Ben Dr. Daniel Attard. Maltalı bir avukatım ve çalışmalarımız ağırlıklı olarak göçmenlik, ikamet, iş, vergi ve sınır ötesi danışmanlık konularına odaklanmaktadır. Yıllar boyunca, özellikle ikamet statüsü, yer değiştirme veya uzun vadeli yerleşim söz konusu olduğunda, Malta’nın yasal ve idari sistemlerinde yol göstermeye ihtiyaç duyan bireylere, ailelere ve işletmelere yardımcı oldum.

Beni bu alana çeken şey, göçmenlik hukukunun hukuk, politika ve gerçek insan yaşamlarının kesiştiği noktada yer almasıdır. İkamet izni asla sadece bir belge değildir. Çoğu insan için, çalışıp çalışamayacaklarını, kira ödeyebileceklerini, hizmetlere erişebileceklerini, ailelerini istikrarlı tutabileceklerini ve geleceklerini planlayabileceklerini belirler. Hukuki karmaşıklık ve insani etki kombinasyonu, bu alanda daha da uzmanlaşmama neden oldu.

Malta’daki yüzde 5 vergi rejimi sadece yabancılar için mi?

Göç ve vergi konularında uzman Maltalı avukat Daniel Attard, Malta Haber okurlarından gelen soruları yanıtlamaya devam ediyor. Bu haftaki konu, Malta’da şirket kurmak isteyenlerin sıkça duyduğu “yüzde 5 vergi rejimi” ve bu sistemden kimlerin yararlanabileceği.

Attard’a göre, “Şirket sahibinin Malta’da mukim olmaması gerekir” şeklindeki yaygın ifade, konuyu fazla basitleştiriyor. Malta’daki kurumlar vergisi sistemi, teknik olarak yüzde 35 şirket vergisi üzerine kurulu. Ancak tam isnat sistemi ve hissedara vergi iadesi mekanizması sayesinde, belirli şartlarda dağıtılan kârlar üzerindeki efektif vergi yükü yaklaşık yüzde 5’e kadar düşebiliyor.

Bu mekanizma genellikle “6/7 vergi iadesi” olarak biliniyor. Şirket Malta’da vergisini ödedikten sonra, kârın temettü olarak dağıtılması halinde hissedar belirli koşullarda ödediği verginin önemli bir kısmını geri alabiliyor.

Daniel Attard, bu sistemin yalnızca Malta dışında yaşayan hissedarlara özgü olmadığını vurguluyor. Ona göre, hem Malta’da mukim olmayan hem de Malta’da mukim hissedarlar belirli şartlar altında bu iade sisteminden yararlanabilir.

Ancak burada önemli bir ayrım var. “Yüzde 5” ifadesi, her durumda otomatik olarak uygulanacak genel bir vergi oranı değil. Bu oran, belirli bir şirket kârı, temettü dağıtımı ve hissedar iadesi senaryosunun sonucunu anlatan kısa bir ifade.

Attard, Malta’da yaşayan bir hissedarın da sistemden yararlanabileceğini, ancak nihai kişisel vergi sonucunun farklılık gösterebileceğini belirtiyor. Hissedarın Malta’da mukim olup olmadığı, Malta’da domiciled sayılıp sayılmadığı, gelirin niteliği, uygulanabilecek muafiyetler, çifte vergilendirme hükümleri ve vergi kaçınmasını önlemeye yönelik kurallar bu değerlendirmede etkili olabiliyor.

Bu nedenle “Malta’daki yüzde 5 vergi rejimi sadece yabancı sahipli şirketler içindir” demek doğru değil. Daha doğru ifade şu olur: Malta’daki sistem, belirli şartlar sağlandığında dağıtılan şirket kârları üzerinden hissedara vergi iadesi imkânı tanır; bu da bazı yapılarda efektif vergi yükünü yaklaşık yüzde 5 seviyesine indirebilir.

Sorularınızı Malta Haber’e iletisim@maltahaber.com uzerindeniletebilir, gelecek haftaki köşede ele alınmasını istediğiniz konuları paylaşabilirsiniz.

