Bu izlediğimiz derbi, klasik anlamda iki devrelik bir maç değildi. Kağıt üstünde 45’er dakika oynandı ama sahadaki hikaye 13 dakikalık bir Fenerbahçe bölümü ve ardından 77 dakikalık Galatasaray hükümdarlığındaydı. Maçın özeti budur. İlk bölümde Fenerbahçe daha diri, daha sert, daha kararlı gözüktü. Hatta Sidiki Cherif ile yakaladığı geçiş hücumunda penaltıyı da buldu. Tam “kritik virajı döndü” denecekken Talisca çıktı ve topu auta gönderdi. Böyle maçlarda penaltı kaçırılmaz. Hele derbide hiç kaçırılmaz. Hele şampiyonluk yarışında asla kaçırılmaz. Kaçırırsan sadece gol değil, psikoloji de kaçırırsın. Fenerbahçe dün ikisini birden kaçırdı.

Penaltıya kadar dirençli duran sarı lacivertliler, sonrasında adeta fişi çekilmiş bir takım görüntüsü verdi. Çünkü orta saha diye bir şey yoktu. Top tutan yok, pas yapan yok, baskı kıran yok, ikinci top alan yok. Defanstan şişirilen toplarla hücum etmeye çalıştılar. Modern futbolda orta sahası çökmüş takımın ayakta kalma şansı yoktur. Fenerbahçe dün bunu acı şekilde yaşadı. Plansız, dağınık ve kırılgan bir yapı izledik.

Kerem Aktürkoğlu meselesine ayrıca değinmek lazım. Bazı oyuncular geçmiş performanslarının kredisiyle yaşar. Kerem de uzun süredir o krediyi tüketiyor. Galatasaray geçmişi, eski parlak günleri, zaman zaman yaptığı birkaç estetik hareket… Bunlar sonsuza kadar oyuncu taşımaz. Dün yine top kayıpları, yanlış tercihler, temposuzluk. Açık konuşalım: Eğer teklif varsa hemen değerlendirilmeli. Bu seviyede büyük takım oyuncusu istikrar verir, güven verir, kalite koyar. Kerem ise belirsizlik veriyor. Fenerbahçe rotasyonunda bile garanti yeri olmaz. Top kaybetme sihirbazlığı varsa o başka.

Galatasaray ise maça çok da iyi başlamadı. Hatta ilk bölümde tutuk, temposuz ve biraz da gergindi. Ama bir şeyi söylemeden geçemem: Bu takım duran top çalışıyor mu? Gol duran toptan gelmiş olabilir ama gole kadar kullanılan kornerler, serbest vuruşlar, organizasyon denemeleri son derece vasattı. Bu kadar kaliteli ayakların olduğu takımda bu kadar kötü duran top kullanımı kabul edilmez.

Ne olduysa kaçan penaltıdan sonra oldu. Galatasaray o andan itibaren oyunun iplerini eline aldı. İkinci yarıda ise artık tek taraflı bir derbi izledik. Sarı kırmızılılar sahaya karakter koydu, kalite koydu, fizik koydu, akıl koydu. Daha önemlisi teknik adam farkını koydu. Kimin daha iyi takım olduğu, kimin daha iyi çalıştırıldığı sahada net biçimde görüldü. Bir gol milimetrik ofsaytla iptal oldu, en az iki net pozisyon harcandı. Biraz daha beceri olsa skor tarihi farklara gidebilirdi.

Şimdi gerçekleri konuşalım. Galatasaray büyük ölçüde şampiyonluğu cebine koydu. Yarışı bu noktaya getiren sadece kendi performansı değil, rakibinin beceriksizliği de oldu. Eğer Trabzonspor da kazanırsa Fenerbahçe’nin üçüncülüğü konuşulacak. Bu da sezon başında kurulan pembe tabloların nasıl dağıldığını gösterir.

Sorumlular kim? Bir numarada Ali Koç var. Yıllardır kurulamayan yapı, bitmeyen yeniden yapılanmalar, her sezon başka hikâye… Sonuç ortada. İkinci sırada ise ara transfer döneminde forvetlerini gönderen yönetim aklı. Sezonun kırılma anında elindeki golcüleri azaltırsan, bugün ağlamakla kalırsın. Futbol bazen çok karmaşık görünür ama bazı gerçekler son derece basittir.

Hakeme gelirsek… Büyük skandal kararlar yoktu. Ufak tefek hatalar her maçta olur. Genel olarak temiz geçti diyebiliriz. Ancak Ederson konusu ayrı. Oyuncu resmen “beni at” diye dolaştı sahada. Yaptığı hareketler, tavırlar, kontrolsüzlük… Ederson bana göre futbol tabirine göre takımına ihanet etmiştir!

