Maddiyatın İllüzyonu ve Sanatın Prangaları

Bir sanat eserine paha biçmek, onu ruhundan soyutlayıp bir yatırım aracına dönüştürmektir. Napolyon’un tacı, üzerindeki altın ve mücevherlerin toplamından çok daha fazlasını temsil etmesi gerekirken; müzelerin güvenlik sistemleri, sigorta bedelleri ve müzayede salonlarındaki çekiç sesleri arasında sanatın o saf “özgürlük” çağrısı boğulur.

Sanat eseri, bir duvarın ardına kilitlendiği, kameralarla izlendiği ve üzerine bir “fiyat etiketi” yapıştırıldığı an, özgürlüğünü yitirmiş bir mahkûmdur. Maddiyat, eserin insanla kurduğu bağı koparır; onu seyredilen bir mucizeden ziyade, korunması gereken bir “nesne” haline getirir. Oysa gerçek değer, parmakla dokunulamayan ve çalınamayan o estetik uyanıştadır.

 Yok Oluşun Zarafeti

Yaşamın en temel gerçeği geçiciliktir. Değer verdiğimiz her şey —en görkemli saraylardan en ihtişamlı tablolara kadar— bir gün toz olmaya mahkûmdur. Müzeler, bu kaçınılmaz sonu geciktirmeye çalışan, zamanın akışına karşı duran umutsuz kalelerdir. Ancak bir eserin sonsuza dek yaşaması gerektiği fikri, yaşamın kendi ritmine aykırıdır.

Belki de bir eserin çalınması ya da yok olması, onun nihai özgürlüğüne kavuşmasıdır. Hafızalarda yaşayan bir imge, bir müze deposunda çürüyen bir tuvalden çok daha diridir. Maddi olanın yok olması, manevi olanın önündeki engelleri kaldırır. Eğer her şey bir gün yok olacaksa, asıl önemli olan o eserin bir zamanlar bize ne hissettirdiğidir; şu an hangi kasada kilitli olduğu değil.

Müzeler Gerekli mi, Yoksa Pranga mı?

Bugünün dünyasında müzeler, sanatı “koruma” bahanesiyle onu halktan ve hayattan koparan steril alanlara dönüşmüştür. Sanat, sokağın tozuna, yağmurun sesine ve insanın nefesine karışmalıdır. Bir heykeli dört duvar arasına hapsetmek, bir kuşu kafese koyup şarkı söylemesini beklemek gibidir.

Gerçek özgürlük, sahip olduklarımızdan vazgeçebildiğimiz noktada başlar. Eğer müzeler olmasaydı:

Sanat, hayatın her alanına sızmak zorunda kalırdı.

Eserler, seçkin bir azınlığın değil, anın ve mekânın parçası olurdu.

“Mülkiyet” kavramı yerini “deneyim” kavramına bırakırdı.

Sonuç olarak, Napolyon’un tacının çalınması ya da Louvre’unduvarlarının boş kalması, insan ruhunun fakirleştiği anlamına gelmez. Aksine, bu durum bize değerin eşyada değil, o eşyaya anlam yükleyen bilincimizde olduğunu hatırlatır. Maddiyatın ağırlığından kurtulmuş bir dünya, sanatın sadece seyredildiği değil, yaşandığı bir dünyadır.

Yaşamın amacı biriktirmek değil, özgürleşmektir. Ve belki de sanatın en büyük dersi, bize en değerli şeylerin bile parmaklarımızın arasından kayıp gidebileceğini, ancak içimizde bıraktıkları izlerin sonsuza dek bizimle kalacağını öğretmesidir. Müzeler yıkılsa bile, özgür bir zihin kendi sanat galerisini her an, her yerde yaratabilir.

Dijital Devrim: Pikselleşen Özgürlük ve Mülkiyetin Sonu

Sanatın dijitalleşmesi, yüzyıllardır süregelen “tek ve biricik nesne” saplantısını yerle bir eden en büyük kırılmadır. Bir müze duvarındaki tablo çalınabilir, yanabilir veya zamanla solar; ancak dijital evrende var olan bir eser, fiziksel maddenin getirdiği tüm o ağır prangalardan sıyrılmıştır.