The post Göç ve vergi hukuku uzmanı Avukat Daniel Attard sorularınızı yanıtlıyor: Malta’daki yüzde 5 vergi rejimi sadece yabancılar için mi? appeared first on Malta Haber.

Ben Dr. Daniel Attard. Maltalı bir avukatım ve çalışmalarımız ağırlıklı olarak göçmenlik, ikamet, iş, vergi ve sınır ötesi danışmanlık konularına odaklanmaktadır. Yıllar boyunca, özellikle ikamet statüsü, yer değiştirme veya uzun vadeli yerleşim söz konusu olduğunda, Malta’nın yasal ve idari sistemlerinde yol göstermeye ihtiyaç duyan bireylere, ailelere ve işletmelere yardımcı oldum.

Beni bu alana çeken şey, göçmenlik hukukunun hukuk, politika ve gerçek insan yaşamlarının kesiştiği noktada yer almasıdır. İkamet izni asla sadece bir belge değildir. Çoğu insan için, çalışıp çalışamayacaklarını, kira ödeyebileceklerini, hizmetlere erişebileceklerini, ailelerini istikrarlı tutabileceklerini ve geleceklerini planlayabileceklerini belirler. Hukuki karmaşıklık ve insani etki kombinasyonu, bu alanda daha da uzmanlaşmama neden oldu.

The post Göç hukuku uzmanı Avukat Daniel Attard: Digital Nomad’dan Single Permit’e geçiş mümkün mü? appeared first on Malta Haber.

Attard, çalışma izni başvurularında en sık karşılaşılan problemlerin eksik belgeler, işverenin iş gücü piyasasına ilişkin yeterli gerekçeyi sunamaması, işverenin geçmiş uyum kayıtlarının zayıf olması, başvuran kişinin nitelikleriyle ilgili sorunlar ve yenileme ya da işveren değişikliği aşamasındaki zamanlama hataları olduğunu belirtiyor.

Son dönemdeki iş gücü göç politikalarına da dikkat çeken Attard, işverenin mevzuata aykırı hareket etmesinin başvuruları doğrudan etkileyebileceğini vurguluyor. Buna göre, işveren tarafındaki ihlaller giderilene kadar bekleyen ya da yeni yapılan başvuruların askıya alınması veya reddedilmesi mümkün olabiliyor.

“Yasal Belirsizlik Her Zaman Görünür Değil”

Daniel Attard’a göre Malta’da “legal limbo” olarak ifade edilen yasal belirsizlik hali gerçekten yaşanıyor. Ancak bu durum her zaman kamuoyunun görebildiği bir mesele değil.

Attard, uygulamada bir başvurusu reddedilen, yenileme süreci geciken veya iş ilişkisi yeni bir oturum dayanağı sağlanmadan sona eren kişilerin statülerinin istikrarsız hale gelebildiğini söylüyor.

Malta’daki sistemde ülkede kalma izni çoğu zaman belirli bir oturum veya çalışma gerekçesine bağlı olduğu için, bu zincirdeki tek bir kopukluk başka sorunları da beraberinde getirebiliyor.

Başvuru Yapmak Otomatik Çalışma Hakkı Vermiyor

Süreçte en çok yanlış anlaşılan noktalardan biri ise başvuru yapılmış olmasının kişiye otomatik çalışma hakkı verdiği düşüncesi.

Attard, Jobsplus’ın bu konuda açık bir uyarısı bulunduğunu hatırlatıyor: Üçüncü ülke vatandaşlarının gerekli izin veya onay çıkmadan çalıştırılması yasa dışı.

Bu nedenle yalnızca başvuru yapılmış olması, kişinin tüm çalışma haklarının devam ettiği anlamına gelmiyor. Attard’a göre birçok göçmen, dosya açılmış olmasını yeterli zannederek ciddi risklerle karşı karşıya kalabiliyor.

Ret Kararlarına Karşı İtiraz Hakkı Var

Buna rağmen sistemde bazı usuli güvenceler de bulunuyor. Identità’nın kamuya açık bilgilendirmelerine göre ret kararlarında itiraz hakkı mevcut. Tek izin başvurularına ilişkin kararlar, belirtilen süre içinde Immigration Appeals Board’a taşınabiliyor.

