Üç hafta önce ritmini yakalayan Fenerbahçe, bugün ivmesini ciddi şekilde kaybetmiş durumda. Oysa hep övdüğüm Domenico Tedesco mühendisliği, ritimle büyüyen bir yapıya sahipti. Tedesco diken üstünde yaşamayı sever, hatta bunu avantaja çevirir. Ama bu kez işler tersine dönüyor. Takım zirveyi görmüş gibi ve şimdi yavaş yavaş oradan aşağı doğru kayıyor. Pozisyon üretimi artması gerekirken azalıyor. Oyun akmıyor, oyuncular arasındaki bağlantılar gevşiyor. Bir tür başlangıç noktasına dönüş var Fenerbahçe’de. Bugünün oyunu, sezonun ilk günlerini hatırlatıyor.

Ve bir konu var ki görmezden gelmek mümkün değil: Kerem.

Galatasaray’da olduğu dönemde bir köşe yazısı okumuştum; “Angelino kötü, Köhn kötü, Dubois formsuz, Van Aanholt düşüşte… Peki ya hepsinin ortak noktası Kerem?” diye soruyordu. O zaman tartışmalı bir yorumdu belki ama bugün Fenerbahçe’de aynı soruyu yeniden sorduruyor. Kerem’in bitmek bilmeyen top kayıpları, geriye dönememesi, oyun disiplininden kopuk görüntüsü… Sezon başındaki Brown başka adamdı, bugünkü Brown başka. Ortak paydada Kerem var. Bu tesadüf değil. Açık söylemek gerekirse, gidişat “yılın bidonu” adaylığına doğru gidiyor.

Galatasaray ise oyun olarak kötü değil ama skor olarak zorlanıyor. Dalgalı performansına rağmen Sane son haftalarda eski patlayıcılığından kesitler göstermeye başladı. Osimhen içinse kelime israf etmeye gerek yok. Bazı oyuncular vardır, soyadı yetebilir; Osimhen de öyle bir oyuncu. Son dakikada attığı gol, klasın kitabıydı. Ama o klası gölgeleyen bir detay var: 90+6’da penaltı beklenen pozisyon.

VAR’ın neden var olduğunu artık kimse bilmiyor. Bir pozisyonda “görmek” ile “görmemek” arasındaki farkın koca bir sezonu nasıl etkileyebileceğini her hafta yeniden yaşıyoruz. Pozisyon gri. Yani penaltı olduğunu düşünmüyorum. 1 metreden kısa mesafe ve top ele gidiyor . El açık ama mesafe kısa. Ama verilse neden verildi diyemem. Bunu sadece ben değil Urs Meier de diyor. Fakat olay bu değil.Geçen hafta Galatasaray, bu hafta Fenerbahçe, haftaya başka biri… Bu böyle devam eder. Sorun “renkli gözlükler” değil; sorun hakemliğin A’dan Z’ye çürümüş olması. Kimse güvenmiyor, kimse tatmin değil, kimse ikna değil.

Bu ligde futbolcular, teknik adamlar, taraftarlar değişiyor ama hakemlik kurumu aynı berbat yapısıyla duruyor. İşin kötüsü artık sadece maçları değil, sezonun kaderini etkiliyor. Ve herkes susuyor.

Sahadaki futbolu konuşmak isterdik ama hakemler buna bile izin vermiyor. Türkiye’nin gerçeği bu: futbol var ama yönetenler yok. Bu yüzden de iyi oynayanın değil, hatayı görmeyenin kazandığı bir lig izliyoruz.

The post FATİH SULTAN TEKKE TAHT’A ADAY… appeared first on Malta Haber.

Genel anlamda sıkıcı bir derbi izledik. Tempo vasattı, kalite düşük, iki takım da “aman hata yapmayalım” zihniyetinde oynadı. Galatasaray, eksik kadrosu, yetersiz yedek kulübesi ve sakatlıktan daha yeni çıkmış yarım Osimhen’le Kadıköy’e geldi. Fenerbahçe ise son dönemin formda takımıydı. Herkes doğal olarak “Fenerbahçe favori” diyordu ama derbinin favorisi olmaz; bu maç yine bunu ispatladı.