Geleneksel sanat dünyası, bir eserin sadece “orijinal”ine değer biçerken, dijitalleşme bize kopyalanabilirliğin demokratik gücünü sundu. Bir eserin milyonlarca ekranda aynı anda var olabilmesi, onun değerini düşürmez; aksine onu bir müzenin loş ışıklarından kurtarıp kolektif bilincin bir parçası yapar. Artık sanat, birinin duvarını süsleyen bir “ganimet” değil, herkesin cihazına sızabilen bir “deneyim”dir. Maddiyat burada anlamını yitirir; çünkü dijital bir imgeyi “sahibinden daha fazla” görebilir, paylaşabilir ve onunla etkileşime girebilirsiniz.

Sanal Müzeler: Duvarları Olmayan Hafıza

Fiziksel müzelerin o baskıcı ve otoriter yapısı, dijitalleşme ile birlikte yerini uçsuz bucaksız bir veri denizine bırakıyor. Napolyon’un tacını dijital bir model olarak incelediğinizde, ona bir hırsızdan daha yakın olursunuz. Dokusunu hisseder, her detayına zoom yapar ve onu mekânın kısıtlamalarından kurtarırsınız. Sanatın piksellere dönüşmesi, onun “çalınamaz” ve “yok edilemez” bir özgürlük formuna kavuşmasıdır. Fiziksel madde yok olduğunda geriye kalan şey saf bilgidir, saf estetiktir.

Özgür Bırakılan Sanat ve Cebimizdeki Müze

Dijital sanat, sanatın “mekân” ihtiyacını ortadan kaldırarak onu sokağa, eve, yolculuğa; yani doğrudan yaşamın içine taşır. Artık sanatın bize gelmesi için Louvre’un kapısında sıra beklememize gerek yoktur. Bu durum, sanatın sadece maddiyatla değil, otoriteyle olan bağını da koparır. Sanat artık hapsedilemez bir veridir; havada asılı duran, her an her yerde belirebilen bir özgürlük şarkısıdır.

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI; DUVARLARIN ESARETİ: MÜZE ESTETİĞİNDEN ÖZGÜRLÜK FELSEFESİNE appeared first on Malta Haber.

İran coğrafyası, tarih boyunca medeniyetlerin çarpıştığı, imparatorlukların yükselip çöktüğü bir kadim sahne oldu. Ancak bu sahnenin en istikrarlı ve en dirençli aktörü, her zaman gölgede kalmaya zorlanan ama asla silinmeyen İranlı kadınlardı. Pers saraylarının bilge figürlerinden Kaçar döneminin gizli aktivistlerine, 1979’un devrimci sokaklarından bugünün dijital barikatlarına uzanan bu hikâye; pasif bir bekleyişin değil, stratejik bir “sabır sanatı”nınkronolojisidir. Ezilen ve korkutulan İran halkı adeta korkunun ecele faydası yok diyerek canı pahasına bile olsa değişim için sesini çıkarmıştır.

Modernleşmenin Çatal Yolu: Pehlevi’nin “Tepeden İnme” Devrimi

İranlı kadının modern dönemdeki ilk büyük sınavı, 1930’larda Rıza Pehlevi’nin Batılılaşma hamlesiyle başladı. 1936’daki Kashf-e hijab (Peçe Yasağı) ile kadınlar, devlet zoruyla kamusal alanda modernleşmeye itildi. Ancak bu, ironik bir şekilde toplumun muhafazakâr kesimindeki kadınları evlerine hapsetti. Modernite, kadına bir hak olarak sunulmak yerine bir “üniforma” gibi giydirilmeye çalışıldı.

Oğlu Muhammed Rıza Pehlevi döneminde ise kadınlar, 1963’teki Beyaz Devrim ile seçme ve seçilme hakkı gibi kritik yasal kazanımlar elde ettiler. Eğitimli, Batı’yı tanıyan, sanatla uğraşan bir kadın profili yükseldi. Fakat bu ilerleme, Tahran’ın kuzeyindeki villalardan taşraya yayılamadı. Bu uçurum, 1979’da yaşanacak o büyük sarsıntının da taşlarını döşedi.

1979 Devrimi: Bir Umudun ve İhanetin Anatomisi

Dünya tarihinin en büyük kitle hareketlerinden biri olan 1979 İslam Devrimi’nde kadınlar, Şah rejiminin baskısına karşı siyah çarşaflarıyla meydanları doldurduğunda, hayallerinde daha özgür ve adil bir İran vardı. Ancak devrim, kısa süre sonra kendi çocuklarını ve özellikle kendi kadınlarını “terbiye etmeye” soyundu.