Ayrıca izinlerin geri çekilmesi, iptal edilmesi veya yenileme aşamasında reddedilmesi gibi durumlarda da itiraz yolları bulunuyor.

Ancak Attard, bu süreçlerde zamanlamanın kritik olduğuna dikkat çekiyor. Bazı itiraz süreleri oldukça kısa olabildiği için, kişinin ret mektubunu aldıktan sonra hızlı hareket etmesi gerekiyor.

2025 Politikası Geçiş Sorunlarını Azaltmayı Hedefliyor

Malta’nın 2025 iş gücü göç politikası, bazı yasal belirsizlik durumlarını azaltmayı hedefleyen düzenlemeler de içeriyor.

Attard’ın dikkat çektiği örneklerden biri, vize muafiyeti bulunan ülkelerden gelen üçüncü ülke vatandaşlarıyla ilgili. Buna göre, Schengen Bölgesi’ne giriş yaptıktan sonraki 60 gün içinde tek izin başvurusu yapan kişilere, başvuru sonuçlanana kadar Malta’da kalmalarını sağlayan geçici bir izin verilmesi öngörülüyor.

Attard’a göre bu düzenleme tüm sorunları çözmese de, pratikte yaşanan geçiş problemlerinin fark edildiğini gösteriyor.

Attard’dan Üç Pratik Tavsiye

Avukat Daniel Attard, bugün bu durumda olan bir kişiye vereceği ilk tavsiyenin eksiksiz bir dosya oluşturmak olacağını söylüyor.

Buna göre başvuru sahibi; ret mektuplarını, portal geçmişini, iş sözleşmelerini, maaş bordrolarını, oturum belgelerini ve tüm yazışmaları derhal bir araya getirmeli.

İkinci olarak, kişinin hâlâ yasal kalış hakkı olup olmadığını, itiraz süresinin devam edip etmediğini veya alternatif bir başvuru yolu bulunup bulunmadığını kontrol etmesi gerekiyor.

Üçüncü tavsiye ise işverenlerden ya da aracılardan gelen sözlü güvencelere güvenmemek. Attard, birçok kişinin “işveren hallediyor” varsayımıyla hareket ettiğini, ancak gerçekte geçerli bir başvuru yapılmamış olabildiğini belirtiyor.

“Reform Gerekli”

Daniel Attard’a göre Malta’daki sistemde politika reformuna ihtiyaç var.

Attard, özellikle işveren hatası, idari gecikme veya yasal statüler arasında geçiş sırasında düzensiz duruma düşen başvuru sahiplerinin daha iyi korunması gerektiğini söylüyor.

Ona göre öncelik verilmesi gereken alanlar; daha açık geçiş mekanizmaları, daha erken bildirimler ve itiraz ya da yeni başvuru süreci devam ederken kişinin ne yapıp ne yapamayacağına ilişkin daha şeffaf kurallar olmalı.

Bu çerçevede, çalışma izni retleri yalnızca bireysel başvuru hatası olarak değil, Malta’daki göç, istihdam ve idari süreçlerin kesiştiği daha geniş bir mesele olarak öne çıkıyor.

Sorularınızı Malta Haber’e iletisim@maltahaber.com uzerindeniletebilir, gelecek haftaki köşede ele alınmasını istediğiniz konuları paylaşabilirsiniz.

The post Göç hukuku uzmanı Avukat Daniel Attard: Çalışma İzni Reddedilen Göçmenler Ne Yapmalı? appeared first on Malta Haber.

Malta Haber’in Jobsplus’tan edindiği bilgiye göre, gerekli şartları taşıyan ve Malta’da dört yıl boyunca aynı işverene bağlı şekilde kesintisiz çalışan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, self-employed olarak kayıt olabiliyor. Bu da, şartları sağlayan kişiler için işveren bağımlılığı olmadan Malta’da yaşamaya ve çalışmaya devam etmenin önünü açabiliyor.