Sezon sonunda Fenerbahçe radikal kararlar almak zorunda. Bu kadronun yüzde 90’ı değişmeli. Bazı isimlerle yola devam etmek artık tercih değil, intihar olur. Ederson gibi, Kerem gibi, aidiyeti düşük, performansı yetersiz, zihni kırılgan oyuncularla yeni sezon planlanmaz. Aksi halde seneye de bugün yazılanların aynısı yazılır. Sadece tarih değişir.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: 26. Kez Şampiyon Galatasaray appeared first on Malta Haber.

Şampiyonluk yarışının en kritik virajlarından biri olan Beşiktaş – Galatasaray derbisi tam anlamıyla skandal kararların gölgesinde oynandı. Galatasaray 10 kişi kaldıktan sonra maçın hikâyesi tamamen değişti. Beşiktaş yüklenmeye başladı ama bu noktada Galatasaray’ı ayakta tutan isim Uğurcan oldu. Kaleci bazen bir takımdır derler ya… Bu maç tam olarak öyleydi. Galatasaray’ın skoru tutmasında en büyük pay ondaydı.

Barış Alper Yılmaz fizik gücü ve hızıyla Beşiktaş’ın sağ koridorunu ciddi şekilde rahatsız etti. Ama yine klasik problem: son vuruş. O fizik, o patlayıcılık var ama bitiricilik olmayınca bütün aksiyonlar yarım kalıyor. Hep beğendiğim Sara ise bu maçta adeta yoktu. Orta sahada Ndidi’nin alan kapatması ve savunma dengesi Galatasaray’ın oyun kurmasını ciddi şekilde bozdu.

Lemina konusunu artık romantizmle açıklayamayız. Galatasaray’da ilk 11 seviyesinin altına düştüğünü bu maç net şekilde gösterdi. Sane’ye gelirsek… Asist yaptı ama Galatasaray’ın sezon başında hayal ettiği Sane bu değil. O patlayıcı, oyunu kıran kanat oyuncusu görüntüsünden çok uzak. Bu takımın bütün eksiklerini kapatan ise yine Osimhen oluyor. Galatasaray’ın hücumunun sigortası gibi.

Beşiktaş tarafında ise kaybedilen bir maç var ama kötü bir takım görüntüsü yok. Soldan Olaitan, ileride Oh ve Orkun sürekli zorladı. Ama karşılarında duvar gibi bir Uğurcan vardı. Bazen futbol böyle bir oyun. Cerny vasat kaldı, Cengiz o koridordan beklenen katkıyı veremedi. Ama yine de şunu söylemek lazım: Bu Beşiktaş, ligin ilk yarısındaki Beşiktaş’tan çok daha derli toplu. Birkaç doğru takviyeyle gelecek sezonun ciddi şampiyonluk adaylarından biri olacağını gösterdi.

Özetle klasik futbol cümlesi yine kazandı: Atanı ve tutanı iyi olan kazanır. Galatasaray’ın hem atanı vardı hem tutanı.

Hakem konusuna gelirsek… Açık söyleyeyim, bu maçı kim kaybetse hakeme isyan edecekti. Murillo’nun Barış’a yaptığı ve beklenen kırmızı kart… Sane’ye verilmeyen kırmızı… Orkun pozisyonu… Osimhen pozisyonu… Liste uzar gider. Türkiye’de artık maçtan sonra hakem konuşmamak imkânsız.

Fenerbahçe cephesine gelirsek… Son dakikada gelen 3-2’lik galibiyet var ama bana şampiyonluk yarışı hissi vermiyor. Geçen sezonun son haftalarında Mourinho’lu takım nasıl konsantrasyon kaybı yaşadıysa, Fenerbahçe yine o ruh haline yakın bir görüntü veriyor. Tedesco ise gün geçtikçe tribün desteğini kaybediyor.

Kante konusunda artık insanın aklına komplo teorileri geliyor. Sözleşmesinde “ilk 11 başlar” maddesi mi var diye düşünmeden edemiyorsunuz. Çünkü sahadaki performansla açıklamak zor.

Normalde bu tür maçlarda Fenerbahçe istatistik olarak rakibini ezerdi. Ama bu maçta o üstünlük de yoktu. İlginç şekilde Kerem ve Kante çıktıktan sonra Fenerbahçe oyunun iplerini eline aldı. Kerem’in sol kanattan içe yaptığı koşular Asensio’nun yaratıcılığını adeta boğuyordu. Kerem çıktıktan sonra Nene – Asensio bağlantısı çok daha akıcı hale geldi.

