Diliyoruz ki, tüm çocuklar gibi Baturalp de savaşın, sömürünün, açlığın olmadığı bir dünyada büyüsün.

Hoş geldin Baturalp, yaşama sırası sende!

“Assumption of Mary” (Meryem Ana’nın Göğe Kabulü), Hristiyan inançlarına göre Meryem Ana’nın bedenen ve ruhen ölmeden göğe yükseldiği olayı ifade eder. Bu inanç, Katolik, Doğu Ortodoks ve bazı Protestan mezheplerinde kabul edilen bir dogmadır. Meryem Ana’nın fiziksel bedeninin ölümünden sonra göğe yükselmesi, Hristiyan inancında kutsal bir olay olarak görülür.

Meryem Ana’nın Göğe Kabulü, Meryem Ana’nın Tanrı’nın lütuf ve merhametiyle ölümsüzlüğe kavuştuğuna inanılır. Bu olay, Meryem Ana’nın İsa’nın annesi olarak özel bir rolü olduğuna ve onun İsa’nın kutsal doğuşuna taşıdığı öneme vurgu yapar.

Hristiyan inançlarına göre Meryem Ana’nın ölümünün ardından göğe yükseldiği olay 15 Ağustos’ta anılır. Bu inanç, erken Hristiyanlık dönemlerine dayanmaktadır, ancak tam olarak ne zaman ve nasıl ortaya çıktığı konusunda kesin bir tarih belirlemek zordur.

Meryem Ana’nın Göğe Kabulü’nün ne zaman ve nerede kutlanmaya başladığına dair kesin bilgilere sahip olmasak da, bu inanç en erken Hristiyan dönemlerinde ortaya çıkmıştır. 6. yüzyılda Hristiyanlıkla ilgili yazılan bazı eserlerde bu olaya dair izler bulunmaktadır. Ancak bu inanç, farklı bölgelerde ve mezhepler arasında farklı tarihlerde kutlanmış olabilir.

Katolik Kilisesi, 1950 yılında Papa Pius XII tarafından “Munificentissimus Deus” adlı apostolik mektupla Assumption of Mary’nin dogma olarak kabul edildiğini duyurdu. Bu kararla, Meryem Ana’nın göğe yükselmesi dogması resmi olarak Katolik inancının bir parçası haline geldi. Doğu Ortodoks Kilisesi de bu olayı kabul eder ve “Dormition of the Theotokos” olarak adlandırır.

Meryem Ana’nın Göğe Kabulü, genellikle 15 Ağustos tarihinde çeşitli Hristiyan topluluklarında kutlanır. Bu günü, Meryem Ana’nın göğe yükselişi anısına ibadet ve dualarla geçirirler.

Elif Ören Acar / 31 Mart 2025

Özgürlük Günü (Freedom Day) her yıl 31 Mart’ta Malta’da kutlanan ulusal bir bayramdır. Malta’da buna “Jum il-Ħelsien” denir.

Bu ulusal bayram, İngiliz ordusunun 179 yıl sonra Malta ve kardeş adası Gozo’dan çekildiği tarih olan 31 Mart 1979’a dayanır.

Bu küçük adaya İngilizlerin gelişi ve gidişi şöyle olmuştur:

1798 yılında Malta’ya gelen Fransız ordusu adada birtakım zorbalıklar yapar. Napolyon’un “Özgürlük, eşitlik, adalet” sloganları Malta’da bir etki yaratmaz. Malta köylüleri Fransızların karşısında ayaklanır, hatta kitaplar bu hadiseden Fransızların Malta’da alay konusu olduğu şeklinde anlatılır. Fransızların Malta’da iki yıl süren kuşatmasından sonra, 4 Ekim 1800 yılında Malta, İngilizlerden yardım ister; bu yardım aslında bir teslimdir.

O yıllarda İngiliz sömürgesi, Hindistan’dan Karayipler’e, Hawaii’ye, oradan Avustralya’ya kadar yayılmıştı. Tanrı, Kral ve ülke için hizmet etmeye ve ölmeye hazır vatansever veya paralı askerlerden oluşan güçlü bir filo vardı. Ayrıca dünyanın uzak yerlerine kadar yayılmış zengin imparatorluğun vereceği bir göreve katılıp ganimetten kazançlı bir ödül alınabilirdi. İngilizlerin ten rengine ve kulağa hoş gelen aksanlarına da ayrı bir hayranlık vardı. Tacına sadık İngilizlerden ne kadar ileri bir karakol alınırsa o kadar iyiydi.

