Baştan da dediğim gibi, bu tür olaylara profesyonel bir şirket mantığıyla bakmak lazım. (Netflix’te NBA’de Chicago Bulls efsanesinin anlatıldığı “The Last Dance” adlı bir belgesel dizi var. Şiddetle izlemenizi öneririm. Ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız.)

Ofsayt Tartışması

Konuşmaya bile gerek yok. Galatasaray ve Fenerbahçe gibi takımlar (çok kritik ve acımasız kararlar dışında) bu tür bahanelerin arkasına sığınmamalı.

Avrupa Sahnesi

“Belçika tutucudur, zordur Belçika.” diye bir Türk dizisinde bir replik vardı. Ben de aynısını Avrupa için söylüyorum.Avrupa serüveni zordur dediğimde, arkadaşlarım Avrupa’da galibiyet alamayacağımızı ima ettiğimi düşündü. Hayır, onu demiyordum. Demek istediğim şuydu ve hâlâ da arkasındayım: Evet, Galatasaray şimdiye kadar harika başarılar elde etti. Ama iki kulvarı bir arada götürmenin bir yerde bedeli oluyor.
Bir kulvarı geri plana atmanız gerekebiliyor. Dikkat edin, Şampiyonlar Ligi maçları geldikçe Galatasaray’ın lig maçlarında zayıflamalar başladı.Geçen senelerde 4. veya 5. maçtan sonra Okan Hoca, benim kanaatime göre Avrupa’yı feda etmeyi tercih ediyordu. Bu sene ise sanki Avrupa’yı daha çok gözüne kestirmiş gibi duruyor. Bakalım ne olacak?

Zorlu Fikstür

Çok şükür ki milli takım arası geldi. Bu aralar Cimbom’a hep iyi geldi, umarız bu sefer de öyle olur. Fakat milli takım arasından sonra oldukça zorlu bir fikstür var:
25 Kasım – 9 Aralık arası maçlar: USG, Fenerbahçe, Samsun, Monaco.

Bu maçlara Yunus Akgün yetişemeyecek gibi görünüyor.İlkay’ın geri dönüşü çok daha önemli hale geldi. Kocaelispor maçında 10 ve 8 numarasız neler yapılabildiğini (daha doğrusu yapılamadığını) tecrübe etmiş olduk. Milli takımımıza şimdiden başarılar ve herkese iyi seyirler dilerim.

The post DOSTCAN SEVİM YAZDI; OLUR ÖYLE ŞEYLER appeared first on Malta Haber.

Galatasaray, Ajax deplasmanına öyle bir başladı ki… İlk yarının tek eksiği goldü. Oyun baskısı, temposu, fizik gücü ve özgüveni tamamen “büyük takım” seviyesindeydi. İkinci yarıda gelen goller kimseyi şaşırtmadı; şaşırtan şey, oyunun bu kadar net ve acımasız bir şekilde Galatasaray lehine akmasıydı. Sane, Lamine, Sara ve tabii ki Osimhen… Maça resmen mühür bastılar.

Ve maçtan önce aynı hikâye anlatıldı: “Eski Ajax değil, Ajax tarihinin en kötüsü, şöyle böyle…” Laf-ı güzaf. Burası Şampiyonlar Ligi. Burası Amsterdam ArenA. Bu seviyede deplasmanda gidip böyle net bir skor almak, “kötü Ajax” bahanesiyle geçiştirilecek iş değildir. Bu oyun sağlam oyundur. Bu oyun büyük takım oyunudur.

Bu galibiyet, Galatasaray’ı hem ilk 8 hayaline bir adım daha yaklaştırdı hem de ligdeki ve Avrupa’daki rakiplerine çok net bir mesaj yolladı: Üst seviye elit takımlar hariç, bugün Galatasaray’ın yenemeyeceği takım yok. Üstelik istatistikler de bunu doğruluyor. Ajax’ı hallaç pamuğu gibi attılar. Bu maç, “gittik bir gol attık döndük” maçı değildi; oyunun her fazında üstünlük vardı.

Sane’ye ayrı bir paragraf açmak lazım. Eleştirdiğim Sane bu değil. Bu Sane kendini bulmuş, özgüvenine kavuşmuş, oyunun her yerinde fark yaratan bir oyuncu. Takımın en zayıf halkası ise Barış Alper gibi duruyor. Bunun dışında “Jakobs sakattı, o eksikti bu eksikti” muhabbeti çöpe gitti; takımda sırıtan oyuncu yok.

