Program, senaryo yazımı ve proje geliştirmeden kısa film ve uzun metraj film üretimine kadar geniş bir alanı kapsıyor. Bunun yanı sıra kültürel programların hazırlanması ve projelerin uluslararası alanda tanıtımı da destek kapsamına dahil ediliyor.

Malta’daki görsel-işitsel sektöründe çalışan profesyoneller ile bağımsız yapımcı ve kuruluşlara açık olan program kapsamında, uygun görülen projelerin uygun maliyetlerinin yüzde 100’üne kadar finansman sağlanabilecek. Verilecek destek miktarı ise başvurulan kategoriye (strand) göre değişiklik gösterecek.

Arts Council Malta, özellikle yaratıcı projelerin geliştirilmesi, Malta’nın kültürel üretiminin güçlendirilmesi ve yerel yapımların uluslararası platformlara taşınmasını teşvik etmeyi hedefliyor.

Başvurular farklı kategorilere göre iki ayrı tarihte değerlendirilecek.

• 1–5 numaralı kategoriler için son başvuru tarihi: 14 Nisan 2026, saat 12.00

• 6 numaralı kategori için son başvuru tarihi: 18 Kasım 2026, saat 12.00

Programa başvurmak ve detaylı bilgi almak isteyenler Arts Council Malta’nın resmi internet sitesi üzerinden başvuru sürecine erişebiliyor.

The post Malta’da Sinema ve Görsel-İşitsel Projelere Destek Programı Açıldı appeared first on Malta Haber.

“Il-Konferenza Annwali Dwar il-Ktieb 2026” başlıklı etkinlik, 8 Mayıs 2026 tarihinde DoubleTree by Hilton’ta gerçekleştirilecek. Konferansa kayıtlar 2 Nisan günü saat 12.00’de sona erecek.

Her yıl düzenlenecek

Ulusal Kitap Konferansı’nın her yıl farklı bir tema ile düzenlenmesi planlanıyor. Amaç; yayıncılar, yazarlar, çevirmenler, okurlar ve kitap sektörünün tüm paydaşlarını aynı çatı altında buluşturarak Malta’daki yayıncılık sektörünün geleceğine birlikte yön vermek.

Konferans kapsamında hem yerel hem de uluslararası uzmanların katılımıyla paneller ve tartışmalar gerçekleştirilecek.

İlk teması: “Ekonomi ve Kitap”

Konferansın bu yılki teması “Ekonomi ve Kitap” olarak belirlendi. Oturumlarda özellikle küçük ve mikro ekonomilerde — Malta gibi — yayıncılık kültürünün, kitap satışlarının ve okuma alışkanlıklarının nasıl şekillendiği ele alınacak.

Tartışmalarda şu başlıklar öne çıkacak:

• Yayıncılıkta üretim ölçeği

• Dilin rolü

• Okur profili

• Kitap tüketim alışkanlıkları

• Küçük ekonomilerde sürdürülebilirlik

Konferans ayrıca Malta’daki kitap sektörünü Avrupa ve küresel bağlamda konumlandırmayı da hedefliyor. Amaç; sektöre yönelik yeni fikirler geliştirmek ve geleceğe dönük politika önerileri oluşturmak.

Katılım ücreti ve kayıt

Konferansa katılım ücreti 30 Euro olarak açıklandı. Bu ücret; giriş, otopark ve öğle yemeğini kapsıyor.

Kayıtlar 2 Nisan saat 12.00’ye kadar açık olacak. Başvurular Submittable platformu üzerinden gerçekleştirilecek.

Etkinliğin kısa programına Ulusal Kitap Konseyi’nin resmi internet sitesi üzerinden ulaşılabiliyor.

Malta’da kültür ve yayıncılık alanında önemli bir buluşma noktası olması beklenen konferansın, sektörün geleceğine dair somut adımların atılmasına zemin hazırlaması hedefleniyor.

The post Malta’da Ulusal Kitap Konferansı İlk Kez Düzenleniyor appeared first on Malta Haber.