Zorunlu hicap yasası, aile hukukundaki gerilemeler ve kadının sosyal hayatındaki “ikincil” konumu, bir gecede yürürlüğe girdi. O günlerde başlayan direniş, sadece sokak eylemleriyle sınırlı kalmadı; İranlı kadın, mücadelesini “evlerin içine” ve “zihinlerin derinliğine” taşıdı. Sabır, burada bir teslimiyet değil, bir “hazırlık evresi” haline geldi.

Sessiz Güç: Eğitim, Sanat ve “İçeriden” Direniş

İranlı kadınların son kırk yıldaki en büyük başarısı, sistemin onlara sunduğu dar alanı bir kaleye dönüştürmek oldu.

Eğitimin Zaferi: Devlet, dindar aileleri ikna etmek için okulları “güvenli” hale getirdiğini savunurken, kadınlar bu fırsatı üniversiteleri fethetmek için kullandı. Bugün mühendislikten tıbba kadar her alanda kadınların ezici üstünlüğü, rejimin “evdeki kadın” doktrinini sessizce çürüttü.

Metaforların Dili: Sinema ve edebiyat, kadının en güçlü sığınağı oldu. Doğrudan eleştirinin yasak olduğu bir düzende, Füruğ Ferruhzad’ın şiirleri kulaktan kulağa yayıldı. Yönetmenler, sansürü aşmak için bir çocuğun bakış açısını veya bir halı dokumacısının sabrını kullanarak aslında kadının esaretini dünyaya haykırdı.

Mahsa Amini ve Ahu Deryayi: Sabrın Taşma Noktası ve Sembollerin Dili

2022 yılı, İran için bir dönüm noktasıdır. Jina MahsaAmini’nin ahlak polisi gözetiminde hayatını kaybetmesi, on yıllardır biriken “mikro-direnişlerin” makro bir isyana dönüşmesine neden oldu. Bu kez sokaklarda sadece ekonomik talepler değil, “Kadın, Yaşam, Özgürlük” (Jin, Jiyan, Azadi) felsefesi vardı.

Bu hareketin son ve en sarsıcı halkası ise Ahu Deryayi oldu. Bir üniversite kampüsünde, kendisine yönelik kıyafet tacizini protesto etmek için kıyafetlerini çıkarıp sadece iç çamaşırlarıyla yürüyen o genç kadın, aslında şunu söylüyordu: “Bedenim üzerindeki otoritenizi reddediyorum.” Bu eylem, sabrın bittiği ve “saf cesaretin” başladığı yerdir. Artık kadınlar sadece başörtüsünü değil, kendilerine dayatılan tüm kimlik şablonlarını söküp atmaktadır. Kadınlar benliklerine uzanan tehlikeli baskıyı kırmak için seslerini birleştirmiştir.

Direnişin görsel dili de bu süreçte radikal bir değişim geçirdi:

Fotoğrafların Yakılması: Özellikle rejim liderlerinin, dini figürlerin veya zorunlu hicabı simgeleyen objelerin fotoğraflarının, halka açık yerlerde ateşe verilmesi, sembolik bir “yakıp geçme” eylemine dönüştü. Bu, sadece bir protesto değil, aynı zamanda nefret edilen otoriteye karşı psikolojik bir meydan okumadır.

Saç Kesme Ritüeli: Amini’nin ölümünün ardından başlayan ve küresel çapta yayılan saç kesme eylemleri, yasın ve öfkenin evrensel bir sembolü haline geldi. Kesilen saçlar, bir yandan ataerkil yapıya karşı bir özgürleşme manifestosuyken, diğer yandan rejimin kadın bedenine yönelik kontrolünü reddetmenin en net ifadesiydi.

Grafitiler ve Duvar Yazıları: Sokak sanatçıları ve aktivistler, şehrin duvarlarını direnişin tuvaline dönüştürdü. Kadınların özgürlük taleplerini yansıtan grafitiler, rejimin propaganda afişlerinin yerini alarak adeta şehrin vicdanı oldu.

Zorunlu Başörtüsünün Fırlatılması: Kadınların halka açık alanlarda başörtülerini çıkarıp havaya fırlatması, bazen bir sopanın ucuna bağlayıp sallaması, “hicabı fırlatma” eylemiyle fiziksel bir reddiyeyi görselleştirdi. Bu eylem, doğrudan bir yasağa karşı gelmenin ve otoriteyi hiçe saymanın güçlü bir ifadesidir.

