Kaydetme Eylemi: İnsanlığın Yeni Bağımlılığı

Ölümün artık biyolojik değil, dijital bir anlık kesinti olduğu çağımızda, bir insanın son kaydı, onun gerçek vasiyetidir. Ruhlarımızın, yün hırkalar gibi sökülüp rüzgâra karıştığı kış mevsimlerinde, biz, geride ne bıraktığımızı merak ederiz. Cevap, masaüstümüzdeki ‘Son Kaydedilenler’ klasöründedir.

‘Son Kaydedilenler’ klasörü, arkeolojik kazı alanı gibidir. Orada, ne hayata dair derin bir mana, ne de her şeye yeniden başlatacak bir teselli bulursunuz. Bulduğunuz şey, bir insanın en çıplak ve en acınası halidir: Sürekli unutulan şifreleri ancak bir yere yazarak girdiğimiz sitelerde akıp giden zaman kaybı freni patlamış kamyon gibi hayatımızı ezip geçmektedir. Belki de sadece bir sefer girip kayıt olduktan sonra bir daha yolumuzun düşmeyeceği sitelere koyduğumuz birbirinden ilginç şifrelere yaratıcılığımızı harcadık. Mesela;

Üye olunan sitelerin parolaları:

stoktanevarsa.com

parola: beklemeyapmayalim

iadeetmeduragı.com

parola: osonkadehiicmeyecektik

dortsenedegelir.com

parola: mezarlıktamoda

olutrendlercumhuriyeti.com

parola: bunlarigiyersekzekimurendebizigorurmu

Unutmaktan korktuğumuz, ama varlığını idrak etmeye bile gerek duymadığımız binlerce dijital kimliğimizin şifresi. Bu, bir insanın kendi varoluşsal anahtarlarını, hiç açmayacağı kapılar için saklama çabasıdır. Dosyada en çok girilen sitelerin şifrelerinden sonra yolculuk devam eder.

Pazar_Kahvesi_Foto_Kırpılmış.jpg: Sahte neşenin, estetik kaygıyla işlenmiş, son rötuşu. Mutluluğun orijinal halinin silindiği, sadece paylaşılabilir versiyonunun kaydedildiği o an. Kaydetmek, bir güven eylemi değildir; bir erteleme eylemidir. “Şimdi bitemez, daha düzenleyecek satırlarım var,” diyen beynin, mutlak hiçliğe karşı açtığı son ve trajikomik savaştır.

Gerçek kayıp, kaydettiklerimizde değil, kaydetmeye değersiz bulup rüzgâra bıraktıklarımızdadır.

Çok daha faydalı alanlara kanalize edebileceğimiz beynimizi gelip geçici şeylerle doldururuz. Hafıza, üzerinde çalışıldıkça bozulan bir dokudur. En son ne zaman bir şeyi, sadece “içinde yaşamak” için kaydettik? Her ânı bir fotoğraf, her düşünceyi bir tweet, her duyguyu bir not olarak kaydetme mecburiyeti, bizi hayatın o devasa “doygunluk anından” mahrum bıraktı. Yuttuğumuz her lokma, bir saatlik hayat ertelemesi değil, sadece anlamsız bir kalori yığınına dönüştü. Kaybımız, keki yerken duyulan o anlık hazdır; o anın tadını çıkarmak yerine, keki bitirdiğimizde elimizde kalacak olan suçluluk duygusunu kaydetmeye odaklanmamızdır.

Orijinal koku, kokusundan tanınır. Oysa biz, duygularımızı bile filtrelenmiş, estetik birer keder illüzyonuna dönüştürdük. Kaybımız, şişelenmemiş, reklamı yapılmamış, ham halimizdir. En son kaydettiğimiz taslaklar, aslında ruhumuzun çıplak halinin değil, yayınevi kriterlerine göre düzenlenmiş, opsiyonlu birer versiyonudur.

İronik olan şudur: Biz ‘Son Kaybettiklerimiz’ diye yas tutarken, bu kaybın en somut kanıtı olan ‘Son Kaydedilenler’ klasörümüz, bize bir hayatın değil, bir sistemin bittiğini fısıldar.

Gelinen çağda hayat, ne bir dram, ne bir komedi, ne de bir şiirdir.

Hayat, sadece bir dosyadır. Ve en büyük kayıp, bu dosyanın ne zaman ve hangi ânda ‘kaydet’ tuşuna bastığımızı unutan, o büyük kayıtsızlık ânıdır.

