Ekim-Aralık 2023 döneminde İngiltere’de 5000’den fazla mülteci hanesi evsiz olarak tanımlandı. Bu sayı, 2022’nin aynı dönemine kıyasla dört kat artışa işaret ediyor.

Sığınma hakkı kazandıktan sonra İçişleri Bakanlığı’nın sağladığı konutlara erişim kaybeden mülteciler, evsizlik sorunuyla karşı karşıya kalıyor.

“Başarısızlığa Mahkum Ediliyorlar”

Sığınmacıların temel haklarını savunan Refugee Council kuruluşu, mültecilerin başarısızlığa mahkum edildiğini vurgulayarak yerleşecek bir yer bulmaları için verilen sürenin artırılmasını talep etti.

Evsizlik Kriziyle Mücadele

Yerleşim, Konut ve Topluluklar Bakanlığı’nın 2023 verilerine göre, İçişleri Bakanlığı’nın konutlarını terk etmek zorunda kalan 9580 hane belediyelere evsizlik başvurusunda bulundu. 2022’de 3340 olan bu sayıda keskin bir artış yaşandı. Bu artış eğilimi özellikle yılın ikinci yarısında hız kazandı. Hane terimi, bekarları, çiftleri veya aileleri kapsıyor.

28 Günde Ya Ev Bul Ya Sokakta Kal!

Sığınma talepleri değerlendirilirken, talep sahiplerine İçişleri Bakanlığı tarafından konut sağlanıyor. Sığınma hakkını elde edenlerin artık İçişleri Bakanlığı’nın konutlarında kalma hakları olmadığı gibi iş bulma ve devlet yardımlarından yararlanma hakkı elde ediyorlar. Ancak, kalacak yeni bir yer bulmak için yalnızca 28 günleri var. Bundan sonraki süreçte belediyeler, evsiz kalan mültecilere yeni bir konut bulma konusunda destek oluyor.

Belediyelerin, bir kişinin evsiz olup olmadığını, evsiz kalma riski taşıyıp taşımadığını ve yeni bir konut bulma konusunda yardıma hakkı olup olmadığını belirlemek için uyguladıkları bir dizi kural bulunuyor.

Evsizlik aşağıdaki durumları da kapsıyor:

Sokakta yaşamak

Tanıdıkların evlerinde geçici olarak kalmak (“sofa surfing”)

Uygunsuz veya güvensiz konutlarda yaşamak

“28 Gün Yetersiz” Tepkisi

Refugee Council Başkanı Enver Solomon, iş ve konut bulmak için verilen 28 günlük sürenin gerçekçi olmadığını belirtiyor. Solomon, “Bu süre yetersiz ve kaçınılmaz olarak insanların yoksulluğa, evsizliğe itilmesine sebep oluyor.” diyor. Ayrıca “konaklama süresinin” en az iki katına çıkarılması çağrısında bulunuyor.

Kaynak: BBC

The post Mültecilere Kapı Dışarı! İngiltere’de Binlerce Mülteci Evsiz Kalıyor appeared first on Malta Haber.

Evrensel bir sorun haline gelen mültecilik, özellikle çocukların yaşadığı sorunları ortaya koyduğu için takdir edilmesi gereken ‘Kefernahum’ filminde hata bulmak kabalık olur. Nadine Labaki’nin dördüncü uzun metrajlı filmi olan ‘Kefernahum’, ‘Mülteci çocuk olmak nedir?’ sorusuna cevap niteliğinde çekilmiş.

Sizlere filmin baş karakteri hakkında biraz bilgi vermek istiyorum. Zain El Hajj, Beyrut’un kenar mahallelerinde yaşayan 12 yaşında bir çocuk (Zain Al Rafeea canlandırıyor). Film, Zain’in anne ve babasına karşı açtığı dava ile başlar.

