Fenerbahçe, Feyenoord karşısında öyle bir futbol oynadı ki, tribündeki 50 bin kişi de, ekran başındaki milyonlar da “hah işte bu” dedi. Karakter koydu mu? Koydu.  Cesaret gösterdi mi? Gösterdi. Taktik, teknik, performans bir tane eksik yok. Üstelik bu kez skor da tarihi. İlk düdükten itibaren oyun planı netti: Feyenoord’un solunu paramparça etmek. Ve bunu o kadar sistemli yaptılar ki rakip daha devreye gitmeden “biz bu maçı alamayız” havasına girdi.

Mourinho, sonunda Neysri’yi o beklenen duvar olarak kullandı, yanına ikinci forveti koydu. Tek forvetin yarattığı bağlantı sorunları ortadan kalktı. Bu işin kitabını yazmak gerekiyorsa Mourinho zaten yazmış. Avrupa gecelerini herkesten iyi biliyor, istemem yan cebime koy hocası ama hakkını teslim edeceğiz.

Archie Brown… Hazırlık kampında ortalarda yok, ilk maçta silik. Bu maç? Sahaya çıktı ve “ben buradayım” dedi. 2 asist 1 gol mü? Rakamlarla sınırlamayın. Adam Feyenoord’un solunu söktü, attı, felç etti.Soldan oyun kurulumunun başrolüydü.

Fred, geçen maç oksijen maskesi takmış gibiydi; bu kez orta sahanın ciğeri oldu. Szymanski’nin pasları ise milimetrik… adeta Alex’in ruhu Kadıköy çimlerinde dolaşıyordu.

Ve gelelim taraftar meselesine… Fenerbahçe camiası futbolun en duygusal topluluklarından biri. Bir mağlubiyette “her şey bitti” havası, bir galibiyette “transfer mi? Gerek yok” rehaveti. Kaleci tamam, orta saha yeter, kanatlar şahane… YOK! Böyle giderse Benfica, Avrupa kapısını suratınıza kapatır.  Feyenoord bu sene geçen seneki Feyenoord değil; bunu unutursanız yine yarı yolda kalırsınız. Ama bu tarihi galibiyet de potansiyeli göstersin. Bu yapılabiliyormuşu gördük.

İlk canavar kesildi. Ama önünüzde koca bir ejderha var. Adı Benfica. Bu ejderha, nefesini üfledi mi yalnızca savunmanızı değil, bütün hayallerinizi yakar. Oraya aynı disiplin, aynı iştah, aynı futbol aklıyla gitmezseniz; bugün sokaktaki kutlamalar yarın ağıta döner. Prenses hâlâ kurtarılmadı. Ve bu masalın mutlu sonla bitip bitmeyeceğini, o ejderhanın mağarasında vereceğiniz savaş belirleyecek.

The post Avrupa Masalında Son Bölüm: Ejderha appeared first on Malta Haber.

Fenerbahçe Feyenoord deplasmanında kötü müydü? Hayır. Ama kazanmak için yeterli kaliteye ve agresifliğe sahip miydi? Ona da “evet” diyemeyiz. Takım organize olmaya çalıştı ama birçok bölgedeki yetersizlikler oyunu tıkadı. Mourinho’nun takımında bir düzen ve savunma planı vardı ama uygulayıcılar bu seviyeyi henüz taşıyamıyor. Rakip ceza sahasında etkisizlik bir yana, savunmada da düşündüğümüz kadar sağlam bir görüntü ortaya konamadı.

Mourinho’nun Planı Vardı Ama Malzeme Yetersiz

Mourinho sahaya net bir planla çıktı. Bloklar arası mesafe dar tutuldu, merkez kapatıldı, geçiş anları kollandı. Ancak uygulamada ciddi aksamalar yaşandı. Çünkü bu planı sahada işleyecek oyuncu profili şu an için yeterli değil. Özellikle orta saha ve kanat bölgelerindeki kalite eksikliği, hem savunmayı hem de hücumu tıkayan başlıca unsurlar oldu.

