Paylaşımında, “İlla tıp okuyacaksın, illa mühendis olacaksın” anlayışının çocukların bireysel yetenek ve ilgi alanlarını göz ardı ettiğini vurgulayan Ortaylı, bu tür bir yaklaşımın gençleri istemedikleri mesleklerde çalışmak zorunda bırakarak uzun vadede hem bireysel hem de toplumsal verimliliği düşürebileceğine dikkat çekti.

Toplumların yalnızca doktor ve mühendislere değil; aynı zamanda iyi filozoflara, yetenekli zanaatkârlara, derinlikli tarihçilere ve sanatkârlara da ihtiyaç duyduğunu belirten Ortaylı, “Tarih okuyup da aç mı kalacaksın?” şeklindeki yaygın bakış açısının, bireyleri tek tip kariyer kalıplarına hapsettiğini ifade etti.

Ortaylı ayrıca, sadece statü veya maaş beklentisiyle seçilen mesleklerin bireyleri uzun vadede mutsuz ettiğini ve işine yabancılaşan bir bireyin topluma fayda sağlamasının zorlaştığını dile getirdi. İnsanların zamanın nasıl geçtiğini fark etmeden yaptığı işin, aslında onların gerçek mesleği olduğunu belirten Ortaylı, gençlerin mahalle baskısı ya da aile yönlendirmesiyle değil, kendi kabiliyetleri doğrultusunda karar vermesi gerektiğini söyledi.

Söz konusu paylaşım, kısa sürede sosyal medyada geniş yankı uyandırırken, özellikle yurt dışında yaşayan Türk aileler arasında çocukların eğitim ve kariyer planlaması konusundaki beklentilerin yeniden tartışılmasına neden oldu.

İlber Ortaylı, meslek seçiminin bireysel yeteneklere göre şekillenmesi gerektiğini vurgulayarak, “O gömlek dar geliyorsa, düğmeleri koparmadan çıkarın” ifadeleriyle gençlere kendi yollarını çizme çağrısında bulundu.

The post İlber Ortaylı’dan Ailelere Meslek Seçimi Uyarısı: “Herkes Doktor veya Mühendis Olmak Zorunda Değil” appeared first on Malta Haber.

Sosyal Medya Algoritmaları ve “Anlık Tatmin” Kültürü

Geleneksel Türk kültüründe “sabır”, “kanaat” ve “istikrar” temel erdemlerdi. Ancak sosyal medya, bu erdemleri kökünden sarsmıştır.

Beğeni odaklı kimlik inşası olarak tanımlanabilecek bir durum ortaya çıkmıştır. Günümüzde gençler, karakterlerini “ne oldukları” üzerine değil, sosyal medyada “nasıl göründükleri” üzerine kurmaktadır. Bu durum, derinliksiz, yüzeysel ve sadece onaylanmaya muhtaç bir kişilik yapısını beraberinde getirmektedir.

YouTube ve TikTok gibi platformlarda hiçbir entelektüel derinliği olmayan kişilerin ulaştığı devasa zenginlik ve şöhret, genç zihninde “okumak ve çalışmak gereksizdir” algısını oluşturmuştur. Bu duruma toplumsal iş bölümüne ve çalışma ahlakına vurulan en büyük darbe diyebiliriz. Sebepsiz zenginleşen bir kitle ile birlikte Old Money yerini görgüsüz bir kuşağa bırakmıştır.

Dilin Bozulması ve Düşünce Dünyasının Daralması

Bir toplumun düşünce kapasitesi, kullandığı dilin zenginliği kadardır. Türk gençliğinin bugün yaşadığı en büyük erozyonlardan biri dil üzerindedir.

Hibrit dil ve kavram karmaşası, Türkçe, İngilizce ve dijital argodan oluşan “melez” bir dil, sadece konuşma tarzını değil, düşünme biçimini de basitleştirmektedir. Karmaşık cümleler kuramayan, deyimlerin ve atasözlerinin derinliğini anlayamayan bir nesil, kendi kültürel mirasına yabancılaşmaktadır.

