Yazida, bugün Malta’da yaşayan yabancı uyruklu kişi sayısının 100 bini aştığına dikkat çekilirken, bu kitlenin yerel iş gücünün yerini almadığı; aksine finansal hizmetlerden oyun sektörüne, bakım hizmetlerinden yemek dağıtımına kadar pek çok alanda ülke ekonomisinin işlemesini sağlayan kritik roller üstlendiği vurgulandı.

Ancak son yıllarda hızla artan yabancı nüfusun beraberinde yönetişim boşluklarını da getirdiği ifade edildi. Başvuru süreçlerinde aracı kurumlar ve işverenler tarafından istismar riski, çalışma koşullarındaki belirsizlikler ve kamu kurumlarının yabancı çalışanların ihtiyaçlarına yanıt vermekte yetersiz kalması bu sorunlar arasında gösterildi. Dil desteği eksikliği, kültürel uyum eğitimlerinin yetersizliği ve bürokratik süreçlerin yabancıların gerçeklerine göre düzenlenmemesi de eleştirilen başlıklar arasında yer aldı.

Yazıda ayrıca son dönemde gündeme gelen iki somut vakaya dikkat çekildi. Bunlardan ilki, güvenlik veri tabanlarında herhangi bir olumsuz kaydı bulunmamasına rağmen başvurusu reddedilen İranlı yüksek vasıflı bir çalışanın durumu oldu. National Commission for the Promotion of Equality tarafından yapılan incelemede, reddin “genel bir politika” kapsamında ve tutarlı bir hukuki gerekçeye dayanmadan alındığı belirtildi.

İkinci vakada ise, ruh sağlığı sorunları nedeniyle oturum iznini zamanında yenileyemeyen ve bu sebeple sınır dışı edilme riskiyle karşı karşıya kalan Hindistan vatandaşı bir kadının durumu ele alındı. Yıllardır Malta’da çalışan bu kişi için mahkeme, doğrudan deport edilmek yerine yeniden başvuru yapmasına izin verilmesini tavsiye etti.

Davaya bakan Yargıç Laurence Mintoff, kadının önce sınır dışı edilip ardından yeniden başvuru yapmak zorunda bırakılmasının makul olmadığını belirterek, kurumun daha sağduyulu bir yaklaşım benimsemesi gerektiğini ifade etti.

Mahkemede ise Identità, hukukun insani değerlendirmelerin önünde gelmesi gerektiğini savundu. Editoryalde bu yaklaşım, “insansız ve katı bir bürokratik anlayış” olarak nitelendirilirken, Malta’nın geçmişte gurur duyduğu misafirperverlik anlayışının sorgulanması gerektiği ifade edildi.

Yazının sonunda ise Malta ekonomisinin yabancı çalışanlara duyduğu yapısal ihtiyaç açık bir şekilde dile getirildi: Ülkeye gelen her bireyin kendi hikâyesi, fedakârlıkları ve tercihleri olduğu hatırlatılırken, yaygın kanının aksine Malta’nın bu kişilere değil; bu kişilerin Malta’ya katkı sunduğu gerçeğine dikkat çekildi.

The post Malta Ekonomisi Expatlara Dayanıyor: Times of Malta’dan Identità’ya İnsani Yaklaşım Çağrısı appeared first on Malta Haber.

Mahkeme, Hindistan uyruklu kadının, “şiddetli depresyon” yaşadığı için oturma kartını zamanında yenileyemediğini belirtti. Yargıç Laurence Mintoff’un kararında, hukuki gerekçelerin yanı sıra kadının uzun süredir Malta’da yasal olarak çalıştığına da dikkat çekildi.

Yargıç, kadının mevcut durumunun cezalandırılmasının orantısız olduğunu belirterek, yetkililere kadına yurt dışına gitmek zorunda bırakılmadan çalışma izni için yeniden başvurma hakkı verilmesini önerdi.

Kadın, 2021’den beri Malta’daki OZO Malta şirketinde çalışıyordu. Tek bir çalışma ve oturma izni olan “single work permit” her yıl yenilenmesi gerekirken, Aralık 2022’de süresi doldu. Kadın, yenileme başvurusunu ancak Ağustos 2023’te yaptı. Yetkililer, sürenin geçmiş olması nedeniyle başvuruyu reddetti.

