Türkiye-AB Ortaklık Hukuku, Türk işçilerine önemli haklar sağlayabiliyor.

Avrupa ülkelerinde yaşayan milyonlarca Türk vatandaşı bulunmasına rağmen, bu kişilerin önemli bir bölümü yalnızca yaşadıkları ülkenin göç ve yabancılar hukukuna tabi olduklarını düşünüyor.

Oysa Türk vatandaşlarının Avrupa Birliği hukukundaki konumu, diğer üçüncü ülke vatandaşlarından bazı yönleriyle ayrılıyor. Türkiye ile Avrupa Ekonomik Topluluğu arasında 1963 yılında imzalanan Ankara Anlaşması, 1970 tarihli Katma Protokol ve 1/80 sayılı Ortaklık Konseyi Kararı; belirli koşulları karşılayan Türk işçilerine ve bazı aile bireylerine çalışma, ikamet ve eşit muamele alanlarında önemli haklar sağlayabiliyor.

Türkiye – AB Ortaklık Hukuku Neden Önemli?

Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki ortaklık ilişkisi, yalnızca ekonomik ve siyasi iş birliğinden ibaret değil. Bu ilişkinin hukuki belgelerinden biri olan 19 Eylül 1980 tarihli ve 1/80 sayılı Ortaklık Konseyi Kararı, Türk işçilerinin ev sahibi AB ülkesinin iş gücü piyasasına aşamalı biçimde katılmasını öngörüyor.

Avrupa Birliği Adalet Divanı, uzun yıllara yayılan kararlarında bu düzenlemenin bazı hükümlerinin doğrudan etkili olduğunu kabul etti.

Bunun anlamı, koşulları karşılayan Türk vatandaşlarının ilgili hükümlere ulusal makamlar ve mahkemeler önünde doğrudan dayanabilmesidir.
Ancak ortaklık hukukundan kaynaklanan haklar, Türkiye’den bir AB ülkesine ilk defa girme konusunda sınırsız bir hak sağlamaz. Bir Türk vatandaşının ülkeye ilk kabulü ve ilk çalışma izninin verilmesi, kural olarak ilgili AB ülkesinin kendi mevzuatına göre belirlenir. Ortaklık hukukundaki güvenceler çoğunlukla kişi ilgili ülkeye hukuka uygun biçimde girdikten ve yasal çalışmaya başladıktan sonra önem kazanır.

Bir Yıllık Yasal Çalışma Sonrasında Doğabilecek Haklar

1/80 sayılı Kararın 6. maddesine göre, bir AB ülkesinin iş gücü piyasasına usulüne uygun şekilde dâhil olan Türk işçisi, aynı işverenin yanında bir yıl yasal olarak çalıştıktan sonra, işin devam etmesi şartıyla çalışma izninin aynı işveren için yenilenmesini isteme hakkı kazanabilir.

Örneğin bir Türk vatandaşı, Almanya’da gerekli oturma ve çalışma izinlerini alarak bir şirketin yanında kesintisiz ve yasal biçimde bir yıl çalışmışsa, mevcut iş devam ettiği sürece aynı işverenin yanında çalışma izninin yenilenmesi konusunda ortaklık hukukundan kaynaklanan bir hak ileri sürebilir.

Bununla birlikte bir yıllık çalışma, kişiye istediği işverene geçme veya başka bir AB ülkesinde çalışma hakkı vermez. Bu aşamadaki güvence esas olarak aynı işverenin yanında çalışmanın devamına ilişkindir.

Üç Yılın Sonunda İşveren Değiştirmek Mümkün Mü?

Bir Türk işçisi aynı AB ülkesinde üç yıl yasal olarak çalıştıktan sonra daha geniş bir hak elde edebilir. İşçi, AB üyesi ülke vatandaşlarına tanınan öncelik saklı kalmak üzere, aynı meslek veya iş kolunda başka bir işveren tarafından yapılan ve ilgili istihdam kurumuna usulüne uygun biçimde bildirilen iş tekliflerine başvurabilir.