Galatasaray ilk yarıya elindeki en iyi kadro ile çıktı ve defans yapısı doğruydu. Burada özellikle bir oyuncuyu ayıracağım: Kazımcan. “Bu çocuk olmayacak galiba” diye düşünülen o genç sol bek artık “olacak gibi” sinyaller vermeye başladı. Harika mı? Hayır. Takımı yukarı mı çekiyor? Şimdilik değil. Ama en önemlisi, büyük maçta bile sırıtmıyor. Galatasaray’ın bu sezon için en değerli kazanımlarından biri haline geliyor.

Fenerbahçe oyuna hükmeden taraftı. Bu hükmetmek pozisyon bolluğuyla değil, tempoyla, genişlikle ve oyun kontrolüyle geldi. Ancak yıldız farkını ortaya koyan tek an Sane’nin attığı goldü. Fenerbahçe savunmasını ipe dizer gibi çalımlayıp vurduğu o gol, kötü oynasa bile yıldız futbolcunun nasıl fark yaratabildiğinin kanıtıydı. Bu gol dışında maçta bireysel anlamda parlayan bir performans bulmak zor.

Burada bir parantez de Kerem’e açmak lazım. Galatasaray’da iki sezon önce parlayan Kerem’den bugün eser yok. Fenerbahçe formasıyla zaten beklenti altındaydı ama Galatasaray’a karşı “en azından bugün bir şey yapar” diyenleri bile hayal kırıklığına uğrattı. Derbide bu kadar silik kalmak kabul edilebilir değil.

Goller tamamen şans kokuyordu. Ne Galatasaray’ın golü organize bir atak ürünüydü, ne de Fenerbahçe’nin son dakika golü. Futbol bazen işte böyle… Top doğru kişiye doğru anda gelir ve sonuç değişir. Bu maçta olan tam olarak buydu.

Galatasaray’ın en büyük yanlışı ise Kazımcan sakatlanınca Yunus’u oyuna almak oldu. Bu tercih, saha içi mantığıyla açıklanabilecek bir şey değil. Berkan girse skor korunabilir, orta saha direnci artabilir, oyun soğutulabilirdi. Yunus tercihi oyunun dengesini bozdu ve Galatasaray’ı gereksiz risklere açık hale getirdi. Fenerbahçe’de de Talisca’nın daha erken girmesi gerektiği açıktı. Asensio ve Kerem’in beklenti altı performansları Fenerbahçe’nin üretkenliğini tamamen kilitledi.

Sonuçta skor 1-1. Son dakika golü Fenerbahçe tribünlerini mutlu etti, Galatasaraylıları üzdü; bu doğru. Ama büyük resme baktığımızda eksik, formsuz ve deplasmana gelen bir Galatasaray için alınan bir puan oldukça değerli. Fenerbahçe için ise bu maç çok net bir şekilde kaçan fırsat.

Derbi böyle bitti ama geriye yine aynı cümle kaldı: Bu ülkede derbinin favorisi olmaz.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Okan’a Yine Diş Geçmedi appeared first on Malta Haber.

“Santrfor alınmasın, bu kadro yeter” diyenlere bugün ders gibi bir maç oynandı. En-Nesyri, artık Fenerbahçe için umut vaat eden değil, umut tüketen bir oyuncu konumunda. Kimsenin beklentisini karşılamıyor; hatta o kadar kötü bir çizgide ki, ben bile savunurken yanıldığımı hissediyorum. Bu maçla birlikte net konuşuyorum: En-Nesyri’nin Fenerbahçe kariyeri bitmiştir.

Orta sahada Edson Álvarez iki farklı oyuncu gibi. Takım geri çekildiğinde adama şapka çıkarırsın; top kapar, baskıyı kırar, savunmayı toparlar. Ama hücumda o kadar etkisiz ki, Fenerbahçe’nin temposunu öldürüyor. İleriye geçişlerde sıfır katkı.

Gelelim gecenin yıldızına: Talisca. O Golünden bağımsız konuşuyorum; ilk kez bu kadar komple, dominant ve sürekli tehdit oluşturan bir oyun oynadı. Şut denemeleri olmasa Fenerbahçe’nin maça tutunma ihtimali yoktu. Tek başına tüm hücumu ayakta tuttu. Tartışmasız maçın adamıydı.