Masumiyet Müzesi, Füsun ve Kemal, böyle aşklar da varmış, yok canım bu aşk değil, adam narsist, aman eskiden narsist diye bir şey mi vardı, karaktersiz denirdi, 70ler ne güzelmiş, bak bak şu apartmanın yerinde şimdi butik var…

Hangi ortama girsem kulağıma gelen konuşmalar Füsun ve Kemal, Masumiyet Müzesi hakkındaydı. Tabii ki ben de diziyi izledim ve çok beğendim.

Orhan Pamuk’un Masumiyet Müzesi’ni bu kadar çok sevmemizin, üzerine saatlerce konuşmamızın ve o tozlu Çukurcuma sokaklarında Füsun’un hayaletini aramamızın tek bir sebebi var: Biz artık “beklemeyi” ve “tek bir eşyaya ruh yüklemeyi” unuttuk.

Bugün her şeyin Instagram “story”lerinde 24 saat içinde buharlaştığı, aşkın bir “beğeni” ya da “kaydırılan bir profil” mesafesine indiği bir dünyada; Kemal’in 4213 adet izmariti tek tek dizmesi bize bir “delilik” değil, bir “kutsallık” gibi geliyor.

Füsunlar ile dijital dünyanın Kemal’leri arasındaki o uçurumu anlatan ironik ve derin analiz:

Beklemenin Estetiği vs. “Görüldü” Trajedisi

Kemal, Füsun’u sekiz yıl boyunca o akşam yemeklerinde bekledi. Yan yana oturup konuşamadıkları, sadece birbirlerinin varlığını hissettikleri o sessiz saatler, bugün bize imkânsız gibi geliyor. 2026’da birine mesaj atıp 8 dakika “görüldü” yanıtı alamazsak, o aşkı “toksik” ilan edip, çok seviyorum dediğimiz kişiyi engelliyoruz.

Masumiyet Müzesi’nin bu kadar sevilme nedeni, Kemal’in sabrına duyduğumuz gizli hayranlık. Bizler artık birinin saçının kokusunu içimize çekmek yerine, profilindeki “son görülme” saatini takip ediyoruz. Kemal’in Füsun’un bardağını çalması bir tutkuydu; bizim birinin fotoğrafını “stalk”lamamızise sadece verilere takılıp kalmak.

Eşyaların Ruhu vs. Ekranın Soğukluğu

Kemal için bir tuzluk, bir toka ya da bir sinema bileti, Füsun ile geçirilen o kutsal anın somutlaşmış haliydi. Müze, o eşyaların dile gelmesiydi.

Şimdi her şey dijital. Füsun’un meşhur sarı elbisesi bugün bir butiğin web sitesinde “stokta yok” ibaresinden ibaret. Kemal bugün Füsun’un izmaritlerini biriktiremezdi; muhtemelen Füsun elektronik sigara içerdi ve Kemal de sadece onun şarj kablosunu saklayabilirdi. Eşyaların yerini pikseller aldığından beri, aşkın ağırlığı da kayboldu. Bir müze dolusu eşya mı daha ağır, yoksa telefonunuzdaki 5000 fotoğraflık bir albüm mü? Cevap belli, fiziksel olan, acıtır; dijital olan, sadece yer kaplar.

Nostaljik Bir Melankoli: Modern Füsun’un Kaçışı

Orijinal Füsun, 1970’lerin İstanbul’unda hapsolmuş, arzuları ile toplum arasında sıkışmış bir kadındı. Bugünün Füsun’u ise özgür ama “erişilebilir” olmanın yorgunu.

Dizide ve filmde gördüğümüz o derin bakışlar, bugün bir “selfie” filtresinin arkasına saklanmış durumda. Füsun bugün yaşasaydı, Kemal’in takıntısından kaçmak için kullanıcı adını değiştirir, saçlarını platin rengine boyatıp kimliğini saklamaya çalışırdı. Ama Kemal, algoritmanın yardımıyla onu yine bulurdu. Kaçacak bir Çukurcuma kalmadı, her yer dijital birer vitrin.

Bu romanın ve hikâyenin bu kadar sevilmesinin asıl nedeni, “yavaş aşkın” son kalesi olmasıdır. Bizler, Kemal’in o hastalıklı ama sadık aşkında, kendi sığ ilişkilerimizin panzehrini buluyoruz.

Görsellik işin içine girdiğinde, eski İstanbul’un sarı ışıkları, bugünün LED aydınlatmalı, soğuk Nişantaşı kafelerine bir başkaldırı gibi duruyor.