Burada “üç yıl çalıştım, artık her işi yapabilirim” şeklinde bir sonuç çıkarılmamalıdır. Üç yıllık aşamada işveren değişikliği mümkün hâle gelebilse de yeni işin kural olarak aynı meslek veya faaliyet alanında olması gerekir. Ayrıca iş teklifinin ilgili ülkenin çalışma ve istihdam kurallarına uygun olması aranır.

Hakların aşamalı olarak kazanıldığı bu dönemde, çalışma geçmişinin ve izinlerin belgelenmesi büyük önem taşır. İş sözleşmeleri, maaş bordroları, sosyal güvenlik kayıtları, çalışma izinleri ve ikamet belgeleri gerektiğinde hak sahipliğini ortaya koyabilecek temel delillerdir.

Dört Yıllık Yasal Çalışmanın Önemi

Aynı ülkede dört yıl yasal çalışmasını tamamlayan Türk işçisi, 1/80 sayılı Kararın 6. maddesi kapsamında o ülkedeki herhangi bir ücretli işe daha serbest biçimde erişme hakkı kazanabilir.

Bu aşamada işçinin belirli bir işveren veya meslekle bağlılığı büyük ölçüde ortadan kalkar. Başka bir ifadeyle kişi, yalnızca önceki işiyle aynı alanda değil, tercih ettiği başka bir ücretli işte de çalışabilme hakkına sahip olabilir.

Ancak bu hakkın da sınırları vardır:
• Hak yalnızca koşulların tamamlandığı ev sahibi AB ülkesinde geçerlidir.
• Başka bir AB ülkesine taşınarak orada çalışma hakkı sağlamaz.
• Serbest meslek faaliyetleri ve şirket kurma konusu aynı hüküm kapsamında değerlendirilmez.
• Kişiye otomatik olarak AB vatandaşlığı veya süresiz oturma izni vermez.
• Çalışmanın yasal, gerçek ve usulüne uygun olması gerekir.
Dolayısıyla Fransa’da dört yıllık yasal çalışma sonucunda elde edilen bir hak, kişiye otomatik olarak Hollanda’da veya Almanya’da çalışma yetkisi kazandırmaz.

Çalışma Hakkı Bazı Durumlarda İkamet Hakkını Koruyabilir
1/80 sayılı Kararın metni esas olarak çalışma hakkını düzenliyor. Bununla birlikte Avrupa Birliği Adalet Divanı, tanınan çalışma hakkının etkili biçimde kullanılabilmesi için buna bağlı bir ikamet hakkının da bulunması gerektiğini kabul ediyor.

Çünkü bir kişiye belirli bir ülkede çalışma hakkı tanınıp aynı ülkede ikamet etmesine izin verilmemesi, çalışma hakkını fiilen anlamsız hâle getirebilir. Bu nedenle gerekli koşulları karşılayan bir Türk işçisi, çalışma hakkının yanında buna bağlı ikamet hakkına da dayanabilir.

Bu durum, her oturma izninin otomatik olarak uzatılacağı anlamına gelmez. İkamet hakkının dayanağı, çalışma geçmişi, kişinin iş gücü piyasasındaki durumu ve izinlerinin hukuki niteliği somut olayda ayrıca değerlendirilmelidir.

Özellikle oturma izni yalnızca belirli bir işverene bağlı olduğu gerekçesiyle uzatılmayan bir Türk vatandaşının, kararın kesin olduğunu düşünerek işlem yapmadan önce Türkiye–AB Ortaklık Hukuku kapsamında hak sahibi olup olmadığını araştırması önemlidir.

The post AVRUPA’DA ÇALIŞAN TÜRKLERİN AZ BİLİNEN ÇALIŞMA VE İKAMET HAKLARI appeared first on Malta Haber.

Malta Haber’in Jobsplus’tan edindiği bilgiye göre, gerekli şartları taşıyan ve Malta’da dört yıl boyunca aynı işverene bağlı şekilde kesintisiz çalışan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, self-employed olarak kayıt olabiliyor. Bu da, şartları sağlayan kişiler için işveren bağımlılığı olmadan Malta’da yaşamaya ve çalışmaya devam etmenin önünü açabiliyor.