Bu da, modern insanın son trajedisidir: Kendi ateşini kendi kaburgasından yakmayı öğrenen kadın, bu ateşin üzerine en son, bir metin belgesini kaydeder. Ve bu eylem, tüm o ontolojik soğuğa rağmen, ne muazzam bir kayıtsızlık, ne muhteşem bir özgürlüktür.

Nihayetinde, en büyük ironi şudur: Kaybı, kayıtla engellediğimizi sanırız. Oysa, her ‘Kaydet’ tuşu, insanın kaotik, çelişkili ve bu yüzden de eşsiz olan hikâyesini, temiz, optimize edilmiş, kolayca ‘arama’ yapılabilir bir veri kümesine dönüştürür. Geriye kalan, bir ruhun bıraktığı izler değil, bir sunucunun titizlikle sakladığı bir dizi anlamsız dosyadır. Ve öldüğümüzde sorulacak tek soru, ‘Ne bıraktın?’ değil, ‘Depolama alanın doldu mu?’ olacaktır.

İşte bu, tarihin en iyi düzenlenmiş ve en boş vasiyetidir: Milyonlarca dosya ve içinde hiç kimse.

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI: SON KAYDEDİLENLER İLK KAYBEDİLENLER appeared first on Malta Haber.

Masumiyet Müzesi, Füsun ve Kemal, böyle aşklar da varmış, yok canım bu aşk değil, adam narsist, aman eskiden narsist diye bir şey mi vardı, karaktersiz denirdi, 70ler ne güzelmiş, bak bak şu apartmanın yerinde şimdi butik var…

Hangi ortama girsem kulağıma gelen konuşmalar Füsun ve Kemal, Masumiyet Müzesi hakkındaydı. Tabii ki ben de diziyi izledim ve çok beğendim.

Orhan Pamuk’un Masumiyet Müzesi’ni bu kadar çok sevmemizin, üzerine saatlerce konuşmamızın ve o tozlu Çukurcuma sokaklarında Füsun’un hayaletini aramamızın tek bir sebebi var: Biz artık “beklemeyi” ve “tek bir eşyaya ruh yüklemeyi” unuttuk.

Bugün her şeyin Instagram “story”lerinde 24 saat içinde buharlaştığı, aşkın bir “beğeni” ya da “kaydırılan bir profil” mesafesine indiği bir dünyada; Kemal’in 4213 adet izmariti tek tek dizmesi bize bir “delilik” değil, bir “kutsallık” gibi geliyor.

Füsunlar ile dijital dünyanın Kemal’leri arasındaki o uçurumu anlatan ironik ve derin analiz:

Beklemenin Estetiği vs. “Görüldü” Trajedisi

Kemal, Füsun’u sekiz yıl boyunca o akşam yemeklerinde bekledi. Yan yana oturup konuşamadıkları, sadece birbirlerinin varlığını hissettikleri o sessiz saatler, bugün bize imkânsız gibi geliyor. 2026’da birine mesaj atıp 8 dakika “görüldü” yanıtı alamazsak, o aşkı “toksik” ilan edip, çok seviyorum dediğimiz kişiyi engelliyoruz.

Masumiyet Müzesi’nin bu kadar sevilme nedeni, Kemal’in sabrına duyduğumuz gizli hayranlık. Bizler artık birinin saçının kokusunu içimize çekmek yerine, profilindeki “son görülme” saatini takip ediyoruz. Kemal’in Füsun’un bardağını çalması bir tutkuydu; bizim birinin fotoğrafını “stalk”lamamızise sadece verilere takılıp kalmak.

Eşyaların Ruhu vs. Ekranın Soğukluğu

Kemal için bir tuzluk, bir toka ya da bir sinema bileti, Füsun ile geçirilen o kutsal anın somutlaşmış haliydi. Müze, o eşyaların dile gelmesiydi.

Şimdi her şey dijital. Füsun’un meşhur sarı elbisesi bugün bir butiğin web sitesinde “stokta yok” ibaresinden ibaret. Kemal bugün Füsun’un izmaritlerini biriktiremezdi; muhtemelen Füsun elektronik sigara içerdi ve Kemal de sadece onun şarj kablosunu saklayabilirdi. Eşyaların yerini pikseller aldığından beri, aşkın ağırlığı da kayboldu. Bir müze dolusu eşya mı daha ağır, yoksa telefonunuzdaki 5000 fotoğraflık bir albüm mü? Cevap belli, fiziksel olan, acıtır; dijital olan, sadece yer kaplar.