2024’teki itiraz süreci zaman aşımına uğradı ve Mayıs 2025’te Yabancılar İtiraz Kurulu, kadının itirazını değerlendirmedi. Kadının avukatları, depresyonu ve babasının ölüm haberinin etkileriyle başvurusunu geciktirdiğini savundu ve sınır dışı etmenin aşırı bir tepki olduğunu belirtti.

Identità’nın avukatları ise hukukun insani durumlardan önce gelmesi gerektiğini savundu. Yargıç kararında kadının itirazını kabul etmese de, yetkililere kadının Malta’da kalıp yeniden başvurmasına izin verme çağrısını yineledi.

Kaynak: Timesofmalta

The post Mahkeme, Identità’ya Depresyondaki Göçmen Kadını Sınır Dışı Etmeme Çağrısında Bulundu appeared first on Malta Haber.

Dinler arası diyalog, birlikte yaşam, insan onuru ve eşitlik gibi ilkeleri merkeze aldığı belirtilen deklarasyonun en dikkat çekici maddesi, “Alevi düşmanlığının” eşitlik ve adalet ilkelerine aykırı bir suç unsuru olarak tanımlanması oldu. Alevi merkezli yayın organları bu adımı “tarihsel bir eşik” olarak nitelendirirken, Avrupa’da Alevilere yönelik önyargı ve ayrımcılığın ilk kez bu kadar açık biçimde adlandırıldığına dikkat çekti.

Yerel aktarımlara göre imza törenine Viyana Belediyesi’nden temsilciler ile farklı inanç topluluklarının liderleri katıldı. Konseyin amaçları arasında karşılıklı saygıyı güçlendirmek, nefret söylemiyle mücadele etmek ve dini topluluklar arasında kurumsal bir diyalog zemini oluşturmak yer alıyor. Deklarasyonun; ırkçılık, antisemitizm ve dini temelli dışlamaya karşı net bir tutum içerdiği de ifade ediliyor.

Bununla birlikte, deklarasyonun tam metni henüz Viyana Belediyesi’nin resmi internet sitesinde ya da uluslararası haber ajanslarında yayımlanmış değil. Dolayısıyla “Alevi düşmanlığının suç olarak tanındığı” yönündeki ifade, şu aşamada daha çok yerel ve tematik medya aktarımlarına dayanıyor ve bağımsız resmî kaynaklarla kapsamlı biçimde doğrulanmış durumda değil.

Alevi kurum temsilcileri ise, resmî metnin ayrıntıları netleşmese bile, Viyana’daki bu girişimin sembolik değer taşıdığını, Avrupa’daki Alevilerin görünürlüğü ve tanınması açısından önemli bir adım olduğunu vurguluyor. Önümüzdeki dönemde Konsey’in çalışmalarını sürdürmesi ve deklarasyonun tam metninin kamuoyuyla paylaşılması bekleniyor.

The post Viyana Deklerasyonu’ndan tarihi adım: Alevi düşmanlığı suç sayılacak appeared first on Malta Haber.

Raporda; deprem sonrası dönemde Hatay halkının yaşam hakkı, barınma hakkı, sağlığa ve eğitime erişim hakkı ile onurlu bir kentte yaşama hakkının sistematik biçimde ihlal edildiği vurgulanıyor. Konteyner kentlerden TOKİ uygulamalarına, “rezerv alan” kararlarından kamu ihalelerine, deprem davalarından kayıp yakınlarının adalet arayışına kadar geniş bir yelpazede, devletin eylem ve eylemsizliklerinin yarattığı sorunlar ayrıntılı biçimde ele alınıyor.

Çalışma, özellikle kadınların, çocukların, engellilerin ve kırılgan grupların yaşadığı mağduriyetlere dikkat çekerek, depremin Hatay için “geçmişte kalmış bir felaket” değil, halen devam eden bir hak ihlalleri süreci olduğunu tespit ediyor. Raporda ayrıca cezasızlık pratikleri, etkili soruşturma yürütülmemesi ve kamusal sorumlulukların yerine getirilmemesi gibi başlıklar da kapsamlı biçimde inceleniyor.