Bu maçta da hakem kararları tartışmalıydı. Guendouzi’nin kontrolsüz faulü ve atlanılan kırmızı kart… Osterwolde’nin pehlivan gibi rakibini yere indirdiği pozisyon… Fenerbahçe yedek kulübesi sürekli ayaktaydı, sürekli itiraz halindeydi.

Burada insanın aklına şu soru geliyor: Beşiktaş – Galatasaray maçındaki tartışmalardan sonra Fenerbahçe’nin kendi maçında her pozisyona toplu itiraz etmesi taktiksel bir baskı mıydı?

Bilemiyoruz.

Ama bildiğimiz bir şey var: Türkiye’de hakemler kötü oldukça, bu “denge kurma” çabası yani eyyam kültürü büyüyor. Hakemler kendilerince eşitlemeye çalıştıkça taraftarlar bunu rakibi kayırmak olarak görüyor.

Ve sonuçta futbol konuşmak yerine yine düdük konuşuyoruz. Gördüğüm : Türkiye’de futbol bir spor değil, bitmeyen bir tartışma programı.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Bu Ligde Kimse Temiz Kazanmıyor! appeared first on Malta Haber.

Tedesco’nun forvetsiz denemeleri hâlâ merak uyandırıyor. “Bir şeyler deniyor” dedik, evet, ama sistemin sahada nasıl işleyeceğini görmek için daha ciddi maçlar gerekiyor. Fenerbahçe’nin pozisyon zenginliği ve baskıdaki dinamizmi ise olumlu sinyaller veriyor. Kante’nin performansı normalin altındaydı, ama ilk maçını oynuyordu, takımı yeni tanıyor, ritmi oturtamıyor. Yine de kısa bir pasla üç rakip oyuncuyu oyundan düşürdüğü an kaliteyi hissettirdi. Forvetsiz sistemin sınavını ise önümüzdeki ciddi maçlarda göreceğiz ve merak tüm futbol kamuoyunu sarıyor.

Galatasaray tarafında ise net bir galibiyet var ve bunun hakkını verdiler. Osimhen’in neredeyse sıfır açıdan attığı gol, “Osimhen golü” tanımını karşılıyor. Noa Lang göz doldurdu, Barış Alper ise ara transferden sonra kendini toparlamış gibi. Jakobs sakatlık sorunu olmasa ligin en iyisi olabilirdi. 3-0’lık skor ve üç direkten dönen toplar, Galatasaray’ın sahadaki hegemonya kurma kapasitesini gözler önüne seriyor. Sara ise bu takımın ilk yazılması gereken oyuncusu olduğunu bir kez daha kanıtladı. Yine de Galatasaray’da rotasyon stoper eksikliği ciddi bir sorun. Abdülkerim’in yokluğunda savunma hattı nasıl bir tandem oluşturacak, işte bu büyük soru işareti.

Beşiktaş ise bu sezon ilk kez gerçekten göz doldurdu. Skordan bağımsız olarak kontratak oynamaya başlamaları, sahadaki ritmi ve dinamizmi artırdı. Cerny vasat bir performans sergilese de kanatlardan katkı vermeye çalıştı. Hyeon -gyu Oh  ise muhteşem bir başlangıç yaptı. Bir forvete “nasıl başlamak istersin?” diye sorsan, kendi evinde röveşatayla gol atmak istediğini söyler. İşte öyle bir başlangıç yaptı. Agbadou iki ciddi hata yapsa da stoper mevkisi, bir oyuncuyu takıma monte etmenin en zor pozisyonudur. Bu yüzden ilk maç günahı olmaz. Ara transferler tam çözüm getirmedi belki, ama takıma iyi bir makyaj yaptı ve eksikleri bir nebze kapattı. Hâlâ ciddi eksikler var, özellikle kaleci sorunu göz ardı edilemez. Beşiktaş, Galatasaray döneminde İsmail Çipe’nin kalede olduğu günleri hatırlattı.

Ve tabii Sergen Yalçın… Bana göre Sergen Yalçın, sadece Beşiktaş’ta değil, Süper Lig genelinde çalışması zor bir profil. Oyuncu grubu, motivasyon ve saha taktiği arasında doğru dengeyi kurması gereken bir hoca. Doğru kaleci ve doğru birkaç takviye ile seneye bambaşka bir senaryo yazılabilir. Ama şu an için romantizm değil, akılcı ve planlı hareket etmek şart.