İronik gerçek, biz Kemal’i seviyoruz çünkü o, bir kadını sevmek için telefonuna ihtiyacı olmayan son adamdı. O, Füsun’u bir “bildirim” olarak değil, bir “varlık” olarak sevdi.

Pikseller Arasında Kalan Bir Aşk Masalı

Masumiyet Müzesi, bize aşkın bir “proje” ya da “sosyal medya içeriği” olmadığını hatırlatıyor. Bugün Füsun ve Kemal yaşasaydı, muhtemelen ilk kavgada birbirlerini takipten çıkarırlardı. Müze ise hiç açılmazdı; çünkü anılar “Cloud”da silinir giderdi.

Bu yüzden o kitabı her açtığımızda ya da diziyi her izlediğimizde aslında şunu diyoruz: “Keşke benim de uğruna 4213 izmarit biriktirecek kadar vaktim, sabrım ve ruhum olsaydı.” Ama ne yazık ki, şarjımız bitiyor ya da bir sonraki kaydırmaya geçiyoruz.

Kemal, muhtemelen Instagram’ın “Taslaklar” kısmını bir tür dijital müzeye dönüştürür, ama cemiyet hayatındaki imajı sarsılmasın diye bu paylaşımların hiçbirini yapmaya cesaret edemezdi. Kemal günümüzde böyle bir aşk yaşasaydı neler olurdu peki?

İşte Kemal’in asla paylaşamadığı, pikselleri yaşla dolu o dijital müze arşivinden bazıları:

Kemal Basmacı’nın Yayınlanmamış Instagram Taslakları

1. Taslak: “Eşyaların Pikselli Ruhu”

Görsel: Füsun’un az önce içtiği, üzerinde ruju kalmış bir kağıtkahve bardağının portre modunda çekilmiş fotoğrafı.

Konum: Bebek Starbucks (Ya da Füsun’un check-in yaptığı herhangi bir yer).

Caption: “Hayatımın en mutlu anıydı, farkındaydım. Çünkü bardağın üzerindeki ruj lekesinden evlerine gittiğimde gizlice alacağım ve anı olarak saklayacağım eşyayı bulmuştum,Füsun’un muhteşem kırmızı ruju. Sibel ile evlilik hazırlığındaki o soğuk pırlantalar yerine, bu karton bardağın ısısı kalbimi yakıyor. Füsun, sen bu bardağı geri dönüşüme attın ama ben ruhumu o çöp kutusuna kilitledim. #MasumiyetMüzesi #DigitalArchive #RujLekesi#UnrequitedLove”

2. Taslak: “Gümüş Platin Melankoli”

Görsel: Füsun’un arkası dönükken çekilmiş, saçlarının parladığı bulanık bir kare.

Caption:”Saçlarını gümüş platin yapmışsın Füsun. 1975 model bir Chevrolet’nin tamponu gibi parlıyor anılarımız. Sen bu rengi ‘yeni bir başlangıç’ sanıyorsun, oysa ben o gri tonlarında, seninle Çukurcuma’da kaybolduğumuz o tozlu günleri görüyorum. Seni ‘Close Friends’e eklemedin diye mi bu kadar soğuk bu pikseller? #SilverHair #ModernFüsun#SeenByEveryoneButMe”

3. Taslak: “4213 Bildirim”

Görsel: Telefonun kilit ekranında biriken yüzlerce okunmamış bildirim (Sibel’den ‘Neredesin?’ mesajları).

Caption: “Füsun, bugün senin profilini tam 4213 kez ziyaret ettim. Eskiden izmarit biriktirirdim, şimdi ‘stalk’ verisi topluyorum. Algoritmalar seni unutturmaya çalışıyor, önüme ‘Tanıyor Olabileceğin Kişiler’ diye başkalarını çıkarıyorlar. Bilmiyorlar ki ben senin İnstagram’daki ilk gönderine kadar indim. Sen benim en büyük ‘error’umsun. #AlgorithmOfLove#StalkerDiyeceklerBiliyorum

Füsun’dan Kemal’e Atılmamış Bir DM Zinciri

Kemal’in bitmek bilmeyen “beğeni” ve “hikâye izleme” tacizine karşılık Füsun’un klavyesinden dökülen ama asla “Gönder”e basılmayan o mesaj:

Füsun: “Kemal, saçlarımı platin yaptım çünkü o eski, sarı elbiseli kızı öldürmek istedim. Sen hala 4K çözünürlükte benim 144p’lik anılarımı arıyorsun. Müze kuracağına, şu telefonunu şarja tak da gerçek dünyaya dön. Saçlarım gümüş olabilir ama kalbim metalik değil, sadece yorgun. Lütfen artık hikâyelerime bakmayı bırak, ya da bir kere olsun ‘like’ atmak yerine gerçekten nasılsın, diye sor ya da sorma, çünkü yanıt vermeyeceğim. #BlockListComingSoon”

İşte bu yüzden Masumiyet Müzesi çok sevildi. Çünkü Kemal, Füsun’un dijital yansımasını değil, varlığını istiyordu. Biz bugün ekranı kaydırdıkça binlerce Füsun görüyoruz ama hiçbirinin “izmaritine” dokunacak kadar âşık olamıyoruz ve vakit ayırmıyoruz.

Çukurcuma’nın tozlu rafları yerini bulut tabanlı sunuculara bıraksa da, insan kalbinin o meşhur sızısı değişmiyor:

“Hayatımın en mutlu anıymış, farkında değildim; çünkü o sırada telefonumun şarjı %1’di.”

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI: GÖRÜLDÜ ATILMAYAN 8 YIL VE MAVİ TIK BEKLERKEN GEÇEN BİR ÖMÜR appeared first on Malta Haber.

Malta’nın başkenti Valletta’da bulunan ve 1732 yılından bu yana faaliyet gösteren Teatru Manoel’de sahnelenecek oyun, TOI TOI Classics kapsamında hazırlanan yeni bir prodüksiyon olarak dikkat çekiyor. Robert Icke ve Duncan Macmillan tarafından uyarlanan ve Petra Sant yönetmenliğinde sahneye taşınan eser, izleyiciyi sürekli gözetimin, manipüle edilen gerçekliğin ve düşünce suçunun hüküm sürdüğü karanlık bir dünyaya davet ediyor.

Başrolde Winston Smith karakterinin yer aldığı hikâye, “Büyük Birader”in her an izlediği bir toplumda bireysel özgürlük arayışının bedelini gözler önüne seriyor. Yapımda Edward Caruana Galizia, Alan Paris ve Stephen Oliver gibi isimler rol alırken; sahne tasarımı Adrian Mamo, ışık tasarımı Gianluca Bianco ve görsel içerik tasarımı Dylan Odom tarafından üstleniliyor.

Yaklaşık 1 saat 41 dakika sürecek olan drama türündeki oyun, 6–15 Mart 2026 tarihleri arasında Teatru Manoel’in ana sahnesinde tiyatroseverlerle buluşacak ve 14 yaş ve üzeri izleyicilere açık olacak.

Malta’nın kültürel hayatında önemli bir yere sahip olan ve Avrupa’nın en eski faal tiyatrolarından biri olarak bilinen Teatru Manoel’de sahnelenecek bu yapım, Orwell’ın dijital çağda dahi güncelliğini koruyan uyarılarını sahne üzerinden yeniden hatırlatma iddiası taşıyor.

The post George Orwell’ın Ölümsüz Eseri 1984 Malta’da Sahneleniyor appeared first on Malta Haber.

Sanatçılar tarafından kaleme alınan metinde, kültürel etkinliklerin “politik olarak tarafsız” kabul edilemeyeceği vurgulanırken, Eurovision’un daha önce Rusya’yı Ukrayna’yı işgali nedeniyle yarışmadan men ettiği hatırlatıldı. Aynı yaklaşımın İsrail için uygulanmamasının çifte standart oluşturduğu savunuldu.

Mektupta ayrıca, Birleşmiş Milletler nezdinde Gazze’de yaşanan gelişmelere ilişkin açılan davalara dikkat çekilerek, mevcut koşullarda yarışmaya katılımın uluslararası hukuk ihlallerinin normalleştirilmesi riskini taşıdığı ifade edildi.

Sanatçılar, Eurovision’un Malta’daki yaratıcı endüstri için önemini kabul etmekle birlikte, bu şartlar altında yarışmaya katılımın kültürel platformların hesap verebilirliği teşvik etme rolüyle çelişeceğini belirtti.