Filmin oyuncu kadrosunun neredeyse tamamı, bu filmle ilk defa kamera karşısına geçmiştir. Yönetmen Nadine Labaki, Zain’in filme katılımını şöyle açıklıyor: “Filmde yer alacak kişinin o olduğunu anlamam gerçekten sadece iki dakikamı aldı. O yüzden benim için o mucize çocuk. Kendisi Suriyeli bir mülteci. Elbette Suriye’deki savaştan kaçmış, Lübnan’a gelmiş ve son sekiz yıldır Lübnan’da çok zor koşullarda yaşıyor. Okula gitmiyor, sokaklarda büyümüş. Ve sokaklarda büyüdüğünüzde çok şey görürsünüz. Çok fazla şiddet ve çok fazla istismar görürsünüz. Kendisi birçok şeye maruz kaldı ve onda çocukluğunu yitirmiş, yetişkin olmuş bir çocuğun bilgeliği vardı. Ve bu yüzden bu kadar iyi olabildi. Çünkü zaten bildiği bir şeyi yapıyordu.”

Bir eserin duygusal açıdan bu kadar ikna edici olmasını, hayat ile sanat arasındaki paralelliklere ve profesyonel olmayan yerel oyuncu kadrosunun özgün performanslarına bağlıyorum.

1989 yılında BM tarafından kabul edilen ve 193 ülkenin onayladığı, Türkiye’nin ise 1994 yılında kanunla onayladığı ‘Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’nin kabul edilmiş olmasına rağmen, sosyal, ekonomik ve siyasi problemler nedeniyle neden hâlâ en çok mağdur olanlar çocuklar oluyor? Sadece 12 yaşında olan ve asıl derdi daha fazla oyun oynayıp okula gitmek olan Zain gibi bir çocuk, 11 yaşındaki kız kardeşinin erken yaşta evlendirilmemesi için neden regl olduğunu saklamaya çalışıyor? Ayrıca, kız kardeşini kurtaramayıp kaçtıktan sonra neden kendini başka bir mülteci bebeğe ağabeylik yaparken buluyor?

Yakın zamanda İstanbul’da şahit olduğum bir sahne hafızamdan silinmiyor: İstiklal Caddesi’nde Suriyeli bir aile vardı. Kadının yanında 2 ila 6 yaş arasında değişen üç çocuğu bulunuyordu. Dileniyorlardı (Kullanmayı hiç sevmediğim bir sözcük). Ben de birkaç işimi hallettikten sonra eve giderken oğluma farklı ne oyuncak alsam diye düşünüyordum ve onları gördüm. Yaklaşık 10 dakika o civarda kaldım ve sadece onları izledim. Çocuklar oturup çevreye bakıyorlardı; ne yaramazlık yapıyorlar ne de oyun oynamaya çalışıyorlardı. Sadece oturup bekliyorlardı. Sanki oyun oynamayı hiç bilmeyen çocuklar gibiydiler. İstiklal Caddesi’nin ortasında dayanamayıp ağladığımı hatırlıyorum. Maalesef sadece Lübnan’da değil, dünyanın her yerinde bu problem hep vardı ve hâlâ da var. Lütfen, bu çocukların toplum içindeki hakları ve konumları daha fazla konuşulsun ve tartışılsın. Konuşulsun ki her anlamda daha sağlıklı çocuklar yetişsin. Tartışılsın ki çocuğun varlığının değeri artsın.

İYİ SEYİRLER!

The post Tozlu Dünyanın Mülteci Çocukları! ‘Kefernahum’ Filmi appeared first on Malta Haber.

Şirketlerden biri “400 bin dolarlık ev alana Türk pasaportu hediye” deme densizliğinde bile bulunmuş.

İstanbul Havalimanı’nın açıldığı ilk gün uçaktan indiğimde bagaj bantlarının olduğu bölümde aynı bu cümle ile büyük bir billboard da gözüme çarpmış, sinirden küplere binmiştim. Gerçi o zaman vatandaşlığımıza biçilen değer 250 bin dolardı. Şimdi bir gelişme var en azından (!)

Bir yandan kontrolsüz bir şekilde ülkeye alınan ve günümüzde ülke nüfusunun yüzde onunu oluşturan sığınmacılar, bir yandan zengin Arap ülkelerinden parayla vatandaşlık alanlar…

Bir ülkenin demografik yapısını bilinçli olarak bozmak isteseniz bu kadarını başaramazsınız…

Bir ülkeyi bilinçli olarak kendi kültüründen uzaklaştırıp, Araplaştırmak isteseniz bu kadar hızlı bunu başaramazsınız.