Hukuk ve Sivil İtaatsizlik: Satranç Tahtasındaki Hamleler

İranlı kadınlar bugün, sivil itaatsizliği bir yaşam pratiğine dönüştürmüş durumda.

Beyaz Çarşambalar ve Benim Gizli Özgürlüğüm gibi hareketlerle başlayan dijital aktivizm, bugün sokaklarda başörtüsüz dolaşan binlerce kadının sessiz ama kararlı eylemiyle taçlanıyor.

Mahkemelerde, aile yasalarındaki boşlukları kullanarak haklarını savunan kadın hukukçular, rejimin yasal duvarlarını içeriden sarsıyor.

Geleceğin Vizyonu: Bir Medeniyetin Vicdanı

Dünden bugüne İranlı kadınların hikâyesi, bize baskının hiçbir zaman kalıcı olamayacağını kanıtlıyor. Onların sabrı, uygun mevsimi bekleyen bir tohumun toprağı çatlatma sancısıydı. Bugün o toprak çatlamış, fidan boy vermiştir ve artık korkusuz bir kadın imajı ile yeniliğe adım adım yaklaşmaktadır.

İran’ın geleceği; Tahran’ın ara sokaklarında korkusuzca yürüyen, üniversite kürsülerinde gerçeği haykıran ve evlerinde çocuklarına özgürlüğü fısıldayan o kadınların eseridir. Sabır atlası tamamlanmış, artık özgürlük coğrafyasının haritaları çizilmeye başlanmıştır. İranlı kadın, sadece kendi ülkesinin değil, dünyadaki tüm baskı altındaki ruhların ilham kaynağı ve vicdanıdır. Direnişin adı artık sadece sabır değil; varoluştur.

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI; SABIR ATLASINDAN ÖZGÜRLÜK MANİFESTOSUNA: İRANLI KADININ YÜZYILLIK YÜRÜYÜŞÜ appeared first on Malta Haber.

Atatürk’ü yalnızca bir gün değil, her nefeste, her adımda, özgürlüğümüzde ve çağdaşlığımızda yaşatıyoruz.

Saygı, minnet ve özlemle…

The post Bir Milletin Kalbinde Ölümsüzleşen Lider appeared first on Malta Haber.

Halkın Yarısı Şartlı Destek Veriyor

Araştırmaya göre, Türkiye genelinde halkın yüzde 21’i protestoları tamamen haklı bulurken, yüzde 52’lik kesim ise kamu düzenini bozmadıkça eylemlere hak veriyor. Böylece, toplumun yüzde 73’ü protestolara destek verdiğini ifade ediyor. Öte yandan, katılımcıların yüzde 27’si eylemleri haksız bulduğunu belirtiyor.

Bulgular, halkın büyük bir kısmının barışçıl protesto hakkını benimsediğini ancak bu desteğin, eylemlerin kamu düzenini bozup bozmamasına bağlı olduğunu gösteriyor.

Tutuklamaya Bakış, Protesto Desteğini Etkiliyor

KONDA’nın araştırması, Ekrem İmamoğlu’nun tutuklanmasını doğru bulanlar ile protestolar hakkındaki görüşler arasındaki bağlantıyı da ortaya koyuyor.

• İmamoğlu’nun tutuklanmasını doğru bulanların sadece yüzde 3’ü protestoları haklı görüyor.

• Bu grubun yüzde 32’si düzeni bozmadıkça eylemlere destek verirken, yüzde 65’i protestoları haksız buluyor.

Öte yandan, İmamoğlu’nun tutuklanmasını yanlış bulanlar, eylemlere daha fazla destek veriyor:

• Bu grubun yüzde 43’ü protestoları tamamen haklı buluyor.

• Yüzde 56’sı düzen bozulmadıkça eylemleri desteklerken, sadece yüzde 2’si protestoların haksız olduğunu düşünüyor.

Araştırmada, İmamoğlu’nun tutuklanması hakkında fikir beyan etmeyen bir kesim de dikkat çekiyor. Bu gruptakilerin yüzde 5’i eylemleri tamamen haklı bulurken, yüzde 65’i yalnızca düzen bozulmadıkça destek veriyor. Protestoların haksız olduğunu düşünenlerin oranı ise yüzde 30.

KONDA’nın araştırması, toplumun geniş kesimlerinin barışçıl gösteri hakkını savunduğunu ancak eylemlerin seyrine bağlı olarak desteğin şekillendiğini ortaya koyuyor.