Çağrı kapsamında, “Malta: No Music for Genocide” başlıklı bir protesto gösterisinin de Valletta’da düzenlenmesi planlanıyor. Gösterinin Parlamento binası önünden başlayarak Kültür Bakanlığı’na kadar devam etmesi bekleniyor.

Öte yandan Kültür Bakanı Owen Bonnici daha önce yaptığı açıklamalarda, Malta’nın Eurovision 2026’ya katılımının sürdürüleceğini ve kültürel platformların diyalog alanı olarak korunması gerektiğini savunmuştu.

The post Malta’da 150’den Fazla Sanatçıdan Hükümete Eurovision Çağrısı: İsrail Yarışmaya Alınmasın appeared first on Malta Haber.

Resmi etkinliklerin yanı sıra bu yıl program, sergiler ve söyleşiler gibi daha sakin organizasyonlardan maskeli ve rave partilerine kadar geniş bir yelpazede alternatif kutlamalara da ev sahipliği yapacak.

Açılış Valletta’da yapılacak

Karnavalın resmi açılışı, Cuma günü saat 18.00’de Cumhuriyet Caddesi’nden St. George Meydanı’na uzanacak Kral Karnavalı geçit töreni ile gerçekleştirilecek.

15 Şubat Cumartesi günü St. George Meydanı’nda çocuklara özel sabah programı düzenlenecek. Öğleden sonra ise geçit törenleri ve geleneksel hicivli sokak tiyatrosu Il-Qarċilla sahnelenecek.

Valletta’daki Ordnance Street’te 15 ve 16 Şubat tarihlerinde, her iki gün saat 14.30’da başlayacak üç gösteriyle, kökleri 18. yüzyıla uzanan bu geleneksel fars türü izleyicilerle buluşacak.

Dans yarışmaları ve büyük final

16 Şubat’ta St. George Meydanı’nda yarışmalı dans gösterileri, dev karnaval kortejleri, yerel karnaval bandoları ve grotesk maskeler gün boyu sürecek.

Malta Karnavalı’nın büyük finali ise 17 Şubat Salı günü saat 18.00’de Floriana’daki St Anne Caddesi’nde gerçekleştirilecek. Final geçit töreni, tüm kortejleri son kez izleme fırsatı sunacak.

Gozo’da daha karanlık ve özgün atmosfer

Gozo’da karnaval kutlamaları özellikle Nadur kasabasında gece saatlerinde yoğunlaşacak. “Kendiliğinden Karnaval” olarak bilinen etkinlik, karanlık mizahı, hicivli ve anarşik atmosferiyle dikkat çekiyor.

Victoria başta olmak üzere adanın farklı yerleşimlerinde de 14 Şubat’ta geçit törenleri ve dans gösterileri düzenlenecek. Għajnsielem’de etkinlikler saat 14.00’te Loreto Meydanı’nda başlayacak.

Xagħra’da akşam geçit törenleri 14 Şubat saat 19.00’da ve ertesi gün 11.30’da yapılacak. Pazar sabahı ise Xewkija Meydanı’nda saat 09.30’da şenlikler düzenlenecek. Munxar’da aile dostu etkinlikler Perşembe günü 17.00’de, San Lawrenz’de ise Pazar günü 13.00’te başlayacak.

Köy karnavalları da ilgi görüyor

Bu yıl Malta ve Gozo genelinde yaklaşık 50 farklı yerleşim yerinde karnaval kutlamaları gerçekleştirilecek. Daha küçük ölçekli köy etkinlikleri, geleneksel ve topluluk odaklı atmosferiyle dikkat çekiyor.

Öne çıkan organizasyonlardan biri olan Għaxaq Kendiliğinden Karnavalı, yerel halkın katılımı ve ürkütücü kostümleriyle biliniyor. Dans ve müzik gösterileri 15 Şubat saat 19.00’da, spontane etkinlikler ve kostüm yarışmaları ise 16-17 Şubat tarihlerinde saat 20.00’de yapılacak.

Malta genelinde artan katılım ve çeşitlenen program, karnavalın adanın en önemli kültürel etkinliklerinden biri olmayı sürdürdüğünü bir kez daha gösteriyor.