Ancak bu alan, teoride göründüğü kadar basit değil. Uygulamanın sınırları, idari yaklaşım, çalışma geçmişi ve somut dosyanın ayrıntıları belirleyici olabiliyor. Bu nedenle konuyu, göç ve çalışma hukuku alanında uzman Avukat Daniel Attard’a sorduk.

Avukat Daniel Attard’ın değerlendirmesi

Birçok Türk vatandaşı Ankara Anlaşması’nı daha çok Birleşik Krallık bağlamı üzerinden biliyor. Bunun temel nedeni, bu konunun Brexit öncesinde Birleşik Krallık’ta geniş biçimde tartışılmış olması. Esas itibarıyla, AET-Türkiye ortaklık çerçevesi daha yakın ekonomik entegrasyonu teşvik etmek ve özellikle Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın zaman içinde yaptığı yorumlar ışığında, üye devletlerin anlaşmanın “standstill” korumalarına aykırı yeni engeller getirmesini sınırlamak amacıyla tasarlandı.

Uygulamada işin zorlaştığı nokta ise, bu çerçevenin çoğu zaman ulusal idari sistemler üzerinden hayata geçirilmesi. Bu nedenle hukuki tartışma genellikle, bir üye devletin ikamet ve iş gücü piyasasına erişimi düzenleyip düzenleyemeyeceği meselesi değil; getirilen iç hukuk koşullarının orantılı olup olmadığı ve ortaklık çerçevesiyle uyumlu kalıp kalmadığı meselesidir.

Özellikle Malta’nın, daha güvenli hakların tanınması için birkaç yıllık kesintisiz istihdam şartı aradığı yönündeki nokta bakımından, bu konunun dikkatle ve her somut olay özelinde değerlendirilmesi gerekir. Ben bunun basit, siyah-beyaz bir mesele gibi sunulmasından kaçınırdım. Buradaki hukuki soru, ulusal bir kuralın meşru bir idari uygulama mı olduğu, yoksa özünde anlaşmanın korumayı amaçladığı faydayı boşa mı çıkardığıdır. Bu çizgiyi çekmek her zaman kolay değildir.

İşveren değiştirmenin olağan olduğu bilişim ve hizmetler gibi sektörlerde, katı bir süreklilik beklentisi özellikle ağır sonuçlar doğurabilir. İşler arasındaki idari boşluklar bazen kusurdan değil; ticari, usule ilişkin ya da bürokratik nedenlerden kaynaklanabilir. Hakkaniyet açısından bakıldığında, sistemlerin iş gücü piyasasından gerçek anlamda kopuş ile kısa ve belgelenebilir geçiş dönemlerini birbirinden ayırması gerektiğini düşünüyorum.

İlke olarak devletlerin göç ve istihdam sistemlerini yönetme konusunda hareket alanı vardır. Ancak idari mekanizmalar, anlaşmadan doğan hakları fiilen etkisiz hale getirmenin örtülü bir yolu olarak kullanılmamalıdır. Geniş çerçevede hukuki sınır budur. Ortaklık rejimine ilişkin AB içtihadı, standstill korumalarının sonradan getirilen bazı kısıtlamaları sınırlayabildiğini gösteriyor. Ancak kesin sonucun ne olacağı, ileri sürülen hakkın tam olarak ne olduğuna ve tartışılan ulusal tedbirin niteliğine çok büyük ölçüde bağlıdır.

Kamuya açık Malta rehberliği çerçevesinde, bu pratik senaryoların her birine şeffaf biçimde cevap veren açık ve sistematik bir resmî çerçevenin varlığından haberdar değilim. Bu nedenle aşırı genelleme yapma konusunda temkinli olunması gerektiğini düşünüyorum. Ciddi bir uyuşmazlık halinde, meselenin somut olayın özelliklerine göre itiraz veya yargısal denetim yoluyla test edilmesi gerekebilir.

Sorularınızı Malta Haber’e iletisim@maltahaber.com uzerindeniletebilir, gelecek haftaki köşede ele alınmasını istediğiniz konuları paylaşabilirsiniz.