Gelelim Okan Buruk’a… Frankfurt maçından sonra ben de eleştirdim. Hem de sert eleştirdim. Ama “Allah’ın hakkı üçtür” dedik. Bu 3. Avrupa sezonu, Okan Buruk’un kendini bulduğu sezon oldu. Daha kararlı, daha cesur, doğru hamleleri yapan, oyunu doğru okuyan bir teknik direktör var artık kenarda.

Ve şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim: Bu Galatasaray’da, UEFA Kupası’nı kazanan Galatasaray’ın izlerini görüyorum. O sertlik, o güven, o “biz buradayız” hissi var.

Bu oyun, bu yürüyüş, bu özgüven… Hedef sadece gruptan çıkmak falan değil.

Hedef, Avrupa’da yeniden masaya yumruğu vurmak.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: 2000 Ruhu Geri Dönüyor!  appeared first on Malta Haber.

Peki neden önceki iki sezonda Avrupa’da sonuçlar kötüydü? Çünkü Okan Buruk her maça aynı planla, aynı şablonla, aynı ezberle çıktı. Ve bana göre, bu durumun en büyük sebeplerinden biri de Muslera’ydı. Sadece refleks değil; oyun kurulumundaki hantallık, riskli pas tercihlerini kullanmaması ve oyunu yavaşlatması Galatasaray’ı geriye itiyordu. Frankfurt maçı bunun fragmanıydı. Aynı düzen, aynı oyun, aynı hatalar.

Ama son iki maçtır Okan Buruk başka biri. Artık “rakip senden güçlüyse çekil, bekle; zayıfsa saldır” mantığıyla oynuyor. Bu kadar basit bir formül, iki senedir niye uygulanmadı anlamıyorum. Galatasaray artık topu almak için değil, topu verip maçı almak için oynuyor. Modern futbolun tanımı tam olarak bu.

Torreira’yı hem hücumda hem savunmada merkezde kullanıyor. Bekleri öne çıkarıyor, top rakipteyken Torreira’yı bir stoper gibi geriye yaslıyor. Top Galatasaray’da olduğunda ise pas istasyonu olarak oyunu yönlendiriyor. Bu, sistemli oynayan takım göstergesidir. Ezbere değil, akışına göre oynayan bir yapı.

Gelelim Osimhen’e… Bu adam bir “fiziksel üstünlük” değil, adeta bir oyun silahı. Kuvvet, hız, direnç, pres — hepsi var. Her oyuna uyuyor. Eğer bitiriciliği biraz daha yüksek olsa, bugün başka şeyleri konuşurduk. Osimhen, teknik direktörün elindeki İngiliz anahtarı. Her vidaya uyar, her kilidi açar. Kontra, set hücumu, geçiş oyunu fark etmez; Osimhen varsa çözüm vardır.

Sane’ye de parantez açmak lazım. Başakşehir maçında bir fragmanını izlemiştik; bu maçta ise o eski Sane’den sahneler gördük. Hem dikine oyunda hem geniş alanda fark yarattı. Yavaş yavaş ritmini buluyor ve bu Galatasaray adına büyük bir artı.

Kalıp olarak Galatasaray’ı beğendim. Sahada kim ne yaptığını biliyor. Sadece bir soru işareti var: Barış Alper ısrarı neden? Yunus kanatta oynasa, Sara orta alanda görev alsa duran toplarda daha etkili olunmaz mıydı? Elbette olunurdu. Ancak belli ki hocanın planında Barış’ın “pres enerjisi” önemli bir yere sahip.

Netice itibarıyla Okan Buruk artık “top bizde olsun” anlayışından çıkıp, “top bizde olmasa da maçı biz kontrol edelim” anlayışına geçti. Bu dönüşüm, Galatasaray’ın Avrupa’da var olma dönüşümüdür.

Kuralar çekildiğinde ilk 2 ve son 2 maça sıfır yazmıştım. “Galatasaray ilk 24’e kalacaksa, ortadaki 4 maçtan minimum 8 puan çıkaracak” demiştim. İlkinden galip ayrıldı. Bonus 3 puanı da Liverpool’dan aldı. Şimdi hedef net: ilk 24.

Ve artık buna sadece Galatasaraylılar değil, futbol aklı olan herkes inanıyor…

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Galatasaray Artık Modern Futbolu Oynamaya Başladı appeared first on Malta Haber.

Türk futbolunun Avrupa’daki rekabeti ilginç bir noktaya evrildi. Hani “kim gruptan çıkar, kim yarı final görür” tartışmaları değil artık gündemimiz. Bizimki bambaşka bir denklem:

Kim daha erken elenir, kim daha farklı mağlup olur?