Futbol bu; bazen öngörülemez, bazen sürprizlerle dolu. Ama sahada belirgin bir fark ortaya koyan ekipler ve doğru hamleler, ligin kaderini belirler. Fenerbahçe’nin enerjisi, Galatasaray’ın hegemonya kurma isteği ve Beşiktaş’ın kontratak denemeleri… Hepsi ayrı bir hikaye yazıyor…

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Yeni Şarkı; Hyeon-gyu “OH” appeared first on Malta Haber.

“Santrfor alınmasın, bu kadro yeter” diyenlere bugün ders gibi bir maç oynandı. En-Nesyri, artık Fenerbahçe için umut vaat eden değil, umut tüketen bir oyuncu konumunda. Kimsenin beklentisini karşılamıyor; hatta o kadar kötü bir çizgide ki, ben bile savunurken yanıldığımı hissediyorum. Bu maçla birlikte net konuşuyorum: En-Nesyri’nin Fenerbahçe kariyeri bitmiştir.

Orta sahada Edson Álvarez iki farklı oyuncu gibi. Takım geri çekildiğinde adama şapka çıkarırsın; top kapar, baskıyı kırar, savunmayı toparlar. Ama hücumda o kadar etkisiz ki, Fenerbahçe’nin temposunu öldürüyor. İleriye geçişlerde sıfır katkı.

Gelelim gecenin yıldızına: Talisca. O Golünden bağımsız konuşuyorum; ilk kez bu kadar komple, dominant ve sürekli tehdit oluşturan bir oyun oynadı. Şut denemeleri olmasa Fenerbahçe’nin maça tutunma ihtimali yoktu. Tek başına tüm hücumu ayakta tuttu. Tartışmasız maçın adamıydı.

Kerem’e ayrı bir parantez açmak gerekiyor. Nerede bu çocuk? Yine sahada yok, yine etkisiz, yine kayıp. Hep söylüyorum: Kerem bir maç parıldar, üç maç kaybolur. Ama bu kez o üç maçlık yokluk biraz fazla uzadı. Fenerbahçe hücumda bir eksik oynuyor gibi.

Nene ise yükselen grafiğini hücumda sürdürdü. İstekli, hareketli, topu taşıyan, rakibi yoran bir profil çizdi. Her maç üzerine koyuyor ve bu katkı artık istikrara dönüşüyor. Fenerbahçe’nin hücumdaki en diri isimlerinden biri haline geldi.

Savunmada ise Skriniar’ı bu maç özelinde beğenmedim. Zamanlaması tutmadı, ağır kaldı, basit hatalar yaptı.

Buna karşın Fenerbahçe’nin maçtaki en büyük kazancı genç stoper Yiğit Efe oldu. Evet, zamanlama hatası yaptı. Normal. Ama yerden hamleleri, havadaki mücadeleleri ve özgüveni çok iyiydi. Hızlı, cesur, diri bir stoper geliyor. Fenerbahçe’nin rotasyonuna girmiş durumda. Bu çocuk hem Fenerbahçe hem de milli takım için büyük potansiyel.

Sonuç?

Fenerbahçe iyi değildi ama kötü de değildi; sallandı ama kopmadı. Böyle bir oyunda 1 puan iyidir. Ama masaya yazılan gerçek çok net:

En-Nesyri dönemi bugünden itibaren kapanmıştır.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Kerem Sıfır, En-Nesyri Eksi! appeared first on Malta Haber.

Bunun sebebi şu: Galatasaray taraftarı çok talepkar. Sürekli daha fazlası olsun derdindeler; olmayınca da birilerini cendereye sokuyolar. Ama unutmamalı ki; bizim şu anki namağlup şampiyon olma, Şampiyonlar Ligi’nde ilk 8’e kalma ve sezon sonunda yeniden şampiyon olma hayallerimizi ve bu algıyı oluşturan onlar. Daha önceki yazımı okuyanlar bilir; çok fazla eleştirdiğim nokta vardır ama bugün, özellikle Okan Buruk açısından hiçbir eleştiride bulunmayacağım. Tam tersine, Okan Hoca’yı övmek istiyorum.

Okan Buruk ve Mission Impossible

Böyle büyük kulüpleri yönetmek, bir spor kulübü yönetmekten ziyade adeta uluslararası bir şirketi, hatta küçük çapta bir devleti yönetmek gibidir. Sosyal medyanın bu kadar etkili kullanıldığı, bir yandan da reklam ve algı çalışmalarının tüm dünyada yürütüldüğü bu organizasyonları, böylesine bir stres altında yönetmek hiç kolay değil.