Nostaljik Bir Melankoli: Modern Füsun’un Kaçışı

Orijinal Füsun, 1970’lerin İstanbul’unda hapsolmuş, arzuları ile toplum arasında sıkışmış bir kadındı. Bugünün Füsun’u ise özgür ama “erişilebilir” olmanın yorgunu.

Dizide ve filmde gördüğümüz o derin bakışlar, bugün bir “selfie” filtresinin arkasına saklanmış durumda. Füsun bugün yaşasaydı, Kemal’in takıntısından kaçmak için kullanıcı adını değiştirir, saçlarını platin rengine boyatıp kimliğini saklamaya çalışırdı. Ama Kemal, algoritmanın yardımıyla onu yine bulurdu. Kaçacak bir Çukurcuma kalmadı, her yer dijital birer vitrin.

Bu romanın ve hikâyenin bu kadar sevilmesinin asıl nedeni, “yavaş aşkın” son kalesi olmasıdır. Bizler, Kemal’in o hastalıklı ama sadık aşkında, kendi sığ ilişkilerimizin panzehrini buluyoruz.

Görsellik işin içine girdiğinde, eski İstanbul’un sarı ışıkları, bugünün LED aydınlatmalı, soğuk Nişantaşı kafelerine bir başkaldırı gibi duruyor.

İronik gerçek, biz Kemal’i seviyoruz çünkü o, bir kadını sevmek için telefonuna ihtiyacı olmayan son adamdı. O, Füsun’u bir “bildirim” olarak değil, bir “varlık” olarak sevdi.

Pikseller Arasında Kalan Bir Aşk Masalı

Masumiyet Müzesi, bize aşkın bir “proje” ya da “sosyal medya içeriği” olmadığını hatırlatıyor. Bugün Füsun ve Kemal yaşasaydı, muhtemelen ilk kavgada birbirlerini takipten çıkarırlardı. Müze ise hiç açılmazdı; çünkü anılar “Cloud”da silinir giderdi.

Bu yüzden o kitabı her açtığımızda ya da diziyi her izlediğimizde aslında şunu diyoruz: “Keşke benim de uğruna 4213 izmarit biriktirecek kadar vaktim, sabrım ve ruhum olsaydı.” Ama ne yazık ki, şarjımız bitiyor ya da bir sonraki kaydırmaya geçiyoruz.

Kemal, muhtemelen Instagram’ın “Taslaklar” kısmını bir tür dijital müzeye dönüştürür, ama cemiyet hayatındaki imajı sarsılmasın diye bu paylaşımların hiçbirini yapmaya cesaret edemezdi. Kemal günümüzde böyle bir aşk yaşasaydı neler olurdu peki?

İşte Kemal’in asla paylaşamadığı, pikselleri yaşla dolu o dijital müze arşivinden bazıları:

Kemal Basmacı’nın Yayınlanmamış Instagram Taslakları

1. Taslak: “Eşyaların Pikselli Ruhu”

Görsel: Füsun’un az önce içtiği, üzerinde ruju kalmış bir kağıtkahve bardağının portre modunda çekilmiş fotoğrafı.

Konum: Bebek Starbucks (Ya da Füsun’un check-in yaptığı herhangi bir yer).

Caption: “Hayatımın en mutlu anıydı, farkındaydım. Çünkü bardağın üzerindeki ruj lekesinden evlerine gittiğimde gizlice alacağım ve anı olarak saklayacağım eşyayı bulmuştum,Füsun’un muhteşem kırmızı ruju. Sibel ile evlilik hazırlığındaki o soğuk pırlantalar yerine, bu karton bardağın ısısı kalbimi yakıyor. Füsun, sen bu bardağı geri dönüşüme attın ama ben ruhumu o çöp kutusuna kilitledim. #MasumiyetMüzesi #DigitalArchive #RujLekesi#UnrequitedLove”

2. Taslak: “Gümüş Platin Melankoli”

Görsel: Füsun’un arkası dönükken çekilmiş, saçlarının parladığı bulanık bir kare.