Yani başarısızlıklar üzerinden bir başarı sıralaması yapmaya çalışıyoruz. “Ben senden bir tur fazla kaldım Avrupa’da” diyerek böbürlenen camialar, 5-0’lık deplasman hezimetini “rakip çok güçlüydü” diye aklamaya çalışıyor. İşin özeti şu: Artık başarı, başarısızlığın içinden seçiliyor.

Peki bu algı sapması neden? Biz mi kendimizi dev aynasında görüyoruz, yoksa zaten topluca başarısız mıyız?

Cevap net: İkisi de.

Son 10 yıla bir bakın. Beşiktaş’ın Şampiyonlar Ligi’nden namağlup lider çıkışı ve Fenerbahçe’nin geçen sezon Konferans Ligi çeyrek finali dışında dişe dokunur bir başarımız yok. Evet, yanlış duymadınız: Koca ülkenin kulüp düzeyindeki son büyük Avrupa başarısı, Avrupa’nın üçüncü sınıf kupasında çeyrek final.

Bu süreçte elenen rakiplere bakıyoruz; çoğu bizden bütçe ve kadro değeri olarak üç gömlek aşağıda. Onlara karşı bile döke saça geçiyoruz. Denk takımlarla oynayınca zaten direkt eleniyoruz. Yani sadece Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş değil; tüm Türk futbolu olarak 1980’lerin futbol kültürüne dönmüş durumdayız. Daha iyi takıma karşı alınan tek bir galibiyet, aylarca konuşuluyor. Gazete manşetleri, “Zafer!” başlıkları… Allah aşkına bu bizim hakkımız mı?

Şuradan çok geriye gitmeden geçen sezonu örnek alalım.

Kadrolar? 150 ila 250 milyon euro arasında.

Hepsi de UEFA Avrupa Ligi’nde.

Peki en kötüsü kimdi? Tartışmasız Galatasaray.

Peki en iyisi kimdi? O da çok net değil.

Fenerbahçe, en başarısızdan yalnızca bir tur fazla ilerleyebildi.

Sonra ne oldu?

Kadro değerinin dörtte biri olan Glasgow Rangers’a elendiler.

Beşiktaş desen, ilk turda Avrupa defterini kapattı.

Ama sonra neye geçiyoruz biliyor musunuz?

“Ben senden bir tur fazla kaldım abi” diyaloğuna.

Peki neden böyleyiz? Bana sorarsanız bunun temel sebebi yabancı sınırı.

Eskiden ligde rekabet vardı. Anadolu kulüpleri ciddi direnç gösterirdi. Zirve yarışında dört-beş takım birden olurdu. Takımlar diri kalırdı. Bu sayede Avrupa’da en az iki senede bir bir Türk takımı çeyrek final veya grup liderliği gibi sonuçlar alabiliyordu.

Şimdi yabancı serbestliğiyle birlikte makas açıldı. Üç büyükler ile geri kalanlar arasında uçurum oluştu. Bu yüzden lig artık fiziksel değil,antrenman temposunda oynanıyor. Derbiler ve 2-3 maç dışında tempo yok. Avrupa’ya çıkınca ise bu rehavetin bedelini sahada ödüyoruz.

İşte tam da bu noktada Mourinho’nun “Biz Şampiyonlar Ligi değil, Avrupa Ligi takımıyız” sözleri geldi. Herkes üstüne alındı, alınmayanlar da sinirlendi. Ama bu, gerçeği suratımıza çarpan tokattı.

Yani adamın dediği doğruydu.

Gerçekçilik diyoruz ya…

Bize düşen artık 1-2 yıldız transferle Şampiyonlar Ligi yarı finali hayali kurmak değil.

Bize düşen sistem kurmak, sabretmek, istikrarla yürümek.

Bakın Galatasaray UEFA Kupası’nı almadan önce Avrupa’da 3 yıl rezil oldu. Ama sistem bozulmadı. Kadro iskeleti korundu. Doğru takviyelerle yavaş yavaş inşa edildi o başarı.

Bugün gerçekçi hedefler nedir?

• Fenerbahçe için: Şampiyonlar Ligi’ne kalmak zaten başarıdır. Avrupa Ligi’nde çeyrek final = başarılı sezon.
• Galatasaray için: Şampiyonlar Ligi’nde ilk 24 içinde kalmak = gayet tatmin edici sonuç.
• Beşiktaş için: Gruplara kalmak bile ilk hedef olmalı. Ondan sonrası zaten yolculuk.

Üzerine koyabilir miyiz? Elbette. Ama koymak istiyorsak, önce şunu bileceğiz:

Bu iş parayla değil, planla oluyor.

O yüzden artık “kim daha az başarısız” değil, “kim daha planlı” diye bakmamız gerekiyor.