“Hatay Deprem Raporu 2026”, iç hukuk düzenlemelerinin yanı sıra Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi çerçevesinde devletin önleme, koruma, etkili soruşturma ve giderim yükümlülüklerini esas alarak hazırlandı. Çok sayıda meslek örgütü, sivil toplum kuruluşu ve yerel tanıklığın katkısıyla oluşturulan raporun, yaşananların hem kamusal hafızaya hem de hukuki kayda geçirilmesini amaçladığı belirtildi.

Raporun tam metnine şu adresten ulaşılabiliyor:
https://tip.org.tr/raporlar-belgeler/hatay-deprem-raporu-bir-afet-bir-yonetim-krizi

Basılı kopya talebinde bulunmak isteyenler ise tip@tip.org.tr adresi üzerinden iletişime geçebiliyor.

Türkiye İşçi Partisi Genel Başkanı Erkan Baş, çalışmanın kamuoyuna doğru ve bütünlüklü biçimde aktarılmasının, Hatay’da devam eden mağduriyetlerin görünür kılınması açısından büyük önem taşıdığını vurguladı.

The post Can Atalay’dan “Hatay Deprem Raporu 2026”: “Bir Afet Değil, Bir Yönetim Krizi” appeared first on Malta Haber.

İran coğrafyası, tarih boyunca medeniyetlerin çarpıştığı, imparatorlukların yükselip çöktüğü bir kadim sahne oldu. Ancak bu sahnenin en istikrarlı ve en dirençli aktörü, her zaman gölgede kalmaya zorlanan ama asla silinmeyen İranlı kadınlardı. Pers saraylarının bilge figürlerinden Kaçar döneminin gizli aktivistlerine, 1979’un devrimci sokaklarından bugünün dijital barikatlarına uzanan bu hikâye; pasif bir bekleyişin değil, stratejik bir “sabır sanatı”nınkronolojisidir. Ezilen ve korkutulan İran halkı adeta korkunun ecele faydası yok diyerek canı pahasına bile olsa değişim için sesini çıkarmıştır.

Modernleşmenin Çatal Yolu: Pehlevi’nin “Tepeden İnme” Devrimi

İranlı kadının modern dönemdeki ilk büyük sınavı, 1930’larda Rıza Pehlevi’nin Batılılaşma hamlesiyle başladı. 1936’daki Kashf-e hijab (Peçe Yasağı) ile kadınlar, devlet zoruyla kamusal alanda modernleşmeye itildi. Ancak bu, ironik bir şekilde toplumun muhafazakâr kesimindeki kadınları evlerine hapsetti. Modernite, kadına bir hak olarak sunulmak yerine bir “üniforma” gibi giydirilmeye çalışıldı.

Oğlu Muhammed Rıza Pehlevi döneminde ise kadınlar, 1963’teki Beyaz Devrim ile seçme ve seçilme hakkı gibi kritik yasal kazanımlar elde ettiler. Eğitimli, Batı’yı tanıyan, sanatla uğraşan bir kadın profili yükseldi. Fakat bu ilerleme, Tahran’ın kuzeyindeki villalardan taşraya yayılamadı. Bu uçurum, 1979’da yaşanacak o büyük sarsıntının da taşlarını döşedi.

1979 Devrimi: Bir Umudun ve İhanetin Anatomisi

Dünya tarihinin en büyük kitle hareketlerinden biri olan 1979 İslam Devrimi’nde kadınlar, Şah rejiminin baskısına karşı siyah çarşaflarıyla meydanları doldurduğunda, hayallerinde daha özgür ve adil bir İran vardı. Ancak devrim, kısa süre sonra kendi çocuklarını ve özellikle kendi kadınlarını “terbiye etmeye” soyundu.

Zorunlu hicap yasası, aile hukukundaki gerilemeler ve kadının sosyal hayatındaki “ikincil” konumu, bir gecede yürürlüğe girdi. O günlerde başlayan direniş, sadece sokak eylemleriyle sınırlı kalmadı; İranlı kadın, mücadelesini “evlerin içine” ve “zihinlerin derinliğine” taşıdı. Sabır, burada bir teslimiyet değil, bir “hazırlık evresi” haline geldi.

Sessiz Güç: Eğitim, Sanat ve “İçeriden” Direniş

İranlı kadınların son kırk yıldaki en büyük başarısı, sistemin onlara sunduğu dar alanı bir kaleye dönüştürmek oldu.