Caption:”Saçlarını gümüş platin yapmışsın Füsun. 1975 model bir Chevrolet’nin tamponu gibi parlıyor anılarımız. Sen bu rengi ‘yeni bir başlangıç’ sanıyorsun, oysa ben o gri tonlarında, seninle Çukurcuma’da kaybolduğumuz o tozlu günleri görüyorum. Seni ‘Close Friends’e eklemedin diye mi bu kadar soğuk bu pikseller? #SilverHair #ModernFüsun#SeenByEveryoneButMe”

3. Taslak: “4213 Bildirim”

Görsel: Telefonun kilit ekranında biriken yüzlerce okunmamış bildirim (Sibel’den ‘Neredesin?’ mesajları).

Caption: “Füsun, bugün senin profilini tam 4213 kez ziyaret ettim. Eskiden izmarit biriktirirdim, şimdi ‘stalk’ verisi topluyorum. Algoritmalar seni unutturmaya çalışıyor, önüme ‘Tanıyor Olabileceğin Kişiler’ diye başkalarını çıkarıyorlar. Bilmiyorlar ki ben senin İnstagram’daki ilk gönderine kadar indim. Sen benim en büyük ‘error’umsun. #AlgorithmOfLove#StalkerDiyeceklerBiliyorum

Füsun’dan Kemal’e Atılmamış Bir DM Zinciri

Kemal’in bitmek bilmeyen “beğeni” ve “hikâye izleme” tacizine karşılık Füsun’un klavyesinden dökülen ama asla “Gönder”e basılmayan o mesaj:

Füsun: “Kemal, saçlarımı platin yaptım çünkü o eski, sarı elbiseli kızı öldürmek istedim. Sen hala 4K çözünürlükte benim 144p’lik anılarımı arıyorsun. Müze kuracağına, şu telefonunu şarja tak da gerçek dünyaya dön. Saçlarım gümüş olabilir ama kalbim metalik değil, sadece yorgun. Lütfen artık hikâyelerime bakmayı bırak, ya da bir kere olsun ‘like’ atmak yerine gerçekten nasılsın, diye sor ya da sorma, çünkü yanıt vermeyeceğim. #BlockListComingSoon”

İşte bu yüzden Masumiyet Müzesi çok sevildi. Çünkü Kemal, Füsun’un dijital yansımasını değil, varlığını istiyordu. Biz bugün ekranı kaydırdıkça binlerce Füsun görüyoruz ama hiçbirinin “izmaritine” dokunacak kadar âşık olamıyoruz ve vakit ayırmıyoruz.

Çukurcuma’nın tozlu rafları yerini bulut tabanlı sunuculara bıraksa da, insan kalbinin o meşhur sızısı değişmiyor:

“Hayatımın en mutlu anıymış, farkında değildim; çünkü o sırada telefonumun şarjı %1’di.”

The post DİDEM GÖRKAY YAZDI: GÖRÜLDÜ ATILMAYAN 8 YIL VE MAVİ TIK BEKLERKEN GEÇEN BİR ÖMÜR appeared first on Malta Haber.

Gerekli bürokratik işlemlerin tamamlanmasının ardından yazar Hasan Çakmak’ın kitapları kütüphanede gerçek ve sanal ortamda görünür kılınacak.Başkent Valletta’da Cumhuriyet Meydanı’nda bulunan ve referans kütüphanesi olarak kabul gören kütüphane,  ŞövalyeLouis Guérin Tencin’in koleksiyonlarından BüyükÜstat Emmanuel de Rohan-Polduc tarafından 1776 yılında kuruldu . 1925’ten buyana yasal bir emanet kütüphanesidir.

Yazar Hasan Çakmak’ın kitapları Malta Ulusal Kütüphanesi öncesinde dünyanın en prestijli kütüphanelerinin başında gelen American Kongre Kütüphanesi ve British Library London’da kabul edilmişti.

Yazar Hasan Çakmak Malta/Valetta öncesinde Türkiye’de İstanbul’da düzenlenen Direklerarası Seyirci ödülleri törenine katılmış ve ödüle layık görülmüştü.

Yazar Hasan Çakmak Malta sonrası Türkiye’ninAdana şehrinde yapılacak olan ödül törenine katılacak.

YDÜ BANK’A TEŞEKKÜR

Yazar Hasan Çakmak Malta’nın başkenti Valetta’ya yaptığı kültür sanat yolculuğu sırasında uçak bileri ile ilgili katkılarından dolayı Yakın Doğu Bankası yetkililerine teşekkür etti.

Bu tür desteklerin devlet ve hükümet yetkililerine de örnek teşkil etmesi gerektiğini ifade eden Hasan Çakmak, yapılan katkılar ülkemize yeni ödüller getirmemizin yolunu açacaktır şeklinde konuştu.