Ancak bu alan, teoride göründüğü kadar basit değil. Uygulamanın sınırları, idari yaklaşım, çalışma geçmişi ve somut dosyanın ayrıntıları belirleyici olabiliyor. Bu nedenle konuyu, göç ve çalışma hukuku alanında uzman Avukat Daniel Attard’a sorduk.

Avukat Daniel Attard’ın değerlendirmesi

Birçok Türk vatandaşı Ankara Anlaşması’nı daha çok Birleşik Krallık bağlamı üzerinden biliyor. Bunun temel nedeni, bu konunun Brexit öncesinde Birleşik Krallık’ta geniş biçimde tartışılmış olması. Esas itibarıyla, AET-Türkiye ortaklık çerçevesi daha yakın ekonomik entegrasyonu teşvik etmek ve özellikle Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın zaman içinde yaptığı yorumlar ışığında, üye devletlerin anlaşmanın “standstill” korumalarına aykırı yeni engeller getirmesini sınırlamak amacıyla tasarlandı.

Uygulamada işin zorlaştığı nokta ise, bu çerçevenin çoğu zaman ulusal idari sistemler üzerinden hayata geçirilmesi. Bu nedenle hukuki tartışma genellikle, bir üye devletin ikamet ve iş gücü piyasasına erişimi düzenleyip düzenleyemeyeceği meselesi değil; getirilen iç hukuk koşullarının orantılı olup olmadığı ve ortaklık çerçevesiyle uyumlu kalıp kalmadığı meselesidir.

Özellikle Malta’nın, daha güvenli hakların tanınması için birkaç yıllık kesintisiz istihdam şartı aradığı yönündeki nokta bakımından, bu konunun dikkatle ve her somut olay özelinde değerlendirilmesi gerekir. Ben bunun basit, siyah-beyaz bir mesele gibi sunulmasından kaçınırdım. Buradaki hukuki soru, ulusal bir kuralın meşru bir idari uygulama mı olduğu, yoksa özünde anlaşmanın korumayı amaçladığı faydayı boşa mı çıkardığıdır. Bu çizgiyi çekmek her zaman kolay değildir.

İşveren değiştirmenin olağan olduğu bilişim ve hizmetler gibi sektörlerde, katı bir süreklilik beklentisi özellikle ağır sonuçlar doğurabilir. İşler arasındaki idari boşluklar bazen kusurdan değil; ticari, usule ilişkin ya da bürokratik nedenlerden kaynaklanabilir. Hakkaniyet açısından bakıldığında, sistemlerin iş gücü piyasasından gerçek anlamda kopuş ile kısa ve belgelenebilir geçiş dönemlerini birbirinden ayırması gerektiğini düşünüyorum.

İlke olarak devletlerin göç ve istihdam sistemlerini yönetme konusunda hareket alanı vardır. Ancak idari mekanizmalar, anlaşmadan doğan hakları fiilen etkisiz hale getirmenin örtülü bir yolu olarak kullanılmamalıdır. Geniş çerçevede hukuki sınır budur. Ortaklık rejimine ilişkin AB içtihadı, standstill korumalarının sonradan getirilen bazı kısıtlamaları sınırlayabildiğini gösteriyor. Ancak kesin sonucun ne olacağı, ileri sürülen hakkın tam olarak ne olduğuna ve tartışılan ulusal tedbirin niteliğine çok büyük ölçüde bağlıdır.

Kamuya açık Malta rehberliği çerçevesinde, bu pratik senaryoların her birine şeffaf biçimde cevap veren açık ve sistematik bir resmî çerçevenin varlığından haberdar değilim. Bu nedenle aşırı genelleme yapma konusunda temkinli olunması gerektiğini düşünüyorum. Ciddi bir uyuşmazlık halinde, meselenin somut olayın özelliklerine göre itiraz veya yargısal denetim yoluyla test edilmesi gerekebilir.

Sorularınızı Malta Haber’e iletisim@maltahaber.com uzerindeniletebilir, gelecek haftaki köşede ele alınmasını istediğiniz konuları paylaşabilirsiniz.

The post Göç hukuku uzmanı Avukat Daniel Attard sorularınızı yanıtlıyor: Ankara Anlaşması Malta’daki Türkler için ne ifade ediyor? appeared first on Malta Haber.