Kaynak: Timesofmalta

The post Malta Karnavalı 2026 Başlıyor: Renkli Geçitler, Maskeli Partiler ve Ada Genelinde Büyük Coşku appeared first on Malta Haber.

Maddiyatın İllüzyonu ve Sanatın Prangaları

Bir sanat eserine paha biçmek, onu ruhundan soyutlayıp bir yatırım aracına dönüştürmektir. Napolyon’un tacı, üzerindeki altın ve mücevherlerin toplamından çok daha fazlasını temsil etmesi gerekirken; müzelerin güvenlik sistemleri, sigorta bedelleri ve müzayede salonlarındaki çekiç sesleri arasında sanatın o saf “özgürlük” çağrısı boğulur.

Sanat eseri, bir duvarın ardına kilitlendiği, kameralarla izlendiği ve üzerine bir “fiyat etiketi” yapıştırıldığı an, özgürlüğünü yitirmiş bir mahkûmdur. Maddiyat, eserin insanla kurduğu bağı koparır; onu seyredilen bir mucizeden ziyade, korunması gereken bir “nesne” haline getirir. Oysa gerçek değer, parmakla dokunulamayan ve çalınamayan o estetik uyanıştadır.

 Yok Oluşun Zarafeti

Yaşamın en temel gerçeği geçiciliktir. Değer verdiğimiz her şey —en görkemli saraylardan en ihtişamlı tablolara kadar— bir gün toz olmaya mahkûmdur. Müzeler, bu kaçınılmaz sonu geciktirmeye çalışan, zamanın akışına karşı duran umutsuz kalelerdir. Ancak bir eserin sonsuza dek yaşaması gerektiği fikri, yaşamın kendi ritmine aykırıdır.

Belki de bir eserin çalınması ya da yok olması, onun nihai özgürlüğüne kavuşmasıdır. Hafızalarda yaşayan bir imge, bir müze deposunda çürüyen bir tuvalden çok daha diridir. Maddi olanın yok olması, manevi olanın önündeki engelleri kaldırır. Eğer her şey bir gün yok olacaksa, asıl önemli olan o eserin bir zamanlar bize ne hissettirdiğidir; şu an hangi kasada kilitli olduğu değil.

Müzeler Gerekli mi, Yoksa Pranga mı?

Bugünün dünyasında müzeler, sanatı “koruma” bahanesiyle onu halktan ve hayattan koparan steril alanlara dönüşmüştür. Sanat, sokağın tozuna, yağmurun sesine ve insanın nefesine karışmalıdır. Bir heykeli dört duvar arasına hapsetmek, bir kuşu kafese koyup şarkı söylemesini beklemek gibidir.

Gerçek özgürlük, sahip olduklarımızdan vazgeçebildiğimiz noktada başlar. Eğer müzeler olmasaydı:

Sanat, hayatın her alanına sızmak zorunda kalırdı.

Eserler, seçkin bir azınlığın değil, anın ve mekânın parçası olurdu.

“Mülkiyet” kavramı yerini “deneyim” kavramına bırakırdı.

Sonuç olarak, Napolyon’un tacının çalınması ya da Louvre’unduvarlarının boş kalması, insan ruhunun fakirleştiği anlamına gelmez. Aksine, bu durum bize değerin eşyada değil, o eşyaya anlam yükleyen bilincimizde olduğunu hatırlatır. Maddiyatın ağırlığından kurtulmuş bir dünya, sanatın sadece seyredildiği değil, yaşandığı bir dünyadır.

Yaşamın amacı biriktirmek değil, özgürleşmektir. Ve belki de sanatın en büyük dersi, bize en değerli şeylerin bile parmaklarımızın arasından kayıp gidebileceğini, ancak içimizde bıraktıkları izlerin sonsuza dek bizimle kalacağını öğretmesidir. Müzeler yıkılsa bile, özgür bir zihin kendi sanat galerisini her an, her yerde yaratabilir.

Dijital Devrim: Pikselleşen Özgürlük ve Mülkiyetin Sonu

Sanatın dijitalleşmesi, yüzyıllardır süregelen “tek ve biricik nesne” saplantısını yerle bir eden en büyük kırılmadır. Bir müze duvarındaki tablo çalınabilir, yanabilir veya zamanla solar; ancak dijital evrende var olan bir eser, fiziksel maddenin getirdiği tüm o ağır prangalardan sıyrılmıştır.

