Alamayan ise yarıştan kopar. Bu sezon da tablo giderek netleşiyor. Fark açılıyor, Galatasaray hata yapmıyor ve lig artık bitmiş gibi bir görüntü veriyor. Bu noktadan sonra Galatasaray’ın puan kaybetmesini beklemek gerçekçi görünmüyor. Takım artık enerjisini ekonomik kullanıyor, gerektiği kadar oynuyor ve skoru alıp yoluna bakıyor. Büyük baskılı ve yırtıcı bir oyun yok belki ama güçlü ve akıllı bir oyun var. Kadro derinliği sayesinde bazı oyuncular ligde bazıları Avrupa’da işi bitiriyor. Bu da Galatasaray’ı iki kulvarda da rahatlatıyor. Bu noktada 26. şampiyonluğun kulbundan tuttuklarını söylemek abartı olmaz.

Fenerbahçe cephesinde ise durum tamamen farklı bir noktaya evrilmiş durumda. Karagümrük maçı aslında sezonun özeti gibiydi. Düşmesi neredeyse kesinleşmiş bir takıma karşı sadece 1 isabetli şutla maçı bitirmek artık taktiksel bir problem değil, mental bir çöküştür. Takımın görüntüsü “lig bitse de gitsek” havasında. Sahada ne liderlik var ne karakter ne de oyuna yön veren bir performans. Bu kadro kalitesiz olduğu için değil, mental olarak yarıştan koptuğu için bu durumda. Devre arası transfer döneminde harcanan paraya rağmen kadronun zayıflaması ise ayrı bir yönetim başarısızlığıdır. Futbol okullarında ileride ders olarak anlatılabilecek bir dönem yaşandı. “Kadro nasıl kurulmamalı?” sorusunun cevabı gibi bir süreç izledik.

Saadettin Saran ve Tedesco birlikteliği de beklenen sonucu vermedi. Tedesco’nun artık takımdan koptuğu çok net görülüyor. Açıkçası buna haksız demek de zor. Teknik direktör En-Nesyri ve Duran varken bir tane daha forvet istediğini söyledi ama sonuçta ikisi de gönderildi. Forvetsiz bir takımın ne yapması bekleniyor gerçekten anlamak zor. Rakiplere bakınca tablo daha da netleşiyor. Galatasaray’da Victor Osimhen gibi bir lider forvet var, yedeğinde Mauro Icardi bulunuyor. Trabzonspor’da Paul Onuachu var, yedek olarak Umut Nayir alındı. Bu tablo bile hatanın nerede yapıldığını gösteriyor. Bu gidişle Fenerbahçe’nin sezonu üçüncü sırada bitirmesi sürpriz olmayacak. Hatta puan kayıpları devam ederse ve Beşiktaş ritim yakalarsa üçüncülük bile tehlikeye girebilir.

Trabzonspor ise sezon başından beri farklı bir profil çiziyor. Büyük hedefler açıklamadan, abartılı iddialar ortaya koymadan haddini bilerek oynayan bir takım görüntüsü var. 1-0 kazanarak ilerliyorlar ve bu yöntem şu ana kadar oldukça işe yaradı. Onuachu’nun performansı da takımın en büyük itici gücü oldu. Sessiz ama istikrarlı şekilde yukarı tırmanıyorlar. Takımların mental durumuna ve ligdeki gidişata bakarsak Trabzonspor şu anda ikinciliğin en güçlü adayı gibi görünüyor.

İşin ironik tarafı ise belki de sezonun en ilginç sahnesinin henüz yaşanmamış olması. Trabzonspor ile Galatasaray karşı karşıya geldiğinde Fenerbahçeliler Galatasaray’ın kazanmasını istemek zorunda kalabilir. Çünkü aksi durumda ikincilik yarışında Trabzonspor daha da güçlenecek. Bir Fenerbahçeli için Galatasaray’ı desteklemek zorunda kalmak sezonun belki de en büyük fiyaskosu olur. Futbol bazen sahada oynanan oyundan çok böyle ironik tablolar üretir ve bu sezonun hikayesi de biraz böyle yazılıyor.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Fenerbahçe Çöktü! appeared first on Malta Haber.