“E ama o kadar para alıyorlar, bir zahmet yönetsinler.” diyerek kestirip atılacak bir durum değil bu. Taraftar baskısı var; yönetim içindeki koltuk savaşları var; siyasetle belli ölçülerde ilişkiler var; medya ile ilişkiler var. Bir de düşünün, sabahtan akşama kadar milyonlarca kişi sizi konuşuyor, belki de hakaret ediyor. Günün sonunda bunun farkındalar ve onlar da insan. Yaptıkları işin yarısı sporla ilgiliyse, diğer yarısı stres ve ilişki yönetimiyle ilgili.

Okan Buruk’un bu açıdan yönetimi kesinlikle saygıyı hak ediyor. Eleştirilerimizin çoğu teknik açıdan ve genellikle “bile bile lades” denilen konular üzerinedir.

Icardi ve Barış Alper

Icardi’nin sakatlıktan sonraki formsuzluğunu anlatmaya gerek yok, gözler önünde. Yine de Cimbom için çok şey ifade eden bir isim. Onun da ayrı bir şekilde yönetilmesi gerekiyor. Kocaeli maçında oynamasını ben biraz buna yoruyorum. Bu tür maçlarda bir nevi “gönül alma” veya “bak, hâlâ bizimlesin” mesajı vardır.

“Kötü oynanan bir maçta neden çıkmadı?” derseniz, ben de olsam çıkarmazdım. Zaten gerideyim ve oyunu açamıyorum.Bir dokunuşla bile katkı verebilir diye düşünmüştür Okan Hoca.

Barış Alper ise çok ayrı bir vaka olma yolunda. Barış, sanki “Ben bu şirketin her derdiyim.” gibi bir tavır içinde duruyor, Okan Hoca’nın bu kadar abartılı desteğine rağmen. Bu noktada Okan Hoca’ya bir artı puan daha yazmak lazım.İçimde, ikinci bir Kerem Aktürkoğlu vakası yaşanacak gibi bir his var. Suudi Arabistan’dan gelen teklif zirvedeyken yazdığım yazıda “Bırakın gitsin.” demiştim. Baştan da dediğim gibi, bu tür olaylara profesyonel bir şirket mantığıyla bakmak lazım. (Netflix’te NBA’de Chicago Bulls efsanesinin anlatıldığı “The Last Dance” adlı bir belgesel dizi var. Şiddetle izlemenizi öneririm. Ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız.)

Ofsayt Tartışması

Konuşmaya bile gerek yok. Galatasaray ve Fenerbahçe gibi takımlar (çok kritik ve acımasız kararlar dışında) bu tür bahanelerin arkasına sığınmamalı.

Avrupa Sahnesi

“Belçika tutucudur, zordur Belçika.” diye bir Türk dizisinde bir replik vardı. Ben de aynısını Avrupa için söylüyorum.Avrupa serüveni zordur dediğimde, arkadaşlarım Avrupa’da galibiyet alamayacağımızı ima ettiğimi düşündü. Hayır, onu demiyordum. Demek istediğim şuydu ve hâlâ da arkasındayım: Evet, Galatasaray şimdiye kadar harika başarılar elde etti. Ama iki kulvarı bir arada götürmenin bir yerde bedeli oluyor.
Bir kulvarı geri plana atmanız gerekebiliyor. Dikkat edin, Şampiyonlar Ligi maçları geldikçe Galatasaray’ın lig maçlarında zayıflamalar başladı.Geçen senelerde 4. veya 5. maçtan sonra Okan Hoca, benim kanaatime göre Avrupa’yı feda etmeyi tercih ediyordu. Bu sene ise sanki Avrupa’yı daha çok gözüne kestirmiş gibi duruyor. Bakalım ne olacak?

Zorlu Fikstür

Çok şükür ki milli takım arası geldi. Bu aralar Cimbom’a hep iyi geldi, umarız bu sefer de öyle olur. Fakat milli takım arasından sonra oldukça zorlu bir fikstür var:
25 Kasım – 9 Aralık arası maçlar: USG, Fenerbahçe, Samsun, Monaco.

Bu maçlara Yunus Akgün yetişemeyecek gibi görünüyor.İlkay’ın geri dönüşü çok daha önemli hale geldi. Kocaelispor maçında 10 ve 8 numarasız neler yapılabildiğini (daha doğrusu yapılamadığını) tecrübe etmiş olduk. Milli takımımıza şimdiden başarılar ve herkese iyi seyirler dilerim.

