Republic of Türkiye Ministry of Culture and Tourism desteği ve Boğaziçi Culture and Arts Foundationorganizasyonuyla hazırlanan Türkiye Standı, festivalin endüstri bölümü olan Marché du Film kapsamında yoğun katılımla dikkat çekti.

Türk Oyuncular Uluslararası Temsilcilerle Buluştu

Etkinlikte oyuncular Engin Altan Düzyatan, Engin Akyürek, Ozan Akbaba, Caner Cindoruk ve Özge Güreluluslararası yapımcılar ve sektör profesyonelleriyle görüşmeler gerçekleştirdi.

Türkiye’nin yaratıcı üretim kapasitesini temsil eden isimler, yeni ortak yapım projeleri ve iş birlikleri için temaslarda bulundu.

“Türkiye Uluslararası Yapımlar İçin Önemli Merkez”

Programa katılan Birol Güven, Türkiye’nin güçlü hikâye anlatımı, teknik altyapısı ve doğal çekim platolarıyla uluslararası sinema sektörü açısından önemli bir merkez haline geldiğini söyledi.

Ogün Şanlıer de Türkiye Standı’nın Türk sinemasının dünya çapındaki görünürlüğüne katkı sunduğunu belirtti.

Türk Sineması Cannes’ta Tanıtılıyor

Festival boyunca faaliyetlerini sürdürecek Türkiye Standı’nın, Türk yapımcılarla uluslararası sektör temsilcileri arasında yeni bağlantılar kurulmasına katkı sağlaması hedefleniyor.

Standın, Türk sinemasının küresel pazardaki etkisini artırma çalışmalarında önemli rol oynadığı ifade ediliyor.

Kaynak: Euronews

The post Cannes Film Festivali’nde Türkiye Standı’na Yoğun İlgi appeared first on Malta Haber.

Tören 28 Ocak’ta Düzenlenecek

Merve Dizdar, şövalye unvanını 28 Ocak’ta düzenlenecek özel bir törenle alacak. Fransa’nın sanat ve edebiyat alanında uluslararası başarı gösteren isimlere verdiği bu önemli ödül, daha önce Ajda Pekkan ve yönetmen Nuri Bilge Ceylan gibi ünlü isimlere de verilmişti.

“Daha Ne Olabilir?”

Bir YouTube programında ödül haberini paylaşan Dizdar, heyecanını şu sözlerle dile getirdi:

“Cannes’da çok büyük bir hayali gerçekleştirdikten sonra ‘Daha ne olabilir?’ diye düşünürken, şövalye ilan edildim.”

Sanat Camiasında Büyük İlgi

Fransa’nın bu prestijli ödülü, sanat ve edebiyat alanında uluslararası çapta başarı gösteren kişilere veriliyor. Dizdar’ın bu onura layık görülmesi, Türk sanat dünyasında büyük bir gurur kaynağı oldu. Tören, hem Türkiye’de hem de uluslararası sanat çevrelerinde büyük bir merakla bekleniyor.

Kaynak: Euronews

The post Oyuncu Merve Dizdar Fransa’da şövalye ilan edildi appeared first on Malta Haber.

Film 2023 yapımı olup yönetmenliğini Nuri Bilge Ceylan’ın üstlendiği ve senaristliğini de kendisiyle beraber Ebru Ceylan ve Akın Aksu’nun yaptığı bir dram filmidir. Filmin başrollerini Deniz Celiloğlu, Musab Ekici ve Merve Dizdar paylaşıyor. Hatta Merve Dizdar, bu film ile 2023 Cannes Film Festivali’ nde “En İyi Kadın Oyuncu” ödülünü kazandı.

Filmde Samet’in bireysel hikayesi üzerinden farklı bir çok konudan bahsedilmiş. Filmi izledikten sonra bir çok konuda net bir fikir belirtemiyorsunuz; çünkü Ceylan, filmlerindeki olayları asla yanlı anlatmaz, salt tarafsız bir şekilde seyircinin bakış açısına sunar. Filme genel bir çerçeveden baktığınızda; istemediği yerde sıkışanların bir türlü aidiyet hissedememesi, insanın kültürel bağlarının bakış açısına yansıyan farklılıkları, bir taraftan yabancılaşma ve umutsuzluğu, diğer yandan da kabullenmeyi ve umudu farklı karakterler üzerinden anlatması filmi bir bütün olarak ele almamızı sağlıyor.

Filmde baş karakterlerden biri olan Samet, mecburi hizmetini tamamlayıp, görev yaptığı yerden gitmek ister sadece ve buna bağlı olarak çevresindeki herkesle ilişkilerini hep yüzeysel tutar. Ama genel olarak öğretmenler arasındaki dialoglarda da içtenliksizlik net bir şekilde hissedilir. Hepsi iyi ve çok ahlaklı gibi görünseler de aslında her an birbirlerini yargılamaya hazır, bencil davranışlar sergilerler. Filmin en beğendiğim noktalarından biri de tam olarak buydu: Dialogların ve samimiyetsizliğin filme aktarılmasındaki samimiyet. Herkesin aynı ortamda kalmak zorunda olduğu için birbirlerine gösterdikleri yapay samimiyet, çok başarılı bir şekilde filme yansıtılmış.