The post Göç hukuku uzmanı Avukat Daniel Attard sorularınızı yanıtlıyor: Ankara Anlaşması Malta’daki Türkler için ne ifade ediyor? appeared first on Malta Haber.

Ben Dr. Daniel Attard. Maltalı bir avukatım ve çalışmalarımız ağırlıklı olarak göçmenlik, ikamet, iş, vergi ve sınır ötesi danışmanlık konularına odaklanmaktadır. Yıllar boyunca, özellikle ikamet statüsü, yer değiştirme veya uzun vadeli yerleşim söz konusu olduğunda, Malta’nın yasal ve idari sistemlerinde yol göstermeye ihtiyaç duyan bireylere, ailelere ve işletmelere yardımcı oldum.

Beni bu alana çeken şey, göçmenlik hukukunun hukuk, politika ve gerçek insan yaşamlarının kesiştiği noktada yer almasıdır. İkamet izni asla sadece bir belge değildir. Çoğu insan için, çalışıp çalışamayacaklarını, kira ödeyebileceklerini, hizmetlere erişebileceklerini, ailelerini istikrarlı tutabileceklerini ve geleceklerini planlayabileceklerini belirler. Hukuki karmaşıklık ve insani etki kombinasyonu, bu alanda daha da uzmanlaşmama neden oldu.

Sizce neden Malta bu kadar cok tercih ediliyor?

Malta, İngilizce konuşulan ortamı, AB üyeliği, işgücü piyasası talebi, nispeten erişilebilir ölçeği ve birçok insanın burayı hem çalışma yeri hem de olası uzun vadeli bir üs olarak görmesi gibi çeşitli nedenlerle üçüncü ülke vatandaşları için önemli bir destinasyon haline gelmiştir. Aynı zamanda, yasal ortam daha yapılandırılmış, daha fazla uyumluluk gerektiren ve bazı açılardan daha kısıtlayıcı hale geldi. Single Permit  başvuruları işgücü piyasası testine, paydaş kontrollerine ve kamu politikası veya güvenlik taramasına tabidir ve resmi işlem kılavuzunda bir kararın dört aya kadar sürebileceği belirtilmektedir.

Birçok göçmen için en büyük yasal zorluk, soyut olarak yasa değil, idari zamanlamaya ve işveren uyumluluğuna olan bağımlılıktır. Malta’da, bir kişinin ikamet pozisyonu genellikle belirli bir başvuru yolu, işveren veya izin esasıyla yakından bağlantılıdır. Prosedürde bir sorun yaşanırsa, göçmenin şahsen hiçbir yanlış yapmamış olsa bile sonuçlar ciddi olabilir.

İkinci bir zorluk ise, birçok kişinin özellikle uzun vadeli planlamada temel gereksinimleri çok geç keşfetmesidir. Uzun vadeli ikamet (LTR) için hazırlıklara başladıklarında, entegrasyon gereksinimini, belge sürekliliğini veya çok daha önce ele alınması gereken başka bir unsuru kaçırdıklarını fark edebilirler.

Siz de söz ettiniz, en cok merak edilen konulardan biri de Uzun Süreli İkamet (LTR), biraz daha ayrıntı rica edebilir miyiz?

Basitçe ifade etmek gerekirse, Uzun Süreli İkamet (LTR), AB üyesi olmayan bir vatandaşa Malta’da kalıcı bir statü kazandırır; ancak fiziksel ikamet kartı beş yıl süreyle verilir ve daha sonra otomatik/idari  olarak yenilenir. Geçici ikametten daha güvenlidir çünkü kısa süreli veya isverene bagli  bir ikamet hakkından ziyade yerleşik, uzun süreli bir ikamet hakkını yansıtır. Identità, başvuru sahiplerinin en az beş yıl yasal ve sürekli ikamet etmeleri, istikrarlı ve düzenli kaynaklara sahip olmaları, konaklamaları ve 217.05 sayılı Ek Mevzuat kapsamındaki entegrasyon önlemlerini yerine getirmeleri gerektiğini belirtmektedir.