Bu anlaşma sayesinde, İngiltere’dekine benzer şekilde oturum izni almaya olanak sağlayan bazı AB ülkeleri de var. Hatta İspanya, şirket kurmaya gerek olmadan da oturma izni veriyor.

İrlanda’da ise ülkeye Ankara Anlaşması sayesinde öğrenci olarak giden Türkiye vatandaşlarının işçi olarak çalışıp İrlanda vatandaşlığı alması mümkün.

Bu ülkelerin sunduğu göç imkanlarını inceledik.

İrlanda

Avrupa Ekonomik Topluluğu’na 1973’te dahil olan İrlanda Cumhuriyeti, topluluğun 1963’te Türkiye ile imzaladığı Ankara Anlaşması’na da taraf oldu.

Anlaşmanın, taraf ülkelerin karşılıklı göç kurallarını zorlaştırmama taahhüdü sayesinde, o tarihte İrlanda’nın Türkiye vatandaşlarına sağladığı imkanlar günümüze kadar geçerliliğini sürdürdü.

Bunlar arasında en dikkat çekeni, İrlanda’ya öğrenci olarak giden Türklerin çalışma izni alarak birkaç yıl sonra İrlanda vatandaşı olabilmesi.

İrlanda’nın Cork kentinde Joyce & Co. Solicitors hukuki danışmanlık ofisinin sahibi Eoin Joyce, bunun yolunu şöyle anlatıyor:

“Burada okullara veya dil okullarına öğrenci olarak gelen Türklere ‘Stamp 2’ adlı bir vize veriliyor. Bu vizeyle öğrencilerin yarı zamanlı, haftada 20 saat çalışmasına olanak sağlanıyor.

“12 ay boyunca bu şekilde çalışan bir öğrenci, aynı iş yerinde çalışmaya devam etmek koşuluyla ‘Stamp 1’ adlı vizeye başvurabiliyor. ‘Stamp 1’ tam zamanlı çalışmaya izin veriyor.”

Joyce, bu vize türü değişiminin Ankara Anlaşması sayesinde mümkün olduğunu, AB üyesi olmayan diğer ülkelerin vatandaşlarına böyle bir imkan sağlanmadığını söylüyor ve ekliyor:

“Bu vizenin avantajı, kişinin okulu bitse bile aynı iş yerinde çalışmasına izin vermesi. Hatta okulun yarıda bırakılması durumunda da almış oldukları ‘Stamp 1’ vizesi geçerliliğini koruyor.”

Bu vize türüyle üç yıl boyunca işyeri değiştirmek mümkün değil. Üçüncü yılın sonunda aynı sektörde başka işlerde, dördüncü yılın sonunda ise tüm sektörlerde çalışmaya izin veriliyor.

Joyce bu vizeyle İrlanda’da beş yıl çalışan kişilerin İrlanda vatandaşlığına başvurma hakkının bulunduğunu anlatıyor:

“Son yıllarda bu şekilde buraya gelen Türkiye vatandaşlarının sayısında artış görsek de Türklerin bu imkanı yeterince bilmediğini düşünüyorum.”

Joyce, Brexit’in ardından hem Türklerin hem de AB vatandaşlarının İrlanda’ya yönelik ilgisinin artacağı görüşünde.

Özellikle Dublin ve Cork gibi kentlerde yüzlerce farklı ülkeden insan yaşadığını ve bu şehirlerin çok kültürlü mekanlara dönüştüğünü söyleyen Joyce, pek çok ABD şirketinin de Avrupa merkezi olarak İrlanda’yı kullandığını ve bu durumun ülkede farklı diller bilen işçilere duyulan ihtiyacı artırdığını söylüyor:

“Örneğin Cork’ta sadece Apple’ın 6 bin çalışanı var. Bu tür uluslararası şirketler Türkçe iletişim kurmayı bilen çalışanlar için sık sık ilana çıkıyor. Bu tip özel yetenekler isteyen işlere verilen ‘Stamp 4’ vizesi ise ‘Stamp 2’ ile 4 yılda kazanılan tam çalışma serbestisini en başından kazanmanızı sağlıyor.”