Böylece 1800’de Malta, dünya çapındaki küçük İngiltere zincirlerinde bir başka koloni olacaktı.

Paris Antlaşması ile (1814’te) Malta, tamamen İngiliz Kraliyetinin koruması altına alındı.

Bundan böyle Malta, İngiliz monarşisine bağlı bir valiyle yerel temsilciye sahip olacaktı. Doğal olarak İngiliz olacaktı.

Ve Maltalılar bir gerçeğe uyandılar. Sistem ne Hospitalier Şövalyeleri’nden ne de Fransızlardan farklıydı.

Doğal kaynak bulunmayan Malta, neden bu kadar önemliydi? Elbette stratejik konumundan dolayı. Akdeniz’de, Kuzey Afrika ve Avrupa’nın ortasında ve yine Mısır ile Cebelitarık’ın arasında yer alan Malta; donanma hareketliliği ve ateş gücünün her şeyden önemli olduğu zamanda, Akdeniz’de hakimiyet kurmak isteyen imparatorluk için oldukça değerliydi. Öyleyse İngiliz deniz subayı A. Horatio Nelson için Maltalıları düşmana karşı korumayı teklif ederek onlarla anlaşmak için bundan daha hoş bir bahane olabilir mi?

Yıllar geçti, fakat savaş, kavga ve mücadele hiç bitmiyordu. II. Dünya Savaşı geldi çattı. Elbette kayıplar oldu, fakat ada kahramanca savunuldu.

II. Dünya Savaşı’ndan sonra 40’lı yıllarda, İngiliz yönetiminin daha yüksek standartlarda bir yaşam vaad etmesiyle Malta’dan Avustralya, Kanada’ya işçi göçü başladı. Sonra Amerika’nın kuzeyine; 50’ler, 60’lar, 70’lerde göç devam etti. Maltalılar evlerinden uzaklara gidiyorlardı. Hatta başka Avustralya’da küçük bir Malta kolonisi bile kuruldu.

Yüz elli yıldan fazla süredir devam eden İngiliz hâkimiyeti yakında son bulacaktı.

1927’de idealist Lord Strickland İşçi Partisi’ni kurmuştu. Bu parti kilise gücü tarafından lânetlendi ve birçok zorlukla karşılaştı.

1955-1958 yıllarında hâlen İngiliz kolonisi olan Malta’nın başbakanlığını bağımsızlık hayalleri kuran Dominic Mintoff yaptı.

Ve Maltalı Manwel Dimech sıradışı biriydi, sosyalist fikirleri vardı ve politik liderleri etkilemeye başarılı oldu.

Tam bağımsızlık, özgürlük hayalleri ve naraları hızla yerli Maltalılar arasında yayılıyordu.

Çok mücadele edildi, müzakereler yapıldı ve Malta 21 Eylül 1964’te bağımsız oldu.

Bağımsızlık yetmedi. NATO ve Büyük Britanya hâlâ oradaydı. NATO Malta topraklarını bir üs olarak kullanmaya devam ediyordu.

Yabancı bir güce – hatta NATO gibi bir güce – boyun eğmek ve onunla uyum sağlamak Malta İşçi Partisi tarafından bir ekonomik ve siyasi bağımlılık olarak değerlendiriliyordu.

1971’de İşçi Partisi başa geldi. İşçi Partisi hükümeti iktidara geldiğinde, İngiliz kuvvetlerinin 1979’a kadar maddi bir bedel ödeyerek adada kalmasına izin veren kira sözleşmesini yeniden müzakere etti.

3 Aralık 1974’te Sir Anthony Mamo (Malta’nın ilk Başkanı) adada cumhuriyeti ilan etti.

Sonunda, İşçi Partisi’ne göre gerçek kurtuluş ve özgürlük, ancak 31 Mart 1979’da son NATO, İngiliz ve tamamen yabancı askerler Malta kıyılarını terk ettiğinde gerçekleşti.

Bin yıldan fazla bir süredir ilk kez Malta’nın topraklarında yabancı askeri yoktu.