The post Hasan Çakmak’ın Kitapları Malta Ulusal Kütüphanesi’nde appeared first on Malta Haber.

Kıbrıs Türk basınında muhabirlikten foto muhabirliğine, sayfa sekreterliğinden editörlüğe kadar birçok görevde bulunan Hasan Çakmak; “Gözlerinden Kalbime Süzülen Damlacıklar”, “Sıla 4 Efsanesi”, “Kıbrıs Türk Müzik Tarihinden Kesitler”, “Önce İnsan”, “Yol”, “İnsanın Hayalleri Olmalı” başta olmak üzere çok sayıda esere imza attı. Edebiyat ve kültür alanındaki çalışmaları, yalnızca Kıbrıs’ta değil, dünya çapında yankı buldu.

Dubai Emirates Writer Union tarafından Abu Dhabi’de düzenlenen törende kültür-sanat alanında dünya genelinde yaptığı katkılar nedeniyle ödüle layık görülen Çakmak, Paris’te “Scambi Letterari” davetlisi olarak kitaplarını imzaladı. Paris’in simge noktası Champs Elysees’de yer alan Public Bookstore’da eserleri dünya kitaplığına kaydedildi.

TÜYAP Kitap Fuarı’nda “Damlacıklar” kitabının 7. baskısı okuyucuyla buluşurken, “İnsanın Hayalleri Olmalı” adlı seyahatname türündeki eseri yalnızca iki ayda ikinci baskıya ulaştı. Kitap; Ankara, İstanbul, Londra ve Varşova’da düzenlenen imza günleriyle uluslararası tanıtım başarısı yakaladı.

Dünyanın en büyük kütüphanelerinden biri olarak kabul edilen Amerikan Library of Congress ile Oxford Üniversitesi Kütüphanesi, Hasan Çakmak’ın eserlerini koleksiyonlarına dahil etti. 2020 yılında İngiliz Lordlar Kamarası’nda edebiyat ve kültür üzerine konuşma yapan Çakmak, Azerbaycan’da Filoloji dalında Profesörlük unvanı aldı. MyART Sanat Merkezi tarafından ise “Yılın Yazarı” seçildi.

Bugün Avrupa Gazeteciler Derneği Kıbrıs Temsilciliği görevini yürüten, aynı zamanda Türkiye Tiyatro Gazetesi’nin Kıbrıs Temsilcisi olan Hasan Çakmak, Sanat Kıbrıs gazetesini Malta okurlarıyla da buluşturmak için çalışmalarını sürdürüyor.

Çakmak, dijitalleşmenin hızla arttığı günümüzde gazete kültürünün yok olmaması gerektiğine vurgu yaparak, Sanat Kıbrıs’ın hem Türkçe hem İngilizce yayımlanan, aylık ve sadece 1 Euro’ya temin edilebilen bir kültür-sanat gazetesi olduğunu belirtti. Yeni neslin kültür ve sanatla bağını koparmaması için basılı yayınların yaşatılmasının şart olduğunu ifade eden Çakmak, Malta’daki okurları Sanat Kıbrıs gazetesini okumaya ve desteklemeye davet etti.

Sanat, kültür ve edebiyatın sesi olan Sanat Kıbrıs; yalnızca bir gazete değil, bir kültür mirasıdır.

The post Gazete Kokusu, Sanatın Sesi: Hasan Çakmak Malta’da Sanat Kıbrıs’ı Anlattı appeared first on Malta Haber.

1820’de edebiyatı teşvik etmek ve edebî başarıları ödüllendirmek amacıyla kurulan RSL, Birleşik Krallık’ın en köklü ve etkili edebiyat kuruluşları arasında yer alıyor. Kurum, İngiltere ve dünya genelinden yazarları, çevirmenleri ve edebiyat insanlarını bir araya getirmenin yanı sıra çeşitli burs ve ödül programlarıyla çağdaş edebiyata yön veriyor.

Eserleri 58 dile çevrilen Elif Şafak’ın RSL başkanlığına seçilmesi, Türk edebiyatının uluslararası görünürlüğünü artıracak önemli bir adım olarak değerlendiriliyor. Edebiyat çevrelerine göre bu gelişme, Türkiye’den çıkan eserlerin dünya edebiyatındaki etkisini daha da güçlendirecek.