The post DOSTCAN SEVİM YAZDI; OLUR ÖYLE ŞEYLER appeared first on Malta Haber.

Galatasaray da, Fenerbahçe de Avrupa’da bu gerçeği yaşayarak öğreniyor.

Okan Buruk… Bayern ve Tottenham maçlarında “efsuncu” bir hoca moduna girdi. “Ben oyunu domine edeyim, Avrupa’ya güzellik izleteyim” dedi. Sonuç? Kaybettin kardeşim. Futbol romantizm kaldırmaz. Bu sefer akıllandı. Doğru oynadı, akılcı oynadı, kazandı. Futbol dersi vermedi ama sonucu aldı. Bayern maçında büyüleyici bir Galatasaray vardı, alkış aldılar ama mağlup oldular. Bu sefer tam tersini yaptı: büyülemedi ama kazandı. İşin gerçeği budur.

Ama Okan’a bir uyarı: uçma! Uçarsan düşersin. Avrupa’da bu mantıklı oyunu oynarsan ilk 24 adayı olursun, evet. Ama daha fazlası için kadron da, Icardi de yetmez. Kusura bakma, Icardi Türkiye Ligi’nde kral ama Avrupa temposunda zorlanıyor. İlkay, Singo sınıfı geçti; notları belli.

Gelelim Fenerbahçe’ye… Zagreb rezaleti, Kasımpaşa faciası… Sonra toparlanan bir Fenerbahçe. Tedesco yavaş yavaş çözdü. “Bu takım haldır huldur kanat takımı değil” dedi ve gerçeği gördü. Bakın, hocalığı burada ortaya çıktı. “Tarihin en iyi kadrosu” palavralarıyla kandırılmadı, gözünü açtı. Vasat sol bek, delici olmayan orta saha, kanatlarda çalımsız adamlar… Bunlarla tiki-taka falan olmaz. Ne yaptı? Efektif bir 4-2-3-1düzeniyle oyunu kontrol etmeye başladı.

Kerem iki golle maçı taşıdı. Asensio oyun zekâsıyla sahaya damgasını vurdu. Fred’siz orta saha çökmüyorsa sebebi bu. Talisca bile savaş veriyorsa burada hoca doğru iş yapıyor demektir. Ama Brown düşüyor, bu takım için ciddi risk.

Netice itibarıyla… Üç temsilcimizin aldığı galibiyetler bize moral oldu. Ama buradan “Türk futbolu geri döndü” gazına da kimse gelmesin. Daha çok yolumuz var.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Dayak Yedik, Ders Aldık appeared first on Malta Haber.

Frankfurt’tan 5 yiyen şampiyon, Hırvatistan’dan 3 yiyen Fenerbahçe… Daha neyin bahanesi? Hani hakem yoktu? Hani kollanmıyordunuz? Yok birbirinizden farkınız! Günübirlik form tutarsanız şans eseri maç kazanıyorsunuz, gerisi hikâye. Biraz koşan rakip sizi hallaç pamuğu gibi atıyor.

Gelelim maça…

Fenerbahçe’nin gol beklentisi 0.17. Evet, sıfır nokta onyedi. Yok hükmünde bir hücum futbolu. Kerem Aktürkoğlu sahada mıydı, yoksa İstanbul’da bir kafede mi oturuyordu, belli değil.  0 gol 0 asist 0 kilit pas 0.00 gol beklentisi… Nene Dorgeles ve Kerem ikilisi sanki kanat oyuncusu değil, içe kapanmış “top saklayan” figüranlardı. Kanatlarda değillerdir.  Beklerle hücum denediler; orada da Çağlar sağda çakılı kaldı, çalım yemekten başı döndü, neredeyse İtalya’ya kadar gitti. Brown ise etkisizdi.Her geçen maç düşmeye devam ediyor. Semedo arada yokladı ama merkezden tek bir destek gelmedi. Fenerbahçe’nin taktiği mi? Emin olun Tedesco bile anlamamıştır.

Bir başka hayal kırıklığı: Oosterwolde. Hayranı olduğum adam, Avrupa’ya çıkınca sanki kimliğini unuttu. Ligde “kral” kesilen Skriniar, Edirne sınırından geçince neden üç gömlek aşağı düşüyor? İşte bu sorular Türk futbolunun özeti.