Joyce, Stamp 1 vizesiyle çalışmanın şirkete birkaç bin euroluk maliyet çıkardığını, bu nedenle bazı şirketlerin bu tür oturma iznine sahip Türkleri çalıştırmak istemediğini fakat bunun sık görülen bir durum olmadığını söylüyor.

Joyce’a göre Brexit sonrasında AB içinde resmi dili İngilizce olan en büyük ülke olması, İrlanda’nın en büyük avantajlarından biri.

İrlanda vatandaşları AB içinde serbest dolaşımdan faydalanabilmenin yanı sıra İngiltere ile de Ortak Seyahat Alanı (Common Travel Area) içinde bulunuyor. Bu alan, iki ülkenin vatandaşlarına karşılıklı olarak serbest oturma ve çalışma izni tanıyor. İki ülkenin hükümeti de Brexit sonrasında bunun değişmeyeceğine dair açıklamalar yapmıştı.

İspanya

İspanya’da şirket kurarak oturum izni almak yalnızca Türkiye vatandaşlarına Ankara Anlaşması vesilesiyle tanınmış bir hak değil, tüm ülkelerden insanların başvurabileceği bir yol.

Bu konuda danışmanlık hizmeti veren Barcelona merkezli BCN Consulting’den Bahadır Özkazanç, bunun için öncelikle bir iş planı hazırlamak gerektiğini anlatıyor:

“Türk vatandaşları için iki türlü yol var. Birincisi şahıs şirketi, ikincisi limited veya anonim şirketi kurmak.

“Başvuran kişi iş planında neden İspanya’da olmak istediğini, kimlerle çalışabileceğini, İspanya’da yapmış olduğu görüşmeleri, varsa anlaşmaları yazıyor.

“Aylık veya yıllık kesmeyi planladığı fatura miktarını da yazıyor ve bu planı konsolosluğa sunuyor. O evraklar Madrid’e gidiyor, değerlendiriliyor, kabul olursa geçici vizeyle İspanya’ya gelmesi sağlanıyor ve sonrasında bir yıllık oturum kartı alıyor.”

Bahadır Özkazanç birinci yılın ardından iki kere ikişer yıllık uzatma yapıldığını, beşinci yılın sonunda ise beş yıllık uzatma verildiğini, İspanya’da 10 yılı tamamladıktan sonra da İspanyol vatandaşlığı almanın mümkün olduğunu aktarıyor. Uzatmalarda sorun yaşamamak için vergi borcu olmaması ve şirketin zarar etmemesi gibi belli şartlara uymak gerektiğini vurguluyor.

Özkazanç gerekli sermaye konusunda ise şunları söylüyor:

“Burada gerekli sermaye limited şirketleri için 3 bin 6 eurodur. Ama Türkiye’den gelecek bir kişi için en az önerilen rakam 10 bin eurodur.

“Şahıs şirketinde biraz daha fazla olması gerekiyor çünkü onun içine burada kiralayacağı dairenin kirasını da eklemek gerekiyor. En az 12-13 bin euro tavsiye ediliyor.

“Miktarı ne kadar yüksek olursa başvuruda o kadar avantajlı oluyor.”

Bahadır Özkazanç, bu izinle İspanya’ya giden kişilerin ilk yılını tamamladıktan sonra başka bir şirkette çalışma hakkının da olduğunu, bunun için başvuru yapabileceklerini fakat bu şirketin kendi şirketiyle ilişkili bir sektörde olması gerektiğini aktarıyor.

13 yıldır İspanya’da yaşayan Özkazanç, bugüne kadar 15 kişiye şahıs şirketi 17 kişiye de limited şirketi kurduklarını; üç yıldır başvurularda artış yaşandığını; en çok tekstil, turizm ve ithalat/ihracat sektöründe başvurular yapıldığını söylüyor.

Şirket kuran kişilerin aylık en az 1500 euroluk fatura kesmesinin beklendiğini belirtiyor.

Özkazanç şirket kurmadan da İspanya’ya taşınmanın mümkün olduğunu söylüyor:

“İspanya’da bir yıllık oturum izni veren No Lucrativa adlı bir vize türü var. Bu vize türünde sadece oturum izniniz oluyor fakat çalışma izniniz olmuyor.