Okuma kültürünün yerini alan görsel tüketim sonucunda uzun metinler okuyamayan, odaklanma süresi saniyelere inmiş bir gençlik derinlemesine analiz yapma yeteneğini kaybetmektedir. Bu da onları her türlü popülist söyleme ve manipülasyona açık hale getirmektedir.

Aile Kurumunun Koruyucu Kalkanının Kırılması

Eskiden Türk ailesi, dış dünyadaki “bozulmalara” karşı bir filtre görevi görürdü. Mahalle kültürü ve geniş aile yapısı, genci denetleyen ve ona aidiyet veren bir mekanizmaydı.Günümüzde aile kavramını oluşturan bireyler -çoğunlukla- ekranda parmak kaydırarak yapılan eşleşmeler sonucu oluştuğu için aile tökezleyen bir kuruma dönüşmüştür.

Çekirdek ailenin de ötesine geçilerek, herkesin kendi odasında, kendi ekranına gömüldüğü “yalnız evler” dönemine girilmiştir. Aile içi sohbetin yerini bildirim sesleri almıştır. Ev artık sığınılacak bir yer değil kaçılacak bir yere dönüşünce ortaya kayıp bir gençlik çıkmıştır.

Otorite boşluğu ve yanlış özgürlük tanımının şekli olumsuz anlamda değişmiştir. Özgürlük, sorumlulukla dengelenmediğinde boşa savrulmaya dönüşür. Ebeveynlerin çocuklarına “hayır” diyememesi veya çatışmadan kaçınması, sınırlarını bilmeyen, empati yeteneği gelişmemiş ve narsistik eğilimleri yüksek bir neslin ortaya çıkmasına neden olmuşturve bir neslin kaybolması en az iki üç neslin harcanması demektir.

Ahlaki Pusulanın Maddiyatla Yer Değiştirmesi (Sekülerleşen Materyalizm)

Toplumsal yozlaşmanın en somut görüldüğü alan “başarı” tanımıdır. Eskiden “dürüst esnaf”, “namuslu memur” gibi kavramlar itibar görürken, günümüzde itibarın ölçütü tüketim kapasitesi ve sosyal medyada sergilenen görgüsüz fotoğraflar haline gelmiştir.

Statü sembolü olarak tüketim yapılmaya başlandığından bu yana, bir gencin giydiği markanın, kullandığı telefonun modeli, onun toplumdaki yerini belirler hale gelmiştir. Bu baskı, alt ve orta gelir grubundaki gençleri büyük bir aşağılık kompleksine veya bu sembollere ulaşmak için her yolu deneyen bir ahlaki çöküntüye sürüklemektedir.

Etik değerlerin insan eliyle planlı yok edilmesi, herkes yapıyor”, “Zamanın ruhu bu” gibi bahanelerle rüşvet, torpil, kopya veya küçük sahtekârlıklar normalleşmektedir.

Gelecek Tahayyülünün Yitirilmesi ve Beyin Göçü

Bir ülkenin gençliği kendi ülkesinde bir gelecek hayal edemiyorsa, o ülkedeki kültürel bağlar zayıflar. Gençlerin büyük bir kısmının “yurt dışına gitme” hayali kurması, sadece ekonomik bir tercih değil, aynı zamanda kültürel bir kopuştur. 60’larda çalışmak için Almanya’ya giden bireyler “vatan hasreti” çekerken günümüzde yurt dışına yerleşen kesim geride kalanlara adeta “Allah kurtarsın” bakışı ile veda etmektedir.  Türk gençliğindeki bozulma, biyolojik bir süreç değil, sosyopolitik ve ekonomik bir sonuçtur. Bu süreci tersine çevirmek; sadece yasaklarla veya nostaljik söylemlerle mümkün değildir.