The post Elif Şafak, İngiliz Kraliyet Edebiyat Cemiyeti’nin Yeni Başkanı Seçildi appeared first on Malta Haber.

Bu yıl “Writing Anew – Yeniden Yazmak” temasıyla düzenlenen fuar, kitapların dönüştürücü gücünü ve hikâye anlatımının değişen biçimlerini kutluyor. Beş gün boyunca sürecek etkinlikte yayınevleri, yazarlar, çevirmenler, sanatçılar ve okurlar bir araya gelecek.

Fuarda hem yetişkinlere hem de çocuklara yönelik atölyeler, yazar söyleşileri, kitap tanıtımları, imza günleri ve sahne gösterileri yer alacak. Aileler için özel olarak hazırlanan çocuk etkinlik alanları, minik ziyaretçilere okuma sevgisini aşılamayı hedefliyor.

Bu yıl öğrenciler için de güzel bir sürpriz var: Malta hükümeti, ilkokul ve ortaokul öğrencilerine fuar süresince geçerli olacak 20 € değerinde kitap kuponu hediye ediyor. Böylece her çocuk, fuardan kendi seçtiği bir kitabı alarak ayrılabilecek.

Malta Kitap Fuarı’nda bu yıl yerli yayınevlerinin yanı sıra uluslararası yayıncılar da stand açacak. Katılımcılar, edebiyat dünyasındaki son gelişmeleri yakından takip etme, yazarlarla tanışma ve yeni kitaplarla tanışma fırsatı bulacak.

Girişin ücretsiz olduğu etkinlik, kitap kokusunu seven herkes için açık.

5–9 Kasım tarihleri arasında MFCC Ta’ Qali’de gerçekleşecek fuarın detaylı programı ve ziyaret saatleri için ktieb.org.mt adresi ziyaret edilebilir.

Malta Kitap Fuarı 2025

5–9 Kasım 2025

Malta Fairs & Conventions Centre (MFCC), Ta’ Qali

Tema: Writing Anew – Yeniden Yazmak

Giriş ücretsiz

The post Malta’da Kitap Şöleni Başlıyor: 5–9 Kasım’da Ta’ Qali’de Malta Kitap Fuarı! appeared first on Malta Haber.

Her Kitap Ceza İndirimi Getirecek

Yasa kapsamında, onaylı listeden seçilen her kitabı bitiren ve içeriğini anladığını sınavla kanıtlayan mahkûmlar için ceza indirimi uygulanacak. Tamamlanan her kitap, yılda 3 ile 30 gün arasında indirimsağlayacak. Ancak uygulama, müebbet hapis cezası alan mahkûmlar için geçerli olmayacak.

Yetkililere göre, ülkede 13 bin 500’den fazla mahkûm bu imkândan yararlanabilecek.

Kontrol Mekanizması

Sistemin işleyişi özel bir komisyon tarafından denetlenecek. Mahkûmlar kitabı okuduktan sonra sınava girecek; sadece başarılı olanlar ceza indirimi alabilecek. Komisyonda yerel meclis, sivil toplum kuruluşları ve cezaevi yönetiminden temsilciler bulunacak.

Listede Dünya Klasikleri de Var

Resmî listede hem Özbek yazarların eserleri hem de dünya edebiyatından önemli yapıtlar yer alıyor. Bunlardan bazıları:

• Ernest Hemingway – Yaşlı Adam ve Deniz

• Franz Kafka – Dava

• Erich Maria Remarque – Üç Yoldaş

• Jack London – Martin Eden

• Ray Bradbury – Fahrenheit 451

• Abdulla Qodiriy – O’tkan Kunlar

• Yeni Özbekistan’ın Kalkınma Stratejisi ve Liderler Kitabı

Diğer Ülkelerde de Uygulanıyor

Benzer sistemler daha önce Brezilya, İtalya ve Bolivya’da hayata geçirilmişti. Özbekistan, bu ülkelerdeki sonuçları inceleyerek kendi hukuk sistemine uyarlama kararı aldı.

Tepkiler Olumlu

Uygulama, Özbekistan’daki hukukçular ve eğitim uzmanları tarafından memnuniyetle karşılandı. Avukat Begmat Ochilov, bu adımın mahkûmları “zamanlarını tembellik yerine öğrenmeye” yönlendireceğini belirtti.

Kaynak:Euronews

The post Özbekistan’da Yeni Uygulama: Kitap Okuyan Mahkûmlara Ceza İndirimi appeared first on Malta Haber.