Yoksa bu kafayla biz daha çok “fark yememek” için sevinmeye devam ederiz.

The post Avrupa’da Kim Daha Farklı Elenecek Yarışması appeared first on Malta Haber.

Birincisi, Fenerbahçe’nin Johnson’ın attığı frikik golüyle kazandığı maç. Diğeri ise Şampiyonlar Ligi’nde Chelsea’nin gelip 5 atıp gittiği maç. Bu iki maçın çocukluk hafızamda bıraktığı izlenimler şunlardı: Fazla havaya girersen böyle yaparlar. (Rıdvan Dilmen’e selam olsun.) Bu da nazar boncuğu olsun, ne diyelim.

Dün Galatasaray yendi, ne alaka diyebilirsiniz. Doğru, bu anılar dünkü maçla alakalı değil. Aslında hafta sonu oynanan Beşiktaş maçıyla alakalı. Galatasaray bir süredir bir şekilde işi götürüyoruz havasındaydı. Fakat dersine çalışan taraf Beşiktaş’tı. Haklı bir galibiyet aldı. Tebrikler.

Açıkçası aynı hırsı ve çalışmayı dün akşam Fenerbahçe’den de beklerdim. Hatta Fenerbahçeli çalışma arkadaşlarımdan birine, “Merak etmeyin, büyük ihtimalle yenersiniz, çok da üstüne düşmeye gerek yok.” dedim. Çünkü Fenerbahçe’nin son zamanlardaki oyunu daha iyiydi ve kadro derinliği Galatasaray’dan daha iyi. Yani yedekten gelen oyuncuların katkısı daha yüksek. Ama kazın ayağı öyle olmadı ve Galatasaray haklı bir galibiyet aldı.

Bu galibiyetten çıkardığım, daha önce de yazılarımda belirttiğim bazı noktalara tekrar değinmek istiyorum:

1. Bir yazımda “Galatasaray, Cimbom’a karşı” diye bir başlık atmıştım. Türkiye Ligi çerçevesinde gerçekten de öyle oldu. Kaybettiği veya berabere kaldığı maçların tek nedeni yine takımın kendisi.

2. İşini ciddiye alır ve profesyonel olursan, genellikle kazanırsın. Bunu gerçek hayata da yansıtarak kendimize bir ders çıkarabiliriz: Yaptığımız işi ciddiye almamız gerekir.

3. Okan Buruk’u iki hatasından dolayı çok eleştirdim. Birincisi, gereksiz rotasyonlar yapması. İkincisi, belli bir takım dizilişi oluşturamaması. Bu ikisinden birini yaptığı zaman, takımın ne kadar kötü oynadığını gördük. Ne zaman ki takımı düzene oturttu, işte o zaman güzel oyunlar izlemeye başladık.

4. Efe Akman ve Berkan Kutlu gibi oyuncularla bu işin yürümeyeceğini herkes biliyordu ve öyle de oldu. Hoca biletlerini kesti. (Tabii bunda yeni gelen transferlerin de katkısı var.)

5. Bu kadroyla Avrupa Ligi’nde havlu atacağını yazmıştım. Hatta arkadaş çevremde dile getirdiğimde, “Yok be abi, finaldeyiz.” diyen arkadaşlarıma, “Çok fazla ümitlenmeyin.” dedim. Çünkü bana göre Okan Buruk pragmatist biri. Bence o da bu takımın üç kulvarda aynı anda ilerleyemeyeceğini ve Avrupa’da rakiplerin dişli olduğunu biliyordu. 3 kez üst üste şampiyon olup 5. yıldızı takmak hedefi daha ağır basmış olabilir.

6. Her şeyi doğru analiz edemeyiz, tabii ki yanlış yorumlarım da vardır. Mesela, şampiyonluk yarışının Beşiktaş ile Galatasaray arasında geçeceğini tahmin etmiştim ama Beşiktaş beni yanılttı. Tabii Beşiktaş içinde dönen olayları kimse bilemezdi. Üç teknik direktör ve iki başkan değişikliğine rağmen bence yine de iyi ayakta kalmayı başardılar.

Futbol ilginç bir oyun. Her an rüzgâr tersine dönebiliyor. İşte bu da onu en cazip spor dallarından biri yapıyor. Rüzgâr şimdilik Galatasaray’ın arkasında. Ama bu, kesin şampiyon olacakları anlamına gelmiyor. Bir yenilgi, bir beraberlik her şeyi değiştirebilir.

Fenerbahçe – Trabzonspor maçı kritik. İzleyip göreceğiz. Şimdiden herkese iyi seyirler!

The post Dostcan Sevim Yazdı; NAZAR BONCUĞU appeared first on Malta Haber.