Yurtdışında beraber çalıştığım Arap arkadaşlarım bile bu duruma şaşırıyor.

Yanlış anlaşılmasın…

Yarın 8 Milyon İngiliz de gelse tepkim aynı olurdu.

Dünyanın hiçbir ülkesi çok kısa süre içerisinde bu denli yüksek sayıda yabancıyı ülkesine kabul etmez. Nitekim bunun sonucunun ekonomik ve sosyal felaket olacağını bilirler.

Göçün bir kuralı, bir şartı vardır. Örneğin, doktora öğrencisi olarak göç ettiğim Almanya benden onlarca sayfalık evrak istemişti. Bir sürü güvenlik soruşturmasından geçtim. Finansal güvence verdim.

Türk yurduna, Türkiye Cumhuriyeti topraklarına sorgusuz sualsiz sadece savaştan kaçtıkları bahanesiyle milyonlarca insanı (büyük çoğunluğu genç, sağlıklı erkek) almak milli duyguları olan herkesi sinirlendirecek, kahredecek bir durumdur. İnsan hakları ve dini merhamet duygularını sömürerek kullanılan cümlelerin hepsi koca bir saçmalıktan ibarettir.

“Ne yapacaktık, biz misafirperver bir milletiz. Onları savaşa geri mi gönderseydik?” gibi cümlelerin artık hükmü yoktur. Nitekim eğer konu Suriyelilerse o bölgede artık savaşın olmadığını Youtuber’lar bile görüntüledi.

Ayrıca bu savaştan sadece erkekler mi kaçtı? Göç raporlarına göre de erkek nüfusu kadın nüfusundan çok daha fazla. Böyle durumlarda öncelik yaşlı, çocuk ve kadınlardadır. Ancak görüyoruz ki bizim durumumuzda tam tersi bir uygulama var.

Göç İdaresi kendi sitesinde en son 2016 yılına ait raporu yayınlamış.

Nerede diğer yıllar?

Özellikle de 2021-2022 yıllarına ait raporlar nerede?

Bayramlarda ülkesine tatile giden bir sığınmacı olur mu denildiğinde ortalama zekaya sahip herkesin cevabı “olmaz” olacaktır.

Bunun yanında genç, sağlıklı, kuvvetli Afgan erkeklerin sınırlarımızdan gruplar halinde geçişinin hiçbir açıklaması yoktur.

10 MİLYON insan…

Arap, Afgan, Pakistanlı, Bangladeşli…

Bir ülke nüfusu…

Hiçbir güvenlik taraması, şart olmadan Türkiye’de yaşıyorlar. Kayıtlara geçenler var, geçmeyenler var.

Ne yaptıkları, kim oldukları belli değil.

Örneğin geçen hafta ortaya çıkan habere göre ülkemizde 8 yıldır “sığınmacı” olarak yaşayan Fayez Naso’nun Suriye’de PKK-YPG saflarında sözde üst düzey komutan olduğu ortaya çıktı.

Geçenlerde İyi Parti Milletvekili Bursa Milletvekili Selçuk Türkoğlu Türkiye-İran sınırını kaçak olarak geçip, geri gelmişti. Ve kimsenin kendisini durdurmadığına dikkat çekmişti.

Her gelen kafasına göre dükkan açabiliyor. Ev kiralıyor. Aramıza karışıyor.

Adam akıllı bir kural, kaide yok. Var olanlar da göstermelik konulan kurallar. Esnetiliyor…

Hangi ülkeye bu şekilde gidebilirsiniz?

Bu zihniyetle dünyada göç tehditi altında olan yaklaşık 40 milyon insanın hepsini ülkeye kabul edelim, dünyanın en merhametli ülkesi seçilelim.

Nasıl fikir?