Her ne kadar basketbolda ve voleybolda güzel sonuçlar alsak da futboldaki Avrupa karnemiz çok kötü. Bunu zaten herkes biliyor. Bunun arkasında birçok sebep vardır ve tartışılabilir ama bence en büyük sebep: Haddini Bilmemek…

Haddini bilmemek bir kibir göstergesidir ama anlamı sadece o değil. Terminolojik olarak, sınırını, ölçünü, neler yapabileceğini bilmemektir. Bir yerden sonra haddini bileceksin. Bu, hiçbir şey yapma, olanı kabul et, gelişme/geliştirme değil. Ama elinde ne var, ne yapabilirsin bir bakıver. Ona göre davran, ona göre hedef koy.

Kibir ve Frankfurt Faciası

Örneğin Galatasaray’ın Frankfurt karşısında fark yemesi. Tek kelimeyle, ne olduğunu ne oynadığını tam olarak bilememe. Hep diyorum, Avrupa başka bir kulvar. Karşındaki takım Eyüpspor veya Gaziantep değil. Sen Anadolu takımlarına karşı oynadığın gibi oynamaya kalkarsan, bir süreliğine rakibi sıkıştırırsın, gol de atarsın ama arkada inanılmaz açıklar bırakırsın. Bir bakmışsın 3 tane arka arkaya gol yemişsin, oyundan düşmüşsün.

Ayrıca başka bir haddini bilmeme durumu var: Defans kurgusu bu maçta mı değiştirilir kardeşim? Şampiyonlar Ligi senin deneme tahtan mı OKAN BURUK? Belki Fatih Hoca’dan aldığın en kötü ders bu. Sonuç ne olursa olsun Galatasaray önde basarmış da, iyi futbol izletirmiş de… Birincisi zaten iyi bir futbol yok. İkincisi oynadığın son 30 küsur maçın sadece 3 ya da 4’ünü kazanmışsın. Demek ki felsefen/stratejin yanlış. Bu kadar taraftarın beklentisini, takımın ve ülkenin kaynaklarını “Bizde böyle” diyerek beylik ve jenerik yaklaşımlarla heba edemezsin.

Eğer örnek alacaksan bir de Lucescu’yu örnek al. Herkes, Fatih Terim’den sonra çok eleştiriyordu, “takımı yavaş oynatıyor” vs. O eleştirilen adam, bu taktikle Galatasaray’ı bugünle kıyaslanmayacak bir kadroyla şampiyon yaptı. Beşiktaş’ı şampiyon yaptı. Yıllarca Shakhtar Donetsk’i yönetti ve kupalar kazandı.

Bir parantez de Sane’ye açayım. Evet, kabul, büyük umutlarla geldi. Ben de katkı sağlayacağını düşünüyordum. Tamam, her futbolcunun bir alışma evresi vardır. Ama nereye kadar bu kötü oyunu izleyeceğiz? Buna mecbur muyuz? Satmadınız Barış Alper’i, hedeflerimiz var diye. Koy Sane’nin yerine, veya Yunus’u koy oraya. Oynamıyorsa da oynamaz. Bu takımdan kimler geldi geçti. Eğer topçunun oynamakta gözü varsa belli eder kendini, bak İlkay’a. Belli etmeye başladı kendini. Umarım performansı düşmez.

Galatasaray için “Şöyle puan alırız, böyle kazanırız” diyenlere de sözüm: Bodo ve USG’yi de çok yabana atmayın. İnşallah işler istediğimiz gibi gider.