“İlk yılı tamamladıktan sonra iki yıllık yeni bir vize başvurusu yapıyorsunuz ve o vizeyi aldıktan sonra çalışma izniniz oluyor. İster bir şirkette çalışabilir, ister kendi şirketinizi kurabilirsiniz.

“Bunun için kendi hesabınızda en az 30 bin euro paranızın bulunması gerekiyor. Bir yıllık da kira sözleşmeniz olması gerekiyor. Birkaç evrak daha topladıktan sonra bu vizeye başvurabiliyorsunuz.”

Özkazanç bunun şirket kurarak taşınmaya göre avantajlarını ve dezavantajlarını şöyle anlatıyor:

“Bazı insanlar hemen şirket kurmaktansa önce ülkeyi tanımak, izlenim edinmek istiyor. Bazıları bir yılını buna ayırdıktan sonra ikinci yılında bir işyerinde çalışıyor veya iş kuruyor. İspanya’ya dair bilgisi olmayan insanlar için hemen şirket kurmak sakıncalı olabiliyor, o açıdan avantajlı.

“Bazı aileler çocuklarının eğitimi için buraya geliyor, onlar bu vizeyi tercih edebiliyor.

“Veya Türkiye’de online olarak iş yapıp düzenli geliri olan insanlar o geliri göstererek buraya taşınabiliyor. Aynı işi online olarak İspanya’dan yapmaya devam ediyor.”

Bugüne kadar 50’den fazla No Lucrativa dosyası hazırladıklarını ve bunların bir çoğunda birden fazla aile üyesi için başvuru yaptıklarını söyleyen Özkazanç, şirket kurma vizesi veya No Lucrativa başvurusu için İspanyolca bilme şartının aranmadığını ekliyor.

Hollanda

Ankara Anlaşması’nı 1963’te imzalayan altı Avrupa Ekonomik Topluluğu üyesinden biri olan Hollanda, şirket kurmak isteyen Türk vatandaşlarına belli şartlarda oturum izni sağlıyor.

Hollanda’dan Avukat Nazmi Türkkol, “Devlet kurduğunuz şirketin ekonomik bir katkıda bulunması gerek diyor. Ama bundan tam olarak neyin kastedildiği net değil” diyor.

Bir restoran açma önerisinin, gerek görülmemesi durumunda reddedilebildiğini belirten Türkkol, iş planında ne kadar yatırım yapılacağı ve kaç kişinin çalıştırılacağı gibi konuların da etkili olduğunu söylüyor.

Türkkol “Gelmek isteyenlere bir fizibilite araştırması yaptırmalarını tavsiye ediyoruz. Böylece ‘Hollanda ekonomisinde şu alanda boşluk var, bu alanda az iş yapılıyor’ diyebilme imkanı doğacaktır” diyor ve ekliyor:

“Tabii devlet ‘Sizin buraya gelmenize neden gerek var? Şirketini kur, Türkiye’den yönet’ de diyebiliyor. O yüzden orada bulunmanızın işe etkisini gösterebilmeniz lazım.

Sizin sadece bir direktör olarak değil, işin anahtarının sizde olduğunu ispatlamanız gerekiyor. Kişinin de bir kabiliyeti olması gerekiyor.”

Türkiye’deki ekonomik ve politik gelişmelerin etkisiyle son yıllarda bu tür başvurularda artış gördüklerini söyleyen Türkkol, en çok başvuru yapılan sektörler arasında inşaat, tamircilik, depolarda özel kimyasallarla yapılan temizlikçilik gibi uzmanlık isteyen alanlar yer aldığını anlatıyor.

Bu şekilde Hollanda’ya gidenler beş yıl sonra vatandaşlık alma imkanına kavuşuyor.

Türkkol’un bu yola çıkmak isteyenlere tavsiyeleri ise şöyle:

“İlk tavsiyem pazar araştırması yaptırmaları. Çalışmak istedikleri sektör ne durumda ona bakıp fizibilite çalışması yapmaları.

“Maalesef bizim Türkler genellikle bir turist vizesi alıp geliyorlar, buradaki Türklerle görüştükten sonra ‘Tamam biz şirketi kuruyoruz’ diyorlar araştırma yapmadan. Genellikle sorunlar o yüzden çıkıyor.”