Kaynak: Medyascope

The post Toplumun Yüzde 73’ü Protestolara Hak Veriyor appeared first on Malta Haber.

“1200 Soruşturma Geçirdim, Hiçbir Şey Bulunamadı”

Mahkemede yaptığı açıklamada İmamoğlu, göreve geldiği günden bu yana yoğun denetim ve soruşturmalara tabi tutulduğunu belirtti. Şu ana kadar hakkında 1200’den fazla soruşturma açıldığını, ancak hiçbir somut bulguya ulaşılamadığını dile getirdi.

İmamoğlu, savunmasında şu ifadeleri kullandı:

• “Hakkımdaki bütün iddialar uydurma ve yalandır. Siyasi bir kumpasın içine çekildiğim çok açık.”

• “Aynı düzen devam ediyor. Beni mahkemeye çıkaran sistem, organize bir kumpasın parçasıdır.”

• “Siyasi mücadelesini namertçe verenler, yargıyı bir aparat olarak kullanmaktadır.”

“Millet Demokrasi Tokadını Vurdu”

İmamoğlu, 2019 yerel seçim sürecinde yaşananları hatırlatarak, halkın iradesine müdahale edildiğini, ancak milletin sandıkta net bir mesaj verdiğini söyledi:

• “31 Mart 2019’da kaybedenler, halkın iradesini gasp ederek seçimi iptal ettirdi. Ama millet, 23 Haziran’da demokrasi tokadını attı.”

• “Bugün de aynı zihniyet, İstanbul’u kaybettikten sonra yargı yoluyla yönetimi ele geçirmeye çalışıyor.”

“Yargı Kullanılarak Algı Operasyonu Yürütülüyor”

İmamoğlu, soruşturma sürecinde kamuoyunu yanlış yönlendirmek için sahte belgeler üretildiğini iddia etti:

• “Dört gün önce sabah 06.00’da evimden alınmam için talimat verildi. Süreci kurgulayanlar, MASAK raporlarına uydurma iddialar ekleyerek beni suçlamaya çalışıyor.”

• “Bana yöneltilen iddiaların arasında, 250 bin TL’lik bir ödeme üzerinden bir binanın usulsüz alındığı ileri sürülüyor. Oysa o bina iki büyük bankadan alınan kredi ile satın alınmıştır.”

Başsavcıya Sert Eleştiri: “Kula Kulluk Edenlerden Adalet Beklemem”

İmamoğlu, İstanbul’a atanan başsavcının siyasi saiklerle hareket ettiğini öne sürerek şu sert ifadeleri kullandı:

• “İstanbul’da dedikodulara konu olan bu şahıs, belli yerlere yaranmak için peş peşe davalar açarak hedefe ulaşmaya çalışıyor.”

• “Ben hayatım boyunca namus ve haysiyet mücadelesi verdim. Ama kula kulluk edenlerden adalet beklemem.”

“Milletin Malına, Mülküne Göz Diktiniz”

İmamoğlu, bu soruşturmanın sadece kendisine değil, halkın iradesine yönelik bir tehdit olduğunu belirtti:

• “Bu süreç, sadece benim şahsımı değil, milletin malını, mülkünü, iradesini de hedef almaktadır.”

• “Cumhurbaşkanı ve 17 bakan, İstanbul’da seçim kaybetti. Şimdi ise yargı üzerinden İstanbul’a el koymaya çalışıyorlar.”

Erdoğan’a Gönderme: “Benim Mal Varlığım Nesilden Nesile Gelen Emeğin Sonucudur”

İmamoğlu, kendisi hakkındaki mal varlığı iddialarına da yanıt vererek, geçmişten gelen aile şirketine dikkat çekti:

• “Benim mal varlığım, üç nesildir süregelen bir aile şirketinden gelmektedir.”

• “Bir yüzükle siyasete girip servet sahibi olanların hikayesine benzemez.”

Son olarak, MASAK raporlarındaki bilgilerin gerçek dışı olduğunu vurgulayan İmamoğlu, bunlara ilişkin suç duyurusunda bulunacağını duyurdu.

Kaynak: Sözcü

The post İmamoğlu’ndan Sert Savunma: Erdoğan’a Sert Gönderme! appeared first on Malta Haber.