Geleneksel sanat dünyası, bir eserin sadece “orijinal”ine değer biçerken, dijitalleşme bize kopyalanabilirliğin demokratik gücünü sundu. Bir eserin milyonlarca ekranda aynı anda var olabilmesi, onun değerini düşürmez; aksine onu bir müzenin loş ışıklarından kurtarıp kolektif bilincin bir parçası yapar. Artık sanat, birinin duvarını süsleyen bir “ganimet” değil, herkesin cihazına sızabilen bir “deneyim”dir. Maddiyat burada anlamını yitirir; çünkü dijital bir imgeyi “sahibinden daha fazla” görebilir, paylaşabilir ve onunla etkileşime girebilirsiniz.

Sanal Müzeler: Duvarları Olmayan Hafıza

Fiziksel müzelerin o baskıcı ve otoriter yapısı, dijitalleşme ile birlikte yerini uçsuz bucaksız bir veri denizine bırakıyor. Napolyon’un tacını dijital bir model olarak incelediğinizde, ona bir hırsızdan daha yakın olursunuz. Dokusunu hisseder, her detayına zoom yapar ve onu mekânın kısıtlamalarından kurtarırsınız. Sanatın piksellere dönüşmesi, onun “çalınamaz” ve “yok edilemez” bir özgürlük formuna kavuşmasıdır. Fiziksel madde yok olduğunda geriye kalan şey saf bilgidir, saf estetiktir.

Özgür Bırakılan Sanat ve Cebimizdeki Müze

Dijital sanat, sanatın “mekân” ihtiyacını ortadan kaldırarak onu sokağa, eve, yolculuğa; yani doğrudan yaşamın içine taşır. Artık sanatın bize gelmesi için Louvre’un kapısında sıra beklememize gerek yoktur. Bu durum, sanatın sadece maddiyatla değil, otoriteyle olan bağını da koparır. Sanat artık hapsedilemez bir veridir; havada asılı duran, her an her yerde belirebilen bir özgürlük şarkısıdır.

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI; DUVARLARIN ESARETİ: MÜZE ESTETİĞİNDEN ÖZGÜRLÜK FELSEFESİNE appeared first on Malta Haber.

Gerekli bürokratik işlemlerin tamamlanmasının ardından yazar Hasan Çakmak’ın kitapları kütüphanede gerçek ve sanal ortamda görünür kılınacak.Başkent Valletta’da Cumhuriyet Meydanı’nda bulunan ve referans kütüphanesi olarak kabul gören kütüphane,  ŞövalyeLouis Guérin Tencin’in koleksiyonlarından BüyükÜstat Emmanuel de Rohan-Polduc tarafından 1776 yılında kuruldu . 1925’ten buyana yasal bir emanet kütüphanesidir.

Yazar Hasan Çakmak’ın kitapları Malta Ulusal Kütüphanesi öncesinde dünyanın en prestijli kütüphanelerinin başında gelen American Kongre Kütüphanesi ve British Library London’da kabul edilmişti.

Yazar Hasan Çakmak Malta/Valetta öncesinde Türkiye’de İstanbul’da düzenlenen Direklerarası Seyirci ödülleri törenine katılmış ve ödüle layık görülmüştü.

Yazar Hasan Çakmak Malta sonrası Türkiye’ninAdana şehrinde yapılacak olan ödül törenine katılacak.

YDÜ BANK’A TEŞEKKÜR

Yazar Hasan Çakmak Malta’nın başkenti Valetta’ya yaptığı kültür sanat yolculuğu sırasında uçak bileri ile ilgili katkılarından dolayı Yakın Doğu Bankası yetkililerine teşekkür etti.

Bu tür desteklerin devlet ve hükümet yetkililerine de örnek teşkil etmesi gerektiğini ifade eden Hasan Çakmak, yapılan katkılar ülkemize yeni ödüller getirmemizin yolunu açacaktır şeklinde konuştu.

The post Hasan Çakmak’ın Kitapları Malta Ulusal Kütüphanesi’nde appeared first on Malta Haber.