Başka bir soru sorayım…

Bu insanların eğitim durumu, meslekleri, geçmişteki iş bilgileri gibi bilgileri devletin elinde var mı? Kim bu insanlar? Kendi ülkelerindeki sosyoekonomik, kültürel statüleri neydi?

Aslında ileride felakete dönüşebilecek bu sorunun çözüm yolları var. Kaçaklardan başlamak…

Eskiden nüfus sayımları yapılırdı ve sokağa çıkma yasağı uygulanırdı.

İki gün sokağa çıkma yasağı olsa ve görevliler tek tek tüm evleri nüfus sayımında yapıldığı gibi gezseler…

Evrağı olmayan, oturum kartının süresi geçmiş ne kadar kişi varsa kolluk kuvvetleriyle alınıp Geri Gönderme Merkezi’ne getirilse…

Daha sonra da hangi ülkenin vatandaşıysalar o ülkeye gönderilseler…

Tamamen hakkımızdır. Yapabiliriz…

Aksini söyleyen Schengen Bölgesine vizesiz girmeyi yada vizesi bittikten sonra kalıp polise benim vizem bitti demeyi deneyebilir.

Gönüllü olarak mı dönmeye ikna edecekler yoksa kolluk kuvveti eşliğinde mi bakabilir…

Vatandaşlık Yasası için Öneriler

Herhangi bir ülkeye yerleşme kararı alındığında karşınıza bir sürü prosedür çıkar. Devletimiz doğru düzgün vize uygulaması yapmadığı gibi vatandaşlığı da bu insanlara neye göre verdiğini vatandaşlarına açıklamamaktadır.

Türkçe konuşamayan ve bir buçuk yıl içinde Türk vatandaşlığı alan kişileri bizzat tanıyorum. Bu kişiler o bahsedilen 450 bin dolarlık yatırıma da sahip değiller.

Tek özellikleri Suriyeli olmak…

Dünyanın hiçbir yerinde böyle vatandaşlık alamazsınız.

Soydaşlarına vatandaşlık veren ülkeler var elbette…

İrlanda Cumhuriyeti mesela…

Ama Suriyeliler bizim soydaşımız değiller. Kaldı ki Azerbaycanlı olup da 7 yıldır Türkiye’de yaşayıp hala vatandaşlık alamayan insanlar da var…

Para ile vatandaşlık verme konusunda ise…

Para ile vatandaşlık veren ülkeler ile biz ne tarihsel olarak ne de kültürel olarak aynı ligde değiliz.

Bu millet istiklal marşını yazacak badireler atlatmış, bağımsızlığını kanla kazanmış bir millettir.

Türk milletinin bir mensubu olmak bu kadar kolay olamaz.

Göçmenlik bir haktır ama kontrolsüz göç bir felakettir.

Parayla vatandaşlık kesinlikle kaldırılmalıdır.

Sonradan vatandaşlık alınabilir. Herkes her ülke için bu hakkı talep edebilir. Ama ulus bilinci olan her ülkede bunun kuralları vardır.

Biz de olmayan kurallar.

Ben de buradan yetkililere Türk vatandaşlığı alınmasında uygulanabilecek aşağıdaki kriterleri öneriyorum.

1) En az 8 yıl Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nde yaşıyor olmak.

2) 8 Yılın en az 5 yılında yasal olarak çalışıyor, Türkiye Cumhuriyeti’ne vergi veriyor olmak.

3) Devletin yapacağı dil sınavında en az B2 seviyesinde Türkçe dil yeterliliğine sahip olmak.

4) Türk Tarihi, Cumhuriyet Tarihi, Atatürk Ilke ve İnkılapları, vatandaşlık temel bilgileri ve Yakın Tarih konularının olduğu bir genel sınavdan geçerli not almak.

Bu şartları yerine getiren bir kişinin Türk vatandaşı olmasında benim açımdan bir problem yok.

Bu ülke kabile devletleri gibi haritayla çizilip, sağdan soldan insan toplayarak kurulmadı. Elini kolunu sallayan girip sosyal soruna sebep olamaz. Olmamalı!

The post GEL YABANCI GEL TÜRK VATANDAŞLIĞINA GEL! appeared first on Malta Haber.