Kerem’e ayrı bir parantez açmak gerekiyor. Nerede bu çocuk? Yine sahada yok, yine etkisiz, yine kayıp. Hep söylüyorum: Kerem bir maç parıldar, üç maç kaybolur. Ama bu kez o üç maçlık yokluk biraz fazla uzadı. Fenerbahçe hücumda bir eksik oynuyor gibi.

Nene ise yükselen grafiğini hücumda sürdürdü. İstekli, hareketli, topu taşıyan, rakibi yoran bir profil çizdi. Her maç üzerine koyuyor ve bu katkı artık istikrara dönüşüyor. Fenerbahçe’nin hücumdaki en diri isimlerinden biri haline geldi.

Savunmada ise Skriniar’ı bu maç özelinde beğenmedim. Zamanlaması tutmadı, ağır kaldı, basit hatalar yaptı.

Buna karşın Fenerbahçe’nin maçtaki en büyük kazancı genç stoper Yiğit Efe oldu. Evet, zamanlama hatası yaptı. Normal. Ama yerden hamleleri, havadaki mücadeleleri ve özgüveni çok iyiydi. Hızlı, cesur, diri bir stoper geliyor. Fenerbahçe’nin rotasyonuna girmiş durumda. Bu çocuk hem Fenerbahçe hem de milli takım için büyük potansiyel.

Sonuç?

Fenerbahçe iyi değildi ama kötü de değildi; sallandı ama kopmadı. Böyle bir oyunda 1 puan iyidir. Ama masaya yazılan gerçek çok net:

En-Nesyri dönemi bugünden itibaren kapanmıştır.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: Kerem Sıfır, En-Nesyri Eksi! appeared first on Malta Haber.

Sane’ye gelirsek… Her hafta hayal kırıklığıydı ama işte yıldız farkı bu.
Bir an, bir pozisyon, bir gol.
Sara–İlkay–Sane pas zinciri, teknik kalite ve oyun aklının birleşimiydi.
Büyük futbolcu kötü oynasa bile maçı kazandırır.
Sane bunu yaptı.
Icardi’ye gelirsek… Fiziksel olarak düşmüş, mental olarak da tükenmiş durumda.
Ligde belki hâlâ iş yapar ama Avrupa’da temposuzluğu affettirme şansı yok.
Barış Alper hâlâ “patlama” bekleniyor ama o patlama bir türlü gelmiyor.
Yine de Galatasaray’ın kadro kalitesi öyle bir seviyede ki, tam kapasite oynamasa bile bu ligde zorlanmaz.

Fenerbahçe’ye geçelim.
Tamam kadro bence yetersiz , iyi değil. Ama Fenerbahçe neden bu kadar kötü oynuyor ? Karagümrük gibi ligin en zayıf takımlarından birine karşı bile zorlanmak alarm zillerini çaldırmalı.
Asensio dışında sahada kimse sorumluluk almıyor.
Kerem ve Talisca ne oynuyor anlamak güç.
Nene hâlâ beklenen katkıyı veremiyor.
Tedesco’yu beğeniyorum, oyun aklını seviyorum ama bu kadro ne hocaya uygun ne de sistemine.
Lig için yeterli olabilir ama büyük maçlarda sınıfta kalma riski yüksek.
Tekrar söylüyorum: Kerem bu takımda santrfor oynamalı.
Hocanın sisteminde en verimli olacağı yer orası.
Asensio ise bu takımın beyni olmalı.
Bunu oyun içinde sık sık gösteriyor.
Ama Karagümrük’e karşı bu kadar zorlanmak, takımın zihinsel olarak kırılgan olduğunu gösteriyor.
Yine de İsmail Yüksek’e hakkını verelim; orta alanda direnç kattı, mücadeleden kaçmadı.

Beşiktaş’a gelirsek…
Kasım’ı görmeden havlu attılar.
Sergen Yalçın geldi, evet biraz hareket getirdi ama bu iş sadece “isimle” yürümez.
Teknik direktörlük başka bir meziyet.
Bir sezonluk başarının hâlâ kredisiyle yaşanıyor ama bu sürdürülebilir değil.
Planlama yok, sistem yok, akıl yok.
Transfer politikası tam bir kaos.
Bir bölgeye para saç, diğerine “idare etsin” oyuncular al, sonra da şampiyonluk bekle.
Olmaz kardeşim!
Futbol mantık ister, plan ister.