Kıbrıs Türk basınında muhabirlikten foto muhabirliğine, sayfa sekreterliğinden editörlüğe kadar birçok görevde bulunan Hasan Çakmak; “Gözlerinden Kalbime Süzülen Damlacıklar”, “Sıla 4 Efsanesi”, “Kıbrıs Türk Müzik Tarihinden Kesitler”, “Önce İnsan”, “Yol”, “İnsanın Hayalleri Olmalı” başta olmak üzere çok sayıda esere imza attı. Edebiyat ve kültür alanındaki çalışmaları, yalnızca Kıbrıs’ta değil, dünya çapında yankı buldu.

Dubai Emirates Writer Union tarafından Abu Dhabi’de düzenlenen törende kültür-sanat alanında dünya genelinde yaptığı katkılar nedeniyle ödüle layık görülen Çakmak, Paris’te “Scambi Letterari” davetlisi olarak kitaplarını imzaladı. Paris’in simge noktası Champs Elysees’de yer alan Public Bookstore’da eserleri dünya kitaplığına kaydedildi.

TÜYAP Kitap Fuarı’nda “Damlacıklar” kitabının 7. baskısı okuyucuyla buluşurken, “İnsanın Hayalleri Olmalı” adlı seyahatname türündeki eseri yalnızca iki ayda ikinci baskıya ulaştı. Kitap; Ankara, İstanbul, Londra ve Varşova’da düzenlenen imza günleriyle uluslararası tanıtım başarısı yakaladı.

Dünyanın en büyük kütüphanelerinden biri olarak kabul edilen Amerikan Library of Congress ile Oxford Üniversitesi Kütüphanesi, Hasan Çakmak’ın eserlerini koleksiyonlarına dahil etti. 2020 yılında İngiliz Lordlar Kamarası’nda edebiyat ve kültür üzerine konuşma yapan Çakmak, Azerbaycan’da Filoloji dalında Profesörlük unvanı aldı. MyART Sanat Merkezi tarafından ise “Yılın Yazarı” seçildi.

Bugün Avrupa Gazeteciler Derneği Kıbrıs Temsilciliği görevini yürüten, aynı zamanda Türkiye Tiyatro Gazetesi’nin Kıbrıs Temsilcisi olan Hasan Çakmak, Sanat Kıbrıs gazetesini Malta okurlarıyla da buluşturmak için çalışmalarını sürdürüyor.

Çakmak, dijitalleşmenin hızla arttığı günümüzde gazete kültürünün yok olmaması gerektiğine vurgu yaparak, Sanat Kıbrıs’ın hem Türkçe hem İngilizce yayımlanan, aylık ve sadece 1 Euro’ya temin edilebilen bir kültür-sanat gazetesi olduğunu belirtti. Yeni neslin kültür ve sanatla bağını koparmaması için basılı yayınların yaşatılmasının şart olduğunu ifade eden Çakmak, Malta’daki okurları Sanat Kıbrıs gazetesini okumaya ve desteklemeye davet etti.

Sanat, kültür ve edebiyatın sesi olan Sanat Kıbrıs; yalnızca bir gazete değil, bir kültür mirasıdır.

The post Gazete Kokusu, Sanatın Sesi: Hasan Çakmak Malta’da Sanat Kıbrıs’ı Anlattı appeared first on Malta Haber.

Uygulamanın temel amacı, emeklilerin sosyal yaşama daha aktif katılımını sağlamak ve kültür-sanat faaliyetlerine erişimi kolaylaştırmak. Kültürel mirasa ve sanatsal etkinliklere ücretsiz ulaşım imkânı sunan bu adım, emeklilerin yaşam kalitesini artırmayı ve toplumsal hayata daha güçlü şekilde dâhil olmalarını hedefliyor.

Protokol kapsamında emekliler, müzelerden arkeolojik alanlara, devlet tiyatrolarından çeşitli kültürel etkinliklere kadar geniş bir yelpazede ücretsiz hizmet alabilecek. Böylece kültür ve sanat, toplumun her kesimi için daha erişilebilir hale gelirken, emeklilerin sosyal hayata katılımının da desteklenmesi amaçlanıyor.

The post Emeklilere Kültür ve Sanatta Ücretsiz Erişim Dönemi Başladı appeared first on Malta Haber.