“Sürekli ikamet”/Long Term Residence icin kural aslında Identità tarafından oldukça spesifik olarak açıklanmıştır. Yayınladıkları kılavuzda, bie kerede Malta’dan uzak olmanın  altı ayı aşamayacağı ve beş yıllık süre boyunca yurtdışında geçirilen toplam sürenin on ayı aşamayacağı belirtilmektedir. Dolayısıyla, her dosyada her zaman olgusal bir değerlendirme olsa da, çerçeve kendi başına belirsiz değildir.

“I Belong” entegrasyon kursunun bu kadar önemli olmasının nedeni, yetkililerin uzun süreli ikameti sadece ikamet hesaplaması olarak değil, aynı zamanda gerçek entegrasyonun kanıtı olarak da değerlendirmesidir. İnsan Hakları Müdürlüğü’nün (Human Rights Directoriate)  programı, sertifika verilmeden önce katılım ve geçme şartlarıyla birlikte Malta Dili Entegrasyonu ve Kültürel Oryantasyon derslerini içermektedir. Bu, devletin başvuru sahibinin sadece Malta’da yaşadığına değil, aynı zamanda toplumla yapılandırılmış bir şekilde etkileşim kurduğuna dair kanıt istediğini göstermektedir.

Bence bu, insanların bu gerekliliği çok geç öğrendiklerinde pratik bir adaletsizlik yaratabilir. Yasal gereklilik kurallarda yeterince açık olsa da, birçok ikamet eden kişi bu bilgiyi erken bir asamada almıyor. Bekleme listeleri veya zamanlama sorunları tamamlanmayı geciktirirse, sorun daha iyi kurumsal iletişimle önlenebilse bile, başvuru sahibi bunun sonuçlarına katlanmak zorunda kalıyor. İşte sistemin iyileştirilebileceği nokta burası.

Evet, devletin ikamet edenleri daha erken ve daha proaktif bir şekilde bilgilendirmesi gerektiğine inanıyorum. Bir kişi bir gün uzun süreli ikamete yol açabilecek bir yoldaysa, entegrasyon gereklilikleri dördüncü veya beşinci yılda sürpriz olmamalıdır. Hukuk devleti perspektifinden bakıldığında, öngörülebilir haklar öngörülebilir bildirim gerektirir.

“Hızlı yol” (Fast Tracking) veya alternatif entegrasyon sertifikaları sunduğunu iddia eden özel kurumlar söz konusu olduğunda, insanlar son derece dikkatli olmalıdır. Resmi I Belong programı İnsan Hakları Müdürlüğü bünyesinde yürütülmekte olup, Identità uzun süreli ikamet hakkını resmi entegrasyon önlemlerinin yerine getirilmesine bağlamaktadır. Identità veya yetkili makam tarafından açıkça yazılı olarak tanınmadığı sürece, özel bir sertifikanın yasal bir değeri olduğunu varsaymanızı tavsiye etmem.

Başvuru sahiplerinin, bir göçmenlik şartını karşılayacağını düşündükleri belge veya kurslara para harayıp daha sonra ilgili makamın bunları eşdeğer kabul etmediğini öğrendiği durumlarla karşılaştım. Benim tavsiyem basittir: Herhangi bir ödeme yapmadan önce resmî gerekliliği doğrudan kontrol edin.

Bir kişi yıllardır Malta’da yaşıyor ama I Belong’u henüz tamamlamamışsa, ilk pratik adım derhal resmî programa kaydolmak ve atılan her adımı belgelemektir. İkinci adım, uzun süreli oturum dosyasının geri kalan kısmının da hazır olup olmadığını gözden geçirmektir; böylece ileride başka gecikmeler yaşanmaz. Üçüncü adım ise “başka bir sertifika da olur” şeklindeki gayriresmî güvencelere güvenmemektir. Bugün için en güvenli hukuki yaklaşım, yetkili makam açıkça başka bir seçeneği kabul ettiğini teyit etmedikçe resmî entegrasyon yolunu izlemektir.