Fenerbahçe, Dallas Dizisi Gibi

Fenerbahçe’nin bu yaz başına gelenler pembe dizi kıvamında. Anlaştığın ama maçtan önce almadığın adam sana gol atacak. Sen o tek golle maçı kaybedeceksin ve eleneceksin. Teknik direktörün (kibirin yürüyen versiyonu) seni ve Türk futbolunu sürekli aşağılayacak (eleştiri seviyesinde haklı olduğu yerler vardır ama zorla mı getirdiler buraya), sonra sana gol atan adamı kadrona dahil edeceksin, teknik direktörün kovulacak (geç ama doğru bir karar) ve — “cherry on the cake” — kovulan adam seni eleyen ve Şampiyonlar Ligi’ne katılan takımın başına geçecek.

Seçimi beklemeden eski başkan yeni bir teknik direktörle anlaşacak ve daha ikinci maçının ortasında başkan değişecek. Yeni teknik direktör de maç sonu röportajında “Bu değişimin etkisini en aza indirmeye çalıştık” diyecek. Rüyada görsen “Üstüm açık mı kaldı acaba?” diye sorgularsın.

Tüm bu olanlar bence, şafak öncesi bir karanlık dönemi olabilir, eğer gereken dersler çıkartılırsa. Öncelikle başkan değişimi çok olumlu bir şey. Yine kibir konusuna geliyorum: Önceki başkanın kibirli tavırları Fenerbahçe’nin bu halde olmasının en büyük sebebi olarak görüyorum. Neyse.

Sadettin Saran şunu yapmalı: Takımı ve teknik direktörü korumalı ki son açıklamaları bu yönde. Bu sene başarılı olamazsa, “Ben mi kurdum bu takımı?” diyecek. Başarılı olursa, “Bak başkanmış sebebi” diyecek taraftar. Her iki açıdan da Sadettin Saran bu sene rahat. Ama yine de geleceği tasarlamak adına takımın başında Aykut Kocaman gibi biri sportif direktör olarak atanmalı.

Teknik analize gelirsek, Fenerbahçe’nin Trabzonspor karşısındaki futbolunu çok beğendim. Tartışmalı pozisyonlar bir yana, Fener bu motivasyonuyla 10 kere Trabzon’la oynasaydı, Trabzon maçı alamazdı, belki berabere biterdi. Tedesco, takımı çok iyi çözmüş. Fatih Tekke oyunu geriden başlatmak isteyen bir teknik adam. Fenerbahçe de önde baskıyı kurunca ve rakip 10 kişi kalınca, oyunu aldı.

Tek bir handikap var: 90 dakika oyunu önde baskılayamazsın,ki son 10-15 dakika kondisyon bitti. Fener’in de böyle bir zaafı var. Ve bu kondisyon, Alanya ve Kasımpaşa maçlarına da yansıdı. Alanya maçının ikinci yarısının yarısı hariç, takım neredeyse yok. Takım bir müddetten sonra ağır kalıyor ve koşamıyor. Umarım Zagreb maçı öncesi kendini toparlamıştır. Çünkü Fener, Avrupa Ligi konusunda çok şanslı. Çok iyi bir kura çektiler ve kupada onu zorlayacak rakipleri çok az. Umarım bu şansı değerlendirirler.

Beşiktaş Kayıplarda

Beşiktaş konusunda çok da diyebileceğim bir söz yok. Bir ileri iki geri şeklinde gidiyorlar. Sergen’in işi hiç kolay değil. Ama görünen o ki, Kasım ayı “havlu atma kaygısı” loading…

Biraz uzun bir yazı oldu ama çok konu birikmişti. Özetle;birincisi, biz ancak köyümüzün horozu olabiliyoruz. O yüzden başlığı “Hadi gel köyümüze geri dönelim” diye attım. İkincisi, ne iş yapıyorsak yapalım, önce haddimizi bilelim, kibirlenmeyelim. Yoksa Rıdvan Dilmen’in dediği gibi: “Havaya girersen…” Gerisini futbolu yakından takip edenler iyi bilir

Herkese iyi bir futbol haftası diliyorum.

The post DOSTCAN SEVİM YAZDI; HADİ GEL KÖYÜMÜZE GERİ DÖNELİM appeared first on Malta Haber.