Bir ülkede en önemli yapı taşlarından biridir öğretmenler. Ağacın yaşken eğilme evresinde öğretmenlerin inanılmaz rolleri varken, bireyin öğretmen olabilmesi için tek kriterin sınavda aldığı puan olmaması gerektiğini düşünüyorum. Mesela Samet’in birçok kişilik problemi var ve bunun gibi birçok kişinin öğretmenlik yapıyor oluşu, eğitim sistemindeki bozukluğu fazlasıyla körüklüyor. Samet’in aşağılama ve kibirle öğrencilerine “ressam olacağınız yok, patates, şeker pancarı ekeceksiniz.” demesi gibi. Kişinin neyi ne kadar bildiği değil, karşıya ne kadar ve nasıl verebildiği önemlidir bence. Bu kadar önemli ve kutsal bir meslek olan öğretmenliğin daha ince elekli koşullardan geçirilmesi gerektiğini düşünüyorum ve yazımı Başöğretmen Atatürk’ün şu sözleriyle noktalamak istiyorum:

“Gelecek gençlerin, gençler ise öğretmenlerin eseridir.”

İyi seyirler!

The post Pınar Yalçınkaya yazdı: Kuru Otlar Üstüne appeared first on Malta Haber.

Evrensel bir sorun haline gelen mültecilik, özellikle çocukların yaşadığı sorunları ortaya koyduğu için takdir edilmesi gereken ‘Kefernahum’ filminde hata bulmak kabalık olur. Nadine Labaki’nin dördüncü uzun metrajlı filmi olan ‘Kefernahum’, ‘Mülteci çocuk olmak nedir?’ sorusuna cevap niteliğinde çekilmiş.

Sizlere filmin baş karakteri hakkında biraz bilgi vermek istiyorum. Zain El Hajj, Beyrut’un kenar mahallelerinde yaşayan 12 yaşında bir çocuk (Zain Al Rafeea canlandırıyor). Film, Zain’in anne ve babasına karşı açtığı dava ile başlar.

Filmin oyuncu kadrosunun neredeyse tamamı, bu filmle ilk defa kamera karşısına geçmiştir. Yönetmen Nadine Labaki, Zain’in filme katılımını şöyle açıklıyor: “Filmde yer alacak kişinin o olduğunu anlamam gerçekten sadece iki dakikamı aldı. O yüzden benim için o mucize çocuk. Kendisi Suriyeli bir mülteci. Elbette Suriye’deki savaştan kaçmış, Lübnan’a gelmiş ve son sekiz yıldır Lübnan’da çok zor koşullarda yaşıyor. Okula gitmiyor, sokaklarda büyümüş. Ve sokaklarda büyüdüğünüzde çok şey görürsünüz. Çok fazla şiddet ve çok fazla istismar görürsünüz. Kendisi birçok şeye maruz kaldı ve onda çocukluğunu yitirmiş, yetişkin olmuş bir çocuğun bilgeliği vardı. Ve bu yüzden bu kadar iyi olabildi. Çünkü zaten bildiği bir şeyi yapıyordu.”

Bir eserin duygusal açıdan bu kadar ikna edici olmasını, hayat ile sanat arasındaki paralelliklere ve profesyonel olmayan yerel oyuncu kadrosunun özgün performanslarına bağlıyorum.

1989 yılında BM tarafından kabul edilen ve 193 ülkenin onayladığı, Türkiye’nin ise 1994 yılında kanunla onayladığı ‘Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’nin kabul edilmiş olmasına rağmen, sosyal, ekonomik ve siyasi problemler nedeniyle neden hâlâ en çok mağdur olanlar çocuklar oluyor? Sadece 12 yaşında olan ve asıl derdi daha fazla oyun oynayıp okula gitmek olan Zain gibi bir çocuk, 11 yaşındaki kız kardeşinin erken yaşta evlendirilmemesi için neden regl olduğunu saklamaya çalışıyor? Ayrıca, kız kardeşini kurtaramayıp kaçtıktan sonra neden kendini başka bir mülteci bebeğe ağabeylik yaparken buluyor?

Yakın zamanda İstanbul’da şahit olduğum bir sahne hafızamdan silinmiyor: İstiklal Caddesi’nde Suriyeli bir aile vardı. Kadının yanında 2 ila 6 yaş arasında değişen üç çocuğu bulunuyordu. Dileniyorlardı (Kullanmayı hiç sevmediğim bir sözcük). Ben de birkaç işimi hallettikten sonra eve giderken oğluma farklı ne oyuncak alsam diye düşünüyordum ve onları gördüm. Yaklaşık 10 dakika o civarda kaldım ve sadece onları izledim. Çocuklar oturup çevreye bakıyorlardı; ne yaramazlık yapıyorlar ne de oyun oynamaya çalışıyorlardı. Sadece oturup bekliyorlardı. Sanki oyun oynamayı hiç bilmeyen çocuklar gibiydiler. İstiklal Caddesi’nin ortasında dayanamayıp ağladığımı hatırlıyorum. Maalesef sadece Lübnan’da değil, dünyanın her yerinde bu problem hep vardı ve hâlâ da var. Lütfen, bu çocukların toplum içindeki hakları ve konumları daha fazla konuşulsun ve tartışılsın. Konuşulsun ki her anlamda daha sağlıklı çocuklar yetişsin. Tartışılsın ki çocuğun varlığının değeri artsın.

İYİ SEYİRLER!

The post Tozlu Dünyanın Mülteci Çocukları! ‘Kefernahum’ Filmi appeared first on Malta Haber.