Eğitimin Zaferi: Devlet, dindar aileleri ikna etmek için okulları “güvenli” hale getirdiğini savunurken, kadınlar bu fırsatı üniversiteleri fethetmek için kullandı. Bugün mühendislikten tıbba kadar her alanda kadınların ezici üstünlüğü, rejimin “evdeki kadın” doktrinini sessizce çürüttü.

Metaforların Dili: Sinema ve edebiyat, kadının en güçlü sığınağı oldu. Doğrudan eleştirinin yasak olduğu bir düzende, Füruğ Ferruhzad’ın şiirleri kulaktan kulağa yayıldı. Yönetmenler, sansürü aşmak için bir çocuğun bakış açısını veya bir halı dokumacısının sabrını kullanarak aslında kadının esaretini dünyaya haykırdı.

Mahsa Amini ve Ahu Deryayi: Sabrın Taşma Noktası ve Sembollerin Dili

2022 yılı, İran için bir dönüm noktasıdır. Jina MahsaAmini’nin ahlak polisi gözetiminde hayatını kaybetmesi, on yıllardır biriken “mikro-direnişlerin” makro bir isyana dönüşmesine neden oldu. Bu kez sokaklarda sadece ekonomik talepler değil, “Kadın, Yaşam, Özgürlük” (Jin, Jiyan, Azadi) felsefesi vardı.

Bu hareketin son ve en sarsıcı halkası ise Ahu Deryayi oldu. Bir üniversite kampüsünde, kendisine yönelik kıyafet tacizini protesto etmek için kıyafetlerini çıkarıp sadece iç çamaşırlarıyla yürüyen o genç kadın, aslında şunu söylüyordu: “Bedenim üzerindeki otoritenizi reddediyorum.” Bu eylem, sabrın bittiği ve “saf cesaretin” başladığı yerdir. Artık kadınlar sadece başörtüsünü değil, kendilerine dayatılan tüm kimlik şablonlarını söküp atmaktadır. Kadınlar benliklerine uzanan tehlikeli baskıyı kırmak için seslerini birleştirmiştir.

Direnişin görsel dili de bu süreçte radikal bir değişim geçirdi:

Fotoğrafların Yakılması: Özellikle rejim liderlerinin, dini figürlerin veya zorunlu hicabı simgeleyen objelerin fotoğraflarının, halka açık yerlerde ateşe verilmesi, sembolik bir “yakıp geçme” eylemine dönüştü. Bu, sadece bir protesto değil, aynı zamanda nefret edilen otoriteye karşı psikolojik bir meydan okumadır.

Saç Kesme Ritüeli: Amini’nin ölümünün ardından başlayan ve küresel çapta yayılan saç kesme eylemleri, yasın ve öfkenin evrensel bir sembolü haline geldi. Kesilen saçlar, bir yandan ataerkil yapıya karşı bir özgürleşme manifestosuyken, diğer yandan rejimin kadın bedenine yönelik kontrolünü reddetmenin en net ifadesiydi.

Grafitiler ve Duvar Yazıları: Sokak sanatçıları ve aktivistler, şehrin duvarlarını direnişin tuvaline dönüştürdü. Kadınların özgürlük taleplerini yansıtan grafitiler, rejimin propaganda afişlerinin yerini alarak adeta şehrin vicdanı oldu.

Zorunlu Başörtüsünün Fırlatılması: Kadınların halka açık alanlarda başörtülerini çıkarıp havaya fırlatması, bazen bir sopanın ucuna bağlayıp sallaması, “hicabı fırlatma” eylemiyle fiziksel bir reddiyeyi görselleştirdi. Bu eylem, doğrudan bir yasağa karşı gelmenin ve otoriteyi hiçe saymanın güçlü bir ifadesidir.

Hukuk ve Sivil İtaatsizlik: Satranç Tahtasındaki Hamleler

İranlı kadınlar bugün, sivil itaatsizliği bir yaşam pratiğine dönüştürmüş durumda.

Beyaz Çarşambalar ve Benim Gizli Özgürlüğüm gibi hareketlerle başlayan dijital aktivizm, bugün sokaklarda başörtüsüz dolaşan binlerce kadının sessiz ama kararlı eylemiyle taçlanıyor.

Mahkemelerde, aile yasalarındaki boşlukları kullanarak haklarını savunan kadın hukukçular, rejimin yasal duvarlarını içeriden sarsıyor.