Çünkü bizim ligimizde futbolun doğası bozulmuş durumda. Atletizmi öldürüyorsunuz, sahte kaliteyle oyalanıyorsunuz. Sonra Avrupa’da topallayınca da birbirinize “kim daha çok gol yedi, kim daha erken elendi” yarışı yapıyorsunuz. Başarısızlığı başarı gibi paketleyip satmakta üstümüze yok!

Gelelim Tedesco’ya…

Ben bu hocaya 3 maç kredi verdim. Ama artık bitti! “Takımı o kurmadı” diye bahane üretmeyin. Avrupa arenasında Okan Buruk gibi “yeni taktik denemeler” yapmaya kalkarsan işte böyle rezil olursun. Olmadı hoca! Sen de yolcusun.

Ve Ederson…

Şu ana kadar tam bir hayal kırıklığı. Kaleye gelen 3 şutun 3’ü gol. Her şeyi kaleciye bağlamayız ama kusura bakma Ederson, imzanı hâlâ göremedik.

Fenerbahçe gruptan çıkar mı? Çıkar. Ama “nereye kadar” gider? İşte o kocaman bir soru işareti…

Türk futbolunun Avrupa’daki karşılığı: Rezalet !

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Türk Hakem Masalı Bitti appeared first on Malta Haber.

Ekonomi? Sponsorluklar? Mali disiplin? Hikâye. Futbol yoksa hiçbir kıymeti yok. Futbol bu kulübün lokomotifidir. “Biz spor kulübüyüz” masallarını geçin. Basketbol, voleybol, havuz… Üç beş kişi bakar. Milyonların umrunda olan tek şey futbol. O yoksa gerisi lafügüzaf.

Ali Koç’un 7 yılda yaptığı tek şey: bahane. Hakem, federasyon, şans, kader… Hep başkasını suçladı. Stadın adını Atatürk yapacağım dedi. Sonra Yunan yoğurdu Chobani çıktı ortaya. Rakibi siyasetle yakın diye eleştirdi. Ülkü Ocaklarından destek geldi. Hakemler yapı elemanı dedi . MHK’ya güveniyoruz dedi. Taraftar ve kongre üyeleri şaşkın. Akıl sahada değil, sosyal medyada kaldı. Yeter artık. Ali Koç kendi sonunu hazırladı.

Sahaya bakalım… Kasımpaşa maçında Fenerbahçe sınıfta kaldı. 6. haftada 3. beraberlik. Makas açılmış ligde kayıplar intihar. Kasımpaşa neredeyse bir devreyi 10 kişi oynadı. Sen iki isabetli şut atabiliyorsun. Gol beklentin 0.80. Vasat bile değil. Rezil. Tedesco’ya artık kredi yok. Başkan değişti, camia resetlendi, ama sahadaki futbol hâlâ çöp. Dinamo Zagreb ve Antalyaspor maçları hocanın ipini çeker.

Skriniar takımın en iyisiydi. Fred silkelenmeli, takıma yük oluyor. İsmail Yüksek tutuktu. Aklı sahada değil, seçimdeydi.

Kerem Aktürkoğlu’nun 20 top kaybı gündem oldu. Ne şaşırıyorsunuz? Bu adamın kariyerinin başından beri en büyük problemi bu. Yeteneği var, driplingi var, ama top kaybı da var. Bunu görmeyen ya futbol izlemiyor ya da görmek istemiyor.

Son söz: Ali Koç dönemi bitti. Fenerbahçe yeni sayfa açtı. Taraftarın defteri doldu, sabrı tükendi. Bahane dönemi kapandı. Futbol yoksa hiçbir şey yok. Saran’a tavsiyem net: tek ölçü var: şampiyonluk. Getirmezsen senin de sonun Ali Koç gibi olur.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı; Geriye Sadece Muhtaçlar Kaldı appeared first on Malta Haber.

Kerem Aktürkoğlu Fenerbahçe’ye geliyor diye tribün duygusala bağladı. Kardeşim, büyü değil bu. Top oynuyor. İyi oynarsa, küfrü de, geçmişi de unutulur.

Transferde Fenerbahçe frene değil, gaz pedalına bastı. Jose’nin listesi bir bir masaya geliyor.

Kerem Aktürkoğlu bitmek üzere. Hakan Çalhanoğlu için de tekrar devreye girildi.

Bu hamleler Galatasaray tarafını sinirlendirdi, kabul.

Ama mevzu o değil.

Mevzu şu:

Kerem transferi Fenerbahçe taraftarını da böldü.

Bir grup var:

“Bana ne abi geçmişten. Adam gol atıyor, asist yapıyor. Al sahaya koy. İşini yapsın yeter.”