Slovakya

2004 yılında Avrupa Birliği’ne üye olan Slovakya’da da şirket kurarak oturum izni almak mümkün.

Daha önce böyle bir başvuruya aracılık yapmış Avukat Ece Pancar, bu ülkenin Hollanda’ya kıyasla çok avantajlı olmadığını söylüyor:

“Beş sene sonra süresiz oturum, sekiz sene sonra vatandaşlık alınabiliyor.”

Pancar bu tür başvurularda söz konusu ülkenin asgari ücretini esas alarak bir yıl boyunca en az asgari ücret oranında gelir sağlayabilecek bir iş modeli sunmanın önemli olduğunu aktarıyor.

Avukat Pancar bu yıldan itibaren İngiltere dışındaki ülkelere oturum izni başvurularında artış bekliyor:

“Sürekli müvekkillerim arayıp ‘Nereye gideceğiz, Ankara Anlaşması bitti ne olacak?’ diye soruyor. herkes ikinci bir yer arayışında.

“Avukatlar için de geçerli bu. Bugüne kadar İngiltere’ye göç konusunda çalışan avukatlar da müvekkilleri için yeni ülkeler bulmak istiyor.

“Bundan sonra başka ülkelerde bunu işletmek için açılan davaların sayısının da arttığını göreceğiz.”

Litvanya

Şirket kurarak oturum izni almanın mümkün olduğu bir diğer AB üyesi de Litvanya.

Göçmenlik hukuku ve danışmanlık grubu Hardal Global’in kurucusu Avukat Şekip Hardal, Baltık ülkesi Litvanya’da bu tür başvuruculara aracılık ediyor.

Genellikle bilişimle ilgili şirketlerin tercih edildiğini ve Litvanya’nın Silikon Vadisi olma hedefinin bulunduğunu söyleyen Hardal, bir şirket üzerinden üçü ortak, biri direktör dört kişiye kadar oturum izni alınabildiğini belirtiyor.

Bu vize türüne Ankara Anlaşması’ndan bağımsız olarak tüm dünyadan insanlar başvurabiliyor.

Hardal başvurularda bir veya iki ortak olması durumunda 28 bin, üç ortak olması durumunda 42 bin euro asgari sermaye şartı olduğunu anlatıyor:

“Hemen hemen her şirketimizde dört kişiye başvuru yaptık.

“Önce bir yıllık oturum izni alınıyor, sonra iki defa ikişer yıllığına uzatılıyor.

“Beşinci yılın sonunda süresiz oturum izni, 10. yılın sonunda ise vatandaşlık alınabiliyor.”

Şekip Hardal ilk başvuru veya süresiz oturum izni başvurusunda Litvanca bilme şartının aranmadığını da ekliyor. Hardal, yurt dışında şirket kurarak yaşamayı düşünen Türklere şu tavsiyeleri veriyor:

“Öncelikle İngilizce konuşulan ülkeleri tercih edebilirler.

“Reel bir iş planları varsa hangi ülkede daha başarılı olacaklarını araştırmalarını tavsiye ediyorum.

“Aileler için genellikle ırkçılığın olmadığı şehir ve ülkeleri tercih etmelerini öneririm.

“Başvurularda paralarının kaynağını gösterebilmek önemli, buna dikkat etmeleri gerekir.”

Belçika ve Malta

Türk vatandaşlarının Belçika ve Malta’da da şirket kurarak oturum izni almaları mümkün.

Malta’nın diğer ülkelere kıyasla avantajı AB içinde, İrlanda’nın dışında İngilizce’nin resmi olduğu tek ülke olması. Orta Akdeniz’deki küçük ada ülkesinin bir diğer avantajı da iklimi.

Belçika ise Batı Avrupa’nın merkezinde, pek çok ülkeye kolay ulaşım imkanı ve halihazırda ülkede yaşayan çok sayıda Türkiye vatandaşının olmasıyla öne çıkıyor.

19 Ocak 2021 / Malta

Kaynak: BBC

The post Ankara Anlaşması: İngiltere dışında hangi AB ülkelerinde geçerli? appeared first on Malta Haber.