Protestonun Detayları

Valletta’daki Triton Çeşmesi önünde saat 14:30’da başlayan gösteriye çok sayıda Türk vatandaşı katıldı. “Hükümet Zorbalığına Karşı Dur” sloganı altında toplanan protestocular, İmamoğlu’nun tutuklanmasını siyasi bir hamle olarak nitelendirerek bu duruma karşı seslerini yükseltti.

Times of Malta ve MaltaToday gibi haber kaynakları, göstericilerin taşıdığı pankartları ve atılan sloganları detaylı bir şekilde aktardı. “Hiçbir diktatör baharın gelişini durduramaz” ve “İmamoğlu’nun yanındayız” yazılı pankartlarla demokrasi vurgusu yapan protestocular, Türkiye’de devam eden gösterilere destek vermek amacıyla bu etkinliği düzenlediklerini belirtti.

Malta Basınının Yaklaşımı

Times of Malta, gösterinin Türkiye’deki siyasi gelişmelerin yalnızca ülke içinde değil, yurtdışında yaşayan Türk toplulukları arasında da büyük yankı uyandırdığını vurguladı. Haberde, Malta’daki Türk toplumunun, Türkiye’de demokrasi ve hukukun üstünlüğü konusundaki endişelerini dile getirdiği belirtildi.

Lovin Malta ise organizatörlerden Caner Cingöz’ün açıklamalarına yer verdi. Cingöz, “Erdoğan’ın yaptığı demokrasiye aykırı. Bu yüzden bugün buradayız,” ifadeleriyle protestonun ana nedenini açıkladı. MaltaToday ise göstericilerin Türkiye’deki adil siyasi süreçleri savunma amacı taşıdığını belirterek, protestonun uluslararası kamuoyunun dikkatini çekmeyi hedeflediğini yazdı.

Uluslararası Boyut ve Sonuçlar

Malta basını, Valletta’daki bu protestonun dünya çapında düzenlenen diğer gösterilerle bağlantılı olduğunu vurguladı. Türkiye’deki protestoların yurtdışındaki Türk toplulukları tarafından da sahiplenildiğini aktaran haberler, İmamoğlu’nun tutuklanmasının 2028 Cumhurbaşkanlığı seçimlerine yönelik bir hamle olarak değerlendirildiğine dikkat çekti.

Bu protesto, Türkiye’deki siyasi gelişmelerin sadece ülke sınırları içinde değil, yurtdışındaki diasporada da yakından takip edildiğini ve tepki gördüğünü gösterdi. Malta’daki Türk toplumu, seslerini duyurarak Türkiye’de demokrasiyi savunmanın önemine dikkat çekti.

The post Malta Basınında Türk Toplumunun Protestosu Geniş Yankı Buldu appeared first on Malta Haber.

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun diplomasının iptal edilmesi ve ardından gözaltına alınması, sadece ülkemizde değil yurtdışındaki Türk vatandaşları arasında da büyük tepki çekmeye devam ediyor.

Londra’daki protestoların ardından, Malta’da yaşayan Türkler de “Maltalı Türkler AKP Zorbalığına Karşı Ayakta” çağrısıyla  bir protesto yürüyüşüne hazırlanıyor.

Malta’da 23 Mart Pazar günü, saat 14.30 ile 16.00 arasında Valletta’daki Triton Çeşmesi’nde bir yürüyüş gerçekleştirilecek. Organizatörler, etkinliğin barışçıl bir şekilde gerçekleşeceğini vurgularken, Türkiye’deki demokratik süreçlere müdahale edilmesine karşı güçlü bir mesaj vermeyi amaçladıklarını belirtiyor.

The post Malta’daki Türklerden İmamoğlu Protestosu: “Maltalı Türkler AKP Zorbalığına Karşı Ayakta” appeared first on Malta Haber.

İmamoğlu, bir not kağıdına yazdığı mesajında şu ifadelere yer verdi:

“Yapılan yalanlara, kumpaslara, tuzaklara, kul hakkı yiyenlere, halkın iradesini çalanlara gerekli cevabı milletimiz verecektir. Önce Allah’a, sonra milletime emanetim.”

Söz konusu mesaj, İmamoğlu’nun ekibi tarafından X (eski adıyla Twitter) hesabından paylaşıldı. Gözaltı süreciyle ilgili yetkililerden henüz resmi bir açıklama yapılmazken, gelişmeler yakından takip ediliyor.

Kaynak: Sözcü

The post Ekrem İmamoğlu Gözaltına Alındı: İlk Mesajı Paylaşıldı appeared first on Malta Haber.