Bek Performansı Zayıftı, Pozisyonlar Verildi

Oosterwolde topu ileri taşıyamadı, bire birlerde geçildiği anlar oldu. Mert Müldür ise hem topla hem topsuz oyunda temposuzdu. Hücuma bindirme yapmadığı gibi savunmada da sık sık arkasına adam kaçırdı. Feyenoord bu zaafları değerlendirmeye çalıştı, zaman zaman da başarılı oldu. Özellikle ilk yarıda ceza sahası çevresinde net pozisyonlar verildi. Orta saha desteği yetersiz kalınca savunma hattı yalnızlaştı. Yani “Fenerbahçe pozisyon vermedi” demek, iyimser bir okumadır. Fark yemedik ama bu savunmanın iyi olduğu anlamına gelmiyor.

Kaleci Eleştirilebilir Ama Asıl Sorun Önde

İrfan Can Eğribayat özgüven olarak zayıf bir görüntü verdi. Yan toplarda kararsız kaldı, ayakla oyun kurmada sorun yaşadı. Ancak bu maç bu kaleciden gitmedi. Asıl sorun, topun defanstan çıkamaması. Orta saha ve kanatlar tamamen bağlantısız kaldı. Fred çok top kaybetti, Amrabat yavaş kaldı, Szymanski ise tüm yaratıcı yükü tek başına sırtlandı. Kanatlar oyunun dışında kaldı. Böyle bir yapıda kalecinin iyi olması maç kazandırmaz, sadece farkı önler.

Kanatlar ve Brown: Ters Akıntı

İrfan Can Kahveci oyunun içinde yoktu. Oğuz Aydın istekli ama temposuzdu. Archier Brown ise bekleneni yine veremedi. Hazırlık maçlarındaki zayıflığı “kamp yorgunluğu” diye yorumladık, ama hâlâ pas bağlantısı kuramayan, topu ileriye taşıyamayan, sürekli geriye oynayan bir oyuncu izliyoruz. Bu seviyede yalnızca atletizm yetmiyor; teknik kalite, karar verme, pas zamanlaması şart.

Feyenoord Kırılgandı, Değerlendirilemedi

Feyenoord savunmada ciddi boşluklar verdi. Çizgi halinde yakalandıkları anlar oldu. Ancak Fenerbahçe bu anlarda ya pas veremedi, ya koşuyu atamadı, ya da finali yapamadı. Duran gibi ceza sahasında savunmayı yıpratacak bir oyuncunun eksikliği hissedildi. Bu maç Duran’a uygundu ama Mourinho tercih etmedi. Bu da ayrı bir tartışma konusu.

Transfer Önceliği Değişmeli

Fenerbahçe’nin kaleciye değil, orta sahaya ve kanatlara yatırım yapması gerekiyor. Oyunu yönlendirecek bir 6 numara, sorumluluk alacak bir 8 numara ve çizgiyi delecek iki kanat oyuncusu bu takımın en temel ihtiyacı. Mourinho’nun sistemi ortada. Ama o sistemi işleten ayaklar bu seviyede yetersiz kalıyor. Kaleci vitrin olabilir ama vitrinin içi boşsa anlamı yok.

Skor Umut Veriyor, Oyun Değil

Fenerbahçe bu maçı farklı kaybetmedi ama kazanacak oyunu da oynayamadı. Kadıköy’de atmosfer, taraftar gücü ve Mourinho’nun ikinci maç tecrübesi devreye girecek. Ancak aynı oyuncu yapısı ve aynı oyun anlayışıyla sahaya çıkılırsa, farklı bir sonuç beklemek iyimserlik olur. Duran bu Feyenoord defansına karşı muhakkak oynamalıdır.

Son Söz

Fenerbahçe kötü değildi. Ama eksikti. Eksik olan sadece bireysel performanslar değil, sistemin işlemesi için gereken temel yapı taşlarıydı. Bekler yetersizdi, orta saha güçsüzdü, hücum yalnızdı, savunma ise yalnız bırakıldı. Bu takıma kaleci değil, omurga ve kanat lazım. Tur Kadıköy’de geçilebilir. Ama gruplarda var olmak için bu kadro yeterli değil. Bunu görmek ve söylemek gerekiyor.

The post Fenerbahçe Kötü Değildi, Eksikti appeared first on Malta Haber.

The post Lokum Kura mı, Zift Gerçek mi? appeared first on Malta Haber.