Ve şu Orkun Kökçü meselesi…
İki ay önce kulübe gelen oyuncu kaptan yapılıyor.
Bu kadar kolay mı bu işler?
Kaptan dediğin aidiyet hissi olan adamdır. Bülent Korkmaz’dır, Volkan Demirel’dir, Şifo Mehmet’tir.
Orkun belki iyi futbolcu ama Beşiktaş kaptanı olacak kadar “Beşiktaşlı” değil henüz.
Bu karar bile yönetimsel karmaşanın özeti.

Sonuç ortada:
Galatasaray oynuyor, Fenerbahçe arıyor, Beşiktaş kaybolmuş durumda.
İlkay Gündoğan futbol oynuyor, diğerleri hâlâ hikâye anlatıyor.

The post Onur Gökmen Yetim Yazdı: İlkay Oynuyor, Diğerleri Konuşuyor! appeared first on Malta Haber.

Maçın yıldızı kimdi?
Kaleci Tarık Çetin!
Adam tek başına takımını taşıdı.
Fenerbahçe’de ise canını dişine takan iki isim var: Skriniar ve Semedo.
Onlar dışında?
Kusura bakmayın, 4. kişi yok!

Artık soruyorum:
Brown’a ne oldu?
Bu adam nasıl bu kadar düştü?
Nene’yi bu takıma kim önerdi?
Hani Türk oyuncular oynamıyordu?
E, artık oynuyorlar.
Nerede bunlar?
Yoklar!

Skriniar uğraşıyor, Asensio çabalıyor, ama diğerleri?
Kerem yine klasik Kerem.
Bir hafta hat-trick yapar, üç hafta ortalıkta yok.
Saman alevi gibi. Yanar, söner, biter.

Ben açık söylüyorum:
Tedesco’yu beğeniyorum.
Adamın elinde malzeme bu.
Bu oyuncular öyle “efsane kadro” falan değil. Asensio’yu geriye çekmiş, Talisca’yı 10 numaraya almış, bir şeyler deniyor.
Ama bu kadarla nereye kadar?
Bu takıma ciddi takviye şart.

En-Nesyri bu takımın kimyasına uymuyor. Formu yok, temposu yok, ritmi yok.
Hoca artık şapkadan tavşan çıkarmak zorunda!
Belki Talisca’yı forvete çekmeli, belki Nene’yi orada denemeli.
Çünkü “Duran” yok, En-Nesyri yok…
Ama en kötüsü, enerji yok!

Ve gelelim asıl meseleye…
Tedesco mu suçlu?
Hayır kardeşim!
Bu takımda en masum adam Tedesco’dur!

Asıl suç, 7 yıldır Ali Koç’un her transferine “Başkanım harika transferler! Tarihin en iyi kadrosu! Büyük başkan!” diye alkış tutan yandaş takımında!
Her hatada “Başkanım, aslında sen haklısın ama sistem seni engelliyor” diye pohpohlayan, kulübün damarına basan o sahte başarı tellallarında!

Ali Koç yıllarca aynı hatayı yaptı:
Futbolu bilmeden, futbolu bilenlere rağmen kadro kurmak.
Mourinho geldi, herkes “tarihin en iyi kadrosu” diye gazladı.

Sonuç?
Kadro kâğıt üstünde iyi, ama sahada ruhsuz, temposuz, kimliksiz!
Bu Duran’ı, bu Nene’yi kim aldıysa —kim aracı olduysa —yarın sabah o kapıdan içeri girmemeli.
Bu puan farkı ne Tedesco’ya, ne Sayın Saran’a yazar.
Bu farkın adresi net: Ali Bey!
Mourinho’ya körü körüne güvenen, karar almakta geç kalan, her sezon “tarihin en iyi kadrosu” palavrasına kanan Ali Bey. Ve Ali Bey’in bıraktığı kadro tarihin fiyaskosu gibi gözüküyor. Ve son olarak bu takımın kaptanı Mert Hakan ise Fenerbahçe daha çok bekler…

The post ONUR GÖKMEN YETİM YAZDI; ENKAZ VE FİYASKO appeared first on Malta Haber.