Tedesco’nun forvetsiz denemeleri hâlâ merak uyandırıyor. “Bir şeyler deniyor” dedik, evet, ama sistemin sahada nasıl işleyeceğini görmek için daha ciddi maçlar gerekiyor. Fenerbahçe’nin pozisyon zenginliği ve baskıdaki dinamizmi ise olumlu sinyaller veriyor. Kante’nin performansı normalin altındaydı, ama ilk maçını oynuyordu, takımı yeni tanıyor, ritmi oturtamıyor. Yine de kısa bir pasla üç rakip oyuncuyu oyundan düşürdüğü an kaliteyi hissettirdi. Forvetsiz sistemin sınavını ise önümüzdeki ciddi maçlarda göreceğiz ve merak tüm futbol kamuoyunu sarıyor.

Galatasaray tarafında ise net bir galibiyet var ve bunun hakkını verdiler. Osimhen’in neredeyse sıfır açıdan attığı gol, “Osimhen golü” tanımını karşılıyor. Noa Lang göz doldurdu, Barış Alper ise ara transferden sonra kendini toparlamış gibi. Jakobs sakatlık sorunu olmasa ligin en iyisi olabilirdi. 3-0’lık skor ve üç direkten dönen toplar, Galatasaray’ın sahadaki hegemonya kurma kapasitesini gözler önüne seriyor. Sara ise bu takımın ilk yazılması gereken oyuncusu olduğunu bir kez daha kanıtladı. Yine de Galatasaray’da rotasyon stoper eksikliği ciddi bir sorun. Abdülkerim’in yokluğunda savunma hattı nasıl bir tandem oluşturacak, işte bu büyük soru işareti.

Beşiktaş ise bu sezon ilk kez gerçekten göz doldurdu. Skordan bağımsız olarak kontratak oynamaya başlamaları, sahadaki ritmi ve dinamizmi artırdı. Cerny vasat bir performans sergilese de kanatlardan katkı vermeye çalıştı. Hyeon -gyu Oh  ise muhteşem bir başlangıç yaptı. Bir forvete “nasıl başlamak istersin?” diye sorsan, kendi evinde röveşatayla gol atmak istediğini söyler. İşte öyle bir başlangıç yaptı. Agbadou iki ciddi hata yapsa da stoper mevkisi, bir oyuncuyu takıma monte etmenin en zor pozisyonudur. Bu yüzden ilk maç günahı olmaz. Ara transferler tam çözüm getirmedi belki, ama takıma iyi bir makyaj yaptı ve eksikleri bir nebze kapattı. Hâlâ ciddi eksikler var, özellikle kaleci sorunu göz ardı edilemez. Beşiktaş, Galatasaray döneminde İsmail Çipe’nin kalede olduğu günleri hatırlattı.

Ve tabii Sergen Yalçın… Bana göre Sergen Yalçın, sadece Beşiktaş’ta değil, Süper Lig genelinde çalışması zor bir profil. Oyuncu grubu, motivasyon ve saha taktiği arasında doğru dengeyi kurması gereken bir hoca. Doğru kaleci ve doğru birkaç takviye ile seneye bambaşka bir senaryo yazılabilir. Ama şu an için romantizm değil, akılcı ve planlı hareket etmek şart.

Futbol bu; bazen öngörülemez, bazen sürprizlerle dolu. Ama sahada belirgin bir fark ortaya koyan ekipler ve doğru hamleler, ligin kaderini belirler. Fenerbahçe’nin enerjisi, Galatasaray’ın hegemonya kurma isteği ve Beşiktaş’ın kontratak denemeleri… Hepsi ayrı bir hikaye yazıyor…

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Yeni Şarkı; Hyeon-gyu “OH” appeared first on Malta Haber.

Maça geldiğimizde Ederson’un son iki maçtır yükselen bir form grafiği yakaladığını teslim etmek lazım. Galibiyette büyük pay sahibiydi. Ancak maçın asıl kırılma anı ve hafızalarda kalacak sahnesi Asensio’nun attığı goldür. O gol sıradan bir bitiriş değil, doğrudan kalite göstergesidir. Şimdiden yılın golü adayları arasına yazılır. Fenerbahçe cephesinde ise tanıdık bir tablo var. Oyunu ele alamama problemi sürüyor. Topa sahip olmakla oyuna hükmetmek arasındaki fark hâlâ kapatılabilmiş değil. Buna rağmen zor bir deplasmanda mantıklı oynayıp galibiyet almak da küçümsenecek bir şey değil. Alkışlanır ama eksikleri örtmez.

Tedesco konusu ise başlı başına bir tartışma alanı. İlk geldiğinde de yazmıştım; bu takım klasik sağlı sollu kanat oyunu oynamaz, merkezi kalabalık tutarak rakibi boğar. Tedesco bunu çözdü. Ancak Kante ismi gündeme geliyorsa burada durup düşünmek gerekir. Kante gelirse En Nesyri’ye olan ihtiyaç daha da artar. Çünkü Kante oyunu taşır, temposunu ayarlar ama skoru getirmez. Fenerbahçe, Süper Kupa’dan sonra aşağı doğru giden bir form grafiği içerisinde. Kazanıyor ama yükselmiyor. Benim futbol görüşümde kanat eksikliği hâlâ çok net şekilde göze çarpıyor. Buna rağmen Tedesco, kalabalık orta saha rotasyonunda Kante’yi vazgeçilmez görüyor. Bu bir tercihtir ama sahada karşılığı olmak zorundadır.

Galatasaray tarafında ise Gaziantep FK maçından sonra toparlanma sinyalleri görülüyor. Kayserispor ne kadar formsuz ve zayıf olursa olsun, Noa Lang için olumlu izlenimler vardı. Aynı şekilde Asprilla da dikkat çeken isimlerden biri oldu. Galatasaray artık sadece Barış Alper’in gününde olmasını bekleyen bir takım olmayacak gibi duruyor. Barış Alper için ciddi bir rekabet başladı. Formayı garanti görme dönemi bitti, tehdit gerçek.

Galatasaray adına son dönemde gördüğüm en pozitif gelişme ise Gabriel Sara. Geldiği günden beri inişli çıkışlı bir grafik çizmiş olabilir ama bu gerçeği değiştirmiyor: Galatasaray’ın her maçta ilk yazması gereken isim Sara’dır. Skor katkısını bir kenara bırakın. Oyunu yönlendirmesi, temposu, milimlik pasları ve doğru zamanda doğru yönlendirmeleriyle orta sahanın maestrosu konumuna geldi. Galatasaray onunla nefes alıyor. O oyunun içinde olduğu sürece bu takımın ritmi düşmüyor. Sara, Galatasaray’ın akciğeridir.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; VAR Var Cesaret Yok ! appeared first on Malta Haber.