Benim temel eleştirim hiçbir zaman büyük bonservis ödenmesine değildi. Sorun, kaynak dağılımındaydı. Bir bölgeye 25-30 milyon euro harcanırken diğer bölgeyi “idare eder” mantığıyla dolduruyorsanız buna kadro mühendisliği denmez. Orkun Kökçü gibi çok değerli bir oyuncuya büyük yatırım yapıp kalede Ersin’le sezona başlamak ya da savunmaya kaliteli bir stoper alırken bek rotasyonunu ikinci plana bırakmak futbol aklından çok günü kurtarma refleksidir. Bu yüzden Beşiktaş son yıllarda iyi oyunculara sahip olsa da iyi takım olamadı.

Bu yaz ise ilk kez farklı bir plan görüyorum. Çünkü transferden önce organizasyon değişti. Bana göre Türkiye’de sportif direktörlük ve futbol yapılanması denildiğinde ilk akla gelen isimlerden biri olan Önder Özen’in göreve gelmesi en kritik hamleydi. Futbol, doğru insanları doğru görevlere yerleştirme oyunudur. Saha kenarındaki teknik adam kadar masadaki futbol aklı da belirleyicidir. Beşiktaş uzun zaman sonra bu masayı güçlendirdi.

Teknik direktör tercihi de bu plana uyuyor. Bologna ve Fiorentina’da ortaya koyduğu hücum anlayışıyla dikkat çeken Vincenzo Italiano, ezber bozan ama aynı zamanda modern futbolun gerekliliklerini bilen bir teknik adam. Elbette Türkiye’de yabancı hocaların başarı garantisi yok. Bu lig birçok teknik direktörü öğüttü. Ancak en azından oyunu olan, ne yapmak istediği belli bir isim tercih edildi. Bu bile başlı başına olumlu.

Transferlere bakınca da ihtiyaç sıralaması göze çarpıyor. Sol bekte Outtara hamlesi, yıllardır kanayan bölgeye doğrudan müdahale anlamına geliyor. Kalede Alexander Nübel ve Doğan Alemdar gibi alternatiflerin konuşulması da doğru profil arandığını gösteriyor. Sağ bekte Murillo, stoperde Agbadou ve yanına gelecek bir stoperle savunma hattı önemli ölçüde tamamlanabilir.

Ben olsam hücum hattına da iki dokunuş daha yaparım. Kanatta Leandro Trossard ya da daha önce gurme haber olarak paylaştığım Koopmeiners tarzı, oyuna kalite katacak bir isim Beşiktaş’ın hücum çeşitliliğini artırır. Forvet konusunda ise Oh Hyeon-Gyu çalışkan, mücadeleci ve faydalı bir oyuncu olabilir. Ancak şampiyonluğu belirleyen santrfor profili başka bir şeydir. Vlahović isminin konuşulması bu yüzden heyecan verici. Gerçekleşmesi zor olsa da Beşiktaş’ın hedef büyüttüğünü gösteriyor.

Üç ya da dört doğru transfer daha yapılırsa Beşiktaş’ın iskeleti büyük ölçüde tamamlanır. Daha önemlisi, bu kez transferler birbirinden bağımsız değil, teknik adamın istediği oyuna hizmet edecek parçalar gibi duruyor. Başarıyı garanti eder mi? Hayır. Ama doğru planın başarı ihtimalini artırdığı da bir gerçek.

Galatasaray hâlâ ligin en güçlü kadrosuna sahip. Oyuncu kalitesi, oturmuş yapı ve son yıllardaki istikrar onları doğal favori yapıyor. Fenerbahçe ise saha içinden çok saha dışıyla gündeme geliyor. Böyle bir ortamda Beşiktaş’ın doğru yapılanması onu yarışın içine güçlü şekilde sokabilir.

Türkiye’de transfer sezonunda şampiyon ilan etmeyi severiz. O yüzden temmuz ayında kupaları dağıtmanın anlamı yok. Ama şunu söylemek mümkün: Beşiktaş önceki yıllardaki gibi kasım ayında yarışın dışında kalacak görüntü vermiyor. Uzun zaman sonra transferler isim üzerinden değil ihtiyaç üzerinden okunuyor. Eğer bu akıl sezon boyunca korunursa, Beşiktaş’ın bu yıl şampiyonluk yarışının en güçlü aktörlerinden biri olmasına kimse şaşırmamalı.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Bu Kez İsim Değil , Plan Var appeared first on Malta Haber.