Geleceğin Vizyonu: Bir Medeniyetin Vicdanı

Dünden bugüne İranlı kadınların hikâyesi, bize baskının hiçbir zaman kalıcı olamayacağını kanıtlıyor. Onların sabrı, uygun mevsimi bekleyen bir tohumun toprağı çatlatma sancısıydı. Bugün o toprak çatlamış, fidan boy vermiştir ve artık korkusuz bir kadın imajı ile yeniliğe adım adım yaklaşmaktadır.

İran’ın geleceği; Tahran’ın ara sokaklarında korkusuzca yürüyen, üniversite kürsülerinde gerçeği haykıran ve evlerinde çocuklarına özgürlüğü fısıldayan o kadınların eseridir. Sabır atlası tamamlanmış, artık özgürlük coğrafyasının haritaları çizilmeye başlanmıştır. İranlı kadın, sadece kendi ülkesinin değil, dünyadaki tüm baskı altındaki ruhların ilham kaynağı ve vicdanıdır. Direnişin adı artık sadece sabır değil; varoluştur.

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI; SABIR ATLASINDAN ÖZGÜRLÜK MANİFESTOSUNA: İRANLI KADININ YÜZYILLIK YÜRÜYÜŞÜ appeared first on Malta Haber.

Yapılan açıklamada, Venezuela toprakları ve karasularına yönelik tek taraflı askerî müdahalelerin, deniz ablukası iddialarının ve Venezuela Devlet Başkanı Nicolás Maduro ile eşinin alıkonulmasına dair iddiaların, bir egemen devletin toprak bütünlüğü ve siyasi bağımsızlığına karşı “suç teşkil eden güç kullanımı” olduğu savunuldu.

Açıklamada, ABD’nin operasyonları “uyuşturucu kaçakçılığıyla mücadele” gerekçesiyle gerçekleştirdiği iddiasının gerçeği yansıtmadığı öne sürülerek, Venezuela’nın ABD’ye ulaşan uyuşturucu trafiğinde belirleyici bir rolü bulunmadığı ifade edildi. Eylül ayından bu yana Venezuela açıklarında 35’ten fazla saldırı düzenlendiği, bu saldırılarda 115 kişinin yargısız ve delilsiz şekilde hayatını kaybettiği iddia edildi.

Metinde, son gelişmelerin Venezuela’daki yönetimi devirmeye ve ülkenin geniş petrol rezervleri üzerinde kontrol sağlamaya yönelik yeni bir müdahale girişimi olduğu ileri sürüldü. Venezuela halkının kendi kaderini tayin hakkına sahip olduğu vurgulanırken, “emperyal müdahalelere maruz bırakılmaması gerektiği” ifade edildi.

Açıklamada ayrıca, küresel güçlerin komşu ülkelere yönelik baskı ve saldırılarının tehlikeli bir eğilim haline geldiği belirtilerek, bunun Rusya’nın Doğu Avrupa’daki eylemleriyle benzerlik taşıdığı savunuldu. ABD’nin geçmişte 1973’te Şili’de Salvador Allende’nin devrilmesi ve 2003’te Irak’ın işgali gibi örneklerle uluslararası hukuku ihlal ettiği de hatırlatıldı.

Son olarak, Malta’nın sessiz kalmasının küçük ülkeleri koruyan uluslararası hukuk düzenini zayıflatacağı ifade edilerek, Malta hükümeti ve Avrupa Birliği’nin Venezuela’ya yönelik saldırıları açık şekilde kınaması çağrısı yinelendi.

The post Moviment Grafitti:Malta ve AB, ABD’nin Venezuela’ya Yönelik Askerî Operasyonları Kınamalı appeared first on Malta Haber.

Başörtüsü “dini sembol” olarak değerlendirildi

Başvuran kadın, mülakat sırasında başörtüsünün kendisi için dinî bir zorunluluk olduğunu ve duruşma esnasında çıkaramayacağını ifade etmişti. Hessen Adalet Bakanlığı ise bu durumun, mahkemeye taraf olarak katılan kişiler açısından devletin dinî ve dünya görüşü bakımından tarafsızlık ilkesini zedeleyeceğini savunarak başvuruyu reddetmişti.

Darmstadt İdare Mahkemesi de bu gerekçeyi haklı buldu. Kararda, hâkim ve savcıların duruşma salonlarında görünür bir dinî sembol taşımasının, devletin tarafsızlığına dair kuşku yaratabileceği belirtildi.