Bu tarihi anma etkinliklerinin ana etkinlikleri her yıl Vittoriosa’daki Özgürlük Günü Anıtı’nda ve Floriana’daki Savaş Anıtı’nda gerçekleşir. Öğleden sonra Grand Harbour rekabetçi bir yarışa ev sahipliği yapar.

Yaşasın Malta’nın yüzyıllar süren bağımsızlık mücadelesi, yaşasın yerli Maltalıların emeği, yaşasın tam özgürlük!

‘Hayat’: Sessizlik, Kader ve Aşkın İnce Çizgisi

Babasının zoruyla nişanlanan Hicran’ın evden kaçışını ve ardından yaşadığı zorlu süreci konu alan “Hayat”, Demirkubuz’un “Masumiyet” ve “Kader” filmlerindeki güçlü anlatımıyla dikkat çekiyor.

Film, 29-30 Haziran tarihlerinde Eden ve Spazju Kreattiv Sinemalarında gösterilecek.

Demirkubuz Sinemasına Yeni Bir Soluk

“Hayat”, Zeki Demirkubuz’un 2016’dan bu yana çektiği ilk film olarak, yönetmenin kendine has sinematografik dilini korurken, arabesk ve melodram öğelerini ustalıkla kullanmasıyla farklılaşıyor. Film, Demirkubuz’un önceki filmlerindeki karakterleri ve temaları hatırlatırken, aynı zamanda yeni bir perspektif sunuyor.

‘Hayat’ın Derinliklerinde:

Film, televizyon ekranı ve Hicran’ın sessizliği gibi güçlü imgeler üzerinden, gerçeklik ve yansıma arasındaki ince çizgiyi sorguluyor. Hicran’ın suskunluğu, hem onun iç dünyasındaki karmaşayı yansıtırken, hem de erkek egemen toplumun kadını nasıl susturduğuna dair çarpıcı bir eleştiri getiriyor.

Demirkubuz’dan Kadınlık Üzerine Cesur Bir Bakış

Hicran karakteri, zorla evlendirilmek istenen ve şiddete maruz kalan kadınların yaşadığı zorlukları gözler önüne seriyor. Demirkubuz, “Hayat” ile kadınların sessiz çığlığını duyurmayı hedefliyor.

Festivalde Türk Sineması Coşkusu

22-30 Haziran tarihleri arasında Malta’da düzenlenen Mediterrane Film Festivali’nde Zeki Demirkubuz’un “Hayat” filmi, 29 ve 30 Haziran’da izleyiciyle buluşacak.

Kaynak: https://mediterrane.com/

Valletta Büyükelçiliği 

Bu bayram, Aziz Petrus ve Aziz Paulus’un şehit edildiği günü anmak için kutlanır. Her ikisi de Hristiyanlık’ın en önemli figürlerinden biri olarak kabul edilirler.

Aziz Petrus, İsa’nın havarilerinden biri ve Hristiyanlığın önde gelen isimlerinden biridir. Aziz Paulus ise Hristiyanlık tarihinde büyük bir rol oynamış, birçok kilisenin kurucusu olarak kabul edilmiştir. İkisi de Roma İmparatorluğu döneminde şehit edilmiştir.

Bu bayram, 29 Haziran tarihinde kutlanır. Bu tarih, Aziz Petrus’un Roma’da şehit edildiği ve Aziz Paulus’un da yaklaşık birkaç yıl sonra aynı gün şehit edildiği kabul edilen tarihtir. Her yıl, bu bayramda dünya genelinde Hristiyanlar, özellikle Katolik ve Ortodoks Kiliseleri, Aziz Petrus ve Aziz Paulus’u anmak için çeşitli dini törenler düzenler.

Aziz Petrus ve Aziz Paulus Bayramı, Hristiyanlık tarihinde büyük bir öneme sahiptir. İnanışa göre, Aziz Petrus ve Aziz Paulus, Hristiyanlık inancının yayılmasında büyük fedakarlıklar yapmış ve bu uğurda hayatlarını vermişlerdir. Bu bayram, Hristiyanlar arasında birlik ve dayanışma duygularını pekiştirmek, Aziz Petrus ve Aziz Paulus’un öğretilerini hatırlamak ve onlara olan minnet ve saygıyı ifade etmek amacıyla kutlanır.