Gerçek bir iyileşme için okullar sadece meslek edindirme merkezleri değil, “gerçekten insan” yetiştirme yuvaları haline getirilmelidir. Yerine oturmuş düzen sadece daha iyi bir düzen için bozulur.

Sorumluluk bilinci, gençlere “sadece tüketen” değil, “toplum için üreten” bireyler olmaları için alan açılmalıdır.

Türk gençliği, tarihin her döneminde büyük potansiyellere sahip olmuştur. Bugün yaşanan “bozulma”, aslında doğru yönlendirilemeyen büyük bir enerjinin yanlış mecralara akmasıdır.

Barajı tamir etmek, suyu yok saymaktan daha iyidir bu her durumda ve her zamanda geçerlidir.

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI: BİR KİMLİK KRİZİ ANALİZİ: TÜRK GENÇLİĞİNDE SOSYOKÜLTÜREL DÖNÜŞÜM VE DEĞERLER EROZYONU appeared first on Malta Haber.

Listenin alt sıralarında ise işsizlik oranlarının oldukça düşük olduğu ülkeler yer alıyor. Çekya ve Polonya %1,4 ile en düşük oranlara sahipken, Macaristan (%1,8), Bulgaristan (%1,6) ve Romanya (%1,9) da benzer şekilde düşük işsizliğe sahip.

Malta, üniversite mezunu işsizlik oranında %2,1 ile Avrupa ortalamasının oldukça altında kalarak olumlu bir tablo çiziyor. Bu oranla Malta, Slovenya ile aynı sırayı paylaşarak 25. sırada yer aldı.

Veri Kaynağı: EuroStat

Yıl: 2024

The post Türkiye, Avrupa’da Üniversite Mezunu İşsizliğinde Zirvede: Malta Listede Alt Sıralarda appeared first on Malta Haber.

Yeni düzenleme ile değerler kurslarının süresi de uzatılacak. Plakolm, entegrasyonun sağlanması için dil eğitiminin önemine vurgu yaparak, Avusturya’da yaşayan herkesin Almanca öğrenmesi gerektiğini belirtti. Bu önlemler kapsamında aile birleşimi uygulamasının da askıya alınması planlanıyor.

Özellikle eğitimde dil sorunu büyük bir engel olarak görülüyor. İlkokullarda öğrencilerin yarısının Almanca’yı ana dil olarak konuşmadığını ifade eden Plakolm, bu durumun işgücü piyasasına entegrasyonu zorlaştırdığını savundu.

Ancak, Plakolm’un açıklamaları bazı kesimler tarafından eleştirildi. SPÖ ve NEOS partileri, sosyal yardımların kurs başarısına bağlanmasının göçmenleri cezalandıracağını savunurken, Diakonie gibi sivil toplum kuruluşları ise uygulamanın hukuki açıdan sorun yaratabileceğini belirtti.

Haber Avrupa Medya

The post Almanca Kurslarına Katılmayan Göçmenlerin Sosyal Yardımları Kesilecek appeared first on Malta Haber.

Bu durum, birçok veliyi çocuklarının eğitimini daha iyi bir şekilde sürdürebilmesi için çözüm arayışına itti. Veliler, çocuklarını Maltalıların daha az olduğu okullara yerleştirmek hatta gerekirse evlerini taşımayı bile düşünüyor.

Malta’nın resmi dillerinden biri olan İngilizce’nin eğitimde daha fazla kullanılmasını talep eden veliler, çocuklarının gelişimini olumsuz etkileyen bu durumun bir an önce çözülmesi gerektiğini düşünüyor. Maltaca’nın korunmasının önemli olduğunu belirten veliler, bu durumun çocukların eğitimine engel olmadan yapılması gerektiğini vurguluyor.

The post Malta Devlet Okullarında Dil Krizi: Yabancı Öğrenciler Zorluk Yaşıyor appeared first on Malta Haber.