Mahkeme: “Müdahale sınırlı düzeyde”

Mahkeme, kadının din özgürlüğünün büyük önem taşıdığını kabul etmekle birlikte, başörtüsünün yalnızca duruşma sırasında çıkarılmasının istendiğini vurguladı ve bunun “asgari bir müdahale” olduğu kanaatine vardı.

Karara karşı temyiz yolu açık bırakıldı.

Almanya’da benzer kararlar artıyor

Başörtüsü ile hâkimlik ve yargıçlık bağlamındaki tartışma Almanya’da yeni değil.

• Aşağı Saksonya’da geçen yıl, fahri yargıç olmak isteyen bir kadının başvurusu benzer gerekçelerle reddedilmişti.

• Kuzey Ren-Vestfalya’da ise Hamm Eyalet Yüksek Mahkemesi, devletin tarafsızlık yükümlülüğünü gerekçe göstererek aynı yönde bir karar vermişti.

Bu davanın ardından başvuran kişi konuyu Federal Anayasa Mahkemesi’ne taşımış durumda; yüksek mahkemenin kararı henüz açıklanmadı.

Almanya’da tartışma büyüyor

Başörtüsü yasağına ilişkin kararlar, Almanya’da uzun süredir tartışmasının sürdüğü “devletin tarafsızlığı mı, din özgürlüğü mü?” sorusunu yeniden gündeme getirdi.

Federal düzeyde birleştirilmiş ve tek tip bir uygulama olmaması, eyalet mahkemelerinin kararlarının birbirine paralel şekilde şekillenmesine rağmen tartışmaların devam etmesine neden oluyor.

Kaynak: DW

The post Almanya’da Başörtülü Kadına Hâkimlik Engeli: Mahkeme Devletin Tarafsızlığına İşaret Etti appeared first on Malta Haber.

Olay, Swieqi Road üzerindeki bir apartmanda meydana geldi. Dairede yaşayanlar, polis memurlarının kapıyı kırarak içeri girdiğini, kendilerini tanıtmadıklarını ve neden eve baskın yaptıklarını açıklamadıklarını belirtti. Şikayet dilekçesinde, silahların yüzlerine doğrultulduğu ve dizleri üzerinde bekletildikleri, bu sırada idam edilecekleri korkusuna kapıldıkları ifade edildi.

“Kapıyı açar açmaz silahı kafamda hissettim”

Olayı yaşayan Türk kadın şöyle anlatıyor:

“Eşimle uzun süredir Malta’da yaşıyoruz. O akşam evde ben, eşim ve iki arkadaşımız vardı. Koridordan bir arbede sesi duyduk ve eşim kapıyı açtı. Kapı açılır açılmaz eşimin kafasına doğrultulmuş bir silah gördük. Hiçbir açıklama yapmadan evin içine girip bizi kelepçelediler. Kafamıza silah doğrulttular. Ne olduğunu anlayamadık.”

Daire sakinleri, paniğe kapılıp balkon tarafına çekilerek acil yardım hattını aradıklarını ancak herhangi bir destek alamadıklarını söyledi. Polisler daha sonra alt kattaki kapıyı kırarak içeri girdi ve içeride bulunanları tek tek elleri başlarında olacak şekilde aşağı inmeye zorladı.

Bir kişinin elleri hem kelepçe hem kelepçe yerine kullanılan plastik kablo bağlarıyla sıkıca bağlandı. Diğer üç kişinin elleri de kablo bağlarıyla kelepçelendi.

“Yanlış daireye gelmişiz”

Daire sakinleri, silahlı polislerin kısa süre sonra bağırarak bina içindeki başka bir daireye yönelmesiyle durumun yanlış adres baskını olduğunu fark ettiklerini belirtti.

Yaşayan kadın, o an hissettikleri korkuyu şöyle anlatıyor:

“Sonrasında yanlışlık olduğunu söylediler ama hangi yanlışlık bizim yaşadığımızı geri alabilir? Kapımıza dayanıp bizi silahla tehdit ettiler. Böyle bir şeyin açıklaması olamaz. O gece psikolojik olarak çöktük.”