Haftaya, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları açısından hâlâ en dikkat çekici ve en çok merak edilen başlıklardan biri olmayı sürdüren Ankara Anlaşması’nı ele alacağız. Bu çerçevede, anlaşmanın Malta’daki pratik karşılığını, hukuki sınırlarını ve özellikle çalışma ile oturum süreçlerine etkisini daha yakından inceleyeceğiz.

Sorularınızı Malta Haber’e iletisim@maltahaber.com uzerindeniletebilir, gelecek haftaki köşede ele alınmasını istediğiniz konuları paylaşabilirsiniz.

The post Malta’da oturum, çalışma izni ve uzun süreli ikamet: Avukat Dr. Daniel Attard’dan Türkler için kritik uyarılar appeared first on Malta Haber.

Göç hukuku, oturum statüsü, şirket kurulumları, sınır ötesi hukuki süreçler ve Malta’daki idari uygulamalar üzerine çalışan Attard, özellikle üçüncü ülke vatandaşlarının Malta’daki yasal ve bürokratik süreçlerde karşılaştığı sorunlara odaklanıyor. Yeni köşede, günlük hayatta en çok merak edilen başlıkların sade ve anlaşılır bir dille ele alınması hedefleniyor.

Daniel Attard, göç hukukunun yalnızca teknik bir alan olmadığını, insanların çalışma hayatını, aile düzenini, barınma hakkını ve gelecek planlarını doğrudan etkilediğini vurguluyor. Ona göre bir oturum kartı ya da izin belgesi sadece resmi bir evrak değil; kişinin Malta’daki hayatını kurup kuramayacağını belirleyen temel unsur.

Yeni köşede özellikle şu başlıkların öne çıkması bekleniyor: Single Permit başvuruları, işveren kaynaklı sorunlar, çalışma izni retleri, uzun dönem ikamet (Long-Term Residence), I Belong şartları, dijital göçebe statüsünden çalışma iznine geçiş ve Türk vatandaşlarını ilgilendiren Ankara Anlaşması tartışmaları.

Attard’ın değerlendirmesine göre Malta’daki en büyük sorunlardan biri, göçmenlerin çoğu zaman yasal kuralın kendisinden çok, idari gecikmeler ve işveren uyumsuzlukları nedeniyle mağdur olması. Özellikle izin yenileme, iş değiştirme veya başvuru sürecindeki gecikmeler, kişiyi farkında olmadan hukuki belirsizliğe sürükleyebiliyor.

Uzun dönem ikamet başvurularında ise birçok kişi, gerekli şartları çok geç öğrendiği için zorluk yaşayabiliyor. Beş yıllık yasal ve kesintisiz ikamet, düzenli gelir, uygun konut ve entegrasyon şartlarının yanında, I Belong sürecinin doğru zamanda tamamlanmaması başvuruları geciktirebiliyor. Attard, bu konuda daha erken ve daha açık kurumsal bilgilendirme gerektiği görüşünde.

Yeni köşe, Malta’daki Türkler açısından yalnızca bilgi verici değil, aynı zamanda koruyucu bir işlev de görecek. Çünkü birçok kişi resmi süreçlerde kulaktan dolma bilgilerle hareket ediyor; bu da hem para hem zaman kaybına, bazen de telafisi zor hak kayıplarına yol açabiliyor. Malta Haber’de yayımlanacak bu haftalık yazılarla, okurların güvenilir ve uzman temelli bilgiye daha kolay ulaşması amaçlanıyor.

Malta Haber, önümüzdeki dönemde okurlardan gelecek soruları derleyerek Daniel Attard’ın köşesinde düzenli olarak yayımlayacak. Böylece Malta’daki Türk toplumu, en çok merak ettiği göç ve oturum meselelerine doğrudan uzman görüşüyle ulaşabilecek.

Sorularınızı Malta Haber’e iletisim@maltahaber.com uzerindeniletebilir, gelecek haftaki köşede ele alınmasını istediğiniz konuları paylaşabilirsiniz.

The post Malta Haber’de yeni köşe: Göç hukuku uzmanı Avukat Daniel Attard Türk toplumunun sorularını yanıtlıyor! appeared first on Malta Haber.