Diğer grup ise çok duygusal:

“Fener’e küfretti. Mert Hakan’a saldırdı. Yayında Fenerbahçelileri aşağıladı…”

Yani bir taraf skora bakıyor, diğer taraf arşiv tarıyor.

Peki ne doğru?

Cevap net:

Futbolda dün yok. Bugün ne yaptığına bakılır.

Bu ülkede kimler neler dedi, ne küfürler yedi? Sonra ne oldu?

2 gol, 3 asist…

Ve hop!

Unutuldu.

Fatih Akyel geldi.

Emre Belözoğlu geldi.

Mehmet Topal geldi.

Galatasaray çıkışlı adam dolu bu camiada.

Ama kim performans gösterdi, o konuşulmadı bile.

Emre dışında kimseye takılmadı kimse.

Gelelim Kerem’e.

Kerem iyi oyuncu.

Topla hızlı.

Driplingi var.

Skor yapıyor.

Ama…

Sürekliliği yok.

3 maçta ışıldar.

6 maç sahada dolaşır.

Bir bakmışsın 4 gol, 5 asist.

Sonra?

7 hafta kayıp!

Benfica’da başladığı gibi bitiremedi.

Liverpool, Arsenal derken

sene sonu elden çıkarıldı.

Neden?

Çünkü istikrarı olmayan oyuncuya Avrupa sabır göstermez.

Şimdi soruyorum:

• Kerem iyi transfer mi? Evet.

• Katkı verir mi? Evet.

• 20-25 milyon Euro eder mi? Hayır.

O paraya daha nokta koyucu, büyük oyuncu alırsın.

Kerem, ritim oyuncusudur.

Temponu artırır ama seni tek başına şampiyon yapmaz.

Galatasaray taraftarına da iki çift lafım var:

Kerem gider kardeşim.

Boşuna duygusala bağlamayın.

Galatasaray’da oynarken linçlendiniz. Adam gitti , sizden de gitmiyor size ne ?

Kim fazla verir, oraya gider.

Futbolcu profesyoneldir.

Sonuç?

• Kadro derinliği sağlar mı? Evet.

• Skor katkısı verir mi? Evet.

• Taraftar tartışır mı? Zaten ediyor.

• Parayı hak eder mi? Tartışılır.

Ama şunu unutmayın:

Kerem Fenerbahçe’ye gelir, 2 derbide gol atarsa…

Bugün kızanlar tribünde adını bağırır.

Olmazsa?

İlk ıslığı da onlar çalar.

Futbol böyle.

Duygusal olan değil, kazanan hatırlanır.

Gerisi boş.

The post Voldemort Kim? Kerem Geldi, Herkes Delirdi! appeared first on Malta Haber.

Karşılaşmanın yıldızı ise attığı üç golle Kerem Aktürkoğlu oldu. 25 yaşındaki yetenekli oyuncu, 2, 52 ve 88. dakikalarda kaydettiği gollerle A Milli Takım’a galibiyeti getiren isim oldu. Kerem, ayrıca 57. dakikada bir gol daha atsa da bu gol, önceki pozisyonda ofsayt olduğu gerekçesiyle iptal edildi.

İlk Galibiyet ve Yükselen Puan Durumu

Bu sonuçla birlikte A Milli Futbol Takımımız, Uluslar B Ligi’nde ilk galibiyetini alarak puanını 4’e yükseltti. Takımımız, turnuvada yoluna emin adımlarla devam ederken, futbolseverlere de umut verdi.

İzmir’de Coşkulu Destek

A Milli Futbol Takımı, İzmir’de oynadığı son maçta büyük bir coşku ve destekle karşılaştı. İzmir’in düşman işgalinden kurtuluşunun 102. yıl dönümüne denk gelen bu özel günde, İzmirli sporseverler ellerinde Türk bayraklarıyla tribünleri doldurdu ve marşlar eşliğinde millilere büyük destek verdi. İzmir’deki son milli maç, 15 Ekim 2023’te Konya’da EURO 2024 elemelerinde Letonya’ya karşı oynanmıştı.

A Milli Takım’ın bu kritik galibiyeti ve Kerem Aktürkoğlu’nun üstün performansı, futbolseverlerin heyecanını artırırken, takımın önümüzdeki maçlar için moral ve motivasyonunu da yukarı çekti.

Kaynak: Habertürk

The post İzmir’in Kurtuluşunun 102. Yıl Dönümünde Milli Takımdan Büyük Zafer: İzlanda’yı 3-1 Yendi appeared first on Malta Haber.