Şikayet etmek istediler, engellendiklerini söylüyorlar

Ertesi gün olayla ilgili polis merkezine gidip şikayetçi olmak isteyen daire sakinleri, görevli bir memurun kendilerine “Sizi ararız” dediğini ancak kimsenin kendilerine geri dönüş yapmadığını ifade etti.

Bunun üzerine dört kişi, avukatları aracılığıyla yargıya başvurdu ve baskına ilişkin tüm vücut kamerası görüntüleri ile operasyon kayıtlarının saklanmasını ve kendilerine verilmesini talep etti. Ayrıca kişisel özgürlük hakkı, güvenlik hakkı, kötü muamele yasağı, özel hayatın gizliliği ve etkili başvuru hakkının ihlal edildiğini öne sürerek polis komiserliğinden ve devlet avukatlığından zararlarının karşılanmasını talep etti.

Konsolosluk ve avukat devrede

Olaydan sonra mağdurlar, Türkiye’nin Malta Temsilciliği’ne de durumu bildirdi. Şu anda hukuki süreç devam ediyor. Mağdurlar, olayın sadece maddi değil, derin psikolojik etkiler bıraktığını vurguluyor:

“Evimizde güvende olduğumuzu düşünüyorduk. O gece bu duyguyu kaybettik.”

The post Malta’daki Türklerin Korku Dolu Gecesi: Zırhlı Polis Yanlışlıkla Evi Bastı appeared first on Malta Haber.

21 Yıl Süren Hukuk Mücadelesi

Davacı Rifat Prenča, 2003 yılında Sırbistan’a giriş yaparken yanında taşıdığı 39.500 euroyu beyan etmediği gerekçesiyle gümrük yetkililerince parasına el konuldu. Ülke içindeki mahkemelere yaptığı itirazlardan sonuç alamayan Prenča, 2012 yılında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne başvurdu.

Yaklaşık 21 yıl süren hukuk mücadelesinin ardından, AİHM 16 Eylül 2025 tarihli kararında, Sırbistan’ın Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 1 No’lu Ek Protokolü’nün 1. maddesini (mülkiyet hakkı) ihlal ettiğine karar verdi.

“El Koyma Orantısızdı”

Mahkeme, Sırbistan’ın uyguladığı el koyma işleminin orantısız olduğunu ve başvurucunun mülkiyet hakkına aşırı müdahale teşkil ettiğini vurguladı. Kararda, “Devletin el koyma tedbiri, kamu yararı ile bireysel haklar arasındaki adil dengeyi sağlamamıştır” ifadesine yer verildi.

AİHM, bu nedenle Sırbistan hükümetinin başvurucuya el konulan 39.500 euronun yanı sıra yasal faizleri de ödemesine hükmetti.

Emsal Nitelikte Bir Karar

Prenča kararı, AİHM içtihadında gümrükte el konulan nakit paralar ve mülkiyet hakkı ihlalleri bakımından emsal teşkil edecek nitelikte değerlendiriliyor. Uzmanlara göre bu karar, özellikle Doğu Avrupa ülkelerinde benzer durumlarda bireylere yeni başvuru yolları açabilir.

Kaynak:

HUDOC – Prenča v. Serbia (Başvuru No: 48725/12, Karar Tarihi: 16 Eylül 2025)

The post AİHM’den Emsal Karar: Sırp Gümrüğünde El Konulan 39.500 Euro İade Edilecek appeared first on Malta Haber.

Yakalama kararı çıkarılan isimler arasıda Binyamin Netanyahu dışında Savunma Bakanı İsrael Katz, Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir ve Genelkurmay Başkanı Eyal Zamir, Deniz Kuvvetleri Komutanı David Saar Salamar gibi İsrailli yetkililer de yer aldı.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın açıklaması şu şekilde:

İsrail Devleti’nin bugüne kadar Gazze’de sistematik bir şekilde gerçekleştirdiği soykırım ve insanlığa karşı suçlar neticesinde aralarında kadınların ve çocukların da bulunduğu binlerce insanın hayatını kaybettiği, yine binlerce insanın yaralandığı ve yerleşim yerlerinin kullanılamaz hale geldiği, 29.01.2024 günü “Hind Recep” isimli 6 yaşındaki kız çocuğunun İsrail askerleri tarafından 335 kurşunla katledildiği, özellikle 7 Ekim 2023 tarihinden bugüne dek belirtilen eylemlerin her geçen gün artarak devam ettiği, 17 Ekim 2023 tarihinde El Ehli Baptist Hastanesi’ne yapılan saldırı sonucunda hastane binasının 500’ü aşkın hayatını kaybettiği, 29 Şubat 2024 günü İsrail askerleri tarafından sivil ekmek kuyruğunun hedef alındığı ve 21.03.2025 tarihinde Türk Filistin Dostluk Hastanesi’nin bombalandığı, yine benzer şekilde birçok sağlık kuruluşuna saldırı gerçekleştirildiği, ayrıca Gazze’nin abluka altına alındığı ve mağdurların insani yardıma erişiminin engellendiği, bu durumun dünya kamuoyunda da geniş çaplı yer bulduğu anlaşılmıştır.

Bu kapsamda; insani yardım ulaştırmak amacıyla Küresel Sumud Filosu içerisinde yer alan gemilere, bu gemiyle ulaşan Gazze’ye karadan giden ve bu filoda yer alan aktivistlere saldırı neticesinde alıkonulan mağdurlarla ilgili olarak Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi’ndeki düzenlemeler, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 15. Maddesindeki yetki kuralları ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 13. Maddesindeki görev kuralları çerçevesinde Cumhuriyet Başsavcılığımızca “Eziyet, Nitelikli Yağma, Mala Zarar Verme, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Ulaşım Aracının Kaçırılması veya Alıkonulması” suçları kapsamında re’sen soruşturma başlatılmıştır.

İsrail Devleti tarafından alıkonulan mağdurların 04.10.2025 – 07.10.2025 ve 09.10.2025 – 10.10.2025 tarihlerinde hava yolu ile ülkemize gönderilmiş, mağdurların ülkemize dönmelerinin akabinde İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nda adli ve psikolojik muayeneleri yapılmış ve düzenlenen adli muayene raporları Cumhuriyet Başsavcılığımıza gönderilmiştir.

Cumhuriyet Başsavcılığımızca şahısların mağdur/müşteki sıfatıyla beyanlarına başvurulmuş, yürütülen soruşturma işlemleri sırasında, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması ve olayda cezai sorumluluğu bulunan kişilerin tespiti amacıyla İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü ve Milli İstihbarat Teşkilatı Başkanlığı’na (MİT) müzekkereler yazılmıştır.

Soruşturma sürecinde; Küresel Sumud Filosu mağdurlarının vekilleri aracılığıyla Cumhuriyet Başsavcılığımıza yaşanan süreçle alakalı bir takım dilekçeler ibraz ettikleri, İstanbul 2 Nolu Baro Başkanlığı’nca 07.11.2025 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığımıza ihbar mahiyetinde suç duyurusu dilekçesi gönderildiği, elde edilen deliller ışığında aşağıda isimleri yer alan İsrail Devleti yetkililerinin Gazze’de sistematik bir şekilde gerçekleştirdikleri İnsanlığa Karşı Suçlar ve Soykırım eylemleri yönünden ve Küresel Sumud Filosu’na yönelik gerçekleştirilen eylemler yönünden cezai sorumluluklarının bulunduğu tespit edilmiştir.

Şüphelilerin halihazırda ülkemizde bulunmamaları sebebiyle yakalanamadıklarının tespit edilmesiyle 07.11.2025 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığımızın talebi üzerine İstanbul Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliği’nce aralarında İsrail Başbakanı Binyamin NETANYAHU, İsrail Savunma Bakanı İsrael KATZ, İsrail Sınır Güvenliği Bakanı Tamara Ben GVİR, İsrail Genel Kurmay Başkanı Eyal ZAMİR ve İsrail Deniz Kuvvetleri Komutanı David Saar SELAMA’nın da aralarında bulunduğu 37 şüpheli hakkında Türk Ceza Kanunu’nun 77. Maddesinde düzenlenen “İnsanlığa Karşı Suçlar” ve Türk Ceza Kanunu’nun 76. Maddesinde düzenlenen “Soykırım” suçlarından tutuklamaya yönelik yakalama emri düzenlenmiştir.

Soruşturma titizlikle ve çok yönlü olarak devam etmektedir.

Kamuoyunun bilgisine duyurulur.

The post SON DAKİKA! TÜRKİYE’DEN NETANYAHU HAKKINDA YAKALAMA EMRİ appeared first on Malta Haber.